Άρθρο 01 – Κατάταξη προγραμμάτων σε κατηγορίες

Όλα τα τηλεοπτικά προγράμματα εκτός των διαφημιστικών μηνυμάτων (τηλεοπτικών διαφημίσεων) και των μηνυμάτων τηλεπώλησης, όπως αυτά ορίζονται στις περ. θ και ιβ του άρθρου 2 του π.δ. 109/2010 αντίστοιχα, κατατάσσονται σε πέντε (5) κατηγορίες ανάλογα με το βαθμό δυσμενούς επίδρασης που μπορεί να έχει το περιεχόμενο τους στην προσωπικότητα και στην εν γένει σωματική, ηθική, πνευματική και ψυχική ανάπτυξη των ανηλίκων (προσώπων ηλικίας έως 18 ετών). Κατ’ εξαίρεση, είναι υποχρεωτική η σήμανση των τηλεοπτικών διαφημιστικών μηνυμάτων κινηματογραφικών έργων που προβάλλονται στους κινηματογράφους ή σε οποιοδήποτε Μέσο Μαζικής Ενημέρωσης.

  • 19 Απριλίου 2019, 18:53 | Δημήτρης Κολιοδήμος
    Το βλέπω Θετικά/Αρνητικά:  

    Αντιγράφω από αλλού: «Το σύστημα της σήμανσης εκσυγχρονίζεται πλήρως και δημιουργεί υποχρεώσεις σεβασμού στους ανήλικους για τους τηλεοπτικούς σταθμούς». Και συμπληρώνω: «Και περιφρονεί βαθύτατα τους ενήλικες θεατές, τους οποίους τιμωρεί με ξενύχτι αν θέλουν να δουν μία ακατάλληλη ταινία». Για να προσθέσω: «Αγνοώντας πλήρως ότι η τηλεόραση μεταδίδει και κινηματογραφικές ταινίες, για τις οποίες υπάρχει ήδη σχετικός Νόμος, ο οποίος προβλέπει διαφορετικές καταλληλότητες»!

    Γραμμένη στο πόδι, η πρόταση του ΕΣΡ έρχεται πράγματι να αλλάξει όσα ισχύουν από τον Μάρτιο του 2000 (ΥΑ 6138/Ε/17-3-00), κάνοντας, 19 χρόνια μετά, ανάλογα «λάθη» και έχοντας αντίστοιχες παραλείψεις με εκείνη.

    Σήμερα, στον κινηματογράφο (Ν3905/ΦΕΚ 219/23-12-10, άρθρο 37.2.) προβλέπεται η κατάταξη των κινηματογραφικών ταινιών σε τέσσερις κατηγορίες: Κ, Κ-12, Κ-15 και Α. Ο νόμος εκείνος, μεταγενέστερος των τηλεοπτικών σημάνσεων, δεν έλαβε υπόψη του το τι ίσχυε τότε στην τηλεόραση. Και η σημερινή πρόταση εξακολουθεί να μην λαμβάνει υπόψη της το τι ισχύει στον κινηματογράφο!

    Επιβάλλεται, λοιπόν, η ταυτόχρονη τροποποίηση του άρθρου 37.2. του Ν 3905 σύμφωνα με όσα προτείνονται εδώ για τα τηλεοπτικά προγράμματα.

    Επιβάλλεται, επίσης, η υποχρέωση των τηλεοπτικών σταθμών να αποδέχονται και να εφαρμόζουν την κατάταξη των κινηματογραφικών επιτροπών ως προς τις ταινίες – όχι να κάνουν δική τους. Η προηγούμενη υπουργική απόφαση το προέβλεπε αυτό (σε 2 περιπτώσεις, μιας και για τις άλλες 3 ήταν αδύνατο, δεδομένου ότι τότε οι κινηματογραφικές ταινίες ήταν Κ, Κ-13 και Α). Η τωρινή πρόταση τροποποίησής της δεν το προβλέπει, δίνοντας έτσι στο ΕΣΡ την ευκαιρία να… αυθαιρετεί (θα αναφερθώ σε αυτό σε άλλο άρθρο).

    Επίσης, γιατί το Κ-15 γίνεται Κ-16; Από πού προκύπτει η ανάγκη να αυξηθεί κατά έναν χρόνο το σχετικό επιτρεπτό ηλικιακό όριο στη θέαση; Υπάρχει κάποια υπόδειξη επιτροπής παιδοψυχολόγων, για παράδειγμα; Η οποία (αν υπάρχει) πώς προέκυψε; Δια του «μαζευτήκαμε και αποφασίσαμε» ή κατόπιν ευρείας έρευνας στην ελληνική αγορά, και λαμβάνοντας υπόψη και τα διεθνώς ισχύοντα; Μην ξεχνάμε, σημαντικό μέρος των τηλεοπτικών προγραμμάτων είναι μη ελληνικά, τα οποία έχουν ήδη (από τη χώρα προέλευσής τους) σχετική σήμανση καταλληλότητας. Κατά την ταπεινή μου γνώμη, με πολυετή εμπειρία ως μέλος επιτροπών τηλεοπτικών σταθμών, με επίσης πολυετή εμπειρία ως μέλος επιτροπών καταλληλότητας κινηματογραφικών ταινιών και με σχετικά μικρή εμπειρία ως εκπαιδευτικός, αυτό δεν προκύπτει από πουθενά. Δεν υπάρχει λόγος το όριο Κ-15 να γίνει Κ-16. Εκτός κι αν θέλουμε να γίνουμε πιο συντηρητικοί. Με την επισήμανση ότι η τηλεοπτική σήμανση σε τελική ανάλυση δεν σημαίνει «απολύτως τίποτα» για την καριέρα των τηλεοπτικών προγραμμάτων εκτός τηλεόρασης. Πόσο μάλλον των κινηματογραφικών ταινιών, οι οποίες έρχονται στην τηλεόραση μετά την ολοκλήρωση της πορείας τους στις κινηματογραφικές αίθουσες.

    Και κάτι τελευταίο: γιατί να είναι υποχρεωτική η σήμανση των κινηματογραφικών τρέιλερ; Όλα σχεδόν είναι Κατάλληλα για όλους, μιας και η καταλληλότητα έχει σχέση με το δικό τους περιεχόμενο. Όμως, η καταλληλότητα της ταινίας είναι τις περισσότερες φορές διαφορετική. Η διαφορετικότητα αυτή (είναι σίγουρο ότι) θα δημιουργήσει προβλήματα: πολλοί γονείς, βλέποντας το τρέιλερ ως κατάλληλο, θα θεωρήσουν ότι και η ταινία είναι κατάλληλη, θα πάνε με το παιδί του στην αίθουσα, κι εκεί θα μάθουν ότι το παιδί δεν μπορεί να μπει σ’ αυτήν και να δει την ταινία…

  • 12 Απριλίου 2019, 11:27 | Ξυνός Πέτρος
    Το βλέπω Θετικά/Αρνητικά:  

    Τα νέα σύμβολα είναι καλύτερα από τα προηγούμενα. Πρέπει ο γονέας να ξέρει εάν το τηλεοπτικό πρόγραμμα είναι κατάλληλο ή όχι για τα παιδιά.

  • 10 Απριλίου 2019, 13:30 | Χρήστος Μπάκας
    Το βλέπω Θετικά/Αρνητικά:  

    Καλήμερα . Θα ήθελα να προσεχθεί πάρα πολύ η χρήση σεξιστικών φράσεων και υπονοούμενων ειδικά στις ελληνικές σειρές που κατά εξακολούθηση προβάλλονται μεσημεριανές ώρες που τα παιδιά έχουν πρόσβαση . Πολλές τηλεοπτικές σειρές βασίζουν το όποιο χιούμορ σε αυτό το είδος και φυσικά κατά την γνώμη μου θα έπρεπε να τοποθετηθούν στην κατηγορία άνω τον 16. Στην ίδια κατηγορία πρέπει να μπουν και όλες οι ενημερωτικές εκπομπές που αναπαράγουν το ίδιο χιούμορ και φυσικά οι προβολές τους να περιοριστούν σε χρόνο μετά τις 10 το βράδυ όπου πιστεύω ότι το κοινό είναι σε θέση να προστατευτεί.

    Ευχαριστώ εκ τον προτέρων.