• Σχόλιο του χρήστη 'Ντάβος Παναγιώτης' | 14 Απριλίου 2019, 13:45
    Το βλέπω Θετικά/Αρνητικά:  

    Καλημέρα σε όλους. Υποβάλλουμε τα ακόλουθα σχόλια βάσει της εμπειρίας μας ως Πραγματογνώμονες Ποινικών υποθέσεων τα τελευταία 5 περίπου χρόνια και της άνω των 20 ετών εμπειρίας στο επάγγελμα του Ορκωτού Ελεγκτή Λογιστή. Καταρχήν είναι λυπηρό ένα τόσο σημαντικό κεφάλαιο όπως είναι αυτό των Πραγματογνωμόνων να έχει συγκεντρώσει τρία και μόνα σχόλια. Θα θυμίσουμε την τεράστια σημασία των Πραγματογνωμόνων στο έργο της Ελληγνικής Δικαιοσύνης καθώς οι Δικαστικοί Λειτουργοί δεν είναι παντογνώστες και για το λόγο αυτό στηρίζονται και υποστηρίζονται στο έργο τους από τους Πραγματογνώμονες. Εάν η έκθεση του Πραγματογνώμονα είναι επαρκής και τεκμηριωμένη αντίστοιχα ο Εισαγγελικός Λειτουργός θα μπορέσει είτε να αρχειοθετήσει είτε να τεκμηριώσει πλήρως το κατηγορητήριο του. Εάν αντιθέτως ο Πραγματογνώμονας δεν έχει συντάξει επιστημονική έκθεση τότε είτε ένας αθώος μπορεί να κατηγορηθεί άδικα είτε ένας ακόμα και βαριά κατηγορούμενος να αθωωθεί κακώς. Άρθρο 185.- Πίνακας πραγματογνωμόνων. Γιατι πρέπει εν έτη 2019 κάθε πλημμελειοδικείο να έχει ξεχωριστό μητρώο???? Να διορθωθεί ο νόμος και να ορίζεται επιτέλους ένα πανελλαδικό μητρώο με ξεχωριστό χαρακτηριστικό εντοπιότητας εάν θέλουμε να κατατάξουμε ανά περιοχή τους πραγματογνώμονες. Είναι αδιανόητο δεκάδες δικασιτκές αρχές να κάνουν κάθε χρόνο την ίδια εργασία ενώ μπορεί αυτό να γίνει από μια κεντρική υπηρεσία. Γιατί ο νόμος μπαίνει σε λεπτομεέρεια και αναφέρει ειδικά ότι "Στον πίνακα περιλαμβάνονται παιδοψυχίατροι, και ελλείψει αυτών, ψυχίατροι και ψυχολόγοι εξειδικευμένοι στα θέματα γενετήσιας εκμετάλλευσης και κακοποίησης παιδιών." Δεν χρειάζεται η φράση καθώς στον πίνακα μπορούν να περιλαμβάνονται όλες οι ειδικότητες. Ο νόμος παραβιάζει τα δικαιώματα των συμμετέχοντων και δεν αναφέρει καμία πληροφορία για το πως κάποιος μπορεί να διαγραφθεί πριν τη λήξη του έτους. Ήταν τραγική η εμπειρία μας όσον αφορά την προσπάθεια μας να διαγραφθούμε όταν συνειδητοποιήσαμε πως λειτουργεί το μητρώο, πως επιλέγονται χωρίς να ερωτηθεί από πριν κάποιος, και ιδίως πως αμοίβονται οι πραγματογνώμονες στην Ελλάδα, καθώς διαπιστώσαμε ότι η επιθυμία και αίτηση ενός πραγματογνώμονα να διαγραφθεί πριν τη λήξη του έτους δεν γίνεται σεβαστή από την ελληνική δικαιοσύνη. Εάν πεθάνει κάποιος κύριοι πότε τον διαγράφετε? Ποτέ!!! δεν υπάρχει διαδικασία και ομοίως δεν υπάρχει για κάποιον που τον έχουν ορίσει σε 10 άλλες υποθέσεις χωρίς να τον ρωτήσουν πριν και παρότι αιτείται τη διαγραφή του, όχι μόνο παραβιάζεται το δικαίωμα του να διαγραφθεί αλλά και απειλείται με ποινικη δίωξη απήθειας!!! Τραγικό!!! Άρα να ορίσει ξεκάθαρα ο νόμος τον τρόπο και το δικαίωμα κάποιου να διαγραφθεί και ενδιάμεσα του έτους από το μητρώο. Πραγματογνώμονες με το "στανιό" δεν γίνονται και αυτό θα λειτουργεί εις βάρος της ελληνικής δικαιοσύνης για πολύ απλά θα χάνει τους καλύτερους και αξιότερους. Άρθρο 186.- Εκλογή και διορισμός πραγματογνωμόνων. Να ορίζει ξεκάθαρα ο νόμος ότι η επιμέλεια περιλαμβάνει πριν τον ορισμό την έγγραφη επικοινωνία και ερώτημα στον Πραγματογνώμονα εάν δέχεται να οριστεί ειδάλλως ο δικαστικός να επιλέγει άλλον. Εάν η Ελληνική δικαιοσύνη δεν βρίσκει αξιόλογους πραγματογνώμονες ή όλοι αρνούνται τότε ας ψάξει τι φταίει για αυτό ειδάλλως κινδυνεύει να μείνει με πραγματογνώμονες που έχουν "ατέλειες".... "Κατά την επιλογή των πραγματογνωμόνων το όργανο που τους διορίζει οφείλει να λαμβάνει υπόψη του και την προηγούμενη απασχόληση των πραγματογνωμόνων του πίνακα και να αποφεύγει χωρίς σοβαρό λόγο να αναθέτει πραγματογνωμοσύνη στον ίδιο πραγματογνώμονα, αν υπάρχουν στον πίνακα άλλοι της ίδιας ειδικότητας που δεν διορίστηκαν στον ίδιο χρόνο" Να ορίσει ο νόμος και ποινές σε όσους αδιαφορούν για το φόρτο εργασίας ενός πραγματογνώμονα στον οποίο όχι μόνο δεν τον ρωτούν εκ των προτέρων εάν δέχεται ή έχει εξαιρετικά αυξημένη απασχόληση αλλά αρνούνται να δεχθούν και τις έγγραφες εξηγήσει τους διορισμένου (χωρίς να ερωτηθεί πραγματογνώμονα). Επιπλέον, ο διορίζων να τεκμηριώνει πλήρως πότε ερώτησε γραπτώς και τι απάντηση έλαβε για την διαθεσιμότητα και αποδοχή του μελλοντικού διορισμού ειδάλλως είναι τεράστιο το κόστος χρόνου που χάνεται σε νέους διορισμούς. Έχω τύχει να περνάνε μήνες από τη στιγμή που συζητήθηκε μια απόφαση διορισμού μου, μετά από μήνες να μου επιδίδεται, να απαντάω την ίδια μέρα ότι αρνούμαι και να ξαναπερνάνε μήνες όπου δικαστήριο παρά το τεράστιο φόρτο εργασίας να μου απαντά ότι δεν δέχεται το διορισμό. Με απλά λόγια εάν με είχαν ρωτήσει εκ των προτέρων θα είχα εντός μιας μέρας ενημερώσει ότι δεν μπορώ να δεχθώ το διορισμό και να εκθέσω τους λόγους και η Ελληνική Δικαιοσύνη επέλεξε να χαθούν πάνω από 12 μήνες στο πήγαινε-έλα των αποφάσεων της. (Το σχόλιο συνεχίζεται σε επόμενο)