• Το βλέπω Θετικά/Αρνητικά: 0  0

    Άρθρο 56 Νομοσχεδίου Νομικά πρόσωπα που ασκούν συλλογική διαχείριση δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας ή/και συγγενικών δικαιωμάτων και έχουν δεσπόζουσα θέση στην ελληνική αγορά λειτουργούν μόνο ως οργανισμοί συλλογικής διαχείρισης συμμορφούμενα με όσα προβλέπονται στον παρόντα νόμο και στον νόμο 2121/1993 και υποχρεούνται να πληρούν τις προϋποθέσεις του ορισμού των οργανισμών συλλογικής διαχείρισης, όπως αυτές προβλέπονται στην περίπτωση α) του άρθρου 3 του παρόντος. Σχόλια ΑΕΠΙ: 1. Οι αρμόδιες Αρχές, θα πρέπει να ερευνήσουν επισταμένα τις συνθήκες, υπό τις οποίες «υπεισήλθε» η συγκεκριμένη, φωτογραφική κατά της ΑΕΠΙ, πρόβλεψη στο Νομοσχέδιο, ιδίως τη στιγμή κατά την οποία τακτικό μέλος της νομοπαρασκευαστικής επιτροπής του ν. 2121/93 έχει επισήμως καταγγείλει ήδη από το 1992 ότι, προκειμένου να προωθήσει στο τότε νομοσχέδιο παρόμοια διάταξη, με σκοπό να κλείσει την ΑΕΠΙ, επιχειρήθηκε η δωροδοκία του με το ποσόν των 70.000.000 δραχμών. Η επίσημη αναφορά του για την απόπειρα δωροδοκίας του κατατέθηκε στα Υπουργεία Πολιτισμού, Δικαιοσύνης και Προεδρίας της Κυβερνήσεως καθώς και στην Εισαγγελία Αρείου Πάγου, αντίγραφο της οποίας είναι διαθέσιμο προς τις αρμόδιες Αρχές. 2. Η συγκεκριμένη διάταξη δεν αποτελεί μεταφορά της Οδηγίας. Η Οδηγία σε κανένα σημείο της δεν εμπεριέχει προβλέψεις αντίστοιχες με αυτές του άρθρου 56. 3. Αντιθέτως, η συγκεκριμένη διάταξη του Νομοσχεδίου αντίκειται ευθέως στην Οδηγία (ιδίως στα άρθρα 2 παρ. 4, 16 παρ. 1 & 3(β) αυτής σε συνδ. με τις σκέψεις 14, 15 & 19 του Προοιμίου της), σύμφωνα με την οποία οι Ανεξάρτητες Οντότητες Διαχείρισης και οι Οργανισμοί Συλλογικής Διαχείρισης λειτουργούν απολύτως ισότιμα (βλ. ad hoc σκέψη 15, άρθρο 2 παρ. 4 σε συνδ. με άρθρο 16 παρ. 1 Οδηγίας). Επομένως, το άρθρο 56 του Νομοσχεδίου, το οποίο «επινοεί» ότι μόνον ΟΣΔ δικαιούνται να κατέχουν δεσπόζουσα θέση στην συλλογική διαχείριση δικαιωμάτων της Ελλάδας αντίκειται ευθέως στην Οδηγία. 4. Επίσης αντίκειται ευθέως στους εγχώριους και κοινοτικούς κανόνες περί προστασίας του ελεύθερου ανταγωνισμού, διότι ευνοεί διακριτικά τους ΟΣΔ έναντι των ΑΟΔ, τις οποίες (όλως παρανόμως) κατατάσσει σε ανεπίτρεπτα πιο υποβαθμισμένη θέση έναντι των ΟΣΔ αφού δέχεται ότι μόνον οι ΟΣΔ δικαιούνται να λειτουργούν ακόμα και αν κατέχουν δεσπόζουσα θέση στην εγχώρια αγορά ενώ οι ΑΟΔ αποκλείονται. 5. Επιπροσθέτως, επιβάλλει όρους άνισης μεταχείρισης μεταξύ ΟΣΔ και ΑΟΔ παραβιάζοντας και εξ αυτής της αιτίας των ελεύθερο και υγιή ανταγωνισμό, αφού αποκλείει εντελώς τις ΑΟΔ από τον ανταγωνισμό όταν αυτές καταλάβουν δεσπόζουσα θέση στην αγορά. 6. Για τους ίδιους λόγους η συγκεκριμένη διάταξη αντίκειται ευθέως στα άρθρα 4 & 5 του Συντάγματος κατά το μέρος που αποκλείει τις ΑΟΔ από οποιαδήποτε επιχειρηματική δραστηριότητα με μοναδικό κριτήριο την ανάπτυξή τους κατά τέτοιο τρόπο που καταλαμβάνουν δεσπόζουσα θέση στην αγορά. 7. Είναι εξάλλου γνωστό ότι η κατοχή δεσπόζουσας θέσης στην αγορά δεν απαγορεύεται από καμμία εγχώρια ή κοινοτική διάταξη. Αυτό που απαγορεύεται είναι η κατάχρηση της δεσπόζουσας θέσης. 8. Επισημαίνουμε όλως ιδιαιτέρως ότι η Οδηγία δεν εμπεριέχει απολύτως καμμία διάταξη, η οποία να χορηγεί περισσότερα δικαιώματα στους ΟΣΔ έναντι των ΑΟΔ. Αντιθέτως, προβλέπει ρητώς και ειδικώς ότι οι ΟΣΔ και οι ΑΟΔ διαφέρουν μόνον ως προς την νομική και ιδιοκτησιακή τους φύση, ενώ κατά τα λοιπά οι σκοποί και η δραστηριότητά τους στην αγορά της συλλογικής διαχειρίσεως δικαιωμάτων είναι ταυτόσημοι (βλ. ανωτέρω διατάξεις της Οδηγίας). Επομένως, στην περίπτωση που ένας ΟΣΔ και μία ΑΟΔ κατέχουν δεσπόζουσα θέση στην αγορά θα πρέπει να αντιμετωπίζονται κατά τρόπο όμοιο και όχι διακριτικά δυσμενή εις βάρος της ΑΟΔ, με αποκλεισμό της από την αγορά. 9. Η συγκεκριμένη διάταξη είναι αντισυνταγματική (άρθρο 5 Συντάγματος) και για τον επιπλέον λόγο ότι (με μόνο κριτήριο το ποσοστό που κατέχουν στην Ελληνική αγορά) επιβάλλει στις ΑΟΔ την μεταβολή της νομικής και ιδιοκτησιακής τους κατάστασης, ή άλλως τον αποκλεισμό τους από την αγορά! 10. Επίσης, η συγκεκριμένη διάταξη, η οποία επιβάλλει την μεταβολή της νομικής ή / και της ιδιοκτησιακής καταστάσεως νομικού προσώπου εκ μόνης της κατοχής δεσπόζουσας θέσης αντίκειται ευθέως στον Ευρωπαϊκό Χάρτη Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (στο άρθρο 16 περί προστασίας της επιχειρηματικής ελευθερίας και στο άρθρο 20 περί της αρχής της ισότητας), επιπλέον δε στο άρθρο 14 της ΣΕΕ, δηλ. στο Πρωτογενές Κοινοτικό Κεκτημένο. 11. Είναι επομένως απολύτως σαφές ότι η παραπάνω διάταξη είναι σκοπίμως και υπαιτίως διατυπωμένη με το συγκεκριμένο περιεχόμενο, προκειμένου να αποκλείσει ρητά και πλήρως την ΑΕΠΙ από την οποιαδήποτε δυνατότητα λειτουργίας της. Πρόκειται περί φωτογραφικής διατάξεως κατά της ΑΕΠΙ. Επομένως, εξυπηρετεί ευθέως συγκεκριμένα συμφέροντα κατά της ΑΕΠΙ. 12. Προκειμένου μάλιστα να εξυπηρετήσει τα συγκεκριμένα συμφέροντα δεν διστάζει να παραβιάσει όλους τους κοινοτικούς και συνταγματικούς κανόνες που αναφέρονται ανωτέρω. 13. Πρακτικό αποτέλεσμα των ανωτέρω, σε συνδυασμό μάλιστα με άλλα άρθρα του παρόντος, όοπως άρθρο 6 (αρμοδιότητες), άρθρο 7 (τεκμήρια) κλπ, θα είναι ο ουσιαστικός αποκλεισμός της ΑΕΠΙ από την δυνατότητα οιασδήποτε διαχειρίσεως, αδειοδοτήσεως και προστασίας των έργων των μελών της, πνευματικών δημιουργών. Ενδεχομένως αυτός να είναι και ο υποκρυπτόμενος σκοπός πίσω από την συγκεκριμένη διάταξη. 14. Εν κατακλείδι η συγκεκριμένη διάταξη είναι ευθέως αντίθετη με το άρθρο 5 του Συντάγματος, τα άρθρα 2 παρ. 4, 3(β), 16 παρ. 1, 18, 20, 21 παρ. 1(α, β, γ, ε, στ, ζ), 36 και 42 της Οδηγίας, όπως επίσης και με τις αιτιολογικές σκέψεις 14, 15, 16, 17 και 19 του Προοιμίου αυτής.