Υπουργείο Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας

Δικτυακός Τόπος Διαβουλεύσεων

• Σχόλιο του χρήστη 'ΠΕΤΡΟΣ Κ.' | 20 Ιανουαρίου 2026, 12:10

  Μόνιμος Σύνδεσμος

  Το βλέπω Θετικά/Αρνητικά:  

  ΑΡΘΡΟ 90Η διαφοροποίηση που εισάγεται μεταξύ Αξιωματικών Γενικών και Ειδικών Καθηκόντων ως προς: (α) τον κατ’ ελάχιστο χρόνο παραμονής στον βαθμό, και (β) την απουσία δυνατότητας συνυπολογισμού του συνολικού χρόνου υπηρεσίας για τους δεύτερους, πρέπει να εξεταστεί υπό το πρίσμα της πάγιας νομολογίας του Συμβουλίου της Επικρατείας περί αρχής της ισότητας στις υπηρεσιακές σχέσεις.Το ΣτΕ έχει επανειλημμένα κρίνει ότι ο κοινός νομοθέτης διαθέτει μεν ευρεία διακριτική ευχέρεια στη ρύθμιση θεμάτων υπηρεσιακής κατάστασης προσωπικού, πλην όμως η ευχέρεια αυτή περιορίζεται από την αρχή της ισότητας και της αναλογικότητας, ιδίως όταν πρόκειται για προσωπικό του ίδιου φορέα ή Σώματος με συγκρίσιμη θεσμική θέση. Ειδικότερα, κατά πάγια νομολογία: διαφορετική μεταχείριση επιτρέπεται μόνο εφόσον θεμελιώνεται σε αντικειμενικά και πρόσφορα κριτήρια, συναπτόμενα άμεσα με τη φύση των καθηκόντων ή τις υπηρεσιακές ανάγκες, ενώ απαγορεύεται η δυσμενής διάκριση όταν δεν υφίσταται ειδική και τεκμηριωμένη αιτιολογία που να δικαιολογεί τη διαφοροποίηση (βλ. ενδεικτικώς ΣτΕ Ολομ. 1917/2012, ΣτΕ 2396/2014, ΣτΕ 1307/2019). Περαιτέρω, το ΣτΕ έχει κρίνει ότι: η θέσπιση αυστηρότερων όρων υπηρεσιακής εξέλιξης για μία κατηγορία υπαλλήλων, χωρίς πρόβλεψη ισοδύναμων αντισταθμιστικών ρυθμίσεων, συνιστά παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας, όταν η επιβάρυνση δεν τελεί σε εύλογη σχέση με τον επιδιωκόμενο σκοπό (ΣτΕ 2152/2016, ΣτΕ 4741/2014).Στο ίδιο πνεύμα, η νομολογία έχει δεχθεί ότι ο συνολικός χρόνος υπηρεσίας αποτελεί θεμιτό και ουσιώδες κριτήριο αξιολόγησης εμπειρίας και προσφοράς και ότι ο πλήρης αποκλεισμός του από το σύστημα εξέλιξης συγκεκριμένης κατηγορίας υπαλλήλων, όταν εφαρμόζεται σε άλλες συγκρίσιμες κατηγορίες, δε συνάδει με την αρχή της αξιοκρατίας (ΣτΕ 351/2017). Εφαρμογή στην προκείμενη ρύθμιση υπό το φως των ανωτέρω: η ταυτόχρονη καθιέρωση μεγαλύτερων ελάχιστων χρόνων παραμονής στον βαθμό για τους Αξιωματικούς Ειδικών Καθηκόντων, σε συνδυασμό με την απουσία διαζευκτικής πρόβλεψης συνολικού χρόνου υπηρεσίας, δημιουργεί σωρευτικά δυσμενές καθεστώς, το οποίο, σύμφωνα με τη νομολογία του ΣτΕ, δεν μπορεί να θεωρηθεί συνταγματικά ανεκτό, ελλείψει ειδικής, σαφούς και αντικειμενικής αιτιολόγησης.Η ρύθμιση, όπως προτείνεται, ενδέχεται συνεπώς να κριθεί: αντίθετη προς το άρθρο 4 του Συντάγματος (ισότητα), μη σύμφωνη με την αρχή της αναλογικότητας και ασύμβατη με την αρχή της αξιοκρατικής υπηρεσιακής εξέλιξης, όπως αυτή ερμηνεύεται παγίως από το Συμβούλιο της Επικρατείας. Συμπληρωματική πρόταση (προαιρετική ένταξη στο κείμενο) για λόγους νομοθετικής ασφάλειας και αποφυγής μελλοντικών ακυρωτικών διαφορών, κρίνεται σκόπιμο να: εξομοιωθούν οι κατ’ ελάχιστο χρόνοι παραμονής στον βαθμό μεταξύ Γενικών και Ειδικών Καθηκόντων, ή προβλεφθεί ρητά και για τους Αξιωματικούς Ειδικών Καθηκόντων η διαζευκτική συνυπολογιστική λειτουργία του συνολικού χρόνου υπηρεσίας.