|
Υπουργείο Εθνικής Άμυνας Δικτυακός Τόπος Διαβουλεύσεων OpenGov.gr Ανοικτή Διακυβέρνηση |
Πολιτική Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα Πολιτική Ασφαλείας και Πολιτική Cookies Όροι Χρήσης Πλαίσιο Διαλόγου |
Creative Commons License Με Χρήση του ΕΛ/ΛΑΚ λογισμικού Wordpress. |
Η κατάργηση του Άρθρου 19 του ν. 3421/2005 αφαιρεί ουσιαστικά τον μοναδικό θεσμικό μηχανισμό που επέτρεπε σε Έλληνες επιστήμονες του εξωτερικού να συνεχίσουν χωρίς διακοπές την ακαδημαϊκή και επαγγελματική τους πορεία. Για όσους εργάζονται σε εξαιρετικά ανταγωνιστικά ερευνητικά περιβάλλοντα, όπως το CERN, μια αναγκαστική διακοπή ενός έτους δεν είναι «παρένθεση»· είναι καταδικαστική. Στο CERN — μιλώ από προσωπική εμπειρία — η έρευνα εξελίσσεται με ρυθμούς και απαιτήσεις που δεν επιτρέπουν απουσία μηνών, πόσο μάλλον ενός χρόνου. Ιδίως τώρα, σε μια κρίσιμη περίοδο προετοιμασίας για το High Luminosity LHC (εκκίνηση το 2030), δεν υπάρχει δυνατότητα να “περιμένει” κανείς έναν επιστήμονα που υποχρεώνεται σε στράτευση. Η θέση χάνεται επιτόπου και θα αναπληρωθεί από κάποιον άλλον, με μεγάλη πιθανότητα, λόγω και υψηλού ανταγωνισμού. Με αυτή την αλλαγή, στην πράξη σαμποτάρεται η ίδια η ελληνική παρουσία σε διεθνείς οργανισμούς υψηλής τεχνολογίας και έρευνας. Αντί να ενισχύεται η συμμετοχή Ελλήνων επιστημόνων σε θέσεις υψηλής ευθύνης και τεχνολογικής αιχμής, το νέο πλαίσιο τους ωθεί εκτός. Επιπλέον, πολλοί από εμάς οργανώσαμε τη ζωή, την έρευνα και την επαγγελματική μας πορεία με βάση το προηγούμενο νομικό καθεστώς. Οι αποφάσεις μας — από τη μετοίκηση στο εξωτερικό μέχρι την ανάληψη θέσεων σε μακροχρόνια ερευνητικά προγράμματα — έγιναν με την εύλογη προσδοκία ότι το καθεστώς του Άρθρου 19 θα συνεχίσει να ισχύει. Η αιφνίδια κατάργησή του αναιρεί εκ των υστέρων ολόκληρες στρατηγικές ζωής που χτίστηκαν με βάση τις νομοθεσίες της εποχής. Με αυτό το νομοθετικό κενό, η πολιτεία ουσιαστικά αποκεφαλίζει μια ολόκληρη γενιά νέων Ελλήνων του εξωτερικού — ανθρώπων που έχουν κερδίσει τις θέσεις τους και έχουν εδραιωθεί σε παγκόσμια κέντρα αριστείας μετά το διδακτορικό τους. Τουλάχιστον, αν υπάρχει επιμονή για την κατάργηση του Άρθρου 19 από το Υπουργείο, η αλλαγή αυτή πρέπει να ισχύσει για τις μελλοντικές γενιές — για όσους σήμερα είναι 18 ετών και δεν έχουν ακόμη λάβει κρίσιμες επαγγελματικές ή ακαδημαϊκές αποφάσεις. Εκείνοι μπορούν να προσαρμόσουν τις επιλογές τους γνωρίζοντας εκ των προτέρων το νέο πλαίσιο. Η δική μας γενιά, όμως, έχει ήδη χτίσει πορεία, ευθύνες και δεσμεύσεις με βάση το προϋπάρχον νομικό καθεστώς. Η ανατροπή αυτού του πλαισίου εκ των υστέρων δεν είναι απλώς άδικη — είναι καταστροφική για πολλούς από εμας.