Oλοκλήρωση της Διαβούλευσης

Το ΠΜΣ του Ελληνικού Ανοιχτού Πανεπιστημίου «Περιβαλλοντικός Σχεδιασμός Πόλεων και Κτιρίων» σκοπεύει στην απόκτηση γνώσεων και την ανάπτυξη δεξιοτήτων από τους ασχολούμενους με το σχεδιασμό, έλεγχο και διαχείριση πόλεων, κτιρίων και τοπίου σχετικά με τα θέματα προστασίας, λειτουργίας και διαχείρισης του περιβάλλοντος.

Στο πλαίσιο αυτό οι σπουδαστές ενημερώνονται για τις ευρωπαϊκές πολιτικές για το περιβάλλον και την αειφόρο διαχείριση, εξασκούνται στο σχεδιασμό βιοκλιματικών κτιρίων, μαθαίνουν να αξιολογούν την αλληλεπίδραση φυσικού και ανθρωπογενούς περιβάλλοντος και να προβάλλουν εναλλακτικές στρατηγικές σχεδιασμού και διαχείρισης, εξοικειώνονται με μεθόδους υπολογισμού, κατά το στάδιο μελέτης, της απόδοσης των βιοκλιματικών κτιρίων, και με μεθόδους ποσοτικής και ποιοτικής εκτίμησης των αποτελεσμάτων λειτουργίας τους καθώς και με τα αντίστοιχα λογισμικά προγράμματα.

Γίνεται λοιπόν προφανές ότι οι απόφοιτοι του μεταπτυχιακού προγράμματος διαθέτουν όλα τα απαραίτητα προσόντα για να ανταποκριθούν στον ρόλο του ενεργειακού επιθεωρητή. Ακόμη, το απαραίτητο για την εισαγωγή τους στο ΠΜΣ διάστημα 4 χρόνων από την κτήση του πρώτου τίτλου σπουδών τους, εξασφαλίζει κατά την αποφοίτησή τους από το πρόγραμμα την ζητούμενη από τους υποψήφιους Ενεργειακούς Επιθεωρητές πενταετή εμπειρία.

Κατά συνέπεια, πέρα από τα άλλα τυπικά προσόντα (ειδικότητα μηχανικού) θα ήταν σκόπιμο η απόκτηση αυτού του μεταπτυχιακού τίτλου να αναγνωρίζεται ως επαγγελματική εμπειρία και να θεωρείται αντίστοιχη με το προτεινόμενο εκπαιδευτικό πρόγραμμα του ΤΕΕ.

Νίκος Καλογήρου
Καθηγητής τμ. Αρχιτεκτόνων ΑΠΘ
Ακαδημαϊκός υπεύθυνος για το πρόγραμμα
Περιβαλλοντικού Σχεδιασμού Πόλεων και
Κτιρίων του ΕΑΠ

Αξιοτιμη κ.Υπουργε

In response to environmental and economic changes as well as social cohesion i would prefer to speak not only for the dynamics of our households but also for the need to establish an ecologically efficient attitude.You know that specific changes need to be addressed in the throughput of a household in common dialing. Our behaviour tends to be shortsighted and uneven to a sustainable consumption.Maybe people see our economy far from them but thinking globally the citizen-consumer preference is an ultimate force of production and the goods they want are far from limited in terms of evergrowing overconsumption.And thats the problem.
As Hardin has stated the tragedy of the commons exists in the prevailence of free riders. etc when a couple lives by bying new luxuries and «wants» in a daily basis then these things are excludable from the others and so an other couple cannot easily find solution for them.Hence in a global level we need to put a reference model of action to address what is really needed for us and not what we want because that is a waste of money.
Secondly these problems have a solution which is very simple indeed.
We consume in a meaningless way that gives us materialistic satisfaction.An intrinsic way of consumption would be to satisfy basic needs at first sight and to make sure that we engage priorities for our standard of living.Going a little bit further what is nessecary is that we understand the essence of economic crisis and not just for our nation but for all the humanity that is in disparity.
For this problematic paradigm that i have stated there is need for consensus over what is that that we really need and not over estimations that we declare we want to satisfy.
What does this mean for me its simple.to meet our needs for us and the next generations we have to «to try, to resist in crisis, and to continue to produce». At the end of the day the future lies on our choices.

Σε απάντηση στις περιβαλλοντικές και οικονομικές αλλαγές καθώς επίσης και την κοινωνική συνοχή θα προτιμούσα να μιλήσω όχι μόνο για τη δυναμική των κτηριων μας αλλά και για την ανάγκη να καθιερωθεί μια οικολογικά αποδοτική συμπεριφορα.
Ξέρετε ότι οι συγκεκριμένες αλλαγές πρέπει να εξεταστούν στη ρυθμοαπόδοση μιας οικογένειας στον κοινό σχηματισμό. Η συμπεριφορά μας τείνει να είναι μυωπική και απροσδιοριστη απο την αποψη μιας βιώσιμη κατανάλωσης Ίσως οι άνθρωποι βλέπουν την οικονομία μας μακριά από αυτους αλλά αν σκεφτεί συνολικά ο πολίτης οτι η καταναλωτική προτίμηση είναι μια απολυτη δύναμη της παραγωγής και τα αγαθά που θέλουν είναι μακριά από περιορισμένα από την άποψη της συνεχώς αναπτυσσόμενης υπερκατανάλωσης και αυτο ειναι μερος του προβλήματος.
Όπως ο Hardin έχει δηλώσει η τραγωδία των αστικών τάξεων υπάρχει στη κυριαρχια των ελεύθερων αναβατών π.χ. όταν ζει ένα ζεύγος με υπερκαταναλωτισμο με νέες πολυτέλειες και «θέλει» σε μια καθημερινή βάση τοτε αυτά τα πράγματα είναι αποκλειωμενα από άλλα ζευγαρια και έτσι ένα άλλο ζεύγος δεν μπορεί εύκολα να βρεί τη λύση για αυτα που ¨θελει¨. Ως εκ τούτου σε ένα διεθνές επίπεδο πρέπει να βάλουμε ένα πρότυπο αναφοράς της δράσης για να εξετάστει τι απαιτείται πραγματικά για μας και όχι αυτό που θέλουμε να εχουμε επειδή αυτή είναι μια σπατάλη των χρημάτων μας.
Αφετέρου αυτά τα προβλήματα έχουν μια λύση που είναι πολύ απλή πράγματι.
Καταναλώνουμε με έναν χωρίς νόημα τρόπο που μας δίνει την υλιστική ικανοποίηση Καταναλώνουμε με έναν χωρίς νόημα τρόπο που μας δίνει την υλιστική ικανοποίηση Ένας εγγενής τρόπος της κατανάλωσης θα ήταν να ικανοποιήθουν οι πρώτες ανάγκες εκ πρώτης όψεως και να σιγουρευτουμε ότι δεσμεύουμε τις προτεραιότητες για το βιοτικό επίπεδό μας και αν παω λιγο πιο μακρια στο να δουμε τι είναι απαραιτητο είναι το ότι πρεπει να καταλαβαίνουμε την ουσία της οικονομικής κρίσης και όχι μόνο για το έθνος μας αλλά για όλη την ανθρωπότητα που είναι στην δυστυχια.
Για αυτό το προβληματικό παράδειγμα που έχω δηλώσει υπάρχει ανάγκη για τη συναίνεση ολων τι είναι αυτο που χρειαζόμαστε πραγματικά και όχι τα ¨θελω¨ που δηλώνουμε θέλουμε να ικανοποιήσουμε.
Αυτα που δηλωνω σημαινουν τα εξης : ικανοποιήστε τις ανάγκες μας για μας και τις επόμενες γενεές μεσα αποτο να «να προσπαθήσουμε, να αντισταθούμε στην κρίση, και να συνεχίσουμε να παράγουμε». Στο τέλος της ημέρας το μέλλον βρίσκεται στις επιλογές μας.
ελπιζω τα λογια μου να φανουν χρησιμα

Κυρία Μπιρμπίλη,

Αφού σας συγχαρώ για την πρωτοβουλία σας θα ηθελα σας επισημάνω – ρωτήσω τα εξής, όπως τα έχω βιώσει από τη συναναστροφή μου με τον κατασκευαστή (μέλος του ΤΕΕ!!!!) και μερίδα συνιδιοκτητών που άνετα τους απομένεται το χρυσό μετάλιο των παρανομιών και μεταφοράς συνεπειών (οικονομικές και λειτουργικές!!!!) στους υπόλοιπους.

Τι γίνεται στην περίπτωση που η πολυκατοικία αν και νέοδμητη (κατοικήθηκε το 2007) πάσχει από θερμομόνωση (παρά την έγκριση της σχετικής μελέτης από την πολεοδομία!!!!).

Φαντασθείτε ότι ένοικος της πολυκατοικίας κρυώνει τόσο πολύ που όχι μόνον το καλοριφερ στην οικία τους δουλεύει 24 ώρες το εικοσιτετράωρο, αλλά αιτείται στη Γενική Συνέλευση όπως η θέρμανση ξεκινά από 1η Σεπτεμβρίου και να κλείνει στις 31 Μαίου (Αυτό και αν είναι εξοικονόμηση ενέργειας).

Αρα μήπως ο ενεργειακός επιθεωρητής θα πρέπει να ασχοληθεί και με παρόμοιες περιπτώσεις. Δηλ. να ελέγξει εάν έχει εφαρμοσθεί η μελέτη της θερμομόνωσης, όπως θα έπρεπε να έχει πράξει η πολεοδομία. Και στην περίπτωση που βρεθεί παράβαση ποιές είναι οι συνέπειες για τον κατασκευαστή.

Και αφού πάμε στον ενεργειακό επιθεωρητή τότε ποιός θα μας διαφυλάξει από τυχόν «κουτσουκέλες»;;;; Ξέρετε πως υπάρχουν περιπτώσεις που τον φωνάζεις (τον μηχανικό) να μετρήσει τα λάθος χιλιοστά που έχει δώσει ο κατασκευαστής και αυτός αντί να μετρήσει ορθά έρχεται σε συνεννόηση με τον κατασκευαστή, κάνει κάτι ψιλοαλλαγές και σου παίρνει και την αμοιβή (αφορολόγητη παρακαλώ).

Αλήθεια ποιος θα μας προστατεύσει από αυτή τη μαφία. Το Υπουργείο, το ΤΕΕ, η δικαιοσύνη, ο Θεός, ο Πάπας;;;;; Αλήθεια ποιός;;;;;

Και κάτι τελευταίο. Σκέφτεσθε να ασχολειθείτε με το εντονότατο πρόβλημα της «ηχομόνωσης», που αν και υποχρεωτική καμμία πολεοδομία δεν την ζητά.

Αληθεια ξέρετε πόσο επωφελούνται οι εργολάβοι από αυτό και πόσα προβλήματα δημιουργούνται στις πολυκατοικίες από πατώματα που λειτουργούν ως ακουστικές κιθάρες.

Στη διάθεσή σας για διευκρινίσεις επ’αυτών που σας έγραψα, αλλά και για πολλά άλλα, όπως αυτά προκύπτουν από βιωματικές καταστάσεις …

Μετά τιμής

Νίκος Χίος

Δημοσιογράφος