• Σχόλιο του χρήστη 'Μαύρος Καβαλάρης' | 24 Νοεμβρίου 2025, 17:00

    Δευτέρα σήμερα, η δική μου ημέρα για ανασκόπηση,με συντομη αναφορά στην παγκόσμια λογοτεχνία. Ο Ερίχ Μαρία Ρεμαρκ στο ‟Ουδέν νεώτερον από το δυτικό μέτωπο” αναφέρει: Ο Λοχαγός ήξερε καλά τι είχαμε κατά νου, ήξερε και αλλά πολλά γιατί είχε φτάσει ψηλά ξεφυτρώνοντας από τις τάξεις μας, αφού ήρθε στον Λόχο ως Υπαξιωματικός. Ο Τολστόι στο ‟Πόλεμος και Ειρήνη” υποβιβάζει την αριστοκρατική ηγεσία και υψώνει τον ρόλο και το ηθικό των στρατιωτικών των κατώτερων βαθμίδων. Στο ‟Beyond band of brothers” ο Ταγματάρχης Winters τονίζει οτι ‟ πυρήνας της ισχύος του Λόχου ήταν η ποιότητα και η ηγεσία των Υπαξιωματικών (NCOs)” με την αριστεία τους να καθιστά τη διαδικασία προαγωγής τους όχι επιλογή, αλλά επιτακτική ανάγκη. Και ο κατάλογος μακρύς. Ας αφήσουμε όμως λίγο την λογοτεχνία και τις μαρτυρίες από το πεδία της μαχών για να έρθουμε στο σήμερα. Ένα σήμερα όπου υψηλά εξιδεικευμένο προσωπικό των Σχολών ΑΣΣΥ, εισαχθέντων με πανελλήνιες ακόμα και με 17000 μόρια, κάτοχοι πανεπιστημιακών τίτλων και MSc καθηλώνονται εσαεί στους κατώτερους βαθμούς, και διαλύονται ηθικά και οικονομικά. Δεν θα επεκταθώ στα κατάπτυστα αρθρα, με έχουν καλύψει πλήρως τα σχόλια των συναδέλφων. Η πρόφαση γνωστή. Υπερβολικοί αξιωματικοί στο στράτευμα και ανεστραμμένη πυραμίδα. Κι όμως ενώ διατυμπανίζεται ότι πρέπει να μειωθούν οι Αξιωματικοί, την ίδια στιγμή συντηρείται και αναβαθμίζεται με τεράστιο οικονομικό κόστος τo παλιό, το παρωχημένο: H μεγάλη των ΔΕΑ σχολή, που βαπτίζει στρατιώτες σε ‟Αξκούς” σε 5 μήνες,θα είναι πλέον ανώτεροι των Ανθστων και θα πληρώνονται περισσότερο από τους επαγγελματίες. Τελικά μάλλον θέλουμε Αξκους, αρκεί να είναι ΤΑ ΔΙΚΑ ΜΑΣ ΠΑΙΔΙΑ και όχι οι ΑΣΣΥ. Γιατί ως γνωστόν, ο εφεδρος Λοχαγός-Ταξιτζής που θα κληθεί στα όπλα μετά από δεκαετίες,θα ξεχυθεί στο μέτωπο σαν σύγχρονος ουσάρος κατατροπώνοντας τον εχθρό. Έναν γιατρό επειγόντως. Ακόμη και η αναφορά αυτού του θεσμού μπροστά σε στελέχη σοβαρών στρατών (Ισραήλ, Βρετανίας) προκαλεί μόνο ειρωνικά χαμόγελα. Οι εμμονικες αγκυλώσεις στο παλιό, στο παρωχημένο, οι οποίες εν πολλοίς πηγάζουν από την θητεία του υπουργού ως ΔΕΑ, είναι ασύμβατες μα τον σύγχρονο τρόπο διεξαγωγής του πολέμου και τις απαιτήσεις των δικτυοκεντρικών επιχειρήσεων. Φαντασιώσεις αναβίωσης αυτοκρατορικών στρατών είτε της Ρωσίας των Τσάρων είτε της Γαλλίας του Ναπολέοντα, γιατί περί αυτού πρόκειται, ανήκουν στο χρονοντούλαπο της ιστορίας. Όμως η εμμονική και εμπαθής αυτή στάση της καθεστηκυίας τάξης έχει και άλλη μια πολύ απλή εξήγηση: Όταν υπουργοί σπούδασαν σε πανεπιστημιακές σχολές ΑΝΑΞΙΟΚΡΑΤΙΚΑ χωρίς πανελλήνιες, όταν αθλητές βαφτίζονται ‟Αξιωματικόι” εν μια νυκτi, όταν η Στρατιωτική ηγεσία έμπαινε ΑΝΑΞΙΟΚΡΑΤΙΚΑ στις Σχολές Αξιωματικών με εσωτερικές εξετάσεις, όταν οι ΔΕΑ και οι Εθελόντριες γίνονταν ΑΝΑΞΙΟΚΡΑΤΙΚΑ Ταγματάρχες εν ενέργεια, δεν μπορούν παρά να βλέπουν με ΕΜΠΑΘΕΙΑ το ΥΓΙΕΣ και το ΑΞΙΟΚΡΑΤΙΚΟ κομμάτι της κοινωνίας.Για πτυχία ξένων γλωσσών ουδείς λόγος. ΣΕ ΕΣΑΣ ΧΑΡΙΣΤΗΚΑΝ ΛΟΙΠΟΝ ΟΙ ΒΑΘΜΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΤΙΤΛΟΙ-ΟΧΙ ΣΤΟΥΣ ΑΣΣΥ. Το Έθνος θα πληρώσει την υποβάθμιση και την αναπόφευκτη, νομοτελειακή κατάργηση των ιστορικών Σχολών και αυτό είναι και ο διακαής πόθος κάποιων. Επιστροφή ΣΤΟ ΠΑΛΙΟ, στο ΔΙΕΦΘΑΡΜΕΝΟ, στο σύστημα εισαγωγής στις σχολές Αξκων με κατατακτήριες για να βολευτούν τα τέκνα των ΗΜΕΤΕΡΩΝ και των ΟΠΕΚΕΠΕΔΩΝ, τα οποία ειρησθω εν παροδω αδυνατούν να πέτυχουν τις βαθμολογίες εισαγωγής. Και για όσους δεν χωράνε θα τους βαφτίζουμε ΔΕΑ. ”Old habits die hard”. Με μια ειδοποιό διαφορά: Όλοι οι παραπάνω αναλωθήκαν επι δεκαετίες μόνο σε φιέστες και εκδηλώσεις. Εξ ου και η σημερινή εικόνα του Στρατεύματος, για την οποία τώρα “ποιούν την νήσσα” και κατηγορούν τους θεσμούς των Υπαξιωματικών. Όμως τα νεα χαμηλου επιπεδου στελέχη, θα κληθούν να χειριστούν-συντηρήσουν τα Rafale τις FDI και τα Spike. Οψόμεθα. Όσο για το πολιτικό κόστος που διαλαλεί ο υπουργός ότι θα επωμιστεί, μάλλον θα το πληρώσει το κόμμα του, όχι αυτός, αλλά ουδόλως μας απασχολεί. Το ΕΘΝΙΚΟ ΚΟΣΤΟΣ ποιος θα το επωμιστεί; Και έτσι, με βήμα ταχύ, επιστρέφουμε στο παρελθόν, στην διεφθαρμένη Ελλάδα του Φραπέ και του Χασάπη, και αντί για το 2030 μάλλον γυρίζουμε στο δεύτερο μισό του προηγούμενου αιώνα, εποχή στην οποία έτυχε να μεγαλουργήσει και ο Ελύτης. Και όσο βλέπω φωτογραφίες του Count Nikolai με τους τέσσερις από πίσω σε φιέστες, τους ίδιους τέσσερις που κρύβονται πίσω από το νομοσχέδιο, τόσο αντηχούν μέσα μου οι στίχοι του μεγάλου Έλληνα ποιητή για τους «ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΣΤΡΑΤΗΓΟΥΣ». Κάτι παραπάνω θα ήξερε αυτός — πολεμιστής του μετώπου γαρ. Καλή Εβδομάδα, την τελική ανασκόπηση θα την κάνουμε πλέον την Κυριακή των εκλογών.