• Σχόλιο του χρήστη 'Γεωργία' | 23 Νοεμβρίου 2025, 20:12

    Η Ελλάδα, τα τελευταία χρόνια, απηύθυνε ένα εθνικό κάλεσμα προς τους Έλληνες του εξωτερικού. Τους είπε: “Επιστρέψτε. Επενδύστε ξανά στην πατρίδα. Εδώ μπορείτε να οικοδομήσετε το μέλλον σας, με νέες επενδυτικές και φορολογικές ευκαιρίες.” Το κράτος, με θεσμική σοβαρότητα, εισήγαγε ένα ολοκληρωμένο πλαίσιο φορολογικών κινήτρων για όσους επαναπατρισθούν και μεταφέρουν την εργασιακή ή επενδυτική τους δραστηριότητα στην Ελλάδα. Το μήνυμα ήταν καθαρό, αισιόδοξο, εθνικά αναγκαίο: η Ελλάδα θέλει πίσω τα παιδιά της. Ωστόσο, δεν μπορεί ο ίδιος πολίτης που ανταποκρίνεται σε αυτό το προσκλητήριο να αντιμετωπίζεται ως “επαναπατριζόμενος” για την Εφορία και ταυτόχρονα ως “μη μόνιμος κάτοικος εξωτερικού” για τη Στρατολογία. Αυτό δημιουργεί ένα θεσμικό παράδοξο. Δεν μπορεί να λέει το ελληνικό κράτος: “Γύρνα για να δουλέψεις, γύρνα για να φέρεις τεχνογνωσία, γύρνα για να κάνεις οικογένεια εδώ” — και την ίδια στιγμή, χωρίς καμία μεταβατική πρόβλεψη, να αλλάζει οριστικά το στρατολογικό καθεστώς του ανθρώπου που γύρισε, την επομένη κιόλας της επιστροφής του. Έτσι τιμωρούμε τον επαναπατρισμό αντί να τον ενθαρρύνουμε. Χρειαζόμαστε ένα ενιαίο, συνεκτικό και δίκαιο πλαίσιο, που δεν θα αντιμετωπίζει τον Έλληνα του εξωτερικού ως “πολίτη δύο ταχυτήτων”: έναν για το Υπουργείο Οικονομικών και έναν άλλο για το Υπουργείο Άμυνας. Ζητείται, λοιπόν, μια μεταβατική στρατολογική διάταξη για όσους έχουν ήδη ενταχθεί στο πλαίσιο φορολογικού επαναπατρισμού. Μια διάταξη απλή και δίκαιη, που να λέει το εξής: Όσοι επαναπατρίστηκαν ανταποκρινόμενοι στο προσκλητήριο του ελληνικού κράτους, δεν μπορεί να αλλάζουν στρατολογική κατηγορία εκ των υστέρων χωρίς μεταβατική περίοδο και χωρίς δυνατότητα εύλογης προσαρμογής. Αυτό δεν είναι προνόμιο.Είναι συνέπεια κράτους δικαίου.Είναι απαραίτητη προϋπόθεση για να συνεχίσει η Ελλάδα να προσελκύει ανθρώπους υψηλής αξίας από τη διασπορά, που ήδη έχουν κάνει το πρώτο —και πιο δύσκολο— βήμα: να επιστρέψουν σπίτι.