Πρόταση επί του άρθρου 56
(Σχολή Επιμόρφωσης και Μετεκπαίδευσης)
Με το άρθρο 56 μεταβάλλεται ουσιαστικά ο χαρακτήρας της Σχολής Επιμόρφωσης και Μετεκπαίδευσης, γεγονός που δημιουργεί σοβαρά πρακτικά και υπηρεσιακά ζητήματα.
Πρώτον, προτείνεται να παραμείνουν παράλληλα και οι δύο μορφές εκπαίδευσης:
α) το Ειδικό Τμήμα Μετεκπαίδευσης και Επιμόρφωσης, όπως ίσχυε μέχρι σήμερα, και
β) η εννεάμηνη σχολή, ως προαιρετική και διακριτή εκπαιδευτική διαδρομή.
Η ύπαρξη μόνο της μακράς διάρκειας εκπαίδευσης (εννέα μηνών) δεν ανταποκρίνεται στις πραγματικές συνθήκες υπηρεσίας μεγάλου αριθμού Πυρονόμων, ιδίως αυτών που υπηρετούν στην περιφέρεια.
Συγκεκριμένα, αρκετοί Πυρονόμοι πληρούν ήδη από το τρέχον έτος τις προϋποθέσεις εισαγωγής, ωστόσο η υποχρεωτική και μακρόχρονη φοίτηση στην Αθήνα δημιουργεί αντικειμενική αδυναμία συμμετοχής, λόγω:
οικογενειακών υποχρεώσεων,
αυξημένου κόστους διαβίωσης,
αδυναμίας μετακίνησης και μακροχρόνιας παραμονής στην πρωτεύουσα.
Η κατάργηση του Ειδικού Τμήματος και η αποκλειστική επιλογή της εννεάμηνης φοίτησης οδηγεί σε έμμεση άνιση μεταχείριση, καθώς ευνοούνται κυρίως οι Πυρονόμοι που υπηρετούν στην Αττική ή σε όμορες περιοχές, εις βάρος των συναδέλφων της επαρχίας.
Δεύτερον, κρίνεται απολύτως αναγκαίο να προβλεφθεί σαφής και θεσμοθετημένη διάκριση ανακριτικών και μη ανακριτικών Πυρονόμων. Σήμερα στο Πυροσβεστικό Σώμα συνυπάρχουν Πυρονόμοι με ανακριτικά καθήκοντα και Πυρονόμοι χωρίς ανακριτικές αρμοδιότητες, παρότι:
οι ανακριτικοί Πυρονόμοι επιτελούν σαφώς αυξημένο, εξειδικευμένο και απαιτητικότερο έργο,
το ανακριτικό αντικείμενο έχει αυξηθεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια,
δεν προβλέπεται καμία ουσιαστική υπηρεσιακή, βαθμολογική ή οικονομική διαφοροποίηση.
Αποτέλεσμα είναι να μην υφίσταται κανένα ουσιαστικό κίνητρο για έναν Αρχιπυροσβέστη να επιλέξει ή να εξελιχθεί στον ανακριτικό ρόλο, παρά το αυξημένο βάρος ευθύνης, την επιπλέον απασχόληση και τη νομική έκθεση που αυτός συνεπάγεται. Η κατάσταση αυτή δημιουργεί έλλειμμα ισότητας και δικαιοσύνης στο εσωτερικό του Σώματος και ενδέχεται μακροπρόθεσμα να οδηγήσει σε υποστελέχωση του ανακριτικού έργου.
Κατόπιν των ανωτέρω προτείνεται:
Να διατηρηθούν και να λειτουργούν παράλληλα τόσο το Ειδικό Τμήμα Μετεκπαίδευσης και Επιμόρφωσης όσο και η εννεάμηνη σχολή, χωρίς η μία να καταργεί ή να αποκλείει την άλλη.
Να προβλεφθούν ευέλικτες μορφές φοίτησης, ιδίως για τους Πυρονόμους της περιφέρειας (μικρότερη διάρκεια, τμηματική ή εξ αποστάσεως εκπαίδευση).
Να θεσπιστεί διακριτή κατηγορία ανακριτικών Πυρονόμων, με αντίστοιχα θεσμικά, υπηρεσιακά και κίνητρα, ώστε να αποκατασταθεί η ισότητα και να διασφαλιστεί η εύρυθμη λειτουργία του ανακριτικού έργου.
Πρόταση επί του άρθρου 56 (Σχολή Επιμόρφωσης και Μετεκπαίδευσης) Με το άρθρο 56 μεταβάλλεται ουσιαστικά ο χαρακτήρας της Σχολής Επιμόρφωσης και Μετεκπαίδευσης, γεγονός που δημιουργεί σοβαρά πρακτικά και υπηρεσιακά ζητήματα. Πρώτον, προτείνεται να παραμείνουν παράλληλα και οι δύο μορφές εκπαίδευσης: α) το Ειδικό Τμήμα Μετεκπαίδευσης και Επιμόρφωσης, όπως ίσχυε μέχρι σήμερα, και β) η εννεάμηνη σχολή, ως προαιρετική και διακριτή εκπαιδευτική διαδρομή. Η ύπαρξη μόνο της μακράς διάρκειας εκπαίδευσης (εννέα μηνών) δεν ανταποκρίνεται στις πραγματικές συνθήκες υπηρεσίας μεγάλου αριθμού Πυρονόμων, ιδίως αυτών που υπηρετούν στην περιφέρεια. Συγκεκριμένα, αρκετοί Πυρονόμοι πληρούν ήδη από το τρέχον έτος τις προϋποθέσεις εισαγωγής, ωστόσο η υποχρεωτική και μακρόχρονη φοίτηση στην Αθήνα δημιουργεί αντικειμενική αδυναμία συμμετοχής, λόγω: οικογενειακών υποχρεώσεων, αυξημένου κόστους διαβίωσης, αδυναμίας μετακίνησης και μακροχρόνιας παραμονής στην πρωτεύουσα. Η κατάργηση του Ειδικού Τμήματος και η αποκλειστική επιλογή της εννεάμηνης φοίτησης οδηγεί σε έμμεση άνιση μεταχείριση, καθώς ευνοούνται κυρίως οι Πυρονόμοι που υπηρετούν στην Αττική ή σε όμορες περιοχές, εις βάρος των συναδέλφων της επαρχίας. Δεύτερον, κρίνεται απολύτως αναγκαίο να προβλεφθεί σαφής και θεσμοθετημένη διάκριση ανακριτικών και μη ανακριτικών Πυρονόμων. Σήμερα στο Πυροσβεστικό Σώμα συνυπάρχουν Πυρονόμοι με ανακριτικά καθήκοντα και Πυρονόμοι χωρίς ανακριτικές αρμοδιότητες, παρότι: οι ανακριτικοί Πυρονόμοι επιτελούν σαφώς αυξημένο, εξειδικευμένο και απαιτητικότερο έργο, το ανακριτικό αντικείμενο έχει αυξηθεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια, δεν προβλέπεται καμία ουσιαστική υπηρεσιακή, βαθμολογική ή οικονομική διαφοροποίηση. Αποτέλεσμα είναι να μην υφίσταται κανένα ουσιαστικό κίνητρο για έναν Αρχιπυροσβέστη να επιλέξει ή να εξελιχθεί στον ανακριτικό ρόλο, παρά το αυξημένο βάρος ευθύνης, την επιπλέον απασχόληση και τη νομική έκθεση που αυτός συνεπάγεται. Η κατάσταση αυτή δημιουργεί έλλειμμα ισότητας και δικαιοσύνης στο εσωτερικό του Σώματος και ενδέχεται μακροπρόθεσμα να οδηγήσει σε υποστελέχωση του ανακριτικού έργου. Κατόπιν των ανωτέρω προτείνεται: Να διατηρηθούν και να λειτουργούν παράλληλα τόσο το Ειδικό Τμήμα Μετεκπαίδευσης και Επιμόρφωσης όσο και η εννεάμηνη σχολή, χωρίς η μία να καταργεί ή να αποκλείει την άλλη. Να προβλεφθούν ευέλικτες μορφές φοίτησης, ιδίως για τους Πυρονόμους της περιφέρειας (μικρότερη διάρκεια, τμηματική ή εξ αποστάσεως εκπαίδευση). Να θεσπιστεί διακριτή κατηγορία ανακριτικών Πυρονόμων, με αντίστοιχα θεσμικά, υπηρεσιακά και κίνητρα, ώστε να αποκατασταθεί η ισότητα και να διασφαλιστεί η εύρυθμη λειτουργία του ανακριτικού έργου.