|
Υπουργείο Εθνικής Άμυνας Δικτυακός Τόπος Διαβουλεύσεων OpenGov.gr Ανοικτή Διακυβέρνηση |
Πολιτική Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα Πολιτική Ασφαλείας και Πολιτική Cookies Όροι Χρήσης Πλαίσιο Διαλόγου |
Creative Commons License Με Χρήση του ΕΛ/ΛΑΚ λογισμικού Wordpress. |
Πριν από μερικά χρόνια αποφασίστηκε, ο Ελληνικός Στρατός, να ακολουθήσει το αμερικάνικο σύστημα και νοοτροπία και να μετατραπεί σε ένα στρατό που θα βασίζεται στους επαγγελματίες στρατιωτικούς και όχι τόσο στους οπλίτες θητείας. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να εκδίδονται προκηρύξεις για να εισαχθούν στο στρατό πολλών και διάφορων προελεύσεων Υπαξιωματικοί, οι οποίοι με το πέρασμα το χρόνου απέκτησαν δικαιώματα ανέλιξης. Κοντά σε αυτούς, και επειδή οι Υπαξιωματικοί εξ ΑΣΣΥ έπρεπε κάπως να ξεχωρίσουν, σταδιακά παραχωρήθηκε το δικαίωμα ανέλιξης των τελευταίων έως το βαθμό του Συνταγματάρχη. Οι εισαγωγές στο Στρατό από προελεύσεις εκτός ΑΣΣΥ, γινόταν παλαιότερα με συμβάσεις 5ετίας και 7ετίας για να εξυπηρετούν κάποιους σκοπούς. Αργότερα φυσικά και για λόγους κυρίως πολιτικούς, οι συμβάσεις αυτές τροποποιούνταν και οι εισαχθέντες μονιμοποιήθηκαν. Σήμερα, με την εκπόνηση και δημοσίευση του νέου νομοσχεδίου, επιχειρείται η αλλαγή νοοτροπίας των ενόπλων δυνάμεων, η οποία δημιουργεί προβλήματα πειθαρχίας (λόγω της υποβάθμισης των στελεχών εξ υπαξιωματικών σε σχέση με τους άλλων προελεύσεων και λόγω δημιουργίας αισθήματος αδικίας στα στελέχη που προέρχονται από ΑΣΣΥ), απαξίωσης των ήδη υπηρετούντων στελεχών που προέρχονται από ΑΣΣΥ στα μάτια της στρατιωτικής ιεραρχίας, αποδοτικότητας λόγω της χρόνιας καθήλωσης στελεχών για πολλά χρόνια στον κατεχόμενο βαθμό. Επίσης, τίθεται θέμα οικονομικών απολαβών, καθώς ναι μεν με το νέο νομοσχέδιο καθορίζεται μία μηνιαία αύξηση, ωστόσο οι διαφορές μεταξύ των βασικών μισθών των στελεχών διαφορετικών προελεύσεων είναι άνισες και , ειδικά αυτών των αποφοίτων Σχολών Αξιωματικών με των αποφοίτων ΑΣΣΥ, ενώ αυτών μεταξύ αποφοίτων ΑΣΣΥ με αυτών των εισαγόμενων με προκηρύξεις είναι μικρές, γεγονός το οποίο επιφέρει ζήτημα πειθαρχίας. Επίσης οι απόφοιτοι ΑΣΣΥ είναι οι μόνοι που πλήττονται σε βάθος χρόνου, καθώς παραμένοντας στο βαθμό του Ανθστή χάνουν το μεγάλο μέρους του ΕΦΑΠΑΞ, των μερισμάτων καθώς και της σύνταξης. Μέχρι την πλήρη εφαρμογή του Νομοσχεδίου και τον πλήρη διαχωρισμό των βαθμών μεταξύ των προελεύσεων, σημαντικό πρόβλημα και ανισότητα θα δημιουργηθεί (ειδικά για τους αποφοίτους ΑΣΣΥ) ως προς τη κάλυψη θέσεων εξωτερικού, ΚΑΑΥ, ΣΟΑ – ΣΟΜΥ και ΒΝΣ καθώς λόγω των περισσότερων χρόνων υπηρεσίας που διαθέτουν οι Αξιωματικοί προέλευσης ΕΜΘ και οι υπαξιωματικοί προέλευσης ΕΠΟΠ διαθέτουν και περισσότερα μόρια και άρα δεν θα υφίσταται ρεαλιστική δυνατότητα διεκδίκησης κάποιας προκηρυχθείσας θέσης από του αποφοίτους ΑΣΣΥ. Με την ψήφιση του Ν/Σ δεν θα υφίσταται κίνητρο στους υποψήφιους από τις πανελλαδικές να εισαχθούν σε ΑΣΣΥ καθώς η σταδιοδρομία του κρίνεται παρόμοια με τους εισαχθέντες από προκήρυξη, ενώ η άμεση οικονομική αποκατάσταση των τελευταίων είναι ακόμη ένα επιπλέον κίνητρο για απόρριψη των Σχολών. Σε επιχειρησιακό επίπεδο οι εισαχθέντες από διάφορες προκηρύξεις οι οποίοι έχοντας φτάσει σε ηλικία άνω των 40, έχουν προαχθεί σε βαθμούς οι οποίοι είναι απαιτητικοί σωματικά και δεν μπορούν να ανταπεξέλθουν σωματικά στις απαιτήσεις του σύγχρονου πεδίου μάχης. Επιπλέον σε καιρό ειρήνης οι εν λόγω υπαξιωματικοί (ΕΜΘ, ΕΠΟΠ), παραμένοντας πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα σε βαθμούς που ασκούν κάποια συγκεκριμένα καθήκοντα (σκοπιές κτλ) έχουν περιέλθει σε κορεσμό, με αποτέλεσμα να εκτελούν τα καθήκοντά τους πλημελώς, τόσο σε εκπαιδεύσεις όσο και σε θέματα υπηρεσιών. Επιπρόσθετα, η καθήλωση χιλιάδων στελεχών σε έναν βαθμό για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα δημιουργεί το αίσθημα έλλειψης κινήτρου και αυτό αυτόματα καθιστά το στέλεχος μη αποδοτικό. Ως απόρροια των ανωτέρω: α. Η εξέλιξη των ΑΣΣΥ δεν πρέπει να είναι αυτή που ακολουθείται έως σήμερα, αλλά θα έπρεπε να ανέρχονται έως το βαθμό του Λοχαγού, με αποστρατευτικό το βαθμό του Ταγματάρχη, ώστε να είναι διακριτός ο διαχωρισμός όλων των προελεύσεων, να υφίσταται εξέλιξη και ανέλιξη καθώς και να δημιουργεί κίνητρο για εργασία και όχι δουλειά (στην εργασία παράγεις έργο οικειοθελώς όντας πιο αποδοτικός, ενώ στη δουλειά, απλά κάνεις το καθήκον σου μέχρι το βαθμό που σου αναλογεί). β. Θα πρέπει να δημιουργηθεί πλαίσιο, καταρχάς, αξιολόγησης σε βάθος όλων των στελεχών, όλων των προελεύσεων και σε πάσης φύσεως θέματα (πχ ψυχολογικά, σωματικά, επιχειρησιακά και γνώση ειδικότητας). γ. Επιπλέον για τους εισαχθέντες υπαξιωματικούς με προκηρύξεις θα πρέπει η αξιολόγηση να είναι ακόμα πιο αυστηρή, λόγω των απαιτήσεων του πεδίου μάχης. δ. Στους υπαξιωματικούς, των οποίων η σύμβαση λήγει θα πρέπει με κριτήρια που θα θεσπιστούν από το κράτος να δημιουργηθεί μηχανισμός απορρόφησης από διάφορους τομείς του δημοσίου, που μπορεί να φανούν χρήσιμοι και με όσο το δυνατόν λιγότερη εκπαίδευση (πχ ως οδηγοί λεωφορείων και διάφορων μηχανημάτων, φύλαξης εγκαταστάσεων κτλ.), ώστε να μην υφίσταται περεταίρω αξιοποίηση εκπαιδευμένων ανθρώπων. ε. Το πεδίο μάχης απαιτεί ευελιξία, ταχύτητα και σωματική δύναμη, στοιχεία, τα οποία οι άνω των 40 δύσκολα τα κατέχουν, για αυτό το λόγο και λόγω χρόνιας εμπειρίας που διαθέτουν οι απόφοιτοι ΑΣΣΥ στους μικρούς βαθμούς, πρέπει να προάγονται έως το βαθμό του Λοχαγού και να διοικούν τους μικρότερους σε βαθμό και ηλικία Υπαξιωματικούς προσφέροντας χρήσιμες λύσεις. Λόγω της φύσεως του επαγγέλματος των Στρατιωτικών, τα στελέχη πρέπει να πληρούν κάποιες προϋποθέσεις, κυρίως σωματικές. Οι απαιτήσεις αυτές είναι φύσει αδύνατον να καλύπτονται από ανθρώπους ηλικίας άνω των 40 ετών περίπου, όσο γυμνασμένοι και αν είναι. Εν κατακλείδι, το παρόν νομοσχέδιο πάσχει διότι είναι εκτός πραγματικότητας και προσπαθεί κρατώντας τις παθογένειες του παρελθόντος να ανταπεξέλθει στο μέλλον, θέτοντας στο περιθώριο μία μεγάλη δεξαμενή ικανού και αποδοτικού προσωπικού.