Αρχική Επισήμανση Κλωστοϋφαντουργικών ΠροϊόντωνΆρθρο 9Σχόλιο του χρήστη Βασίλης Μασσέλος | 7 Μαΐου 2010, 11:16
|
Υπουργείο Ανάπτυξης Νίκης 5-7, 10180, Αθήνα email: public@mnec.gr Δικτυακός Τόπος Διαβουλεύσεων OpenGov.gr Ανοικτή Διακυβέρνηση |
Πολιτική Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα Πολιτική Ασφαλείας και Πολιτική Cookies Όροι Χρήσης Πλαίσιο Διαλόγου |
Creative Commons License![]() Με Χρήση του ΕΛ/ΛΑΚ λογισμικού Wordpress. |
Η υποχρεωτική αναγραφή της σύνθεσης στην Ελληνική γλώσσα δεν παρέχει υπηρεσίες στους καταναλωτές οι οποίοι εδώ και δεκαετίες αντιλαμβάνονται ευχερώς το «Polyester» αντί του «Πολυεστέρα» ή το «Cotton» αντί του «βαμβάκι». Σε ότι αφορά τις πιο «εξωτικές» ίνες ο καταναλωτής π.χ. κατά κανόνα δεν αντιλαμβάνεται τη διαφορά των συνθετικών από τις τεχνητές από φυσική πρώτη ύλη και ως εκ τούτου δεν νομίζω ότι έχει σημασία η αναγραφή ταυτόχρονα του «Polyurethane» με το «Πολυουρεθάνιο» η του «Μοντάλ» αντί του «Modal». Αντίθετα η υποχρεωτική αναγραφή και στα Ελληνικά θα σημάνει αύξηση του αριθμού και του μεγέθους των ετικετών και συνακόλουθη αύξηση του όγκου των απορριμμάτων που καταλήγουν στις χωματερές. Θα δημιουργήσει δε, προσωρινή έστω, αναστάτωση και επιπλέον κόστη αφού οι λιανεμπορικές επιχειρήσεις θα αναγκαστούν να σημάνουν εκ νέου τα αποθέματά τους. Και αυτό σε μια περίοδο που όλοι μάχονται –εν πολλοίς ανεπιτυχώς, να επιβιώσουν. Το λυπηρό είναι ότι κανείς δεν ελέγχει την ουσία, δηλαδή το κατά πόσον –ασχέτως του σε ποια γλώσσα αναγράφεται η σύνθεση- αυτή είναι σύμφωνη με την πραγματική σύνθεση του προϊόντος ειδικά στα σύμμικτα όπου ο καναλωτής μπορεί ευχερώς να εξαπατηθεί. Σήμερα δεν γίνεται κανένας απολύτως προληπτικός-δειγματοληπτικός έλεγχος και κατά συνέπεια τόσο οι προτεινόμενες διατάξεις όσο και η έννοια της διαβούλευσης ανάγονται στη σφαίρα της θεωρίας.