• Σχόλιο του χρήστη 'ΙΩΑΝΝΑ' | 24 Νοεμβρίου 2025, 20:12

    Ως απάντηση σε σχόλιο συναδέλφου, αναφέρω ότι το ζήτημα της εξέλιξης των υπαξιωματικών σε αξιωματικούς είναι πράγματι σύνθετο και έχει ιστορικές, θεσμικές και λειτουργικές διαστάσεις μέσα στις ΕΔ. Ωστόσο, η προσέγγιση ότι η υφιστάμενη διαδικασία είναι «ανορθόδοξη» δεν αποτυπώνει πλήρως το πλαίσιο και τον ρόλο των ΑΣΣΥ στο σύστημα στελεχών. Πρώτον, η δυνατότητα προαγωγής των υπαξιωματικών σε αξιωματικούς δεν αποτελεί ελληνική ιδιομορφία· συναντάται σε αρκετούς στρατούς κρατών-μελών του ΝΑΤΟ, ακριβώς για να αξιοποιείται η πολυετής εμπειρία στελεχών που εξελίσσονται μέσα από την καθημερινή υπηρεσία. Η επαγγελματική τους ωρίμανση και η πρακτική τους εξειδίκευση αποτελούν σημαντικό πλεονέκτημα για τη λειτουργία των μονάδων. Δεύτερον, η τελική αποστρατεία σε παρεμφερείς βαθμούς μεταξύ αποφοίτων ΑΣΕΙ και ΑΣΣΥ δεν προκύπτει ισοτιμία στις σταδιοδρομίες, καθώς οι ευκαιρίες διοίκησης, οι θέσεις ευθύνης, η ταχύτητα προαγωγής και η συνολική επαγγελματική διαδρομή είναι ουσιαστικά διαφορετικές. Το γεγονός ότι ορισμένοι υπαξιωματικοί φθάνουν σε ανώτερους βαθμούς δεν αναιρεί τη σταδιακή και πιο απαιτητική εξέλιξη των αξιωματικών ΑΣΕΙ. Τρίτον, κάθε προσπάθεια εξ ορθολογισμού και ενίσχυσης της ιεραρχίας είναι καλοδεχούμενη, υπό την προϋπόθεση ότι δεν απαξιώνει την πολυετή εμπειρία και προσφορά των υπαξιωματικών, ούτε δημιουργεί ένα σύστημα όπου η εξέλιξη εξαρτάται αποκλειστικά από διαγωνιστικές διαδικασίες και όχι από πραγματικά επιχειρησιακά και υπηρεσιακά προσόντα. Κεντρικό ζήτημα που πρέπει επιτέλους να αντιμετωπιστεί είναι η ουσιαστική, πραγματική και αντικειμενική αξιολόγηση όλων των στελεχών — τόσο των αξιωματικών όσο και των υπαξιωματικών. Η απόκτηση ενός πτυχίου ΑΣΕΙ δεν μπορεί από μόνη της να θεωρείται εφ’ όρου ζωής τεκμήριο αριστείας, όπως αντίστοιχα η πολυετής υπηρεσία ενός υπαξιωματικού δεν αρκεί χωρίς σαφή αξιολόγηση. Η υπηρεσιακή ανέλιξη οφείλει να βασίζεται σε μετρήσιμα κριτήρια επαγγελματικής επάρκειας, ηγετικών ικανοτήτων και πραγματικής απόδοσης. Ο εκσυγχρονισμός του μοντέλου σταδιοδρομίας είναι πράγματι αναγκαίος, αλλά πρέπει να γίνει με προσοχή, ισορροπία και δικαιοσύνη, ώστε να ενισχυθεί η λειτουργικότητα των Ενόπλων Δυνάμεων χωρίς να υποβαθμιστεί κανένα από τα βασικά σώματα στελεχών. Τέλος, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι τα στελέχη των ΕΔ, ανεξαρτήτως προέλευσης, αποτελούν μια ενιαία αλυσίδα, κάθε κρίκος εξαρτάται από τον άλλο. Η ενότητα και η συνεργασία είναι θεμέλιο της αποτελεσματικότητας και της αποστολής των Ενόπλων Δυνάμεων.