• Σχόλιο του χρήστη 'Χρήστος' | 22 Νοεμβρίου 2025, 00:07

    Η προτεινόμενη ρύθμιση του άρθρου 183, που προβλέπει αναβολές κατάταξης έως δύο (2) έτη για σωματικά νοσήματα και έως πέντε (5) έτη για ψυχικά νοσήματα, δημιουργεί σοβαρά ζητήματα συμβατότητας με τις αρχές της ισότητας και της μη διάκρισης, όπως αυτές κατοχυρώνονται τόσο στο εθνικό όσο και στο ευρωπαϊκό δίκαιο. 1. Ζήτημα άνισης μεταχείρισης Η διαφοροποίηση στη διάρκεια των αναβολών ανάμεσα σε σωματικές και ψυχικές παθήσεις εισάγει ένα καθεστώς που πλήττει δυσανάλογα άτομα με ψυχικές νόσους. Επιπλέον, η περιορισμένη διάρκεια των τμηματικών αναβολών για τις ψυχικές παθήσεις —σε αντίθεση με τη μεγαλύτερη ευχέρεια που δίνεται σε όσους έχουν σωματικές παθήσεις— εντείνει την άνιση μεταχείριση. 2. Ευρωπαϊκό δίκαιο – Απαγόρευση διακρίσεων Χάρτης Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ, Άρθρο 21: προβλέπει ρητά ότι κάθε διάκριση λόγω αναπηρίας απαγορεύεται. Η διαφορετική μεταχείριση με βάση το είδος του νοσήματος συνιστά μορφή έμμεσης διάκρισης. Οδηγία 2000/78/ΕΚ: απαγορεύει κάθε πρακτική που προκαλεί περιορισμούς στην πρόσβαση στην εργασία για άτομα με αναπηρίες. Η παράταση της αναβολής έως και πέντε έτη για ψυχικές παθήσεις καθυστερεί την έκδοση πιστοποιητικού στρατολογικής κατάστασης τύπου Α, που αποτελεί βασική προϋπόθεση πρόσληψης στο δημόσιο και συχνά στον ιδιωτικό τομέα, δημιουργώντας σημαντικό επαγγελματικό αποκλεισμό. 3. Αρχή αναλογικότητας – Άρθρο 10 ΣΛΕΕ Η Ευρωπαϊκή Ένωση επιβάλλει τον σεβασμό της αναλογικότητας στις πολιτικές των κρατών μελών. Στην προκειμένη περίπτωση, η αυξημένη διάρκεια αναβολής για ψυχικά νοσήματα δεν τεκμηριώνεται επαρκώς και δεν στηρίζεται σε αντικειμενικά κριτήρια που να δικαιολογούν τόσο μεγάλη απόκλιση σε σχέση με τα σωματικά νοσήματα. 4. Ελληνικό Σύνταγμα – Αρχή ισότητας (Άρθρο 4) Το Σύνταγμα ορίζει ότι όλοι οι Έλληνες είναι ίσοι ενώπιον του νόμου. Η διαφοροποιημένη μεταχείριση, χωρίς επαρκή λόγο, δημιουργεί έμμεσες κοινωνικές και επαγγελματικές διακρίσεις, ιδίως για όσους λόγω μόνιμων προβλημάτων υγείας δεν μπορούν να υπηρετήσουν. 5. Συνέπειες στην πρόσβαση στην εργασία Η παράταση των αναβολών, ειδικά για ψυχικές παθήσεις, οδηγεί σε πολυετή καθυστέρηση έκδοσης στρατολογικών εγγράφων, με άμεσο αποτέλεσμα: αποκλεισμό από διαδικασίες πρόσληψης στο δημόσιο, περιορισμούς στις ευκαιρίες απασχόλησης στον ιδιωτικό τομέα, κοινωνική περιθωριοποίηση ατόμων που ήδη αντιμετωπίζουν ευαλωτότητα. 6. Συμπέρασμα – Ανάγκη αναθεώρησης Με βάση τα παραπάνω, η προτεινόμενη ρύθμιση φαίνεται να συγκρούεται: με το Άρθρο 21 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων, με την Οδηγία 2000/78/ΕΚ, με την αρχή αναλογικότητας της ΣΛΕΕ, και με το Άρθρο 4 του Ελληνικού Συντάγματος. Για τον λόγο αυτό, κρίνεται αναγκαία η επαναξιολόγηση του άρθρου 183, ώστε να εξασφαλίζεται πραγματική ίση μεταχείριση, χωρίς έμμεσες διακρίσεις σε βάρος ατόμων με ψυχικές ή χρόνιες παθήσεις. Μια πιο ισορροπημένη και τεκμηριωμένη προσέγγιση θα διασφαλίσει ότι η Ελλάδα, ως κράτος μέλος της ΕΕ, τηρεί τις αρχές προστασίας των πολιτών και ενισχύει την πρόσβασή τους στην εργασία χωρίς αδικαιολόγητους αποκλεισμούς.