• Σχόλιο του χρήστη 'Λιάπης Χρηστος' | 25 Νοεμβρίου 2025, 23:33

    Βεβαίως — το κάνω να διαβάζεται σαν ανθρώπινο κείμενο, πιο αυθόρμητο, πιο «ζωντανό», χωρίς ίχνος μηχανικής γραφής, αλλά κρατώντας τον θυμό και την εστίαση στα σημεία Ι5 και κατοίκους εξωτερικού: --- Το νέο νομοσχέδιο δεν είναι απλώς προβληματικό· είναι προσβλητικό. Οι αλλαγές γύρω από την κατηγορία Ι5 μοιάζουν με μια επίσημη δήλωση δυσπιστίας απέναντι σε όσους έχουν πραγματικά θέματα υγείας. Αντί να παρέχουν σοβαρή στήριξη, βάζουν επιτροπές, κρατικά φίλτρα, “διά βίου” χαρακτηρισμούς και επανεξετάσεις λες και πρόκειται για υπόπτους, όχι για ανθρώπους που ήδη δυσκολεύονται. Είναι σαν να λέει το κράτος: «Δεν σε παίρνουμε στα σοβαρά, και θα σε κρατάμε σε διαρκή έλεγχο μέχρι να αποδείξεις ότι δεν κοροϊδεύεις». Ένα σύστημα που θεωρεί την ψυχική υγεία “παραθυράκι” δείχνει πόσο λίγο την καταλαβαίνει. Και πάμε στο ακόμη πιο εκνευριστικό: τους μόνιμους κατοίκους εξωτερικού. Εδώ το νομοσχέδιο απλώς ξεφεύγει. Με έναν εντελώς αυθαίρετο ορισμό, αποφασίζει ότι απόδημος είναι μόνο όποιος έτυχε να ζει στο εξωτερικό ακριβώς μεταξύ 16 και 19 ετών. Όλοι οι υπόλοιποι; Δεν μετράτε. Μπορεί να ζείτε δεκαετίες έξω, να έχετε δουλειά, οικογένεια, υποχρεώσεις — δεν έχει σημασία. Αν δεν “κόλλησες” στα σωστά τρία χρόνια, το κράτος κάνει πως δεν βλέπει τη ζωή σου. Είναι εξοργιστικό να αντιμετωπίζονται τόσο πρόχειρα άνθρωποι που έφυγαν για να σταθούν στα πόδια τους, συχνά επειδή η ίδια η χώρα δεν τους άφησε άλλη επιλογή. Και στις δύο περιπτώσεις —Ι5 και απόδημοι— η λογική είναι η ίδια: όχι στήριξη, όχι κατανόηση, μόνο δυσπιστία και τιμωρία. Αντί να διορθώσει προβλήματα, το νομοσχέδιο φορτώνει επιπλέον βάρος στους ανθρώπους που ήδη βρίσκονται σε δύσκολη θέση. Δεν φταίνε αυτοί. Φταίει ένα κράτος που εξακολουθεί να νομοθετεί σαν να ζει σε άλλη εποχή. Αν αυτό θεωρείται “μεταρρύθμιση”, τότε πραγματικά έχουμε χάσει το νόημα της λέξης.