• Σχόλιο του χρήστη 'Αλέξανδρος' | 18 Ιανουαρίου 2026, 00:02
    Το βλέπω Θετικά/Αρνητικά:  

    Άρθρο 55 1. Οι υπάλληλοι που εισήχθησαν μέσω της συμμετοχής σε πανελλαδικές εξετάσεις καλώς προβλέπεται να εξελίσσονται σε αρχιπυροσβέστες ταχύτερα, εγγυημένα και με λιγότερο κόπο απο τους μη παραγωγικούς συναδέλφους. Προτείνεται η αλλαγή της παραγράφου 55β ως ακολούθως: "β) τουλάχιστον έξι (6) μηνών, οι Αρχιπυροσβεστες μη παραγωγικής Σχολής, που έχουν συμπληρώσει δέκα (15) έτη ως πυροσβεστικό προσωπικό στο Π.Σ., κατόπιν εισαγωγικών εξετάσεων. Σε περίπτωση ισοβαθμίας υποψηφίων στις εισαγωγικές εξετάσεις, προηγείται ο αρχαιότερος. Η επιτυχής ολοκλήρωση της εκπαίδευσης συνεπάγεται την ονομασία τους σε Αρχιπυροσβέστες παραγωγικής Σχολής." Σκεπτικό και σχόλια: 1.a) Όπως έχει πει ο Αριστοτέλης, «δεν υπάρχει τίποτα πιο άνισο από την ίση μεταχείριση των άνισων». Ένας/μία εκ πανελληνίων συνάδελφος, για να γίνει συνάδελφος: -> Τελείωσε Γενικό Λύκειο, -> Έδωσε πανελλαδικές εξετάσεις, μία βαθιά κοπιώδης και ψυχοφθόρα διαδικασία που όμως είναι ασυνήθιστα αδιάβλητη και αξιοκρατική για τα Ελληνικά δεδομένα. -> Πέρασε αυστηρές υγειονομικές και αθλητικές εξετάσεις. -> Φοίτησε σε σχολή, πλέον Α.Ε.Ι., τετραετούς φοίτησης με ακαδημαϊκό πρόγραμμα σπουδών το οποίο είναι επί τις ουσίας το ίδιο με τις σχολής Ανθυποπυραγών. -> Από την πρώτη ημέρα τις αποφοίτησης του/της αναλαμβάνει καθήκοντα παραγωγικού υπαλλήλου ΕΠΙΠΡΟΣΘΕΤΑ στό πυροσβεστικό του/της έργο και χωρίς κάποια μισθολογική διαφορά από τους μη παραγωγικούς ομολόγους του. -> Μένει ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΑ για περίπου μία δεκαετία σε υπηρεσίες του νομού Αττικής και τών παραμεθόριων νησιών. Τα παραπάνω, καλώς η κακώς δεν ισχύουν για ΜΠ συναδέλφους, ή τουλάχιστον ποτέ όλα ταυτόχρονα για ένα άτομο. Η εξίσωση των δύο κατηγοριών με την εξίσωση του δικαιώματος πρόσβασης στην Σχολή Αρχιπυροσβεστών, θα ήταν μεγάλη αδικία για το ακαδημαϊκό επίπεδο, τους κόπους και την βαθιά ανταγωνιστική διαδικασία πρόσληψης των παραγωγικών Υπαρχιπυροσβεστών. Σαν ρύθμιση, θα αποτελούσε μια υποβάθμηση της σχολής πυροσβεστών από την ίδια την ΠΥΡ.Α. που την λειτουργεί. Σχόλια περί παραβίασης του αρ.4 του Συντάγματος από το άρθρο 55 της παρούσης είναι αντίστοιχα του να λέμε ότι η διαφορά των σταδιοδρομιών ενός στρατιωτικού από ΕΠΟΠ, ΑΣΣΥ και ΑΣΕΙ είναι αντισυνταγματική. Δεν υπάρχει νομική (ούτε λογική) υπόσταση σε αυτούς τους ισχυρισμούς. 1.b) 3 μήνες ΔΕΝ είναι αρκετοί για την προετοιμασία ενός υπαλλήλου για την ανάληψη καθηκόντων σε ανακριτικό γραφείο, πυρασφάλεια ή οποιαδήποτε άλλη ενδιάμεση θέση ευθύνης που έχει γραφειοκρατία. Η λογική του «θα τα μάθετε στην πράξη όταν αναλάβετε καθήκοντα» και «φας-πιεις πυροσβέστης θα βγεις» που δυστυχώς ακολουθεί έως και σήμερα η ΠΥΡ.Α. (βλ. διπλώματα 'Γ' Σχολής Πυροσβεστών) κοστίζει χρόνο και χρήμα στο Π.Σ. αλλα και οριακά δρά τιμωρητικά για τους συναδέλφους που αναγκάζονται να μετεκπαιδεύσεις τους υπαλλήλους στις υπηρεσίες στον τον προσωπικό τους χρόνο. Ένας ανακριτικός υπάλληλος πρέπει να έχει γνώσεις Αστικού δικαίου, Ποινικού δικαίου, Κώδικα ποινικής δικονομίας, Κανονισμού πυρασφάλειας, Χρήσης υπολογιστή (MS Office, Engage κ.ο.κ.) και Διαχείρισης προσωπικού. Είναι φύση αδύνατον ένας μη-παραγωγικός υπάλληλος που έχει κάνει μόνο 4 μήνες σχολή πυροσβεστών να φτάσει σε ικανοποιητικό επίπεδο σε αυτά τα αντικείμενα σε μόλις 3 μήνες. 6 μήνες (1 ακαδημαϊκό εξάμηνο) είναι ένα εύλογο χρονικό διάστημα για την εκμάθηση της απαραίτητης ύλης. 2. Δεν υπάρχει πρόβλεψη για την εξέλιξη πτυχιούχων στο ΠΣ. Κάθε χρόνο, το ΠΣ προσλαμβάνει πτυχιούχους ως υπαλλήλους γενικών και ειδικών καθηκόντων μέσω κατατακτηρίων εξετάσεων. Είναι άδικο και πρωτίστως αντιπαραγωγικό για το ΠΣ να μην υπάρχει ρύθμιση η οποία να προβλέπει την πλήρωση αυτών των θέσεων από υπηρετούντες στο ΠΣ εφόσον έχουν συμβατό τίτλο σπουδών. Οι πολίτες που θα προσληφθούν ώς πτυχούιοι, χρειάζονται έως και 5 έτη μετά την σχολή για να "γνωρίσουν" το ΠΣ επαρκώς ώστε να αποδώσουν το μέγιστο των δυνατοτήτων τους. Ένας πυροσβέστης που ήδη υπηρετεί στο σώμα, εάν προαχθεί με βάση τον τίτλο σπουδών του, θα αρχίσει να προσδίδει αξία στο σώμα από την πρώτη κιόλας ημέρα. Φυσικά, για αποφυγή αδικιών τα πτυχία πρέπει να αξιολογούνται. Προτείνεται ώς εξής: α) Συνάφεια. Δεν είναι εύλογο να ζητάει ένας υπάλληλος την προαγωγή του με βάση μη σχετικά πτυχία (π.χ. Δημοτικής εκπαίδευσης, Νηπιαγωγών, Θεολογία, Φιλολογία κ.ο.κ.). Σχετικά πτυχία πρέπει να θεωρούνται αυτά που είναι και στις κατατακτήριες του ΠΣ (Μετεωρολογία, Δασολογία, Φυσική, Χημεία, Μαθηματικά, Οικονομικά, Νομική κ.ο.κ.) β) Ακαδημαϊκές επιδόσεις και διάρκεια σπουδών. Δεν είναι δίκαιο ένα συναφές πτυχίο με γενικό μέσο όρο 8.0 σε 4 χρόνια σπουδών και ένα άλλο με 5.5 σε 14 χρόνια σπουδών να διασφαλίζουν το ίδιο δικαίωμα προαγωγής. Όσοι έχουν φοιτήσει σε Ελληνικό ΑΕΙ γνωρίζουν πολύ καλά ότι μέχρι πρότινος, το να μην πάρεις πτυχίο κάποια στιγμή εάν απλώς πηγαίνεις στις εξεταστικές, ήταν σχεδόν αδύνατον. Χάρη σε αυτό το υφιστάμενο σύστημα, υπάρχουν πάρα πολλοί de jure πτυχιούχοι οι οποίοι όμως δεν έχουν το επίπεδο και τις γνώσεις που συνοδεύουν τον τίτλο σπουδών. Ένα αξιοκρατικό σύστημα προαγωγών οφείλει να έχει κάποια μέθοδο να φιλτράρει εκτός αυτά τα άτομα.