Θεωρώ σωστό και δίκαιο να προταθεί η διατήρηση του άρθρου 55 για τη Σχολή Αρχιπυροσβεστών. Παλιότερα, σειρές όπως του 2007, με μόλις 4 μήνες υπηρεσίας, πήραν την ευκαιρία να φοιτήσουν στη Σχολή Αρχιπυροσβεστών και να εξελιχθούν, ενώ υπήρξαν και ΠΠΥ που δεν φοίτησαν ποτέ στη Σχολή Πυροσβεστών και παρ’ όλα αυτά θα έχουν δικαίωμα εισαγωγής, κάτι που είναι άδικο σε σχέση με όσους έδωσαν πανελλαδικές. Πίσω από την προσπάθεια των πανελλαδικών υπάρχουν χρόνια διάβασμα, οικονομικές θυσίες και χρήματα που διέθεσαν οι οικογένειες, γι’ αυτό και το δικαίωμα εισαγωγής στη Σχολή με 7 ή 10 χρόνια (παραγωγικούς υπαλλήλους) πραγματικής υπηρεσίας δεν είναι προνόμιο αλλά στοιχειώδης δικαίωση αυτής της πορείας. Η προοπτική βαθμολογικής εξέλιξης δίνει στους νεότερους συναδέλφους κίνητρο, δύναμη και κουράγιο για μακροχρόνια προσφορά και μας δίνει τη δυνατότητα να στελεχώσουμε επαρκώς νευραλγικές υπηρεσίες, όπως η Δ.Α.Ε.Ε., προς όφελος του Πυροσβεστικού Σώματος και της κοινωνίας.
Θεωρώ σωστό και δίκαιο να προταθεί η διατήρηση του άρθρου 55 για τη Σχολή Αρχιπυροσβεστών. Παλιότερα, σειρές όπως του 2007, με μόλις 4 μήνες υπηρεσίας, πήραν την ευκαιρία να φοιτήσουν στη Σχολή Αρχιπυροσβεστών και να εξελιχθούν, ενώ υπήρξαν και ΠΠΥ που δεν φοίτησαν ποτέ στη Σχολή Πυροσβεστών και παρ’ όλα αυτά θα έχουν δικαίωμα εισαγωγής, κάτι που είναι άδικο σε σχέση με όσους έδωσαν πανελλαδικές. Πίσω από την προσπάθεια των πανελλαδικών υπάρχουν χρόνια διάβασμα, οικονομικές θυσίες και χρήματα που διέθεσαν οι οικογένειες, γι’ αυτό και το δικαίωμα εισαγωγής στη Σχολή με 7 ή 10 χρόνια (παραγωγικούς υπαλλήλους) πραγματικής υπηρεσίας δεν είναι προνόμιο αλλά στοιχειώδης δικαίωση αυτής της πορείας. Η προοπτική βαθμολογικής εξέλιξης δίνει στους νεότερους συναδέλφους κίνητρο, δύναμη και κουράγιο για μακροχρόνια προσφορά και μας δίνει τη δυνατότητα να στελεχώσουμε επαρκώς νευραλγικές υπηρεσίες, όπως η Δ.Α.Ε.Ε., προς όφελος του Πυροσβεστικού Σώματος και της κοινωνίας.