Αρχική Χάρτης Μετάβασης των Ενόπλων Δυνάμεων στη Νέα Εποχή (Σταδιοδρομία και εξέλιξη Αξιωματικών, Υπαξιωματικών και Επαγγελματιών Οπλιτών των Ενόπλων Δυνάμεων...ΜΕΡΟΣ Θ΄ ΣΤΡΑΤΟΛΟΓΙΑ ΚΕΦΑΛΑΙΟ Α΄ ΟΡΙΣΜΟΙ ΚΑΙ ΓΕΝΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ (άρθρα 171-243)Σχόλιο του χρήστη Παναγιώτης Γ. | 22 Νοεμβρίου 2025, 00:33
  • Σχόλιο του χρήστη 'Παναγιώτης Γ.' | 22 Νοεμβρίου 2025, 00:33

    Μεταβατική διάταξη για αναβολές υγείας ήδη ληφθείσες - σαφές μεν, προς περαιτέρω επίρρωση δε Το κείμενο της μεταβατικής ρύθμισης: άρθρο 242 §8 παραθέτει ρητά ότι «όσοι … έχουν υπαχθεί ή έχουν ζητήσει την υπαγωγή τους στις διατάξεις περί αναβολών κατάταξης του ν. 3421/2005 … διέπονται από τις προϊσχύσασες διατάξεις, εκτός εάν επιθυμούν την υπαγωγή τους στον παρόντα». Η διάταξη δεν γράφει ονομαστικά «ΣΥΕ»· το ότι κρίνεσαι από ΣΥΕ προκύπτει επειδή σε κρατά στο προϊσχύσαν καθεστώς (ν. 3421/2005), όπου αρμόδια όργανα ήταν οι Στρατιωτικές Υγειονομικές Επιτροπές. Αντιστρόφως, αν ζητήσεις υπαγωγή στο νέο καθεστώς, τότε αρμόδιες για ψυχικά νοσήματα είναι οι ΕΔΥΨΕ (άρθρο 208). Αν ΔΕΝ ζητήσεις υπαγωγή στο νέο καθεστώς, παραμένεις στο προϊσχύσαν (ν. 3421/2005). Αυτό σημαίνει ότι, με τη λήξη της διετούς αναβολής υγείας για ψυχιατρικό λόγο, ακολουθεί η οριστική κρίση από ΣΥΕ: είτε ικανός (Ι/1–Ι/4) είτε ακατάλληλος (Ι/5). Το «μένω στο παλιό» προκύπτει ρητά από το άρθρο 242 §8, άρα διατηρούνται τα όργανα και ο τρόπος κρίσης του παλαιού συστήματος. Αν, αντίθετα, ζητήσεις υπαγωγή στο νέο καθεστώς, ισχύουν οι ΕΔΥΨΕ και οι τμηματικές αναβολές έως 5 έτη συνολικά, με ειδικές προϋποθέσεις για Ι/5. Επιπλέον, μέχρι να αρχίσουν να λειτουργούν οι ΕΔΥΨΕ, ακόμη και οι ψυχιατρικές περιπτώσεις εξετάζονται προσωρινά από τις κατά τόπο ΣΥΕ. Στηριζόμαστε σε δύο ρητά στηρίγματα του ίδιου κειμένου. Πρώτον, το άρθρο 242 §8 λέει ότι όσοι είχαν ήδη υπαχθεί ή ζητήσει υπαγωγή στις αναβολές του ν. 3421/2005 «διέπονται από τις προϊσχύσασες διατάξεις, εκτός εάν επιθυμούν την υπαγωγή τους στον παρόντα». Η ρήτρα «διέπονται» λειτουργεί ως γενικός κανόνας σύγκρουσης δικαίου που κρατά ολόκληρη τη συγκεκριμένη έννομη σχέση (αναβολή → επανεξέταση → τελική κρίση) στο παλιό ουσιαστικό και διαδικαστικό πλαίσιο, έως ότου ολοκληρωθεί, εκτός αν ο ενδιαφερόμενος επιλέξει ρητά το νέο. Δεύτερον, ο ίδιος νόμος περιέχει «γέφυρα» που δείχνει ακριβώς αυτή τη βούληση συνέχειας: μέχρι να αρχίσουν να λειτουργούν οι ΕΔΥΨΕ, «η εξέταση και επανεξέταση της σωματικής ικανότητας […] πραγματοποιείται από τις κατά τόπο αρμόδιες ΣΥΕ, ανεξάρτητα από τη φύση της πάθησης», και αυτό ισχύει και για όσους είχαν ήδη παραπεμφθεί κατά την έναρξη λειτουργίας των ΕΔΥΨΕ. Αν ο νομοθέτης ήθελε να «σπάσει» τη συνέχεια για τις εκκρεμείς υγειονομικές κρίσεις μετά από αναβολή, δεν θα διατηρούσε ρητά την αρμοδιότητα των ΣΥΕ στη μεταβατική περίοδο. Συνεπώς, στο σενάριο της διετούς αναβολής για ψυχιατρικό λόγο που έληξε: αν δεν ζητηθεί υπαγωγή στο νέο καθεστώς, η επόμενη φάση (επανεξέταση/τελική κρίση) ολοκληρώνεται με τα όργανα και τις εκβάσεις του παλαιού πλαισίου, δηλαδή από ΣΥΕ με κατάληξη είτε Ι/1–Ι/4 είτε Ι/5 κατά το παλιό. Αυτό προκύπτει συνδυαστικά από την καθολική ρήτρα του 242 §8 και την ρητή μεταβατική πρόβλεψη συνέχισης των ΣΥΕ μέχρι να λειτουργήσουν οι ΕΔΥΨΕ. Για πληρότητα, ο ίδιος νόμος ξεκαθαρίζει ξεχωριστά ότι οι απαλλαγές που είχαν ήδη χορηγηθεί πριν την έναρξη ισχύος «παραμένουν ισχυρές»· αυτό καλύπτει τα κλειστά cases, ενώ το 242 §8–§12 καλύπτει τα ανοικτά μέχρι να ολοκληρωθούν. Εάν, αντίθετα, επιλεγεί ρητά υπαγωγή στο νέο, αρμόδιες γίνονται οι ΕΔΥΨΕ και ισχύουν οι νέες προϋποθέσεις/εκβάσεις (τμηματικές αναβολές, ειδικοί όροι για Ι/5 κ.ο.κ.). Η 242§8 λέει ότι όσοι είχαν ήδη υπαχθεί ή είχαν ζητήσει υπαγωγή στις αναβολές του ν. 3421/2005 «διέπονται από τις προϊσχύσασες διατάξεις», δηλαδή η ίδια η εκκρεμής υπόθεση (που ξεκίνησε ως αναβολή) συνεχίζεται και ολοκληρώνεται με το παλιό ουσιαστικό και διαδικαστικό δίκαιο, εκτός αν ο ίδιος ζητήσει ρητά να υπαχθεί στο νέο. Δεν υπάρχει ρήτρα που να «τραβά» τις μελλοντικές απαλλαγές στο νέο πλαίσιο αυτοδικαίως. Η ξεχωριστή 242§6 απλώς κατοχυρώνει ότι οι απαλλαγές που είχαν ήδη χορηγηθεί πριν την ισχύ του νέου «παραμένουν ισχυρές»· δεν λέει ότι οι μελλοντικές απαλλαγές για όσους βρίσκονται σε παλιές αναβολές θα δίνονται με το νέο. Επιπλέον, μέχρι να αρχίσουν να λειτουργούν οι ΕΔΥΨΕ, όλες οι υγειονομικές κρίσεις (ανεξαρτήτως πάθησης) γίνονται από τις κατά τόπο ΣΥΕ, κάτι που δείχνει ρητά συνέχεια του παλιού τρόπου κρίσης στη μεταβατική περίοδο. Άρα δεν υπάρχει «αναβολές με το παλιό / απαλλαγές με το νέο», παρά μόνο αν επιλέξεις εσύ υπαγωγή στο νέο καθεστώς. η ρήτρα ότι «όσοι έχουν ήδη υπαχθεί ή ζητήσει υπαγωγή… διέπονται από τις προϊσχύσασες διατάξεις» υπηρετεί την ασφάλεια δικαίου και τη δικαιολογημένη εμπιστοσύνη (άρθρο 25 §1 Σ), αποτρέποντας αιφνίδιες δυσμενείς μεταβολές σε εκκρεμείς καταστάσεις. Η νομοτεχνική επιλογή του opt-in στο νέο καθεστώς σέβεται επίσης την ισότητα και την ίση μεταχείριση όμοιων περιπτώσεων (άρθρο 4 §1 Σ): όσοι ξεκίνησαν με το παλαιό ολοκληρώνουν με το παλαιό, εκτός αν οι ίδιοι θελήσουν διαφορετικά, ενώ οι νέες υποθέσεις πάνε εξαρχής με το νέο. Έτσι εξισορροπείται και η διακριτική ευχέρεια του νομοθέτη να ρυθμίζει τη στράτευση (άρθρο 4 §6 Σ) με την αρχή της αναλογικότητας (άρθρο 25 §1 Σ), ιδίως σε ευαίσθητες ψυχιατρικές περιπτώσεις όπου η προβλεψιμότητα θίγει αξιοπρέπεια και υγεία (άρθρα 2 §1 και 5 §1 Σ). Αντιθέτως, ένα «σπαστό» σενάριο τύπου «οι αναβολές με το παλαιό αλλά οι τελικές απαλλαγές με το νέο χωρίς ρητή βάση» θα προσέκρουε στην αρχή της νομιμότητας της διοίκησης και στη δικαιολογημένη εμπιστοσύνη, γιατί θα άλλαζε ex post το ουσιαστικό/διαδικαστικό πλαίσιο της ίδιας εκκρεμούς υπόθεσης χωρίς σαφή νομοθετική εξουσιοδότηση και χωρίς εύλογη μεταβατική πρόνοια. Η παρ. 8 του άρθρου 242 λέει ότι όσοι είχαν ήδη υπαχθεί/αιτηθεί αναβολή του ν. 3421/2005 «διέπονται από τις προϊσχύσασες διατάξεις, εκτός εάν επιθυμούν την υπαγωγή τους στον παρόντα». Η διατύπωση «διέπονται» λειτουργεί ως γενικός κανόνας συνέχειας: όλη η υπόθεση (όλα τα επόμενα στάδια μετά τη λήξη της αναβολής—επανεξέταση, ενδεχόμενη νέα αναβολή ή απαλλαγή) παραμένει στο παλιό πλαίσιο, εκτός αν κάνεις ρητή επιλογή μετάβασης στο νέο. Το συμπέρασμα αυτό ενισχύεται και συστηματικά: όπου ο νομοθέτης ήθελε εξαίρεση, την έγραψε ρητά (π.χ. για μόνιμους κατοίκους εξωτερικού ορίζει ειδικά τι μένει παλιό και τι μπορεί να υπαχθεί στο νέο), ενώ στην παρ. 8 δεν κάνει τέτοιον περιορισμό. Παράλληλα, οι ήδη χορηγηθείσες απαλλαγές πριν από την έναρξη «παραμένουν ισχυρές», δείχνοντας ρητά πρόθεση να μη «σπάσουν» ανοιχτές ή ολοκληρωμένες υποθέσεις από το παλιό καθεστώς. Άρα, παρότι δεν κατονομάζει τη λέξη «απαλλαγές» μέσα στην παρ. 8, η ρήτρα «διέπονται από τις προϊσχύσασες διατάξεις» καλύπτει και τη μελλοντική κρίση (όποια κι αν είναι: κατάταξη ή απαλλαγή) για όσους βρίσκονται ήδη σε τροχιά αναβολής του ν. 3421/2005—εκτός αν επιλέξεις οικειοθελώς να υπαχθείς στο νέο σύστημα, οπότε εφαρμόζονται τα άρθρα 183 επ. και οι νέες επιτροπές (ΣΥΕ/ΕΔΥΨΕ).