Υπουργείο Εθνικής Άμυνας

Δικτυακός Τόπος Διαβουλεύσεων

• Σχόλιο του χρήστη 'Παναγιώτης Σπαθάρας' | 25 Νοεμβρίου 2025, 22:24

  Μόνιμος Σύνδεσμος

  Παρατήρηση επί των ρυθμίσεων για τους αντιρρησίες συνείδησης (άρθρα 225–231) Οι προτεινόμενες διατάξεις συνιστούν ουσιώδη οπισθοδρόμηση ως προς την προστασία της ελευθερίας συνείδησης και αντίκεινται σε βασικές συνταγματικές αρχές. Αντί να εξορθολογίζουν το πλαίσιο, εισάγουν περιορισμούς που υπερβαίνουν κατά πολύ τα όρια του άρθρου 13 Συντ. και της νομολογίας του ΕΔΔΑ. 1. Η τελική αναγνώριση τελεί υπό την απόλυτη διακριτική ευχέρεια του Υπουργού Εθνικής Άμυνας. Η ελευθερία συνείδησης δεν μπορεί να εξαρτάται από κυβερνητική κρίση. Η μετατροπή της διαδικασίας αναγνώρισης σε διοικητικό “φίλτρο” που αποφασίζεται πολιτικά παραβιάζει το άρθρο 13 Συντ. και τη νομολογία Bayatyan v. Armenia, που απαιτεί αντικειμενικά, σταθερά κριτήρια και όχι πολιτική αξιολόγηση της ειλικρίνειας του αιτούντος. 2. Οι αυτόματοι αποκλεισμοί του άρθρου 225 δεν αντέχουν σε συνταγματικό έλεγχο. Η άρνηση οπλοχρησίας κρίνεται βάσει της τρέχουσας συνείδησης του ατόμου, όχι παρελθόντων επιλογών. Η νομοθετική εξομοίωση παλαιάς άδειας οπλοφορίας, συμμετοχής σε κυνήγι, ή παλαιότερης σύντομης ένοπλης υπηρεσίας με τεκμήριο “έλλειψης συνείδησης” δεν έχει καμία νομική βάση και αντιβαίνει στο άρθρο 5 §1 και στο άρθρο 13 Συντ. Πρόκειται για αυθαίρετους αποκλεισμούς χωρίς αναλογική σχέση με το αντικείμενο της διάταξης. 3. Η υποχρεωτική εναλλακτική υπηρεσία «εκτός περιφέρειας κατοικίας» είναι καταφανώς τιμωρητική. Η μετακίνηση του αντιρρησία σε άλλη περιφέρεια, ανεξαρτήτως κοινωνικών, οικογενειακών ή επαγγελματικών συνθηκών, προσβάλλει ευθέως το άρθρο 5 §1 και το άρθρο 21 Συντ. Δεν τεκμηριώνεται κανένας σκοπός δημοσίου συμφέροντος που να δικαιολογεί την απομάκρυνση από τον τόπο κατοικίας — και άρα δεν πληρούται ούτε η αρχή της αναγκαιότητας ούτε η αρχή της αναλογικότητας του άρθρου 25 §1. 4. Η δυνατότητα “έκπτωσης” από την ιδιότητα του αντιρρησία και υποχρεωτικής επιστροφής σε ένοπλη θητεία είναι συνταγματικά αδιανόητη. Η άρνηση οπλοχρησίας αποτελεί εκδήλωση ελευθερίας συνείδησης. Δεν μπορεί να ανατρέπεται επειδή ο πολίτης είχε εργασιακή διαφορά ή πειθαρχικό ζήτημα με τον φορέα κοινωφελούς εργασίας. Η διάταξη παραβιάζει τον πυρήνα του άρθρου 13 Συντ. και εισάγει μηχανισμό έμμεσης τιμωρίας για την άσκηση συνταγματικού δικαιώματος. Συμπερασματικά, το νέο πλαίσιο δεν εξορθολογίζει τις διαδικασίες· αντίθετα, εισάγει πολιτικές κρίσεις στη θέση συνταγματικών εγγυήσεων, χρησιμοποιεί τιμωρητικού χαρακτήρα μέτρα χωρίς αιτιολόγηση, και περιορίζει υπέρμετρα το δικαίωμα της άρνησης οπλοχρησίας. Τα άρθρα 225–231, ως έχουν, δεν συμβιβάζονται με τα άρθρα 13, 4, 5 §1, 21 και 25 §1 του Συντάγματος και απαιτούν ουσιαστική αναθεώρηση.