Η μη αναγνώριση της προϋπηρεσίας των εποχικών πυροσβεστών κατά τη μονιμοποίησή τους στο Πυροσβεστικό Σώμα παραβιάζει τις συνταγματικές αρχές της ισότητας και της αξιοκρατίας (άρθρα 4 και 103 Συντ.), όπως αυτές ερμηνεύονται παγίως από τη νομολογία του ΣτΕ.
Οι εποχικοί πυροσβέστες ασκούν ίδια καθήκοντα, υπό ίδιες συνθήκες κινδύνου και επιχειρησιακής ευθύνης με το μόνιμο προσωπικό. Η πλήρης αγνόηση της πραγματικής αυτής εμπειρίας για σκοπούς βαθμολογικής εξέλιξης συνιστά αναιτιολόγητη άνιση μεταχείριση όμοιων περιπτώσεων και αντίκειται στην αρχή της αναλογικότητας, καθώς επιλέγεται ο απόλυτος μηδενισμός αντί ηπιότερης ρύθμισης.
Απαιτείται ρητή νομοθετική πρόβλεψη για την αναγνώριση της εποχικής προϋπηρεσίας τουλάχιστον για βαθμολογική προαγωγή, άλλως διατηρείται διαχρονική και συνταγματικά ελεγκτέα διάκριση.
Η μη αναγνώριση της προϋπηρεσίας των εποχικών πυροσβεστών κατά τη μονιμοποίησή τους στο Πυροσβεστικό Σώμα παραβιάζει τις συνταγματικές αρχές της ισότητας και της αξιοκρατίας (άρθρα 4 και 103 Συντ.), όπως αυτές ερμηνεύονται παγίως από τη νομολογία του ΣτΕ. Οι εποχικοί πυροσβέστες ασκούν ίδια καθήκοντα, υπό ίδιες συνθήκες κινδύνου και επιχειρησιακής ευθύνης με το μόνιμο προσωπικό. Η πλήρης αγνόηση της πραγματικής αυτής εμπειρίας για σκοπούς βαθμολογικής εξέλιξης συνιστά αναιτιολόγητη άνιση μεταχείριση όμοιων περιπτώσεων και αντίκειται στην αρχή της αναλογικότητας, καθώς επιλέγεται ο απόλυτος μηδενισμός αντί ηπιότερης ρύθμισης. Απαιτείται ρητή νομοθετική πρόβλεψη για την αναγνώριση της εποχικής προϋπηρεσίας τουλάχιστον για βαθμολογική προαγωγή, άλλως διατηρείται διαχρονική και συνταγματικά ελεγκτέα διάκριση.