• Το βλέπω Θετικά/Αρνητικά:  

    Το ΙΝΕΡΠ προτείνει: Άρθρο 108 Ανοίγουν παράθυρα κινδύνου: όταν η επιτροπή πηγαίνει στον προμηθευτή, ειδικά στο εξωτερικό, η ανισορροπία ισχύος και πληροφόρησης μεγαλώνει. Μπορεί να γίνει: πλημμελής έλεγχος, αποδοχή υλικού που δεν πληροί πλήρως προδιαγραφές, υπερτιμολόγηση «πακέτων» που δεν αποτυπώνεται τόσο καθαρά. Κόστος μετακινήσεων – αποστολών – δοκιμών: χωρίς σαφή όρια, μπορεί να δημιουργηθεί «τουρισμός επιτροπών» με φορτωμένα έξοδα (αποστολές, ημερήσια, υπηρεσιακά ταξίδια) που δεν αντιστοιχούν σε πραγματική ανάγκη. Διαπλοκή με ενδιάμεσους/αντιπροσώπους: η επιλογή συγκεκριμένων εγκαταστάσεων/χώρας παραλαβής μπορεί, αν δεν είναι διαφανώς τεκμηριωμένη, να γίνει όχημα εξυπηρέτησης συγκεκριμένων διαμεσολαβητών ή υπο-εργολάβων. Χρειάζεται ρητή αιτιολόγηση επιλογής τόπου παραλαβής. Σε κάθε σύμβαση να απαιτείται τεκμηριωμένη απόφαση γιατί η παραλαβή γίνεται εκτός Ελλάδας (τεχνικοί, οικονομικοί, χρονικοί λόγοι) και γιατί αυτό είναι συμφέρον για το Δημόσιο έναντι εναλλακτικών. Σκληρά, ανεξάρτητα πρωτόκολλα ελέγχου. Επιτροπές με τεχνική επάρκεια, όχι «τυπικές». Πρότυπα δοκιμών (acceptance tests) που δεν αλλάζουν ad hoc. Υποχρεωτική τεχνική έκθεση και φωτογραφική/βιντεοσκοπημένη τεκμηρίωση. Διαφάνεια - ex post έλεγχος. Δημοσιοποίηση βασικών πληροφοριών για μεγάλες προμήθειες «ΑΙΓΙΣ» (τύπος υλικού, αξία, τόπος παραλαβής, συνοπτική αιτιολόγηση). Πρόβλεψη ex post ελέγχων από Ελεγκτικό Συνέδριο, ΕΔΕΛ ή άλλο ελεγκτικό μηχανισμό ειδικά για περιπτώσεις παραλαβής εκτός Ελλάδας. Σύνδεση με αντικειμενικά κριτήρια κόστους - χρόνου - κινδύνου. Αν η παραλαβή εκτός Ελλάδας δεν μειώνει αποδεδειγμένα κόστος/χρόνο ή δεν είναι τεχνικά αναγκαία, να θεωρείται εξαίρεση που απαιτεί πρόσθετη αιτιολόγηση. Άρθρο 110 ως κριτήριο πέραν της κατηγορίας κινδύνου εκδήλωσης πυρκαγιάς προσθήκη : “ή εφόσον εκδίδεται από το ΕΣΚΕΔΙΚ Δελτίο Επικίνδυνων Καιρικών Φαινομένων στα γεωγραφικά όρια της Διοίκησης Π.Υ. του Νομού όπου υπηρετούν οι υπάλληλοι”. Ωστόσο, με το άρθρο αυτό γίνεται μια άτυπη «κανονικοποίηση» υπερωριακής κάλυψης. Όταν η δομική ανάγκη για περισσότερες περιπολίες καλύπτεται με πρόσθετα οκτάωρα και όχι με επαρκή στελέχωση/αναδιάρθρωση, η εξαίρεση τείνει να γίνει κανόνας: αντί για περισσότερους ανθρώπους σε κανονικό ωράριο, “αγοράζεις” περισσότερες ώρες από τους ίδιους ανθρώπους. Ακόμη και αν είναι «εθελοντικές» επιπλέον υπηρεσίες, στην πράξη δημιουργείται κίνητρο (και συχνά πίεση) να φτάνεις το ανώτατο όριο. 24 επιπλέον οκτάωρα τον χρόνο, πάνω στο ήδη βαρύ ωράριο, μεταφράζονται σε σημαντική επιπλέον έκθεση και κίνδυνο burnout, λάθους, τραυματισμού.