- Εργαζόμενοι στα Νοσοκομεία και στα Κέντρα Υγείας του Εθνικού Συστήματος Υγείας (Ε.Σ.Υ.), καθώς και στο Εθνικό Κέντρο Άμεσης Βοήθειας (Ε.Κ.Α.Β.), και συγκεκριμένα σε Κλινικές, Μικροβιολογικά και Βιοχημικά Εργαστήρια των ανωτέρω, με τις ειδικότητες των νοσηλευτών, βοηθών νοσηλευτών, οδηγών και βοηθών ασθενοφόρων διασωστών, οι οποίοι υπάγονται στη συνταξιοδοτική προστασία του δημοσίου και απασχολούνται αποκλειστικά στις ως άνω ειδικότητες, για τις οποίες εργαζόμενοι των αντίστοιχων ειδικοτήτων που υπάγονται στην ασφάλιση του πρώην Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ. εμπίπτουν στις περ. 31 και 51 της υπό στοιχεία Φ10221/οικ.26816/929/2.12.2011 απόφασης του Υπουργού Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης (Β’ 2778), δικαιούνται σύνταξης από τον Κλάδο Κύριας Ασφάλισης και λοιπών παροχών του e-Ε.Φ.Κ.Α. με τη συμπλήρωση του εξηκοστού δεύτερου (62ου) έτους της ηλικίας τους, εφόσον έχουν τουλάχιστον δεκαπέντε (15) συντάξιμα έτη, εκ των οποίων δώδεκα (12) έτη αποκλειστικά στις ειδικότητες αυτές και τρία (3) έτη τουλάχιστον τα τελευταία δεκαεπτά (17) έτη, πριν από τη συμπλήρωση του ανωτέρω ορίου ηλικίας ή την υποβολή αίτησης συνταξιοδότησης. Για τη θεμελίωση συνταξιοδοτικού δικαιώματος για επικουρική σύνταξη εφαρμόζεται το άρθρο 96Α του ν. 4387/2016 (Α’ 85).
- Για τα πρόσωπα της παρ. 1 καταβάλλεται πρόσθετη ειδική εισφορά βαρέων και ανθυγιεινών επαγγελμάτων, η οποία ανέρχεται:
α) για τον κλάδο κύριας σύνταξης σε ποσοστό τρία κόμμα εξήντα τοις εκατό (3,60%), επιμεριζόμενη σε ποσοστό δύο κόμμα είκοσι τοις εκατό (2,20%) για τον ασφαλισμένο και ένα κόμμα σαράντα τοις εκατό (1,40%) για τον εργοδότη, και
β) για τον κλάδο επικουρικής ασφάλισης πρόσθετη ειδική εισφορά σε ποσοστό δύο τοις εκατό (2%), επιμεριζόμενη σε ποσοστό ένα κόμμα είκοσι πέντε τοις εκατό (1,25%) για τον ασφαλισμένο και μηδέν κόμμα εβδομήντα πέντε τοις εκατό (0,75%) για τον εργοδότη.
Οι εισφορές της παρούσας υπολογίζονται επί των αποδοχών επί των οποίων υπολογίζονται οι εισφορές κύριας και επικουρικής ασφάλισης.
- Η υπαγωγή στις ρυθμίσεις των παρ. 1 και 2 διενεργείται μόνο κατόπιν αίτησης των εργαζομένων, η οποία υποβάλλεται στις αρμόδιες υπηρεσίες εκκαθάρισης μισθοδοσίας του φορέα απασχόλησης εντός αποκλειστικής προθεσμίας έξι (6) μηνών από την έναρξη ισχύος του παρόντος άρθρου. Η υπαγωγή εκκινεί από την πρώτη ημέρα του μεθεπόμενου μήνα της υποβολής της αίτησης. Η αίτηση του προηγούμενου εδαφίου είναι κοινή για κύρια και επικουρική ασφάλιση.
- α) Σε όσους εργαζόμενους επιθυμούν, παρέχεται η δυνατότητα αναγνώρισης κατόπιν εξαγοράς, του χρόνου πραγματικής απασχόλησής τους στις ειδικότητες της παρ. 1 έως και την ημερομηνία υπαγωγής κατά την παρ. 3, προκειμένου να συμπληρώσουν τις ελάχιστες προϋποθέσεις χρόνου ασφάλισης, ήτοι δώδεκα (12) έτη απασχόλησης αποκλειστικά στις ειδικότητες αυτές και τρία (3) έτη τουλάχιστον τα τελευταία δεκαεπτά (17) έτη πριν από τη συμπλήρωση του ορίου ηλικίας της παρ. 1 ή την υποβολή αίτησης συνταξιοδότησης.
β) Στην περίπτωση αναγνώρισης κατόπιν εξαγοράς στον κύριο φορέα του χρόνου πραγματικής απασχόλησης στις ειδικότητες της παρ. 1 έως και την ημερομηνία υπαγωγής κατά την παρ. 3, προκειμένου να συμπληρωθούν οι ελάχιστες προϋποθέσεις χρόνου ασφάλισης για την κύρια ασφάλιση, ο ασφαλισμένος υποχρεούται στην αναγνώριση κατόπιν εξαγοράς και στον επικουρικό φορέα ίδιου χρονικού διαστήματος με αυτόν που αναγνώρισε στον κύριο φορέα. Η αίτηση για την εξαγορά είναι κοινή για κύρια και επικουρική ασφάλιση.
γ) Η αίτηση για την αναγνώριση υποβάλλεται στις αρμόδιες υπηρεσίες εκκαθάρισης μισθοδοσίας του φορέα απασχόλησης.
Η αναγνώριση πραγματοποιείται με την καταβολή από τον ασφαλισμένο για κάθε μήνα αναγνωριζόμενου χρόνου ασφάλισης της πρόσθετης ειδικής εισφοράς βαρέων και ανθυγιεινών επαγγελμάτων ασφαλισμένου και εργοδότη κύριας και επικουρικής ασφάλισης στο ποσοστό που ισχύει κατά τον χρόνο υποβολής της αίτησης εξαγοράς και επί των συντάξιμων αποδοχών του ασφαλισμένου κατά τον μήνα υποβολής της αίτησης εξαγοράς. Η αναγνώριση λαμβάνει χώρα με πράξη της αρμόδιας υπηρεσίας εκκαθάρισης μισθοδοσίας του φορέα απασχόλησης.
Μετά την εξόφληση του ποσού της εξαγοράς εκδίδεται βεβαίωση από την εν λόγω αρμόδια υπηρεσία, η οποία τίθεται στον υπηρεσιακό φάκελο του ασφαλισμένου.
δ) Η αναγνώριση μπορεί να γίνει με εφάπαξ καταβολή ή με δόσεις ισάριθμες των αναγνωριζόμενων μηνών απασχόλησης. Σε περίπτωση θεμελίωσης συνταξιοδοτικού δικαιώματος πριν από τον χρόνο εξόφλησης του συνολικού ποσού εξαγοράς, παρακρατείται κάθε μήνα από τη σύνταξη και μέχρι την εξόφληση ποσό ίσο με ποσοστό ενός τετάρτου (1/4) του ποσού της σύνταξης. Για τον Κλάδο Επικουρικής Ασφάλισης του e-Ε.Φ.Κ.Α. εφαρμόζεται το άρθρο 46 του ν. 4670/2020 (Α’ 43) και για το νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου με την επωνυμία «Ταμείο Επικουρικής Κεφαλαιοποιητικής Ασφάλισης» (Τ.Ε.Κ.Α.) εφαρμόζεται το άρθρο 64 του ν. 4826/2021 (Α’ 160).
ε) Ο χρόνος που αναγνωρίζεται είναι πραγματικός χρόνος ασφάλισης και ως τέτοιος δεν συμπεριλαμβάνεται στο προβλεπόμενο από το άρθρο 17 του ν. 3865/2010 (Α’ 120) και το άρθρο 64 του ν. 4826/2021 ανώτατο όριο αναγνωριζόμενου χρόνου ασφάλισης.
- α) Για τα πρόσωπα της παρ. 1 που προσλαμβάνονται από την έναρξη ισχύος του παρόντος άρθρου και εφεξής, τα οποία υπάγονται στο ασφαλιστικό και συνταξιοδοτικό καθεστώς του πρώην Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ., σύμφωνα με το άρθρο 2 του ν. 3865/2010 και για τα οποία καταβάλλεται πρόσθετη ειδική εισφορά βαρέων και ανθυγιεινών επαγγελμάτων στην κύρια ασφάλιση, για την κάλυψή τους ως προς την επικουρική ασφάλιση καταβάλλεται η πρόσθετη ειδική εισφορά υπέρ επικουρικής ασφάλισης της παρ. 2.
β) Για τα πρόσωπα της παρ. 1 που έχουν ήδη προσληφθεί μέχρι την έναρξη ισχύος του παρόντος άρθρου, τα οποία υπάγονται στο ασφαλιστικό και συνταξιοδοτικό καθεστώς του πρώην Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ., σύμφωνα με το άρθρο 2 του ν. 3865/2010 και για τα οποία καταβάλλεται ήδη πρόσθετη ειδική εισφορά βαρέων και ανθυγιεινών επαγγελμάτων στην κύρια ασφάλιση, για την κάλυψή τους ως προς την επικουρική ασφάλιση καταβάλλεται υποχρεωτικά η πρόσθετη ειδική εισφορά υπέρ επικουρικής ασφάλισης της παρ. 2.
Για την εφαρμογή του άρθρου 96Α του ν. 4387/2016 και του άρθρου 52 του ν. 4826/2021 σύμφωνα με τις ρυθμίσεις του παρόντος άρθρου, τα πρόσωπα της περ. β) της παρούσας παραγράφου υποχρεούνται στην αναγνώριση κατόπιν εξαγοράς και στον επικουρικό φορέα τόσου χρονικού διαστήματος, όσου απαιτείται για τη συμπλήρωση των ελάχιστων προϋποθέσεων χρόνου ασφάλισης για τη συνταξιοδότηση με τις διατάξεις περί βαρέων και ανθυγιεινών επαγγελμάτων του πρώην Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ.. Η αίτηση για την αναγνώριση υποβάλλεται στις αρμόδιες υπηρεσίες εκκαθάρισης μισθοδοσίας του φορέα απασχόλησης. Η αναγνώριση γίνεται με την καταβολή από τον ασφαλισμένο για κάθε μήνα αναγνωριζόμενου χρόνου ασφάλισης της πρόσθετης ειδικής εισφοράς βαρέων και ανθυγιεινών επαγγελμάτων υπέρ επικουρικής ασφάλισης ασφαλισμένου και εργοδότη, στο ποσοστό που ισχύει κατά τον χρόνο υποβολής της αίτησης εξαγοράς και επί των συντάξιμων αποδοχών του ασφαλισμένου κατά τον μήνα υποβολής της αίτησης εξαγοράς. Η αναγνώριση λαμβάνει χώρα με πράξη της αρμόδιας υπηρεσίας εκκαθάρισης μισθοδοσίας του φορέα απασχόλησης. Μετά την εξόφληση του ποσού της εξαγοράς εκδίδεται βεβαίωση από την εν λόγω αρμόδια υπηρεσία, η οποία τίθεται στον υπηρεσιακό φάκελο του ασφαλισμένου.
Ο χρόνος που αναγνωρίζεται είναι πραγματικός χρόνος ασφάλισης και δεν συμπεριλαμβάνεται στο προβλεπόμενο από το άρθρο 64 του ν. 4826/2021 ανώτατο όριο αναγνωριζόμενου χρόνου ασφάλισης. Σε περίπτωση θεμελίωσης συνταξιοδοτικού δικαιώματος πριν από τον χρόνο εξόφλησης του συνολικού ποσού εξαγοράς, ως προς τον Κλάδο Επικουρικής Ασφάλισης του e-Ε.Φ.Κ.Α. εφαρμόζεται το άρθρο 46 του ν. 4670/2020 και ως προς το Τ.Ε.Κ.Α. εφαρμόζεται το άρθρο 64 του ν. 4826/2021.
- Με απόφαση του Υπουργού Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης, δύναται να καθορίζονται η διαδικασία υπαγωγής στις ρυθμίσεις του παρόντος άρθρου και κάθε άλλο θέμα σχετικό με την εφαρμογή του.
κλάδος των ΠΕ/ΤΕ Βιοϊατρικών Επιστημών Τεχνολόγων Ακτινολογίας -Ακτινοθεραπείας, των ΤΕ Τεχνολόγων Ραδιολογίας -Ακτινολογίας, καθώς και των ΔΕ Χειριστών Ιατρικών Συσκευών Απεικόνισης -Ακτινοθεραπείας, ΔΕ Χειριστών -Εμφανιστών και ΔΕ Βοηθών Ραδιολογίας -Ακτινολογίας εργάζεται σε κρίσιμες δομές διάγνωσης και θεραπείας, όπως ακτινολογικά τμήματα, αξονικούς και μαγνητικούς τομογράφους, ακτινοθεραπεία, πυρηνική ιατρική, επεμβατικά και αιμοδυναμικά εργαστήρια, χειρουργεία, ΜΕΘ, ΜΑΦ, τμήματα επειγόντων και μονάδες ειδικών λοιμώξεων. Η εργασία αυτή ενέχει ακτινικούς, βιολογικούς, μολυσματικούς, εργονομικούς, σωματικούς και ψυχοκοινωνικούς κινδύνους.
Οι εργαζόμενοι του κλάδου έρχονται σε άμεση επαφή με βαρέως πάσχοντες, ανοσοκατεσταλμένους, πολυτραυματίες, εμπύρετους ή δυνητικά μεταδοτικούς ασθενείς, χωρίς πάντα να είναι γνωστός ο κίνδυνος λοίμωξης. Η τοποθέτηση, μετακίνηση, έκθεση σε ιοντίζουσες ακτινοβολίες και ραδιενεργά ισότοπα καθώς και υποστήριξη του ασθενή κατά την εξέταση ή θεραπεία δεν επιτρέπει αποστασιοποίηση και συνεπάγεται πραγματική έκθεση σε μολυσματικούς παράγοντες.
Παράλληλα, η εργασία μας πραγματοποιείται σε ελεγχόμενες και επιβλεπόμενες περιοχές έκθεσης σε ιοντίζουσες ακτινοβολίες, με απαιτήσεις ακτινοπροστασίας, ατομικής δοσιμέτρησης, εκπαίδευσης, ελέγχου και συνεχούς επαγγελματικής εγρήγορσης. Δεν είναι θεσμικά συνεπές να αναγνωρίζεται ο κίνδυνος για σκοπούς ακτινοπροστασίας και υγειονομικής ασφάλειας, αλλά να αγνοείται κατά την εξέταση της ένταξης στα ΒΑΕ και στην Α΄ Κατηγορία Επιδόματος.
Η εξαίρεση αυτή παραβιάζει την αρχή της ίσης μεταχείρισης. Ο ίδιος κλάδος υπάγεται στα ΒΑΕ στον ιδιωτικό τομέα, ενώ στο Δημόσιο, με εφημεριακή λειτουργία, κυλιόμενα ωράρια, επείγοντα περιστατικά και βαρέως πάσχοντες ασθενείς, εξακολουθεί να αντιμετωπίζεται άνισα. Επιπλέον, εντός του ίδιου Δημόσιου τομέα, οι μετά την 01.01.2011 προσληφθέντες υπάγονται στα ΒΑΕ, ενώ οι προγενέστερα προσληφθέντες παραμένουν εκτός, παρότι εργάζονται με το ίδιο αντικείμενο, την ίδια ευθύνη, έκθεση και επικινδυνότητα.
Η προτεινόμενη διάταξη του Άρθρου 38 αφήνει εκτός τους επιστήμονες του κλάδου ΠΕ Βιοϊατρικών Επιστημών (με κατεύθυνση τα Ιατρικά Εργαστήρια), Τεχνολόγους Ιατρικών Εργαστηρίων και Βοηθούς Ιατρικών και Βιολογικών Εργαστηρίων, παρότι αποτελούν αναπόσπαστο μέρος των υπηρεσιών υγείας και εργάζονται καθημερινά υπό απαιτητικές και συχνά επικίνδυνες συνθήκες.Είναι αδικία οι εργαζόμενοι που υποστηρίζουν οχι μόνο τα μικροβιολογικά ή βιοχημικά αλλά και Αιμοδοσίες ή κεντρα μεταμοσχευσεων που είναι καθοριστικά για την επιβίωση των ασθενών.Οι Αιμοδοτες μας υποστηριζουν κι αυτοί το δικαίωμα μας στα ΒΑΕ.
Δεν μπορεί να αναγνωρίζεται ο εργαστηριακός χώρος(Μικροβιολογικό,Βιοχημικό Εργαστήριο) στο Άρθρο 38 ως ανθυγιεινός, αλλά να εξαιρείται το προσωπικό του. Απαιτούμε την άμεση συμπερίληψη των Τεχνολόγων και Βοηθών Ιατρικών Εργαστηρίων στη διάταξη.
Εκφράζουμε τη μεγάλη μας έκπληξη και διαμαρτυρία για τον αποκλεισμό του κλάδου μας από τις κυβερνητικές εξαγγελίες για τα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα (ΒΑΕ). Η επίσημη «Λίστα Μπεχράκη» είχε συμπεριλάβει τον κλάδο μας, αναγνωρίζοντας τις επικίνδυνες συνθήκες εργασίας που αντιμετωπίζουμε καθημερινά.
Στις εξαγγελίες υπάρχει μια σοβαρή αντίφαση, ενώ αναφέρονται ως ανθυγιεινοί χώροι τα Μικροβιολογικά και Βιοχημικά εργαστήρια, αποκλείονται οι άνθρωποι που πραγματικά δουλεύουν μέσα σε αυτά. Στους χώρους αυτούς δεν εργάζονται νοσηλευτές, αλλά Τεχνολόγοι και Βοηθοί Ιατρικών Εργαστηρίων. Είναι άδικο να αναγνωρίζεται ο χώρος, αλλά όχι οι ειδικότητές μας.
Επιπλέον, σε πολλά νοσοκομεία της χώρας, οι Τεχνολόγοι και οι Βοηθοί Ιατρικών Εργαστηρίων διενεργούν καθημερινά αιμοληψίες σε όλες τις κλινικές του νοσοκομείου, ερχόμενοι σε άμεση επαφή με όλους τους ασθενείς και τους ίδιους ακριβώς μολυσματικούς κινδύνους με το νοσηλευτικό προσωπικό.
Η αδικία γίνεται ακόμα πιο έντονη αν σκεφτούμε ότι στον ιδιωτικό τομέα υγείας, οι συνάδελφοι των ίδιων ακριβώς ειδικοτήτων είναι ενταγμένοι στα ΒΑΕ εδώ και δεκαετίες. Δεν υπάρχει καμία λογική στο να θεωρείται η ίδια εργασία επικίνδυνη στον ιδιωτικό τομέα αλλά «ακίνδυνη» στα δημόσια νοσοκομεία.
Η δουλειά μας είναι από τις πιο ανθυγιεινές στην Υγεία. Ερχόμαστε σε καθημερινή επαφή με μολυσματικά δείγματα, τοξικά χημικά και επικίνδυνα υλικά, παίρνοντας δείγματα μέσα και έξω από τα εργαστήρια.
Καλούμε την Πολιτεία να διορθώσει αυτή την αδικία. Ζητάμε την ένταξη των Τεχνολόγων και Βοηθών Ιατρικών Εργαστηρίων στα ΒΑΕ, καθώς και τη συμπερίληψή τους στην Α’ Κατηγορία του Επιδόματος Ανθυγιεινής Εργασίας.
Το άρθρο 38 αναγνωρίζει ότι τα Μικροβιολογικά και Βιοχημικά Εργαστήρια Νοσοκομείων και Κέντρων Υγείας αποτελούν χώρους με χαρακτηριστικά που δικαιολογούν υπαγωγή στα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα. Ωστόσο, οι ειδικότητες που περιλαμβάνονται στη διάταξη δεν ταυτίζονται με το προσωπικό που εργάζεται στις συγκεκριμένες εργαστηριακές μονάδες.
Απουσιάζουν οι επαγγελματίες του κλάδου Βιοϊατρικών Επιστημών (Ειδικότητα Ιατρικά Εργαστήρια), οι Τεχνολόγοι Ιατρικών Εργαστηρίων και οι Βοηθοί Ιατρικών και Βιολογικών Εργαστηρίων, οι οποίοι αποτελούν το ανθρώπινο δυναμικό που εξασφαλίζει την καθημερινή λειτουργία των εργαστηρίων. Οι εργαζόμενοι αυτοί εκτελούν το σύνολο των διαδικασιών που αφορούν τη διαχείριση και ανάλυση βιολογικών δειγμάτων και δραστηριοποιούνται σε πλήθος διαγνωστικών εργαστηρίων.
Η παράλειψη αυτή οδηγεί σε εμφανή ανακολουθία. Αναγνωρίζεται ο επαγγελματικός κίνδυνος που συνδέεται με τον χώρο, αλλά δεν αναγνωρίζεται η έκθεση των εργαζομένων που δραστηριοποιούνται σε αυτόν. Τα επιστημονικά δεδομένα, οι προηγούμενες θεσμικές αξιολογήσεις και η εμπειρία της πανδημίας COVID-19 συνηγορούν υπέρ της αναγνώρισης του αυξημένου επαγγελματικού κινδύνου που αντιμετωπίζουν.
Για τον λόγο αυτό, η ένταξη του συγκεκριμένου κλάδου στην παράγραφο 1 του άρθρου 38 είναι απαραίτητη προκειμένου η ρύθμιση να είναι συνεπής, δίκαιη και λειτουργική.
Το άρθρο 38 αναγνωρίζει ότι τα Μικροβιολογικά και Βιοχημικά Εργαστήρια Νοσοκομείων και Κέντρων Υγείας αποτελούν χώρους με χαρακτηριστικά που δικαιολογούν υπαγωγή στα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα. Ωστόσο, οι ειδικότητες που περιλαμβάνονται στη διάταξη δεν ταυτίζονται με το προσωπικό που εργάζεται στις συγκεκριμένες εργαστηριακές μονάδες.
Απουσιάζουν οι επαγγελματίες του κλάδου Βιοϊατρικών Επιστημών (Ειδικότητα Ιατρικά Εργαστήρια), οι Τεχνολόγοι Ιατρικών Εργαστηρίων και οι Βοηθοί Ιατρικών και Βιολογικών Εργαστηρίων, οι οποίοι αποτελούν το ανθρώπινο δυναμικό που εξασφαλίζει την καθημερινή λειτουργία των εργαστηρίων. Οι εργαζόμενοι αυτοί εκτελούν το σύνολο των διαδικασιών που αφορούν τη διαχείριση και ανάλυση βιολογικών δειγμάτων και δραστηριοποιούνται σε πλήθος διαγνωστικών εργαστηρίων.
Η παράλειψη αυτή οδηγεί σε εμφανή ανακολουθία. Αναγνωρίζεται ο επαγγελματικός κίνδυνος που συνδέεται με τον χώρο, αλλά δεν αναγνωρίζεται η έκθεση των εργαζομένων που δραστηριοποιούνται σε αυτόν. Τα επιστημονικά δεδομένα, οι προηγούμενες θεσμικές αξιολογήσεις και η εμπειρία της πανδημίας COVID-19 συνηγορούν υπέρ της αναγνώρισης του αυξημένου επαγγελματικού κινδύνου που αντιμετωπίζουν.
Για τον λόγο αυτό, η ένταξη του συγκεκριμένου κλάδου στην παράγραφο 1 του άρθρου 38 είναι απαραίτητη προκειμένου η ρύθμιση να είναι συνεπής, δίκαιη και λειτουργική.
Με το υπό διαβούλευση νομοσχέδιο του Υπουργείου Εργασίας «Ενίσχυση της εφαρμογής της ισότητας της αμοιβής μεταξύ ανδρών και γυναικών για όμοια εργασία ή για εργασία ίσης αξίας και λοιπές διατάξεις – Ενσωμάτωση της Οδηγίας (Ε.Ε.) 2023/970», και ειδικότερα με τις διατάξεις του άρθρου 38, προβλέπεται η υπαγωγή στα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα (Β.Α.Ε.) εργαζομένων των Νοσοκομείων, των Κέντρων Υγείας του Εθνικού Συστήματος Υγείας (Ε.Σ.Υ.) και του Εθνικού Κέντρου Άμεσης Βοήθειας (Ε.Κ.Α.Β.), όπως οι νοσηλευτές, οι βοηθοί νοσηλευτών, οι οδηγοί και οι διασώστες – πληρώματα ασθενοφόρων.
Ωστόσο, από τη συγκεκριμένη ρύθμιση απουσιάζει αδικαιολόγητα ο κλάδος των Τεχνολόγων Ακτινολογίας – Ακτινοθεραπείας και Βοηθών Ραδιολογίας Ακτινολογίας παρά το γεγονός ότι οι επαγγελματίες αυτοί παρέχουν υπηρεσίες σε συνθήκες που χαρακτηρίζονται διαχρονικά από αυξημένο επαγγελματικό κίνδυνο και ιδιαίτερα επιβαρυντικό εργασιακό περιβάλλον.
Οι Τεχνολόγοι Ακτινολογίας – Ακτινοθεραπείας αποτελούν αναπόσπαστο μέρος του συστήματος υγείας και εργάζονται καθημερινά σε περιβάλλον με αυξημένους επαγγελματικούς κινδύνους, οι οποίοι συνδέονται άμεσα με:
• Την έκθεση σε ιοντίζουσα ακτινοβολία κατά την εκτέλεση διαγνωστικών και θεραπευτικών πράξεων.
• Τη συμμετοχή σε επεμβατικές ακτινολογικές διαδικασίες και υβριδικά χειρουργεία.
• Την παροχή υπηρεσιών σε Τμήματα Επειγόντων Περιστατικών, Μονάδες Εντατικής Θεραπείας και νοσηλευτικούς θαλάμους.
• Την εργασία σε Τμήματα Πυρηνικής Ιατρικής, με χειρισμό και παρουσία ανοικτών ραδιενεργών πηγών και ραδιοφαρμάκων.
• Την έκθεση σε βιολογικούς και λοιμογόνους παράγοντες υψηλού κινδύνου.
• Την απασχόληση σε καθεστώς νυχτερινής εργασίας, κυλιόμενων βαρδιών και συνεχούς επιχειρησιακής ετοιμότητας.
• Την έκθεση σε εργονομικές καταπονήσεις που σχετίζονται με τη μετακίνηση και την υποβοήθηση ασθενών, συχνά σε επείγουσες συνθήκες.
Η ιδιαίτερα επιβαρυντική φύση του επαγγέλματος αναγνωρίζεται διαχρονικά τόσο από την εθνική όσο και από την ευρωπαϊκή νομοθεσία περί ακτινοπροστασίας, καθώς και από το ισχύον πλαίσιο προστασίας των εργαζομένων που εκτίθενται σε ιοντίζουσα ακτινοβολία.
Η υπαγωγή εργαζομένων σε ακτινολογικά, ακτινοθεραπευτικά και εργαστήρια πυρηνικής ιατρικής του ιδιωτικού τομέα στα Β.Α.Ε. αποτελεί ήδη κατοχυρωμένο δικαίωμα, γεγονός που καθιστά ακόμη πιο επιτακτική την ανάγκη ίσης μεταχείρισης των αντίστοιχων εργαζομένων του δημόσιου τομέα.
Η αναγνώριση των Τεχνολόγων Ακτινολογίας – Ακτινοθεραπείας ως δικαιούχων του καθεστώτος των Β.Α.Ε. δεν συνιστά προνομιακή μεταχείριση, αλλά εφαρμογή της αρχής της ισότητας, της ίσης μεταχείρισης των εργαζομένων και της υποχρέωσης της Πολιτείας να διασφαλίζει την υγεία και την ασφάλεια όσων παρέχουν κρίσιμες υπηρεσίες στο Εθνικό Σύστημα Υγείας.
Η εξαίρεση του κλάδου από τη ρύθμιση δεν εδράζεται σε αντικειμενικά κριτήρια επικινδυνότητας ή ανθυγιεινότητας της εργασίας και δημιουργεί αδικαιολόγητη άνιση μεταχείριση έναντι άλλων επαγγελματιών υγείας που υπάγονται στις ίδιες διατάξεις. Η Πολιτεία οφείλει να αποκαταστήσει την προφανή αυτή αδικία και να διασφαλίσει την ίση μεταχείριση των Τεχνολόγων Ακτινολογίας – Ακτινοθεραπείας του Εθνικού Συστήματος Υγείας.
Παράλληλα, κρίνεται σκόπιμο να εξεταστούν με ενιαία και αντικειμενικά κριτήρια όλες οι επαγγελματικές ομάδες του χώρου της υγείας που εκτίθενται σε αντίστοιχους επαγγελματικούς κινδύνους και εργάζονται υπό παρόμοιες επιβαρυντικές συνθήκες.
Κατόπιν των ανωτέρω, καλούμε το Υπουργείο να τροποποιήσει το άρθρο 38 ώστε να συμπεριλάβει ρητά τον κλάδο των Τεχνολόγων Ακτινολογίας – Ακτινοθεραπείας και Βοηθών Ραδιολογίας Ακτινολογίας στις προβλεπόμενες διατάξεις περί Βαρέων και Ανθυγιεινών Επαγγελμάτων.
Πατρινιός Παναγιώτης
Τεχνολόγος Ακτινολογίας Ακτινοθεραπείας,MSc
Α’ Αντιπρόεδρος Π.Δ.Ε. Ε.Τ.Α.Α.Ε.-Ν.Π.Δ.Δ.
Το άρθρο 38 αναγνωρίζει ότι τα Μικροβιολογικά και Βιοχημικά Εργαστήρια Νοσοκομείων και Κέντρων Υγείας αποτελούν χώρους με χαρακτηριστικά που δικαιολογούν υπαγωγή στα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα. Ωστόσο, οι ειδικότητες που περιλαμβάνονται στη διάταξη δεν ταυτίζονται με το προσωπικό που εργάζεται στις συγκεκριμένες εργαστηριακές μονάδες.
Απουσιάζουν οι επαγγελματίες του κλάδου Βιοϊατρικών Επιστημών (Ειδικότητα Ιατρικά Εργαστήρια), οι Τεχνολόγοι Ιατρικών Εργαστηρίων και οι Βοηθοί Ιατρικών και Βιολογικών Εργαστηρίων, οι οποίοι αποτελούν το ανθρώπινο δυναμικό που εξασφαλίζει την καθημερινή λειτουργία των εργαστηρίων. Οι εργαζόμενοι αυτοί εκτελούν το σύνολο των διαδικασιών που αφορούν τη διαχείριση και ανάλυση βιολογικών δειγμάτων και δραστηριοποιούνται σε πλήθος διαγνωστικών εργαστηρίων.
Η παράλειψη αυτή οδηγεί σε εμφανή ανακολουθία. Αναγνωρίζεται ο επαγγελματικός κίνδυνος που συνδέεται με τον χώρο, αλλά δεν αναγνωρίζεται η έκθεση των εργαζομένων που δραστηριοποιούνται σε αυτόν. Τα επιστημονικά δεδομένα, οι προηγούμενες θεσμικές αξιολογήσεις και η εμπειρία της πανδημίας COVID-19 συνηγορούν υπέρ της αναγνώρισης του αυξημένου επαγγελματικού κινδύνου που αντιμετωπίζουν.
Για τον λόγο αυτό, η ένταξη του συγκεκριμένου κλάδου στην παράγραφο 1 του άρθρου 38 είναι απαραίτητη προκειμένου η ρύθμιση να είναι συνεπής, δίκαιη και λειτουργική.
Η αναβάθμιση και η ουσιαστική στήριξη του δημόσιου συστήματος υγείας αποτελεί στρατηγική επιλογή για κάθε σύγχρονο κράτος. Η υγεία και η παιδεία συνιστούν θεμελιώδεις πυλώνες κοινωνικής προόδου και πολιτισμού και απαιτούν συνεχή ενίσχυση μέσω επαρκούς χρηματοδότησης, στελέχωσης και αναγνώρισης του ανθρώπινου δυναμικού τους.
Στο πλαίσιο αυτό, είναι αναγκαία η άμεση αντιμετώπιση της υποστελέχωσης των δομών υγείας, καθώς και η βελτίωση των εργασιακών και μισθολογικών συνθηκών των επαγγελματιών υγείας. Παράλληλα, κρίνεται απαραίτητη η θεσμική κατοχύρωση δύο διακριτών νοσηλευτικών κλάδων, των Διπλωματούχων Νοσηλευτών και των Βοηθών Νοσηλευτών, με σαφή επαγγελματικά δικαιώματα και δυνατότητες εξέλιξης, καθώς και η πλήρης αναγνώριση των αποφοίτων ΤΕΙ Νοσηλευτικής.
Επιπρόσθετα, απαιτείται η θέσπιση δικαιότερων και ευνοϊκότερων ρυθμίσεων για την εξαγορά πλασματικών ετών ασφάλισης και την αναγνώριση προϋπηρεσίας, καθώς το υψηλό οικονομικό κόστος αποτελεί σημαντικό εμπόδιο για πολλούς εργαζομένους και συνταξιούχους. Η Πολιτεία οφείλει να συμβάλει ουσιαστικά στη διευκόλυνση της διαδικασίας αυτής.
Τέλος, είναι αναγκαία η βελτίωση των συντελεστών αναπλήρωσης και η συνολική ενίσχυση του συνταξιοδοτικού συστήματος, ώστε να διασφαλίζονται αξιοπρεπείς συντάξεις, αντάξιες των ετών εργασίας, των ασφαλιστικών εισφορών και της προσφοράς των εργαζομένων στην κοινωνία και στο δημόσιο σύστημα υγείας.
Η Πολιτεία οφείλει να ενισχύσει ουσιαστικά το δημόσιο σύστημα υγείας, αντιμετωπίζοντας τη χρόνια υποστελέχωση και διασφαλίζοντας αξιοπρεπείς μισθούς και συντάξεις για τους εργαζομένους. Η υγεία και η παιδεία αποτελούν θεμελιώδεις πυλώνες πολιτισμού και ανάπτυξης μιας χώρας και πρέπει να αποτελούν προτεραιότητα.
Στον νοσηλευτικό κλάδο απαιτείται η θεσμοθέτηση δύο διακριτών κλάδων, των Διπλωματούχων Νοσηλευτών και των Βοηθών Νοσηλευτών, με πλήρη αναγνώριση των αποφοίτων ΤΕΙ και ισότιμη επαγγελματική αντιμετώπιση όλων των νοσηλευτών.
Παράλληλα, είναι αναγκαίο να υπάρξουν ευνοϊκότερες ρυθμίσεις για την εξαγορά πλασματικών ετών και την αναγνώριση προϋπηρεσίας, καθώς το σημερινό κόστος είναι δυσβάσταχτο για πολλούς εργαζομένους και συνταξιούχους. Τέλος, απαιτείται βελτίωση των συντελεστών αναπλήρωσης, ώστε οι συντάξεις να ανταποκρίνονται στα χρόνια εργασίας και στις εισφορές των ασφαλισμένων, εξασφαλίζοντας αξιοπρεπές επίπεδο διαβίωσης μετά τη συνταξιοδότηση.
Η ενίσχυση του Εθνικού Συστήματος Υγείας πρέπει να αποτελέσει βασική προτεραιότητα της Πολιτείας. Η υγεία και η παιδεία αποτελούν τους σημαντικότερους πυλώνες πολιτισμού, κοινωνικής συνοχής και ανάπτυξης μιας χώρας και για τον λόγο αυτό απαιτούνται ουσιαστικές επενδύσεις σε ανθρώπινο δυναμικό και υποδομές.
Κρίσιμο ζήτημα παραμένει η χρόνια υποστελέχωση των δημόσιων δομών υγείας, η οποία επιβαρύνει τόσο τους εργαζομένους όσο και την ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών προς τους πολίτες. Απαιτούνται άμεσες προσλήψεις μόνιμου προσωπικού, βελτίωση των συνθηκών εργασίας και ουσιαστική μισθολογική αναβάθμιση όλων των επαγγελματιών υγείας.
Όσον αφορά τον νοσηλευτικό κλάδο, είναι αναγκαία η θεσμοθέτηση δύο διακριτών επαγγελματικών κλάδων: του κλάδου των Διπλωματούχων Νοσηλευτών και του κλάδου των Βοηθών Νοσηλευτών, με σαφώς καθορισμένα επαγγελματικά δικαιώματα και δυνατότητες εξέλιξης. Παράλληλα, πρέπει να διασφαλιστεί η πλήρης επαγγελματική αναγνώριση των αποφοίτων ΤΕΙ Νοσηλευτικής και όσων διαθέτουν τα απαιτούμενα ακαδημαϊκά προσόντα, με ισότιμη μεταχείριση και χωρίς διακρίσεις.
Επιπλέον, απαιτείται ειδική μέριμνα για τους εργαζομένους και τους συνταξιούχους που καλούνται να καταβάλουν ιδιαίτερα υψηλά ποσά για την εξαγορά πλασματικών ετών ασφάλισης ή την αναγνώριση προϋπηρεσίας. Το σημερινό κόστος είναι απαγορευτικό για πολλούς, με αποτέλεσμα να δυσχεραίνεται η θεμελίωση συνταξιοδοτικού δικαιώματος. Η Πολιτεία οφείλει να θεσπίσει ευνοϊκότερες ρυθμίσεις και να συμβάλει οικονομικά στη διαδικασία αυτή.
Τέλος, είναι αναγκαία η αναθεώρηση των συντελεστών αναπλήρωσης και συνολικά του συνταξιοδοτικού πλαισίου, ώστε οι εργαζόμενοι μετά από δεκαετίες προσφοράς να λαμβάνουν αξιοπρεπείς συντάξεις που να ανταποκρίνονται στις εισφορές και στα χρόνια εργασίας τους. Η διασφάλιση αξιοπρεπών μισθών και συντάξεων αποτελεί προϋπόθεση για ένα ισχυρό και βιώσιμο δημόσιο σύστημα υγείας προς όφελος ολόκληρης της κοινωνίας.
Εκφράζουμε τη μεγάλη μας έκπληξη και διαμαρτυρία για τον αποκλεισμό του κλάδου μας από τις κυβερνητικές εξαγγελίες για τα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα (ΒΑΕ). Η επίσημη «Λίστα Μπεχράκη» είχε συμπεριλάβει τον κλάδο μας, αναγνωρίζοντας τις επικίνδυνες συνθήκες εργασίας που αντιμετωπίζουμε καθημερινά.
Στις εξαγγελίες υπάρχει μια σοβαρή αντίφαση, ενώ αναφέρονται ως ανθυγιεινοί χώροι τα Μικροβιολογικά και Βιοχημικά εργαστήρια, αποκλείονται οι άνθρωποι που πραγματικά δουλεύουν μέσα σε αυτά. Στους χώρους αυτούς δεν εργάζονται νοσηλευτές, αλλά Τεχνολόγοι και Βοηθοί Ιατρικών Εργαστηρίων.Είναι άδικο να αναγνωρίζεται ο χώρος, αλλά όχι οι ειδικότητές μας.
Επιπλέον, σε πολλά νοσοκομεία της χώρας, οι Τεχνολόγοι και οι Βοηθοί Ιατρικών Εργαστηριων διενεργούν καθημερινά αιμοληψίες σε όλες τις κλινικές του νοσοκομείου ερχόμενοι σε άμεση επαφή με όλους τους ασθενείς και τους ίδιους ακριβώς μολυσματικούς κινδύνους με το νοσηλευτικό προσωπικό.
Η αδικία γίνεται ακόμα πιο έντονη αν σκεφτούμε ότι στον ιδιωτικό τομέα υγείας, οι συνάδελφοι των ίδιων ακριβώς ειδικοτήτων είναι ενταγμένοι στα ΒΑΕ εδώ και δεκαετίες. Δεν υπάρχει καμία λογική στο να θεωρείται η ίδια εργασία επικίνδυνη στον ιδιωτικό τομέα αλλά «ακίνδυνη» στα δημόσια νοσοκομεία.Η δουλειά μας είναι από τις πιο ανθυγιεινές στην Υγεία. Ερχόμαστε σε καθημερινή επαφή με μολυσματικά δείγματα, τοξικά χημικά και επικίνδυνα υλικά, παίρνοντας δείγματα μέσα και έξω από τα εργαστήρια.
Καλούμε την Πολιτεία να διορθώσει αυτή την αδικία. Ζητάμε την ένταξη των Τεχνολόγων και των Βοηθών Ιατρικών Εργαστηρίων στα ΒΑΕ, καθώς και τη συμπερίληψή τους στην Α’ Κατηγορία του Επιδόματος Ανθυγιεινής Εργασίας.
Το άρθρο 38 αναγνωρίζει ότι τα Μικροβιολογικά και Βιοχημικά Εργαστήρια Νοσοκομείων και Κέντρων Υγείας αποτελούν χώρους με χαρακτηριστικά που δικαιολογούν υπαγωγή στα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα. Ωστόσο, οι ειδικότητες που περιλαμβάνονται στη διάταξη δεν ταυτίζονται με το προσωπικό που εργάζεται στις συγκεκριμένες εργαστηριακές μονάδες.
Απουσιάζουν οι επαγγελματίες του κλάδου Βιοϊατρικών Επιστημών (Ειδικότητα Ιατρικά Εργαστήρια), οι Τεχνολόγοι Ιατρικών Εργαστηρίων και οι Βοηθοί Ιατρικών και Βιολογικών Εργαστηρίων, οι οποίοι αποτελούν το ανθρώπινο δυναμικό που εξασφαλίζει την καθημερινή λειτουργία των εργαστηρίων. Οι εργαζόμενοι αυτοί εκτελούν το σύνολο των διαδικασιών που αφορούν τη διαχείριση και ανάλυση βιολογικών δειγμάτων και δραστηριοποιούνται σε πλήθος διαγνωστικών εργαστηρίων.
Η παράλειψη αυτή οδηγεί σε εμφανή ανακολουθία. Αναγνωρίζεται ο επαγγελματικός κίνδυνος που συνδέεται με τον χώρο, αλλά δεν αναγνωρίζεται η έκθεση των εργαζομένων που δραστηριοποιούνται σε αυτόν. Τα επιστημονικά δεδομένα, οι προηγούμενες θεσμικές αξιολογήσεις και η εμπειρία της πανδημίας COVID-19 συνηγορούν υπέρ της αναγνώρισης του αυξημένου επαγγελματικού κινδύνου που αντιμετωπίζουν.
Για τον λόγο αυτό, η ένταξη του συγκεκριμένου κλάδου στην παράγραφο 1 του άρθρου 38 είναι απαραίτητη προκειμένου η ρύθμιση να είναι συνεπής, δίκαιη και λειτουργική.
Προκειμένου περί του προσδιορισμού των φορέων εκείνων, των οποίων οι απασχολούμενοι νοσηλευτές θα πρέπει να ενταχθούν στα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα, η Ένωση Νοσηλευτών Ελλάδος εισηγείται ως ακολούθως : Με βάση τις συνθήκες και το αντικείμενο απασχόλησης, στα ΒΑΕ θα πρέπει να ενταχθούν οι Νοσηλευτές που παρέχουν τις υπηρεσίες τους στους εξής φορείς : Νοσοκομεία (συμπεριλαμβανομένων των στρατιωτικών Νοσοκομείων και των Νοσοκομείων «Αρεταίειο» και «Αιγινήτειο»), Κέντρα Υγείας (Κ.Υ.) των Δ.Υ.ΠΕ., στο Γενικό Νοσοκομείο Θήρας και στο Εθνικό Κέντρο Αποκατάστασης (Ε.Κ.Α.), στα Πολυδύναμα Περιφερειακά Ιατρεία, στα Περιφερειακά Ιατρεία, στα Ειδικά Περιφερειακά Ιατρεία, στα Ειδικά Κέντρα Υγείας των ΔΥΠΕ και στις Τοπικές Ομάδες Υγείας (ΤΟΜΥ), στην Ανώνυμη Εταιρεία Μονάδων Υγείας (ΑΕΜΥ ΑΕ), στα Κέντρα Φυσικής και Ιατρικής Αποκατάστασης (ΚΕΦΙΑΠ), στο Κέντρο Υγείας Αποκατάστασης Αποθεραπείας Κερατέας «Κ.ΠΡΙΦΤΗΣ», στην Πολυκλινική Ολυμπιακού Χωριού, στα Κέντρα Κοινωνικής Πρόνοιας Περιφερειών (ΚΚΠΠ), στο Εθνικό Κέντρο Αιμοδοσίας, στο ΕΚΑΒ, στο Ελληνικό Κέντρο Ψυχικής Υγιεινής και Ερευνών, στο Ινστιτούτο Υγείας του Παιδιού, στις Σχολές Ανώτερης Επαγγελματικής Κατάρτισης (Σ.Α.Ε.Κ.) αρμοδιότητας Υπουργείου Υγείας, στις Μονάδες Ψυχικής του ΕΔΥΨΥ, στις Μονάδες Ψυχοκοινωνικής Αποκατάστασης και στα Κέντρα Ψυχικής Υγείας του ΕΔΥΨΥ, καθώς επίσης και στις Μονάδες Απεξάρτησης και Ειδικά Προγράμματα του ΕΟΠΑΕ, στις Υγειονομικές Υπηρεσίες Καταστημάτων Κράτησης και στα Θεραπευτικά Καταστήματα Κράτησης, στον ΕΟΔΥ (εφόσον νοσηλευτές απασχολούνται σε Κινητές Μονάδες (ΚΟΜΥ), Δημόσια Υγεία, Προσφυγικές Δομές, επιτήρηση κ.λπ.) και σε φορείς αρμοδιότητας των ΟΤΑ Α΄ και Β΄ βαθμού, όπως ενδεικτικώς Δημοτικά Γηροκομεία, Δημοτικά Ιατρεία, στις Υπηρεσίες «Βοήθεια στο Σπίτι», στις υπηρεσίες Υγειονομικού Ελέγχου και Περιβαλλοντικής Υγιεινής, Δημόσιας Υγείας, Δημόσιας Υγείας και Κοινωνικής Μέριμνας, Υγειονομικού Ελέγχου και Περιβαλλοντικής Υγιεινής.
Ως Ταμίας του ΔΣ του Πανελληνίου Συλλόγου Τεχνολόγων Ακτινολόγων Δημοσίων Νοσοκομείων -Ν.Π.Δ.Δ., καταθέτω την παρούσα παρέμβαση επί του άρθρου 38.
Η προτεινόμενη διάταξη κινείται στη σωστή κατεύθυνση, καθώς αναγνωρίζει την ανάγκη αποκατάστασης ασφαλιστικών ανισοτήτων εργαζομένων σε κρίσιμους υγειονομικούς κλάδους. Ωστόσο, η μη συμπερίληψη των ΠΕ/ΤΕ Βιοϊατρικών Επιστημών Τεχνολόγων Ακτινολογίας -Ακτινοθεραπείας, των ΤΕ Τεχνολόγων Ραδιολογίας -Ακτινολογίας, καθώς και των ΔΕ Χειριστών Ιατρικών Συσκευών Απεικόνισης -Ακτινοθεραπείας, ΔΕ Χειριστών -Εμφανιστών και ΔΕ Βοηθών Ραδιολογίας -Ακτινολογίας, συνιστά σοβαρή θεσμική παράλειψη που πρέπει να διορθωθεί πριν από την ψήφιση της τελικής ρύθμισης.
1. Αιτιολογική βάση και συνέπειες της ρύθμισης
Η αιτιολογική βάση του άρθρου 38 αναγνωρίζει την ανάγκη εξομοίωσης των προϋποθέσεων συνταξιοδότησης εργαζομένων του Δημοσίου με εκείνες που ισχύουν για αντίστοιχες ειδικότητες που υπάγονται στην ασφάλιση του πρώην Ι.Κ.Α. -Ε.Τ.Α.Μ., είτε στον ιδιωτικό τομέα είτε στο Δημόσιο για όσους έχουν προσληφθεί από 01.01.2011 και μετά.
Η ίδια ασφαλιστική ανισότητα υφίσταται και στον κλάδο μας, ο οποίος υπάγεται στα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα στον ιδιωτικό τομέα και στο Δημόσιο για τους μετά την 01.01.2011 προσληφθέντες, ενώ οι προγενέστερα προσληφθέντες στο Δημόσιο παραμένουν εκτός, παρότι εργάζονται στους ίδιους χώρους, με το ίδιο αντικείμενο, την ίδια ευθύνη, την ίδια έκθεση και την ίδια επικινδυνότητα.
2. Αρχή ίσης μεταχείρισης
Η διαφοροποίηση αυτή παραβιάζει την αρχή της ίσης μεταχείρισης. Δεν είναι δίκαιο να αναγνωρίζεται η ίδια φύση εργασίας για εργαζόμενο στον ιδιωτικό τομέα ή στο Δημόσιο μετά το 2011, αλλά να αγνοείται για τον συνάδελφο που υπηρετεί επί σειρά ετών στο Εθνικό Σύστημα Υγείας υπό τις ίδιες ή και βαρύτερες συνθήκες.
Η αποκατάσταση ασφαλιστικών ανισοτήτων δεν μπορεί να γίνεται επιλεκτικά, αποκλείοντας έναν κλάδο που εργάζεται καθημερινά σε χώρους αυξημένης ευθύνης και αποδεδειγμένης επαγγελματικής επικινδυνότητας.
3. Θεσμική ασυνέπεια
Η μη συμπερίληψη του κλάδου δημιουργεί σοβαρή θεσμική ασυνέπεια. Η Πολιτεία αναγνωρίζει θεσμικά, μέσω του Κανονισμού Ακτινοπροστασίας, του Π.Δ. 101/2018 και της Οδηγίας 2013/59/EURATOM, ότι η εργασία με ιοντίζουσες ακτινοβολίες απαιτεί ειδικό πλαίσιο προστασίας, εκπαίδευσης, ατομικής δοσιμέτρησης, ελέγχου και παρακολούθησης. Δεν είναι θεσμικά συνεπές να αναγνωρίζεται ο κίνδυνος για σκοπούς ακτινοπροστασίας, αλλά να αγνοείται όταν εξετάζεται η υπαγωγή στα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα.
Επιπλέον, εξακολουθούν να υφίστανται παθογένειες στη χρήση παλαιών ή γενικών επαγγελματικών όρων. Ενδεικτικά, στη λίστα «Βαριές και Ανθυγιεινές Εργασίες με τις έναντι αυτών ειδικότητες» της υπ’ αριθμ. Φ10221/οικ.26816/929/30.11.2011 απόφασης, στον κωδικό 32 αναφέρονται τα «Ακτινολογικά και ακτινοθεραπευτικά εργαστήρια», ενώ οι ειδικότητες περιγράφονται ως «οι απασχολούμενοι αποκλειστικά σε ακτινολογικούς θαλάμους και εμφανίσεις». Η διατύπωση αυτή δεν ανταποκρίνεται στη σύγχρονη πραγματικότητα της Ιατρικής Απεικόνισης και της Ακτινοθεραπείας, ούτε αποτυπώνει επαρκώς τους σημερινούς επαγγελματικούς τίτλους, τις αρμοδιότητες και τα πραγματικά πεδία απασχόλησης του κλάδου.
Ιδιαίτερα πρέπει να αποκατασταθεί η ασυνέπεια που αφορά στη μη συμπερίληψη στα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα των χειριστών Αξονικού και Μαγνητικού Τομογράφου.
4. Πραγματικές συνθήκες εργασίας και επαγγελματική επικινδυνότητα
Ο κλάδος εργάζεται καθημερινά σε ακτινολογικά τμήματα, αξονικούς και μαγνητικούς τομογράφους, ακτινοθεραπεία, πυρηνική ιατρική, επεμβατικά και αιμοδυναμικά εργαστήρια, χειρουργεία, μονάδες εντατικής θεραπείας, μονάδες αυξημένης φροντίδας, μονάδες ειδικών λοιμώξεων, τμήματα επειγόντων και λοιπές κρίσιμες δομές ιατρικής απεικόνισης και θεραπείας.
Η εργασία αυτή ενέχει ακτινικούς, βιολογικούς, μολυσματικούς, εργονομικούς, σωματικούς και ψυχοκοινωνικούς κινδύνους. Οι εργαζόμενοι του κλάδου έρχονται σε άμεση επαφή με νοσηλευόμενους, βαρέως πάσχοντες, ανοσοκατεσταλμένους, πολυτραυματίες, εμπύρετους ή δυνητικά μεταδοτικούς ασθενείς, συχνά χωρίς δυνατότητα αποστασιοποίησης κατά την τοποθέτηση, μετακίνηση, υποστήριξη και καθοδήγησή τους.
5. Πολιτική δέσμευση και εύλογη προσδοκία αποκατάστασης
Υπενθυμίζεται ότι κατά την Παγκόσμια Ημέρα Ακτινολογίας 2025, στο ετήσιο συνέδριο του κλάδου της Ε.Τ.Α.Α.Ε. -Ν.Π.Δ.Δ., είχε εκφραστεί από τον Υπουργό Υγείας η συμφωνία του με το δίκαιο αίτημα ένταξης του κλάδου στα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα και η πρόθεση θετικής θεσμικής αντιμετώπισής του.
Η σημερινή μη συμπερίληψη του κλάδου στο άρθρο 38 έρχεται σε αντίθεση με την αρχή της ίσης μεταχείρισης, τη θεσμική συνέπεια και την εύλογη προσδοκία αποκατάστασης της αδικίας.
6. Μεταβατικές ρυθμίσεις και αναγνώριση προηγούμενου χρόνου
Το άρθρο 38 προβλέπει, για τις ειδικότητες που περιλαμβάνει, διαδικασία υπαγωγής, πρόσθετες εισφορές και δυνατότητα αναγνώρισης προηγούμενου πραγματικού χρόνου απασχόλησης. Εφόσον σκοπός της ρύθμισης είναι η αποκατάσταση ασφαλιστικών ανισοτήτων, αντίστοιχη μεταβατική πρόβλεψη πρέπει να ισχύσει και για τον κλάδο μας, ώστε να αναγνωριστεί ο χρόνος υπηρεσίας όσων εργάζονται επί σειρά ετών στο Εθνικό Σύστημα Υγείας υπό τις ίδιες επιβαρυντικές συνθήκες.
Η αναγνώριση αυτή δεν πρέπει να μετακυλιστεί αποκλειστικά στους εργαζόμενους, καθώς η ανάγκη αποκατάστασης δεν προκύπτει από δική τους επιλογή ή παράλειψη, αλλά από τη διαχρονική θεσμική ασυνέπεια και άνιση μεταχείριση της Πολιτείας. Συνεπώς, η σχετική εξαγορά πρέπει να καλυφθεί από το κράτος ή, τουλάχιστον, να προβλεφθεί ειδική ευνοϊκή μεταβατική ρύθμιση χωρίς δυσανάλογη οικονομική επιβάρυνση των εργαζομένων.
7. Προσέλκυση, παραμονή και βιωσιμότητα του επαγγέλματος
Η ένταξη του κλάδου στα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα και στην Α΄ Κατηγορία Επιδόματος Επικίνδυνης και Ανθυγιεινής Εργασίας δεν αποτελεί προνόμιο. Αποτελεί πράξη ισότητας, δικαιοσύνης, θεσμικής συνέπειας και αναγνώρισης της πραγματικής επικινδυνότητας της εργασίας μας.
Ιδίως σε μια περίοδο κατά την οποία ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας προβλέπει παγκόσμιο έλλειμμα έως και 10 εκατομμυρίων επαγγελματιών υγείας έως το 2030, η αναγνώριση αυτή αποτελεί κρίσιμο μέτρο για τη βιωσιμότητα του κλάδου, την προσέλκυση νέων επαγγελματιών και την παραμονή των έμπειρων συναδέλφων στο Εθνικό Σύστημα Υγείας.
Η διατήρηση επαρκούς, εξειδικευμένου και έμπειρου προσωπικού στις υπηρεσίες ιατρικής απεικόνισης, ακτινοθεραπείας, πυρηνικής ιατρικής και επεμβατικών πράξεων αποτελεί προϋπόθεση για την ασφαλή, έγκαιρη και ποιοτική παροχή υπηρεσιών υγείας.
Σήμερα, όμως, ο κλάδος αντιμετωπίζει γήρανση του υπηρετούντος προσωπικού, ελάχιστες προκηρύξεις νέων θέσεων, υποστελέχωση και αυξανόμενη εντατικοποίηση της εργασίας. Η υποχρεωτική παραμονή των προγενέστερα προσληφθέντων έως τα 65 ή ακόμη και 67 έτη, σε συνθήκες υψηλής σωματικής καταπόνησης, κυλιόμενων ωραρίων, άμεσης επαφής με βαρέως πάσχοντες ασθενείς και συνεχούς τεχνολογικής και ακτινοπροστατευτικής ευθύνης, δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως ουδέτερο ζήτημα.
Σε ένα επάγγελμα όπου απαιτούνται ακρίβεια, ταχύτητα, σωματική αντοχή, συγκέντρωση και άμεση ανταπόκριση σε επείγουσες συνθήκες, η μη αναγνώριση της επιβάρυνσης αυτής μπορεί να επηρεάσει την απόδοση των εργαζομένων, τη λειτουργική επάρκεια των τμημάτων και, τελικά, την ποιότητα και την ασφάλεια της φροντίδας των ασθενών.
8. Δημοσιονομικό κόστος και πραγματικό κόστος μη αναγνώρισης
Τυχόν επίκληση δημοσιονομικού κόστους δεν μπορεί να δικαιολογήσει τη συνέχιση μιας άνισης μεταχείρισης. Το κόστος της ένταξης είναι περιορισμένο, στοχευμένο και αναλογικό προς την επικινδυνότητα, την ευθύνη και τη συμβολή του κλάδου στο Εθνικό Σύστημα Υγείας.
Αντιθέτως, το πραγματικό κόστος της μη αναγνώρισης είναι θεσμικό, εργασιακό και λειτουργικό: διατηρεί εργαζόμενους δύο ταχυτήτων, υποχρεώνει τους προγενέστερα προσληφθέντες να παραμένουν περισσότερα χρόνια σε επιβαρυντικές συνθήκες, εντείνει το αίσθημα αδικίας και μειώνει την ελκυστικότητα του επαγγέλματος για τους νέους.
Η συνέχιση αυτής της αδικίας δεν ενισχύει το ΕΣΥ· αποδυναμώνει τη στελέχωση κρίσιμων υπηρεσιών και επιβαρύνει την ασφαλή, έγκαιρη και ποιοτική φροντίδα των ασθενών.
9. Συγκεκριμένα αιτήματα
Για τους ανωτέρω λόγους, ζητείται:
1. Η άμεση και ρητή συμπερίληψη των ΠΕ/ΤΕ Βιοϊατρικών Επιστημών Τεχνολόγων Ακτινολογίας -Ακτινοθεραπείας, των ΤΕ Τεχνολόγων Ραδιολογίας -Ακτινολογίας, καθώς και των ΔΕ Χειριστών Ιατρικών Συσκευών Απεικόνισης -Ακτινοθεραπείας, ΔΕ Χειριστών -Εμφανιστών και ΔΕ Βοηθών Ραδιολογίας -Ακτινολογίας στο άρθρο 38.
2. Η υπαγωγή του κλάδου στα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα για κύρια και επικουρική ασφάλιση, με τους ίδιους όρους που προβλέπονται για τις ήδη αναφερόμενες ειδικότητες.
3. Η πρόβλεψη μεταβατικής ρύθμισης για αναγνώριση και εξαγορά προηγούμενου πραγματικού χρόνου απασχόλησης των εργαζομένων του κλάδου στο Δημόσιο.
4. Η διόρθωση και εναρμόνιση των παλαιών επαγγελματικών διατυπώσεων, ώστε να αποτυπώνονται οι σύγχρονοι επαγγελματικοί τίτλοι, οι αρμοδιότητες και τα πραγματικά πεδία απασχόλησης του κλάδου, συμπεριλαμβανομένων των χειριστών Αξονικού και Μαγνητικού Τομογράφου.
5. Η κατάταξη του κλάδου στην Α΄ Κατηγορία Επιδόματος Επικίνδυνης και Ανθυγιεινής Εργασίας.
Η συμπερίληψη αυτή δεν αποτελεί προνόμιο. Αποτελεί αυτονόητη πράξη ισότητας, θεσμικής συνέπειας, επαγγελματικής αναγνώρισης και ουσιαστικής προστασίας ενός κλάδου που εργάζεται καθημερινά σε συνθήκες αποδεδειγμένης επικινδυνότητας και υψηλής ευθύνης.
Είμαστε απαραίτητοι στην κρίση και ορατοί στη νομοθέτηση.
Αγγελική Κολυδά
Ταμίας ΔΣ ΠΑ.ΣΥ.Τ.Α
ISRRT-regional coordinator of education-EUROPE
co-chair of EAPCI NAPs committee-ESC
Στο άρθρο 38 που είναι προς διαβούλευση αναφέρει από την αρχή , κιόλας:»Εργαζόμενοι στα Νοσοκομεία και στα Κέντρα Υγείας του Εθνικού Συστήματος Υγείας (Ε.Σ.Υ.), καθώς και στο Εθνικό Κέντρο Άμεσης Βοήθειας (Ε.Κ.Α.Β.), και συγκεκριμένα σε Κλινικές, Μικροβιολογικά και Βιοχημικά Εργαστήρια των ανωτέρω, με τις ειδικότητες των νοσηλευτών, βοηθών νοσηλευτών, οδηγών και βοηθών ασθενοφόρων διασωστών…»
εισάγει μια πρωτοφανή επιστημονική ανακρίβεια και μια βαθιά ασφαλιστική αδικία!
Η διατύπωση αυτή έρχεται σε πλήρη αντίθεση με την πραγματικότητα και το θεσμοθετημένο πλαίσιο λειτουργίας του ΕΣΥ. Η εκτέλεση, ο έλεγχος και η διαχείριση του εργαστηριακού έργου στα δημόσια νοσοκομεία και τα κέντρα υγείας αποτελεί το αποκλειστικό γνωστικό αντικείμενο και καθήκον των Τεχνολόγων Ιατρικών Εργαστηρίων και βοηθών ιατρικών και βιολογικών εργαστηρίων. Οι νοσηλευτές έχουν μια εντελώς διαφορετική, εξαιρετικά κρίσιμη αλλά διακριτή αποστολή στους θαλάμους και τη φροντίδα των ασθενών.
Κατόπιν των ανωτέρω, ΑΙΤΟΥΜΑΣΤΕ την άμεση τροποποίηση του Άρθρου 38, πριν την κατάθεσή του προς ψήφιση στη Βουλή.
Η αποκατάσταση της αδικίας αυτής είναι ζήτημα ηθικής τάξης, ίσης μεταχείρισης των εργαζομένων και ορθής αποτύπωσης της επιστημονικής πραγματικότητας στα εργαστήρια του ΕΣΥ.
Ως πολίτης και χρήστης των υπηρεσιών υγείας, ζητώ να τροποποιηθεί το άρθρο 38 ώστε να συμπεριληφθούν ρητά στα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα οι Τεχνολόγοι Ακτινολογίας–Ακτινοθεραπείας και οι Χειριστές Ακτινολογικών/Ακτινοθεραπευτικών Συστημάτων.
Η παράλειψη του κλάδου δημιουργεί άδικη μεταχείριση, καθώς πρόκειται για εργαζόμενους που υπηρετούν καθημερινά σε απαιτητικά και επιβαρυντικά περιβάλλοντα υγείας, με ανάγκη σωματικής αντοχής, πνευματικής εγρήγορσης και υψηλής ευθύνης απέναντι στους ασθενείς.
Η ένταξη του κλάδου στα ΒΑΕ είναι ζήτημα δικαιοσύνης, ισότιμης μεταχείρισης και προστασίας τόσο των εργαζομένων όσο και της ποιότητας των παρεχόμενων υπηρεσιών υγείας.
Το άρθρο 38 αναγνωρίζει ότι τα Μικροβιολογικά και Βιοχημικά Εργαστήρια Νοσοκομείων και Κέντρων Υγείας αποτελούν χώρους με χαρακτηριστικά που δικαιολογούν υπαγωγή στα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα. Ωστόσο, οι ειδικότητες που περιλαμβάνονται στη διάταξη δεν ταυτίζονται με το προσωπικό που εργάζεται στις συγκεκριμένες εργαστηριακές μονάδες.
Απουσιάζουν οι επαγγελματίες του κλάδου Βιοϊατρικών Επιστημών (Ειδικότητα Ιατρικά Εργαστήρια), οι Τεχνολόγοι Ιατρικών Εργαστηρίων και οι Βοηθοί Ιατρικών και Βιολογικών Εργαστηρίων, οι οποίοι αποτελούν το ανθρώπινο δυναμικό που εξασφαλίζει την καθημερινή λειτουργία των εργαστηρίων. Οι εργαζόμενοι αυτοί εκτελούν το σύνολο των διαδικασιών που αφορούν τη διαχείριση και ανάλυση βιολογικών δειγμάτων και δραστηριοποιούνται σε πλήθος διαγνωστικών εργαστηρίων.
Η παράλειψη αυτή οδηγεί σε εμφανή ανακολουθία. Αναγνωρίζεται ο επαγγελματικός κίνδυνος που συνδέεται με τον χώρο, αλλά δεν αναγνωρίζεται η έκθεση των εργαζομένων που δραστηριοποιούνται σε αυτόν. Τα επιστημονικά δεδομένα, οι προηγούμενες θεσμικές αξιολογήσεις και η εμπειρία της πανδημίας COVID-19 συνηγορούν υπέρ της αναγνώρισης του αυξημένου επαγγελματικού κινδύνου που αντιμετωπίζουν οι επαγγελματίες των ιατρικών εργαστηρίων.
Για τον λόγο αυτό, η ένταξη των προαναφερόμενων κλάδων στην παράγραφο 1 του άρθρου 38 είναι απαραίτητη προκειμένου η ρύθμιση να είναι συνεπής, δίκαιη και λειτουργική.
Προκειμένου περί του προσδιορισμού των φορέων εκείνων, των οποίων οι απασχολούμενοι νοσηλευτές θα πρέπει να ενταχθούν στα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα, η Ένωση Νοσηλευτών Ελλάδος εισηγείται ως ακολούθως : Με βάση τις συνθήκες και το αντικείμενο απασχόλησης, στα ΒΑΕ θα πρέπει να ενταχθούν οι Νοσηλευτές που παρέχουν τις υπηρεσίες τους στους εξής φορείς : Νοσοκομεία (συμπεριλαμβανομένων των στρατιωτικών Νοσοκομείων και των Νοσοκομείων «Αρεταίειο» και «Αιγινήτειο»), Κέντρα Υγείας (Κ.Υ.) των Δ.Υ.ΠΕ., στο Γενικό Νοσοκομείο Θήρας και στο Εθνικό Κέντρο Αποκατάστασης (Ε.Κ.Α.), στα Πολυδύναμα Περιφερειακά Ιατρεία, στα Περιφερειακά Ιατρεία, στα Ειδικά Περιφερειακά Ιατρεία, στα Ειδικά Κέντρα Υγείας των ΔΥΠΕ και στις Τοπικές Ομάδες Υγείας (ΤΟΜΥ), στην Ανώνυμη Εταιρεία Μονάδων Υγείας (ΑΕΜΥ ΑΕ), στα Κέντρα Φυσικής και Ιατρικής Αποκατάστασης (ΚΕΦΙΑΠ), στο Κέντρο Υγείας Αποκατάστασης Αποθεραπείας Κερατέας «Κ.ΠΡΙΦΤΗΣ», στην Πολυκλινική Ολυμπιακού Χωριού, στα Κέντρα Κοινωνικής Πρόνοιας Περιφερειών (ΚΚΠΠ), στο Εθνικό Κέντρο Αιμοδοσίας, στο ΕΚΑΒ, στο Ελληνικό Κέντρο Ψυχικής Υγιεινής και Ερευνών, στο Ινστιτούτο Υγείας του Παιδιού, στις Σχολές Ανώτερης Επαγγελματικής Κατάρτισης (Σ.Α.Ε.Κ.) αρμοδιότητας Υπουργείου Υγείας, στις Μονάδες Ψυχικής του ΕΔΥΨΥ, στις Μονάδες Ψυχοκοινωνικής Αποκατάστασης και στα Κέντρα Ψυχικής Υγείας του ΕΔΥΨΥ, καθώς επίσης και στις Μονάδες Απεξάρτησης και Ειδικά Προγράμματα του ΕΟΠΑΕ, στις Υγειονομικές Υπηρεσίες Καταστημάτων Κράτησης και στα Θεραπευτικά Καταστήματα Κράτησης, στον ΕΟΔΥ (εφόσον νοσηλευτές απασχολούνται σε Κινητές Μονάδες (ΚΟΜΥ), Δημόσια Υγεία, Προσφυγικές Δομές, επιτήρηση κ.λπ.) και σε φορείς αρμοδιότητας των ΟΤΑ Α΄ και Β΄ βαθμού, όπως ενδεικτικώς Δημοτικά Γηροκομεία, Δημοτικά Ιατρεία, στις Υπηρεσίες «Βοήθεια στο Σπίτι», στις υπηρεσίες Υγειονομικού Ελέγχου και Περιβαλλοντικής Υγιεινής, Δημόσιας Υγείας, Δημόσιας Υγείας και Κοινωνικής Μέριμνας, Υγειονομικού Ελέγχου και Περιβαλλοντικής Υγιεινής.
Η ρύθμιση για τα ΒΑΕ οφείλει να καλύπτει ισότιμα το προσωπικό των Ιατρικών Εργαστηρίων, τόσο στον δημόσιο όσο και στον ιδιωτικό τομέα (διαγνωστικά κέντρα, κλινικές). Οι συνθήκες εργασίας, η έκθεση σε βιολογικούς κινδύνους και η φύση του επαγγέλματος των Τεχνολόγων και Παρασκευαστών είναι ακριβώς οι ίδιες ανεξάρτητα από τον φορέα απασχόλησης. Ζητούμε την πλήρη και ενιαία ένταξη του κλάδου των ιατρικών εργαστηρίων στις διατάξεις του νομοσχεδίου για τη συνταξιοδότηση στο 62ο έτος.
Προκειμένου περί του προσδιορισμού των φορέων εκείνων, των οποίων οι απασχολούμενοι νοσηλευτές θα πρέπει να ενταχθούν στα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα, η Ένωση Νοσηλευτών Ελλάδος εισηγείται ως ακολούθως : Με βάση τις συνθήκες και το αντικείμενο απασχόλησης, στα ΒΑΕ θα πρέπει να ενταχθούν οι Νοσηλευτές που παρέχουν τις υπηρεσίες τους στους εξής φορείς : Νοσοκομεία (συμπεριλαμβανομένων των στρατιωτικών Νοσοκομείων και των Νοσοκομείων «Αρεταίειο» και «Αιγινήτειο»), Κέντρα Υγείας (Κ.Υ.) των Δ.Υ.ΠΕ., στο Γενικό Νοσοκομείο Θήρας και στο Εθνικό Κέντρο Αποκατάστασης (Ε.Κ.Α.), στα Πολυδύναμα Περιφερειακά Ιατρεία, στα Περιφερειακά Ιατρεία, στα Ειδικά Περιφερειακά Ιατρεία, στα Ειδικά Κέντρα Υγείας των ΔΥΠΕ και στις Τοπικές Ομάδες Υγείας (ΤΟΜΥ), στην Ανώνυμη Εταιρεία Μονάδων Υγείας (ΑΕΜΥ ΑΕ), στα Κέντρα Φυσικής και Ιατρικής Αποκατάστασης (ΚΕΦΙΑΠ), στο Κέντρο Υγείας Αποκατάστασης Αποθεραπείας Κερατέας «Κ.ΠΡΙΦΤΗΣ», στην Πολυκλινική Ολυμπιακού Χωριού, στα Κέντρα Κοινωνικής Πρόνοιας Περιφερειών (ΚΚΠΠ), στο Εθνικό Κέντρο Αιμοδοσίας, στο ΕΚΑΒ, στο Ελληνικό Κέντρο Ψυχικής Υγιεινής και Ερευνών, στο Ινστιτούτο Υγείας του Παιδιού, στις Σχολές Ανώτερης Επαγγελματικής Κατάρτισης (Σ.Α.Ε.Κ.) αρμοδιότητας Υπουργείου Υγείας, στις Μονάδες Ψυχικής του ΕΔΥΨΥ, στις Μονάδες Ψυχοκοινωνικής Αποκατάστασης και στα Κέντρα Ψυχικής Υγείας του ΕΔΥΨΥ, καθώς επίσης και στις Μονάδες Απεξάρτησης και Ειδικά Προγράμματα του ΕΟΠΑΕ, στις Υγειονομικές Υπηρεσίες Καταστημάτων Κράτησης και στα Θεραπευτικά Καταστήματα Κράτησης, στον ΕΟΔΥ (εφόσον νοσηλευτές απασχολούνται σε Κινητές Μονάδες (ΚΟΜΥ), Δημόσια Υγεία, Προσφυγικές Δομές, επιτήρηση κ.λπ.) και σε φορείς αρμοδιότητας των ΟΤΑ Α΄ και Β΄ βαθμού, όπως ενδεικτικώς Δημοτικά Γηροκομεία, Δημοτικά Ιατρεία, στις Υπηρεσίες «Βοήθεια στο Σπίτι», στις υπηρεσίες Υγειονομικού Ελέγχου και Περιβαλλοντικής Υγιεινής, Δημόσιας Υγείας, Δημόσιας Υγείας και Κοινωνικής Μέριμνας, Υγειονομικού Ελέγχου και Περιβαλλοντικής Υγιεινής.
Εκτός από την ένταξη στα βαρέα που περιμένουμε τόσα χρόνια, περιμένουμε και την δημιουργία ενιαίου κλάδου ΠΕ, ΤΕ νοσηλευτών και ΔΕ βοηθών νοσηλευτών. Οι βοηθοί νοσηλευτών ασκούν τα ίδια καθήκοντα τόσα χρόνια στα νοσοκομεία του ΕΣΥ, κρατάνε τμήματα μόνοι τους απογεύματα, νύχτες, σαββατοκύριακα. Προσφέρουν ίση εργασία για όχι ίση αμοιβή, κι αυτό είναι αντισυνταγματικό.
Πολύ σωστή η τοποθέτηση του υπουργού υγείας στην τηλεόραση του αντένα, πρέπει να γίνει ενιαίος κλάδος ΠΕ, ΤΕ, ΔΕ νοσηλευτών και να δοθούν τα εργαλεία να αναβαθμιστουν οι ΔΕ σε ΠΕ.
Ως πολίτης και χρήστης των υπηρεσιών υγείας, ζητώ να τροποποιηθεί το άρθρο 38 ώστε να συμπεριληφθούν ρητά στα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα οι Τεχνολόγοι Ακτινολογίας–Ακτινοθεραπείας και οι Χειριστές Ακτινολογικών/Ακτινοθεραπευτικών Συστημάτων.
Η παράλειψη του κλάδου δημιουργεί άδικη μεταχείριση, καθώς πρόκειται για εργαζόμενους που υπηρετούν καθημερινά σε απαιτητικά και επιβαρυντικά περιβάλλοντα υγείας, με ανάγκη σωματικής αντοχής, πνευματικής εγρήγορσης και υψηλής ευθύνης απέναντι στους ασθενείς.
Η ένταξη του κλάδου στα ΒΑΕ είναι ζήτημα δικαιοσύνης, ισότιμης μεταχείρισης και προστασίας τόσο των εργαζομένων όσο και της ποιότητας των παρεχόμενων υπηρεσιών υγείας.
Ως πολίτης και χρήστης των υπηρεσιών υγείας, ζητώ να τροποποιηθεί το άρθρο 38 ώστε να συμπεριληφθούν ρητά στα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα οι Τεχνολόγοι Ακτινολογίας–Ακτινοθεραπείας και οι Χειριστές Ακτινολογικών/Ακτινοθεραπευτικών Συστημάτων.
Η παράλειψη του κλάδου δημιουργεί άδικη μεταχείριση, καθώς πρόκειται για εργαζόμενους που υπηρετούν καθημερινά σε απαιτητικά και επιβαρυντικά περιβάλλοντα υγείας, με ανάγκη σωματικής αντοχής, πνευματικής εγρήγορσης και υψηλής ευθύνης απέναντι στους ασθενείς.
Η ένταξη του κλάδου στα ΒΑΕ είναι ζήτημα δικαιοσύνης, ισότιμης μεταχείρισης και προστασίας τόσο των εργαζομένων όσο και της ποιότητας των παρεχόμενων υπηρεσιών υγείας.
Η ένταξη μέρους του υγειονομικό προσωπικού στα στο καθεστώς των ΒΑΕ και οχι του συνόλου των υγειονομικών, είναι μια πράξη απαξιωτικη για τους εργαζόμενους που καθημερινά δίνουν μάχη στα νοσοκομεία της χώρας, δουλεύοντας σε συνθήκες που συχνά θα μπορούσαν να χαρακτηριστουν συνθήκες πολέμου και αμέσως εξηγω:κυλιόμενα εξοντωτικα ωράρια, νύχτες, ΣαββατοΚυριακα, μεγάλες Αργίες, συχνά χωρίς ρεπό για να βγαίνει το πρόγραμμα ή για να βγουν οι άδειες, επαφή με περιστατικά μολυσματικά, με μεταδίδομενες ασθένειες και βαριά περιστατικά.
Εξειδικευοντας, οσον αφορά τους τεχνολόγους ακτινολογους, μιλάμε για έναν κλάδο που έρχεται σε επαφή με ολα τα προαναφερθεντα περιστατικά, καθώς καλύπτει το τμήμα των επειγόντων σε αξονικο και ακτινολογικο, την ακτινοθεραπεια τα ραδιενεργά ισότοπα, το pet, τις κλινικές, τα φορητά και τα χειρουργεία. Η επαφή με τους ασθενείς τελεί σε καθημερινή βάση, καθώς πρέπει να τους τοποθετήσουμε σε συγκεκριμένη θέση για να πραγματοποιηθει η εξεταση.
Επανειλημμένα έχουμε λαβει προληπτικά αγωγή γιατι έχουμε έρθει σε επαφή με ασθενείς που έχουν μεταδίδομενες επικίνδυνες ασθένειες.
Επιπλέον, πρέπει να συνυπολογισουμε και την επιβάρυνση από την ακτινοβολια και τη ραδιενέργεια, καθώς για αυτά δε λαμβάνουμε ούτε επίδομα ακτινοβολίας, ούτε επιπλέον άδεια.
Το γεγονός ότι οι συνάδελφοι μας στον ιδιωτικό τομέα, που δεν δουλεύουν κάτω από αυτές τις συνθήκες πολέμου των νοσοκομείων , είναι ενταγμένοι στο καθεστώς των ΒΑΕ είναι μια παραφορη αδικία.
Επιπλέον, δεν νοείται χώρα της ΕΕ όπου, όχι μόνο στον ίδιο κλάδο αλλά και στον ίδιο χώρο εργασίας, οι μισοί εργαζόμενοι του κλάδου (επικουρικοι και οι νεοδιορισμένοι) είναι ενταγμένοι στα ΒΑΕ, ενώ οι μονιμοι, όχι.
Περιμένουμε από το Υπουργείο να λάβει όλα αυτά σοβαρά υπόψιν και να προβεί στη διόρθωση αυτής της κατάστασης, εντάσσοντας ους στο καθεστώς των ΒΑΕ και όχι να δημιουργήσει εργαζόμενους δυο ταχυτήτων, απαξιωμενους και μη.
Ως πολίτης και χρήστης των υπηρεσιών υγείας, ζητώ να τροποποιηθεί το άρθρο 38 ώστε να συμπεριληφθούν ρητά στα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα οι Τεχνολόγοι Ακτινολογίας–Ακτινοθεραπείας και οι Χειριστές Ακτινολογικών/Ακτινοθεραπευτικών Συστημάτων.
Η παράλειψη του κλάδου δημιουργεί άδικη μεταχείριση, καθώς πρόκειται για εργαζόμενους που υπηρετούν καθημερινά σε απαιτητικά και επιβαρυντικά περιβάλλοντα υγείας, με ανάγκη σωματικής αντοχής, πνευματικής εγρήγορσης και υψηλής ευθύνης απέναντι στους ασθενείς.
Η ένταξη του κλάδου στα ΒΑΕ είναι ζήτημα δικαιοσύνης, ισότιμης μεταχείρισης και προστασίας τόσο των εργαζομένων όσο και της ποιότητας των παρεχόμενων υπηρεσιών υγείας.
Ο Υπουργός Υγείας το δήλωσε όλος ο νοσηλευτικός κόσμος το ζητάει:ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΕΝΙΑΙΟΥ ΚΛΑΔΟΥ ΝΟΣΗΛΕΥΤΙΚΟΥ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ όπως είναι τόσοι άλλοι κλάδοι πχ σώματα ασφαλείας.ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ πολύ κύριε Γεωργιάδη που δηλώσατε το πάγιο και διαρκείας αίτημα μας!
Ως πολίτης και χρήστης των υπηρεσιών υγείας, ζητώ να τροποποιηθεί το άρθρο 38 ώστε να συμπεριληφθούν ρητά στα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα οι Τεχνολόγοι Ακτινολογίας–Ακτινοθεραπείας και οι Χειριστές Ακτινολογικών/Ακτινοθεραπευτικών Συστημάτων.
Η παράλειψη του κλάδου δημιουργεί άδικη μεταχείριση, καθώς πρόκειται για εργαζόμενους που υπηρετούν καθημερινά σε απαιτητικά και επιβαρυντικά περιβάλλοντα υγείας, με ανάγκη σωματικής αντοχής, πνευματικής εγρήγορσης και υψηλής ευθύνης απέναντι στους ασθενείς.
Η ένταξη του κλάδου στα ΒΑΕ είναι ζήτημα δικαιοσύνης, ισότιμης μεταχείρισης και προστασίας τόσο των εργαζομένων όσο και της ποιότητας των παρεχόμενων υπηρεσιών υγείας.
Ως πολίτης και χρήστης των υπηρεσιών υγείας, ζητώ να τροποποιηθεί το άρθρο 38 ώστε να συμπεριληφθούν ρητά στα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα οι Τεχνολόγοι Ακτινολογίας–Ακτινοθεραπείας και οι Χειριστές Ακτινολογικών/Ακτινοθεραπευτικών Συστημάτων.
Η παράλειψη του κλάδου δημιουργεί άδικη μεταχείριση, καθώς πρόκειται για εργαζόμενους που υπηρετούν καθημερινά σε απαιτητικά και επιβαρυντικά περιβάλλοντα υγείας, με ανάγκη σωματικής αντοχής, πνευματικής εγρήγορσης και υψηλής ευθύνης απέναντι στους ασθενείς.
Η ένταξη του κλάδου στα ΒΑΕ είναι ζήτημα δικαιοσύνης, ισότιμης μεταχείρισης και προστασίας τόσο των εργαζομένων όσο και της ποιότητας των παρεχόμενων υπηρεσιών υγείας.
Ως πολίτης και χρήστης των υπηρεσιών υγείας, ζητώ να τροποποιηθεί το άρθρο 38 ώστε να συμπεριληφθούν ρητά στα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα οι Τεχνολόγοι Ακτινολογίας–Ακτινοθεραπείας και οι Χειριστές Ακτινολογικών/Ακτινοθεραπευτικών Συστημάτων.
Η παράλειψη του κλάδου δημιουργεί άδικη μεταχείριση, καθώς πρόκειται για εργαζόμενους που υπηρετούν καθημερινά σε απαιτητικά και επιβαρυντικά περιβάλλοντα υγείας, με ανάγκη σωματικής αντοχής, πνευματικής εγρήγορσης και υψηλής ευθύνης απέναντι στους ασθενείς.
Η ένταξη του κλάδου στα ΒΑΕ είναι ζήτημα δικαιοσύνης, ισότιμης μεταχείρισης και προστασίας τόσο των εργαζομένων όσο και της ποιότητας των παρεχόμενων υπηρεσιών υγείας.
Ως πολίτης και χρήστης των υπηρεσιών υγείας, ζητώ να τροποποιηθεί το άρθρο 38 ώστε να συμπεριληφθούν ρητά στα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα οι Τεχνολόγοι Ακτινολογίας–Ακτινοθεραπείας και οι Χειριστές Ακτινολογικών/Ακτινοθεραπευτικών Συστημάτων.
Η παράλειψη του κλάδου δημιουργεί άδικη μεταχείριση, καθώς πρόκειται για εργαζόμενους που υπηρετούν καθημερινά σε απαιτητικά και επιβαρυντικά περιβάλλοντα υγείας, με ανάγκη σωματικής αντοχής, πνευματικής εγρήγορσης και υψηλής ευθύνης απέναντι στους ασθενείς.
Η ένταξη του κλάδου στα ΒΑΕ είναι ζήτημα δικαιοσύνης, ισότιμης μεταχείρισης και προστασίας τόσο των εργαζομένων όσο και της ποιότητας των παρεχόμενων υπηρεσιών υγείας.
Με το υπό διαβούλευση νομοσχέδιο του Υπουργείου Εργασίας «Ενίσχυση της εφαρμογής της ισότητας της αμοιβής μεταξύ ανδρών και γυναικών για όμοια εργασία ή για εργασία ίσης αξίας και λοιπές διατάξεις – Ενσωμάτωση της Οδηγίας (Ε.Ε.) 2023/970», και ειδικότερα με τις διατάξεις του άρθρου 38, προβλέπεται η υπαγωγή στα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα (Β.Α.Ε.) εργαζομένων των Νοσοκομείων, των Κέντρων Υγείας του Εθνικού Συστήματος Υγείας (Ε.Σ.Υ.) και του Εθνικού Κέντρου Άμεσης Βοήθειας (Ε.Κ.Α.Β.), όπως οι νοσηλευτές, οι βοηθοί νοσηλευτών, οι οδηγοί και οι διασώστες – πληρώματα ασθενοφόρων.
Ωστόσο, από τη συγκεκριμένη ρύθμιση απουσιάζει αδικαιολόγητα ο κλάδος των Τεχνολόγων Ακτινολογίας – Ακτινοθεραπείας και Βοηθών Ραδιολογίας Ακτινολογίας παρά το γεγονός ότι οι επαγγελματίες αυτοί παρέχουν υπηρεσίες σε συνθήκες που χαρακτηρίζονται διαχρονικά από αυξημένο επαγγελματικό κίνδυνο και ιδιαίτερα επιβαρυντικό εργασιακό περιβάλλον.
Οι Τεχνολόγοι Ακτινολογίας – Ακτινοθεραπείας αποτελούν αναπόσπαστο μέρος του συστήματος υγείας και εργάζονται καθημερινά σε περιβάλλον με αυξημένους επαγγελματικούς κινδύνους, οι οποίοι συνδέονται άμεσα με:
• Την έκθεση σε ιοντίζουσα ακτινοβολία κατά την εκτέλεση διαγνωστικών και θεραπευτικών πράξεων.
• Τη συμμετοχή σε επεμβατικές ακτινολογικές διαδικασίες και υβριδικά χειρουργεία.
• Την παροχή υπηρεσιών σε Τμήματα Επειγόντων Περιστατικών, Μονάδες Εντατικής Θεραπείας και νοσηλευτικούς θαλάμους.
• Την εργασία σε Τμήματα Πυρηνικής Ιατρικής, με χειρισμό και παρουσία ανοικτών ραδιενεργών πηγών και ραδιοφαρμάκων.
• Την έκθεση σε βιολογικούς και λοιμογόνους παράγοντες υψηλού κινδύνου.
• Την απασχόληση σε καθεστώς νυχτερινής εργασίας, κυλιόμενων βαρδιών και συνεχούς επιχειρησιακής ετοιμότητας.
• Την έκθεση σε εργονομικές καταπονήσεις που σχετίζονται με τη μετακίνηση και την υποβοήθηση ασθενών, συχνά σε επείγουσες συνθήκες.
Η ιδιαίτερα επιβαρυντική φύση του επαγγέλματος αναγνωρίζεται διαχρονικά τόσο από την εθνική όσο και από την ευρωπαϊκή νομοθεσία περί ακτινοπροστασίας, καθώς και από το ισχύον πλαίσιο προστασίας των εργαζομένων που εκτίθενται σε ιοντίζουσα ακτινοβολία.
Η υπαγωγή εργαζομένων σε ακτινολογικά, ακτινοθεραπευτικά και εργαστήρια πυρηνικής ιατρικής του ιδιωτικού τομέα στα Β.Α.Ε. αποτελεί ήδη κατοχυρωμένο δικαίωμα, γεγονός που καθιστά ακόμη πιο επιτακτική την ανάγκη ίσης μεταχείρισης των αντίστοιχων εργαζομένων του δημόσιου τομέα.
Η αναγνώριση των Τεχνολόγων Ακτινολογίας – Ακτινοθεραπείας ως δικαιούχων του καθεστώτος των Β.Α.Ε. δεν συνιστά προνομιακή μεταχείριση, αλλά εφαρμογή της αρχής της ισότητας, της ίσης μεταχείρισης των εργαζομένων και της υποχρέωσης της Πολιτείας να διασφαλίζει την υγεία και την ασφάλεια όσων παρέχουν κρίσιμες υπηρεσίες στο Εθνικό Σύστημα Υγείας.
Η εξαίρεση του κλάδου από τη ρύθμιση δεν εδράζεται σε αντικειμενικά κριτήρια επικινδυνότητας ή ανθυγιεινότητας της εργασίας και δημιουργεί αδικαιολόγητη άνιση μεταχείριση έναντι άλλων επαγγελματιών υγείας που υπάγονται στις ίδιες διατάξεις. Η Πολιτεία οφείλει να αποκαταστήσει την προφανή αυτή αδικία και να διασφαλίσει την ίση μεταχείριση των Τεχνολόγων Ακτινολογίας – Ακτινοθεραπείας του Εθνικού Συστήματος Υγείας.
Παράλληλα, κρίνεται σκόπιμο να εξεταστούν με ενιαία και αντικειμενικά κριτήρια όλες οι επαγγελματικές ομάδες του χώρου της υγείας που εκτίθενται σε αντίστοιχους επαγγελματικούς κινδύνους και εργάζονται υπό παρόμοιες επιβαρυντικές συνθήκες.
Κατόπιν των ανωτέρω, καλούμε το Υπουργείο να τροποποιήσει το άρθρο 38 ώστε να συμπεριλάβει ρητά τον κλάδο των Τεχνολόγων Ακτινολογίας – Ακτινοθεραπείας και Βοηθών Ραδιολογίας Ακτινολογίας στις προβλεπόμενες διατάξεις περί Βαρέων και Ανθυγιεινών Επαγγελμάτων.
Πατρινίος Παναγιώτης
Τεχνολόγος Ακτινολογίας Ακτινοθεραπείας, MSc
Α’ Αντιπρόεδρος Π.Δ.Ε. Ε.Τ.Α.Α.Ε.-Ν.Π.Δ.Δ.
Ως πολίτης και χρήστης των υπηρεσιών υγείας, ζητώ να τροποποιηθεί το άρθρο 38 ώστε να συμπεριληφθούν ρητά στα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα οι Τεχνολόγοι Ακτινολογίας–Ακτινοθεραπείας και οι Χειριστές Ακτινολογικών/Ακτινοθεραπευτικών Συστημάτων.
Η παράλειψη του κλάδου δημιουργεί άδικη μεταχείριση, καθώς πρόκειται για εργαζόμενους που υπηρετούν καθημερινά σε απαιτητικά και επιβαρυντικά περιβάλλοντα υγείας, με ανάγκη σωματικής αντοχής, πνευματικής εγρήγορσης και υψηλής ευθύνης απέναντι στους ασθενείς.
Η ένταξη του κλάδου στα ΒΑΕ είναι ζήτημα δικαιοσύνης, ισότιμης μεταχείρισης και προστασίας τόσο των εργαζομένων όσο και της ποιότητας των παρεχόμενων υπηρεσιών υγείας.
Πρέπει να γνωρίζετε ότι στα Μικροβιολογικα, Αιματολογικα, Βιοχημικσ κλπ εργαστήρια των νοσοκομείων εργάζονται αποκλειστικά Τεχνολόγοι και Βοηθοί Ιατρικών εργαστηρίων. Καθημερινά πραγματοποιούνται αιμοληψίες ασθενών σε κλινικές και εξωτερικά ιατρεία. Διαχειρίζονται βιολογικά υγρά (αίμα, ουρά, κόπρανα, ιστούς κλπ) τα οποία πολλές φορές είναι μολυσματικά και ανθεκτικά σε μικρόβια. Οι τεχνικές που εφαρμόζουμε έχουν χημικές και τοξικές ουσίες. Χωρίς τους Τεχνολογους και Βοηθούς Ιατρικών εργαστηρίων δεν υπάρχει ΔΙΆΓΝΩΣΗ, ΘΕΡΑΠΕΊΑ ΤΩΝ ΑΣΘΕΝΏΝ. ΆΔΙΚΗ Η ΑΠΌΦΑΣΗ ΜΗ ΕΝΤΑΞΗΣ ΣΤΑ ΒΑΡΈΑ ΚΑΙ ΑΝΘΥΓΙΕΙΝΆ.
Με το υπό διαβούλευση νομοσχέδιο του Υπουργείου Εργασίας «Ενίσχυση της εφαρμογής της ισότητας της αμοιβής μεταξύ ανδρών και γυναικών για όμοια εργασία ή για εργασία ίσης αξίας και λοιπές διατάξεις – Ενσωμάτωση της Οδηγίας (Ε.Ε.) 2023/970», και ειδικότερα με τις διατάξεις του άρθρου 38, προβλέπεται η υπαγωγή στα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα (Β.Α.Ε.) εργαζομένων των Νοσοκομείων, των Κέντρων Υγείας του Εθνικού Συστήματος Υγείας (Ε.Σ.Υ.) και του Εθνικού Κέντρου Άμεσης Βοήθειας (Ε.Κ.Α.Β.), όπως οι νοσηλευτές, οι βοηθοί νοσηλευτών, οι οδηγοί και οι διασώστες – πληρώματα ασθενοφόρων.
Ωστόσο, από τη συγκεκριμένη ρύθμιση απουσιάζει αδικαιολόγητα ο κλάδος των Τεχνολόγων Ακτινολογίας – Ακτινοθεραπείας και Βοηθών Ραδιολογίας Ακτινολογίας παρά το γεγονός ότι οι επαγγελματίες αυτοί παρέχουν υπηρεσίες σε συνθήκες που χαρακτηρίζονται διαχρονικά από αυξημένο επαγγελματικό κίνδυνο και ιδιαίτερα επιβαρυντικό εργασιακό περιβάλλον.
Οι Τεχνολόγοι Ακτινολογίας – Ακτινοθεραπείας αποτελούν αναπόσπαστο μέρος του συστήματος υγείας και εργάζονται καθημερινά σε περιβάλλον με αυξημένους επαγγελματικούς κινδύνους, οι οποίοι συνδέονται άμεσα με:
• Την έκθεση σε ιοντίζουσα ακτινοβολία κατά την εκτέλεση διαγνωστικών και θεραπευτικών πράξεων.
• Τη συμμετοχή σε επεμβατικές ακτινολογικές διαδικασίες και υβριδικά χειρουργεία.
• Την παροχή υπηρεσιών σε Τμήματα Επειγόντων Περιστατικών, Μονάδες Εντατικής Θεραπείας και νοσηλευτικούς θαλάμους.
• Την εργασία σε Τμήματα Πυρηνικής Ιατρικής, με χειρισμό και παρουσία ανοικτών ραδιενεργών πηγών και ραδιοφαρμάκων.
• Την έκθεση σε βιολογικούς και λοιμογόνους παράγοντες υψηλού κινδύνου.
• Την απασχόληση σε καθεστώς νυχτερινής εργασίας, κυλιόμενων βαρδιών και συνεχούς επιχειρησιακής ετοιμότητας.
• Την έκθεση σε εργονομικές καταπονήσεις που σχετίζονται με τη μετακίνηση και την υποβοήθηση ασθενών, συχνά σε επείγουσες συνθήκες.
Η ιδιαίτερα επιβαρυντική φύση του επαγγέλματος αναγνωρίζεται διαχρονικά τόσο από την εθνική όσο και από την ευρωπαϊκή νομοθεσία περί ακτινοπροστασίας, καθώς και από το ισχύον πλαίσιο προστασίας των εργαζομένων που εκτίθενται σε ιοντίζουσα ακτινοβολία.
Η υπαγωγή εργαζομένων σε ακτινολογικά, ακτινοθεραπευτικά και εργαστήρια πυρηνικής ιατρικής του ιδιωτικού τομέα στα Β.Α.Ε. αποτελεί ήδη κατοχυρωμένο δικαίωμα, γεγονός που καθιστά ακόμη πιο επιτακτική την ανάγκη ίσης μεταχείρισης των αντίστοιχων εργαζομένων του δημόσιου τομέα.
Η αναγνώριση των Τεχνολόγων Ακτινολογίας – Ακτινοθεραπείας ως δικαιούχων του καθεστώτος των Β.Α.Ε. δεν συνιστά προνομιακή μεταχείριση, αλλά εφαρμογή της αρχής της ισότητας, της ίσης μεταχείρισης των εργαζομένων και της υποχρέωσης της Πολιτείας να διασφαλίζει την υγεία και την ασφάλεια όσων παρέχουν κρίσιμες υπηρεσίες στο Εθνικό Σύστημα Υγείας.
Η εξαίρεση του κλάδου από τη ρύθμιση δεν εδράζεται σε αντικειμενικά κριτήρια επικινδυνότητας ή ανθυγιεινότητας της εργασίας και δημιουργεί αδικαιολόγητη άνιση μεταχείριση έναντι άλλων επαγγελματιών υγείας που υπάγονται στις ίδιες διατάξεις. Η Πολιτεία οφείλει να αποκαταστήσει την προφανή αυτή αδικία και να διασφαλίσει την ίση μεταχείριση των Τεχνολόγων Ακτινολογίας – Ακτινοθεραπείας του Εθνικού Συστήματος Υγείας.
Παράλληλα, κρίνεται σκόπιμο να εξεταστούν με ενιαία και αντικειμενικά κριτήρια όλες οι επαγγελματικές ομάδες του χώρου της υγείας που εκτίθενται σε αντίστοιχους επαγγελματικούς κινδύνους και εργάζονται υπό παρόμοιες επιβαρυντικές συνθήκες.
Κατόπιν των ανωτέρω, καλούμε το Υπουργείο να τροποποιήσει το άρθρο 38 ώστε να συμπεριλάβει ρητά τον κλάδο των Τεχνολόγων Ακτινολογίας – Ακτινοθεραπείας και Βοηθών Ραδιολογίας Ακτινολογίας στις προβλεπόμενες διατάξεις περί Βαρέων και Ανθυγιεινών Επαγγελμάτων.
Πατρινιός Παναγιώτης
Τεχνολόγος Ακτινολογίας Ακτινοθεραπείας, MSc
Α’Αντιπρόεδρος Π.Δ.Ε. Ε.Τ.Α.Α.Ε.-Ν.Π.Δ.Δ.
Ως πολίτης και χρήστης των υπηρεσιών υγείας, ζητώ να τροποποιηθεί το άρθρο 38 ώστε να συμπεριληφθούν ρητά στα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα οι Τεχνολόγοι Ακτινολογίας–Ακτινοθεραπείας και οι Χειριστές Ακτινολογικών/Ακτινοθεραπευτικών Συστημάτων.
Η παράλειψη του κλάδου δημιουργεί άδικη μεταχείριση, καθώς πρόκειται για εργαζόμενους που υπηρετούν καθημερινά σε απαιτητικά και επιβαρυντικά περιβάλλοντα υγείας, με ανάγκη σωματικής αντοχής, πνευματικής εγρήγορσης και υψηλής ευθύνης απέναντι στους ασθενείς.
Η ένταξη του κλάδου στα ΒΑΕ είναι ζήτημα δικαιοσύνης, ισότιμης μεταχείρισης και προστασίας τόσο των εργαζομένων όσο και της ποιότητας των παρεχόμενων υπηρεσιών υγείας.
Ως πολίτης και χρήστης των υπηρεσιών υγείας, ζητώ να τροποποιηθεί το άρθρο 38 ώστε να συμπεριληφθούν ρητά στα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα οι Τεχνολόγοι Ακτινολογίας–Ακτινοθεραπείας και οι Χειριστές Ακτινολογικών/Ακτινοθεραπευτικών Συστημάτων.
Η παράλειψη του κλάδου δημιουργεί άδικη μεταχείριση, καθώς πρόκειται για εργαζόμενους που υπηρετούν καθημερινά σε απαιτητικά και επιβαρυντικά περιβάλλοντα υγείας, με ανάγκη σωματικής αντοχής, πνευματικής εγρήγορσης και υψηλής ευθύνης απέναντι στους ασθενείς.
Η ένταξη του κλάδου στα ΒΑΕ είναι ζήτημα δικαιοσύνης, ισότιμης μεταχείρισης και προστασίας τόσο των εργαζομένων όσο και της ποιότητας των παρεχόμενων υπηρεσιών υγείας.
Ως πολίτης και χρήστης των υπηρεσιών υγείας, ζητώ να τροποποιηθεί το άρθρο 38 ώστε να συμπεριληφθούν ρητά στα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα οι Τεχνολόγοι Ακτινολογίας–Ακτινοθεραπείας και οι Χειριστές Ακτινολογικών/Ακτινοθεραπευτικών Συστημάτων.
Η παράλειψη του κλάδου δημιουργεί άδικη μεταχείριση, καθώς πρόκειται για εργαζόμενους που υπηρετούν καθημερινά σε απαιτητικά και επιβαρυντικά περιβάλλοντα υγείας, με ανάγκη σωματικής αντοχής, πνευματικής εγρήγορσης και υψηλής ευθύνης απέναντι στους ασθενείς.
Η ένταξη του κλάδου στα ΒΑΕ είναι ζήτημα δικαιοσύνης, ισότιμης μεταχείρισης και προστασίας τόσο των εργαζομένων όσο και της ποιότητας των παρεχόμενων υπηρεσιών υγείας.
Η ρύθμιση περιλαμβάνει επιλεκτικά συγκεκριμένους κλάδους (νοσηλευτές και διασώστες ΕΚΑΒ) και αυτό φανερά συνιστά διάκριση και άνιση μεταχείριση επαγγελματιών υγείας που εργάζονται στους ίδιους χώρους σε όλες τις δημόσιες δομές υγείας και εκτίθενται στους ίδιους επαγγελματικούς κινδύνους.
Τα αρμόδια υπουργεία οφείλουν να επανεξετάσουν το σχέδιο νόμου και να αποκαταστήσουν οριστικά την αδικία με την ένταξη στα ΒΑΕ ΟΛΩΝ των παλαιότερων επαγγελματιών υγείας με τις ειδικότητες που ήδη υπάγονται στη λίστα ΒΑΕ από το 2011 όπως : Τεχνολόγοι ιατρικών εργαστηρίων και παρασκευαστές, Τεχνολόγοι ακτινολόγοι και εμφανιστές, Μαίες, Τραυματιοφορείς και όσοι έχουν συμπεριληφθεί στη λίστα Μπεχράκη.
Με υπουργική απόφαση όπως δίκαια προέβλεπε το άρθρο 2 παράγραφος 4 του Νόμου 3865/2010 να δοθεί το δικαίωμα στους δημόσιους υπαλλήλους που είχαν προσληφθεί μέχρι την 31η Δεκεμβρίου 2010 να μπορούν να επιλέξουν την υπαγωγή τους στην ασφάλιση του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ (νυν e-ΕΦΚΑ) αντί για το ειδικό συνταξιοδοτικό καθεστώς του Δημοσίου.
Νοσοκομεία αποτελούν αναπόσπαστο τμήμα του υγειονομικού συστήματος της χώρας, εξυπηρετώντας τόσο το στρατιωτικό προσωπικό όσο και σημαντικό αριθμό πολιτών, ενώ συμβάλλουν καθοριστικά στην αντιμετώπιση εκτάκτων υγειονομικών αναγκών και κρίσεων.
Η εξαίρεση του προσωπικού των Μικροβιολογικών Εργαστηρίων των Στρατιωτικών Νοσοκομείων από το καθεστώς των ΒΑΕ δημιουργεί αδικαιολόγητη άνιση μεταχείριση σε σχέση με αντίστοιχες ειδικότητες του πολιτικού τομέα της υγείας, οι οποίες εκτελούν παρεμφερές έργο υπό τις ίδιες ή παρόμοιες συνθήκες επαγγελματικού κινδύνου.
Για λόγους ισότητας, δικαιοσύνης και ουσιαστικής αναγνώρισης των συνθηκών εργασίας, ζητούμε την τροποποίηση της διάταξης ώστε να προβλέπεται ρητά η ένταξη στα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα του συνόλου του προσωπικού των Μικροβιολογικών Εργαστηρίων των Στρατιωτικών Νοσοκομείων που υπάγονται στο Γενικό Επιτελείο Στρατού, συμπεριλαμβανομένων των Τεχνολόγων και Βοηθών Ιατρικών Εργαστηρίων.
Επιπλέον, το προσωπικό των Μικροβιολογικών Εργαστηρίων των Στρατιωτικών Νοσοκομείων συμμετέχει στην 24ωρη λειτουργία των νοσοκομείων, παρέχοντας κάλυψη μέσω εφημεριών, νυχτερινών υπηρεσιών, αργιών και έκτακτων περιστατικών. Η συνεχής επιχειρησιακή ετοιμότητα των εργαστηρίων είναι απαραίτητη για την άμεση υποστήριξη των κλινικών, των χειρουργείων, των μονάδων εντατικής θεραπείας και των επειγόντων περιστατικών, γεγονός που επιβαρύνει σημαντικά τόσο τη σωματική όσο και την ψυχική υγεία των εργαζομένων.
Η αναγνώριση του προσωπικού των Μικροβιολογικών Εργαστηρίων των Στρατιωτικών Νοσοκομείων ως δικαιούχων του καθεστώτος ΒΑΕ δεν αποτελεί προνομιακή μεταχείριση, αλλά αποκατάσταση της ισότητας απέναντι σε εργαζομένους που εκτελούν αντίστοιχο έργο υπό τις ίδιες ή παρόμοιες συνθήκες επαγγελματικού κινδύνου και ευθύνης.
Με το υπό διαβούλευση νομοσχέδιο του Υπουργείου Εργασίας «Ενίσχυση της εφαρμογής της ισότητας της αμοιβής μεταξύ ανδρών και γυναικών για όμοια εργασία ή για εργασία ίσης αξίας και λοιπές διατάξεις – Ενσωμάτωση της Οδηγίας (Ε.Ε.) 2023/970», και ειδικότερα με τις διατάξεις του άρθρου 38, προβλέπεται η υπαγωγή στα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα (Β.Α.Ε.) εργαζομένων των Νοσοκομείων, των Κέντρων Υγείας του Εθνικού Συστήματος Υγείας (Ε.Σ.Υ.) και του Εθνικού Κέντρου Άμεσης Βοήθειας (Ε.Κ.Α.Β.), όπως οι νοσηλευτές, οι βοηθοί νοσηλευτών, οι οδηγοί και οι διασώστες – πληρώματα ασθενοφόρων.
Ωστόσο, από τη συγκεκριμένη ρύθμιση απουσιάζει αδικαιολόγητα ο κλάδος των Τεχνολόγων Ακτινολογίας – Ακτινοθεραπείας και Βοηθών Ραδιολογίας Ακτινολογίας παρά το γεγονός ότι οι επαγγελματίες αυτοί παρέχουν υπηρεσίες σε συνθήκες που χαρακτηρίζονται διαχρονικά από αυξημένο επαγγελματικό κίνδυνο και ιδιαίτερα επιβαρυντικό εργασιακό περιβάλλον.
Οι Τεχνολόγοι Ακτινολογίας – Ακτινοθεραπείας αποτελούν αναπόσπαστο μέρος του συστήματος υγείας και εργάζονται καθημερινά σε περιβάλλον με αυξημένους επαγγελματικούς κινδύνους, οι οποίοι συνδέονται άμεσα με:
• Την έκθεση σε ιοντίζουσα ακτινοβολία κατά την εκτέλεση διαγνωστικών και θεραπευτικών πράξεων.
• Τη συμμετοχή σε επεμβατικές ακτινολογικές διαδικασίες και υβριδικά χειρουργεία.
• Την παροχή υπηρεσιών σε Τμήματα Επειγόντων Περιστατικών, Μονάδες Εντατικής Θεραπείας και νοσηλευτικούς θαλάμους.
• Την εργασία σε Τμήματα Πυρηνικής Ιατρικής, με χειρισμό και παρουσία ανοικτών ραδιενεργών πηγών και ραδιοφαρμάκων.
• Την έκθεση σε βιολογικούς και λοιμογόνους παράγοντες υψηλού κινδύνου.
• Την απασχόληση σε καθεστώς νυχτερινής εργασίας, κυλιόμενων βαρδιών και συνεχούς επιχειρησιακής ετοιμότητας.
• Την έκθεση σε εργονομικές καταπονήσεις που σχετίζονται με τη μετακίνηση και την υποβοήθηση ασθενών, συχνά σε επείγουσες συνθήκες.
Η ιδιαίτερα επιβαρυντική φύση του επαγγέλματος αναγνωρίζεται διαχρονικά τόσο από την εθνική όσο και από την ευρωπαϊκή νομοθεσία περί ακτινοπροστασίας, καθώς και από το ισχύον πλαίσιο προστασίας των εργαζομένων που εκτίθενται σε ιοντίζουσα ακτινοβολία.
Η υπαγωγή εργαζομένων σε ακτινολογικά, ακτινοθεραπευτικά και εργαστήρια πυρηνικής ιατρικής του ιδιωτικού τομέα στα Β.Α.Ε. αποτελεί ήδη κατοχυρωμένο δικαίωμα, γεγονός που καθιστά ακόμη πιο επιτακτική την ανάγκη ίσης μεταχείρισης των αντίστοιχων εργαζομένων του δημόσιου τομέα.
Η αναγνώριση των Τεχνολόγων Ακτινολογίας – Ακτινοθεραπείας ως δικαιούχων του καθεστώτος των Β.Α.Ε. δεν συνιστά προνομιακή μεταχείριση, αλλά εφαρμογή της αρχής της ισότητας, της ίσης μεταχείρισης των εργαζομένων και της υποχρέωσης της Πολιτείας να διασφαλίζει την υγεία και την ασφάλεια όσων παρέχουν κρίσιμες υπηρεσίες στο Εθνικό Σύστημα Υγείας.
Η εξαίρεση του κλάδου από τη ρύθμιση δεν εδράζεται σε αντικειμενικά κριτήρια επικινδυνότητας ή ανθυγιεινότητας της εργασίας και δημιουργεί αδικαιολόγητη άνιση μεταχείριση έναντι άλλων επαγγελματιών υγείας που υπάγονται στις ίδιες διατάξεις. Η Πολιτεία οφείλει να αποκαταστήσει την προφανή αυτή αδικία και να διασφαλίσει την ίση μεταχείριση των Τεχνολόγων Ακτινολογίας – Ακτινοθεραπείας του Εθνικού Συστήματος Υγείας.
Παράλληλα, κρίνεται σκόπιμο να εξεταστούν με ενιαία και αντικειμενικά κριτήρια όλες οι επαγγελματικές ομάδες του χώρου της υγείας που εκτίθενται σε αντίστοιχους επαγγελματικούς κινδύνους και εργάζονται υπό παρόμοιες επιβαρυντικές συνθήκες.
Κατόπιν των ανωτέρω, καλούμε το Υπουργείο να τροποποιήσει το άρθρο 38 ώστε να συμπεριλάβει ρητά τον κλάδο των Τεχνολόγων Ακτινολογίας – Ακτινοθεραπείας και Βοηθών Ραδιολογίας Ακτινολογίας στις προβλεπόμενες διατάξεις περί Βαρέων και Ανθυγιεινών Επαγγελμάτων.
Με εκτίμηση,
Αριτζόγλου Νικόλαος
MSc Τεχνολόγος Ακτινολογίας Ακτινοθεραπείας
Μέλος Π.Δ.Ε Ε.Τ.Α.Α.Ε-Ν.Π.Δ.Δ
Ως πολίτης και χρήστης των υπηρεσιών υγείας, ζητώ να τροποποιηθεί το άρθρο 38 ώστε να συμπεριληφθούν ρητά στα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα οι Τεχνολόγοι Ακτινολογίας–Ακτινοθεραπείας και οι Χειριστές Ακτινολογικών/Ακτινοθεραπευτικών Συστημάτων.
Η παράλειψη του κλάδου δημιουργεί άδικη μεταχείριση, καθώς πρόκειται για εργαζόμενους που υπηρετούν καθημερινά σε απαιτητικά και επιβαρυντικά περιβάλλοντα υγείας, με ανάγκη σωματικής αντοχής, πνευματικής εγρήγορσης και υψηλής ευθύνης απέναντι στους ασθενείς.
Η ένταξη του κλάδου στα ΒΑΕ είναι ζήτημα δικαιοσύνης, ισότιμης μεταχείρισης και προστασίας τόσο των εργαζομένων όσο και της ποιότητας των παρεχόμενων υπηρεσιών υγείας.
Ως πολίτης και χρήστης των υπηρεσιών υγείας, ζητώ να τροποποιηθεί το άρθρο 38 ώστε να συμπεριληφθούν ρητά στα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα οι Τεχνολόγοι Ακτινολογίας–Ακτινοθεραπείας και οι Χειριστές Ακτινολογικών/Ακτινοθεραπευτικών Συστημάτων.
Η παράλειψη του κλάδου δημιουργεί άδικη μεταχείριση, καθώς πρόκειται για εργαζόμενους που υπηρετούν καθημερινά σε απαιτητικά και επιβαρυντικά περιβάλλοντα υγείας, με ανάγκη σωματικής αντοχής, πνευματικής εγρήγορσης και υψηλής ευθύνης απέναντι στους ασθενείς.
Η ένταξη του κλάδου στα ΒΑΕ είναι ζήτημα δικαιοσύνης, ισότιμης μεταχείρισης και προστασίας τόσο των εργαζομένων όσο και της ποιότητας των παρεχόμενων υπηρεσιών υγείας.
Ως πολίτης και χρήστης των υπηρεσιών υγείας, ζητώ να τροποποιηθεί το άρθρο 38 ώστε να συμπεριληφθούν ρητά στα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα οι Τεχνολόγοι Ακτινολογίας–Ακτινοθεραπείας και οι Χειριστές Ακτινολογικών/Ακτινοθεραπευτικών Συστημάτων.
Η παράλειψη του κλάδου δημιουργεί άδικη μεταχείριση, καθώς πρόκειται για εργαζόμενους που υπηρετούν καθημερινά σε απαιτητικά και επιβαρυντικά περιβάλλοντα υγείας, με ανάγκη σωματικής αντοχής, πνευματικής εγρήγορσης και υψηλής ευθύνης απέναντι στους ασθενείς.
Η ένταξη του κλάδου στα ΒΑΕ είναι ζήτημα δικαιοσύνης, ισότιμης μεταχείρισης και προστασίας τόσο των εργαζομένων όσο και της ποιότητας των παρεχόμενων υπηρεσιών υγείας.
Ως πολίτης και χρήστης των υπηρεσιών υγείας, ζητώ να τροποποιηθεί το άρθρο 38 ώστε να συμπεριληφθούν ρητά στα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα οι Τεχνολόγοι Ακτινολογίας–Ακτινοθεραπείας και οι Χειριστές Ακτινολογικών/Ακτινοθεραπευτικών Συστημάτων.
Η παράλειψη του κλάδου δημιουργεί άδικη μεταχείριση, καθώς πρόκειται για εργαζόμενους που υπηρετούν καθημερινά σε απαιτητικά και επιβαρυντικά περιβάλλοντα υγείας, με ανάγκη σωματικής αντοχής, πνευματικής εγρήγορσης και υψηλής ευθύνης απέναντι στους ασθενείς.
Η ένταξη του κλάδου στα ΒΑΕ είναι ζήτημα δικαιοσύνης, ισότιμης μεταχείρισης και προστασίας τόσο των εργαζομένων όσο και της ποιότητας των παρεχόμενων υπηρεσιών υγείας.
Η Πολιτεία οφείλει να αναγνωρίσει ότι οι Βιοεπιστημονες-Βιολόγοι εργαζόμενοι στο ΕΣΥ και τη δημόσια Υγεία πρέπει να ενταχτούν στα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα, αναγνωρίζοντας έμπρακτα τις ιδιαίτερα επιβαρυντικές συνθήκες εργασίας τους. Υπολογίζεται ότι συνολικά είμαστε 800 άτομα πανελλαδικά. Είμαστε τα ίδια άτομα που στα χρόνια της πανδημίας covid, αναλάβαμε τη μοριακή ανίχνευση του κωρονοϊού, γεγονός που χαιρετήθηκε από τη Πολιτεία και χορτάσαμε συγχαρητήρια!!
Η ένταξη στα ΒΑΕ αποτελεί αίτημα δικαιοσύνης, ισονομίας και σεβασμού προς τους ανθρώπους που στηρίζουν καθημερινά το Εθνικό Σύστημα Υγείας και προσφέρουν κρίσιμες υπηρεσίες στους πολίτες στις εργαστηριακές δομές
(εργαστήρια: ΓΕΝΕΤΙΚΗΣ, ΒΙΟΧΗΜΕΙΑΣ, ΑΝΟΣΟΪΣΤΟΧΗΜΕΙΑΣ, ΑΝΟΣΟΛΟΓΙΑΣ, ΕΝΔΟΚΡΙΝΟΛΟΓΙΚΑ, ΑΙΜΟΔΟΣΙΑΣ, ΑΙΜΑΤΟΛΟΓΙΑΣ, ΒΙΟΠΑΘΟΛΟΓΙΑΣ κλπ)
Ελενη Ριζου,
Αντιπρόεδρος Πανελλήνιας Ενωσης Βιοεπιστημονων ΠΕΒ
Ως πολίτης και χρήστης των υπηρεσιών υγείας, ζητώ να τροποποιηθεί το άρθρο 38 ώστε να συμπεριληφθούν ρητά στα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα οι Τεχνολόγοι Ακτινολογίας–Ακτινοθεραπείας και οι Χειριστές Ακτινολογικών/Ακτινοθεραπευτικών Συστημάτων.
Η παράλειψη του κλάδου δημιουργεί άδικη μεταχείριση, καθώς πρόκειται για εργαζόμενους που υπηρετούν καθημερινά σε απαιτητικά και επιβαρυντικά περιβάλλοντα υγείας, με ανάγκη σωματικής αντοχής, πνευματικής εγρήγορσης και υψηλής ευθύνης απέναντι στους ασθενείς.
Η ένταξη του κλάδου στα ΒΑΕ είναι ζήτημα δικαιοσύνης, ισότιμης μεταχείρισης και προστασίας τόσο των εργαζομένων όσο και της ποιότητας των παρεχόμενων υπηρεσιών υγείας.
Το Διοικητικό Συμβούλιο της Πανελλήνιας Ένωσης Τεχνολόγων Ιατρικών Εργαστηρίων (Π.Ε.Τ.Ι.Ε.) εκφράζει την έντονη διαμαρτυρία και απογοήτευσή του για τον αποκλεισμό των Τεχνολόγων Ιατρικών Εργαστηρίων και των Βιοϊατρικών Εργαστηριακών Επιστημόνων από τις διατάξεις του άρθρου 38, οι οποίες αφορούν την υπαγωγή εργαζομένων του Εθνικού Συστήματος Υγείας στα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα.
Το προτεινόμενο άρθρο επιχειρεί να αποκαταστήσει ασφαλιστικές ανισότητες μεταξύ εργαζομένων του δημοσίου και του ιδιωτικού τομέα, αναγνωρίζοντας τις ιδιαίτερα επιβαρυμένες συνθήκες εργασίας συγκεκριμένων επαγγελματικών ομάδων. Ωστόσο, δημιουργεί εύλογο προβληματισμό το γεγονός ότι γίνεται ρητή αναφορά στα Μικροβιολογικά και Βιοχημικά Εργαστήρια, χωρίς να συμπεριλαμβάνονται οι επαγγελματίες που στελεχώνουν καθημερινά τα εργαστήρια αυτά και αποτελούν τον βασικό πυλώνα της λειτουργίας τους.
Οι Τεχνολόγοι Ιατρικών Εργαστηρίων εργάζονται καθημερινά στα Μικροβιολογικά, Αιματολογικά, Βιοχημικά, Ανοσολογικά, Ιολογικά, Παθολογοανατομικά και λοιπά Διαγνωστικά Εργαστήρια των Νοσοκομείων και των δομών υγείας της χώρας, διαχειριζόμενοι ανθρώπινα βιολογικά δείγματα άγνωστου λοιμογόνου φορτίου και εκτιθέμενοι σε βιολογικούς, χημικούς και επαγγελματικούς κινδύνους που είναι άρρηκτα συνδεδεμένοι με τη φύση του εργαστηριακού έργου. Η καθημερινή επαφή με δυνητικά μολυσματικό υλικό, παθογόνους μικροοργανισμούς, κυτταροτοξικούς παράγοντες και λοιπούς επαγγελματικούς κινδύνους συνιστά αδιαμφισβήτητη πραγματικότητα για το σύνολο του κλάδου.
Αξίζει να επισημανθεί ότι οι Τεχνολόγοι Ιατρικών Εργαστηρίων του ιδιωτικού τομέα υπάγονται στα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα ήδη από το 1978, ενώ αντίστοιχα οι εργαζόμενοι του ίδιου κλάδου στο Δημόσιο, οι οποίοι προσλήφθηκαν ή διορίστηκαν μετά το 2011 και ασφαλίζονται με το καθεστώς του πρώην Ι.Κ.Α., υπάγονται επίσης στο ίδιο καθεστώς. Συνεπώς, η εξαίρεση των υπολοίπων εργαζομένων του κλάδου δεν μπορεί να δικαιολογηθεί από τη φύση της εργασίας τους, η οποία παραμένει απολύτως ίδια, αλλά προκύπτει αποκλειστικά από ασφαλιστικές και διοικητικές διαφοροποιήσεις.
Η διατήρηση διαφορετικής αντιμετώπισης μεταξύ επαγγελματιών που εκτελούν το ίδιο ακριβώς έργο, στους ίδιους χώρους εργασίας και υπό τις ίδιες συνθήκες έκθεσης, αντίκειται στις αρχές της ισότητας, της αναλογικότητας και της ίσης μεταχείρισης των εργαζομένων.
Το Διοικητικό Συμβούλιο της Π.Ε.Τ.Ι.Ε. καλεί την Πολιτεία να προχωρήσει στην τροποποίηση του άρθρου 38, ώστε να συμπεριληφθούν ρητά οι Τεχνολόγοι Ιατρικών Εργαστηρίων, οι Βιοϊατρικοί Εργαστηριακοί Επιστήμονες και οι Βοηθοί Ιατρικών και Βιολογικών Εργαστηρίων στις προβλεπόμενες ρυθμίσεις περί Βαρέων και Ανθυγιεινών Επαγγελμάτων.
Η αναγνώριση αυτή δεν αποτελεί προνομιακή μεταχείριση, αλλά στοιχειώδη αποκατάσταση μιας διαχρονικής αδικίας εις βάρος ενός κλάδου που συμβάλλει καθημερινά, καθοριστικά και αδιάλειπτα στη διάγνωση, την παρακολούθηση και τη θεραπεία των ασθενών, καθώς και στην προστασία της δημόσιας υγείας.
Για το Διοικητικό Συμβούλιο της Πανελλήνιας Ένωσης Τεχνολόγων Ιατρικών Εργαστηρίων (Π.Ε.Τ.Ι.Ε.)
«Αποτελεί σοβαρή θεσμική ασυνέπεια, ο αποκλεισμός των Τεχνολόγων Ακτινολογίας Ακτινοθεραπείας και των Βοηθών Ραδιολογίας Ακτινολογίας του ΕΣΥ από την ένταξη στα Β.Α.Ε., αν και περιλαμβάνονται ρητά στο πόρισμα της επιτροπής Μπεχράκη.
Ζητάμε άμεση αποκατάσταση της ισονομίας και εφαρμογή του πορίσματος χωρίς εξαιρέσεις.
Με την λόγω διάταξη στα Β.Α.Ε. εντάσσονται νοσηλευτές, βοηθοί νοσηλευτών, οδηγοί και διασώστες του ΕΣΥ και του ΕΚΑΒ, αλλά όχι οι Τ.Α.Α. των δημόσιων νοσοκομείων. Η απόφαση αυτή είναι σε αντίθεση με το πόρισμα της επιτροπής Μπεχράκη, το οποίο από το 2020 έχει αξιολογήσει και εντάξει στους δικαιούχους και τους Τ.Α.Α του ΕΣΥ.
Σε ποιο θεσμικό πλαίσιο βασίζεται η επιλεκτική εφαρμογή του πορίσματος και με ποιο επιχείρημα αποκλείονται επαγγελματίες που εργάζονται υπό τις ίδιες ακριβώς συνθήκες με όσους εντάσσονται στα ΒΑΕ; Από το 2020 δεν έχει εκδοθεί νέο πόρισμα ούτε έχει συσταθεί άλλη επιτροπή, γεγονός που καθιστά αδικαιολόγητη κάθε διαφοροποίηση.
Οι Τ.Α.Α. που υπηρετούν στο ΕΣΥ εργάζονται καθημερινά σε ιδιαίτερα απαιτητικά και επικίνδυνα περιβάλλοντα διαχειριζόμενοι ιοντίζουσες και μη ακτινοβολίες. Πέραν των εργαστηρίων, παρέχουν φροντίδα επί κλίνης (ΜΕΘ, ΜΑΦ, χειρουργικές κλινικές, κλινικές αποκατάστασης, μονάδες λοιμώξεων, κλινικών COVID κ.α.),ερχόμενοι σε άμεση επαφή με βαρέως πάσχοντες και πολυτραυματίες.
Οι συνθήκες αυτές είναι απολύτως συγκρίσιμες με εκείνες των νοσηλευτών και των διασωστών, για τους οποίους η Πολιτεία ορθά αναγνωρίζει την ανάγκη ένταξης στα ΒΑΕ. Η μη ένταξη των Τ.Α.Α. συνιστά αδικία και υποβάθμιση της συμβολής τους στη λειτουργία του ΕΣΥ.
Η ένταξή μας στα ΒΑΕ δεν αποτελεί προνόμιο, αλλά αυτονόητη πράξη θεσμικής συνέπειας. Η Πολιτεία δεν μπορεί να επικαλείται το πόρισμα Μπεχράκη για ορισμένους κλάδους και να το αγνοεί για άλλους που περιλαμβάνονται στην ίδια λίστα.
Η επιλεκτική εφαρμογή του πορίσματος δημιουργεί εργαζόμενους «δύο ταχυτήτων» μέσα στο ίδιο σύστημα υγείας, υπονομεύοντας την ισότητα και την αξιοπιστία των θεσμών.
Ζητάμε από την Υπουργό Εργασίας, την ηγεσία του Υπουργείου Υγείας και τον Πρωθυπουργό να προχωρήσουν άμεσα στην ένταξη των Τ.Α.Α. στα Β.Α.Ε., αποκαθιστώντας την ισονομία μεταξύ των επαγγελματιών υγείας.»
Ζητούμε την ένταξη των ΝΟΣΗΛΕΥΤΩΝ του Λιμενικού Σώματος Ελληνικής Ακτοφυλακής που υπηρετεί στα Ναυτικά Νοσοκομεία στα ΒΑΕ.
Παρέχουμε υπηρεσίες υγείας στο ίδιο νοσοκομειακό περιβάλλον με το υπόλοιπο υγειονομικό προσωπικό, αντιμετωπίζοντας καθημερινά τους ίδιους βιολογικούς, χημικούς και επαγγελματικούς κινδύνους. Η έκθεσή μας σε λοιμώδη νοσήματα, βιολογικούς παράγοντες και επείγοντα περιστατικά είναι συνεχής, ενώ οι συνθήκες εργασίας και οι απαιτήσεις του λειτουργήματός μας δεν διαφέρουν από εκείνες των λοιπών υγειονομικών εργαζομένων που ήδη αναγνωρίζονται ως δικαιούχοι ΒΑΕ.
Για λόγους ισονομίας, ίσης μεταχείρισης και αναγνώρισης των πραγματικών συνθηκών εργασίας μας, ζητούμε την υπαγωγή και του υγειονομικού προσωπικού(νοσηλευτων) του Λιμενικού Σώματος που υπηρετεί στα στρατιωτικά και ναυτικά νοσοκομεία στις διατάξεις των ΒΑΕ.
Οι νοσηλευτές του Λιμενικού διαθέτουν την ίδια επιστημονική κατάρτιση, ασκούν τα ίδια επαγγελματικά καθήκοντα και εργάζονται υπό τις ίδιες συνθήκες με τους νοσηλευτές των δημόσιων νοσοκομείων του ΕΣΥ.
Ο αποκλεισμός τους από τα ΒΑΕ δημιουργεί αδικαιολόγητη ΑΝΙΣΗ μεταχείριση.