Αρχική «Παρεμβάσεις για ένα κράτος πιο φιλικό στον πολίτη»Άρθρο 12 Μη προβολή δικαιωμάτων του Δημοσίου έναντι τρίτων κατά τις πρώτες εγγραφές στο Εθνικό ΚτηματολόγιοΣχόλιο του χρήστη Σταυρούλα Λουκακου | 11 Μαρτίου 2026, 19:46
  • Σχόλιο του χρήστη 'Σταυρούλα Λουκακου' | 11 Μαρτίου 2026, 19:46

    Με την επιχειρούμενη ρύθμιση επιδιώκεται η επίλυση προβλημάτων ιδιοκτητών και κατόχων ακινήτων που είναι σε διένεξη με το Ελληνικό Δημόσιο για το ιδιοκτησιακό καθεστώς. Η ratio της ρύθμισης σύμφωνα με την Ανάλυση Συνεπειών Ρύθμισης είναι η «ρύθμιση για μη άσκηση ενδίκων μέσων από το Δημόσιο σε δικαστικές διαφορές με ιδιαίτερη κοινωνική σημασία», και γιατί «το Ελληνικό Δημόσιο δεν προβάλλει εμπράγματα δικαιώματα έναντι τρίτων για λόγους προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης», αντιμετωπίζοντας μια κατάσταση κατά την οποία «έχουν δημιουργηθεί κοινωνικές καταστάσεις που αξίζουν προστασία με τη σύμπραξη ή την ανοχή της Πολιτείας». Εν τούτοις η ρύθμιση, ως εισάγεται προς κατάθεση το άρθρο 12, φαίνεται να δημιουργεί, τουλάχιστον επί των αγροτικών ακινήτων, ιδίως των καλλιεργήσιμων, τεράστιες ανισότητες μεταξύ των, και δεν λύνει το σκοπούμενο πρόβλημα. Ρυθμίζει το ιδιοκτησιακό καθεστώς των ακινήτων που υπάγονται στο ΥΠΑΑΤ, στα οποία υπάρχει ήδη πλαίσιο ρύθμισης με τον ν. 4061/2012, και αφήνει αρρύθμιστο το μεγαλύτερο πρόβλημα που ταλαιπωρεί χιλιάδες αγρότες στην Ελλάδα, το οποίο αποκαλύφθηκε από το Ελληνικό Κτηματολόγιο, ήτοι η καταχώρηση της αγροτικής γης ως ανήκουσας στο Ελληνικό Δημόσιο ένεκα της αυτοδίκαιης περιέλευσης της γης στο Ελληνικό Δημόσιο με την ίδρυση του Ελληνικού Κράτους. Το πρόβλημα δεν συνίσταται στο ιδιοκτησιακό καθεστώς του παρελθόντος αλλά στην έγερση δικαιωμάτων εκ του Ελληνικού Δημοσίου ήδη σήμερον, και μετά την δημιουργία υφιστάμενων καταστάσεων. Εφόσον λοιπόν υπάρχουν υφιστάμενες κοινωνικές καταστάσεις και σύμφωνα με την αρχής της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, το Ελληνικό Δημόσιο δέον όπως παραιτηθεί των δικαιωμάτων του, παραιτούμενο από την άσκηση ενδίκων μέσων και βοηθημάτων και από την καταχώριση αυτού ως δικαιούχου δικαιώματος κυριότητας. Υφιστάμενες καταστάσεις έχουν δημιουργηθεί επί των αγροτικών γαιών για τις οποίες οι αγρότες κάτοχοι αυτής έχουν λάβει αγροτικές επιδοτήσεις ή αποζημιώσεις από το Κράτος ή από εποπτευόμενους από το Κράτος φορείς (παλαιότερα ΔΑΟΚ της Νομαρχίας, στη συνέχεια από τον ΟΠΕΚΕΠΕ και ήδη από την ΑΑΔΕ) επί σειρά ετών, ή έχουν λάβει αγροτικά δάνεια με την παροχή εμπραγμάτων εγγυήσεων υπέρ της Αγροτικής Τράπεζας της Ελλάδος, χωρίς ποτέ να αμφισβητηθεί η ιδιοκτησία τους από το Ελληνικό Δημόσιο. Η καταβολή επιδότησης ή αποζημίωσης καθώς και η εμπράγματη εξασφάλιση σε βάρος αγροτικής γης για δάνειο αγρότη προϋποθέτουν, αναγκαίως και πρωτίστως, αναγνώριση από το Κράτος της ιδιοκτησίας των αγροτών. Είναι λοιπόν άνευ σημασίας επί της αγροτικής καλλιεργήσιμης γης τουλάχιστον, το τιθέμενο όριο κατοχής αυτής, πριν ή μετά το 1993, γιατί το κριτήριο δεν είναι χρονικό αλλά ουσιαστικό. Παράδειγμα ανατροπής της υφιστάμενης κατάστασης των αγροτών στο νομό Λακωνίας αποτελεί η καταχώρηση ως κυρίου του Ελληνικού Δημοσίου σε μία τεράστια έκταση χιλιάδων στρεμμάτων καλλιεργήσιμης με ελαιόδεντρα γης στο Δήμο Ευρώτα, και συγκεκριμένα στο Κτήμα Λαγίου, δια της οποίας εκτοπίζονται εκατοντάδες αγρότες από τη γη τους. Τοιαύτη περίπτωση χρήζει νομοθετικής αντιμετώπισης και δύναται να επιλυθεί με τροποποίηση της προτεινόμενης ρύθμισης. Επειδή με την καταχώριση του Ελληνικού Δημοσίου στο Ελληνικό Κτηματολόγιο ως κυρίου της αγροτικής γης μετά την ως άνω αναγνώριση του δικαιώματος κυριότητας των αγροτών παραβιάζεται κατάφωρα η αρχή της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, εξ αυτού του λόγου το Ελληνικό Δημόσιο δέον όπως παραιτηθεί των δικαιωμάτων του, με αντίστοιχη προσθήκη στο άρθρο 12 και το αρθρο 14 για τα απαιτούμενα δικαιολογητικά.