Υπουργείο Εθνικής Άμυνας

Δικτυακός Τόπος Διαβουλεύσεων

• Σχόλιο του χρήστη 'Παύλος' | 26 Νοεμβρίου 2025, 00:20

  Μόνιμος Σύνδεσμος

  Ως πολίτης που ενδιαφέρεται για τις αξίες και τα κοινά της Ελληνικής Δημοκρατίας, παρατήρησα ότι άρθρα του προς διαβούλευση νομοσχεδίου για την χορήγηση αναβολής από την στρατιωτική θητεία, η οποία ως θεσμός είναι από πολλές απόψεις ξεπερασμένος, είναι άδικα και με άνιση αντιμετώπιση των πολιτών. Κάποιες προβλέψεις του δε είναι αναχρονιστικές και απολυταρχικές για όσους νέους, λόγω προβλημάτων, ακολουθούν την νόμιμη μέθοδο απαλλαγής από την υποχρεωτική στράτευση. Συγκεκριμένα: – στο άρθρο 183 που αφορά τις αναβολές κατάταξης για λόγους υγείας, στην παράγραφο 2 γίνεται διαχωρισμός και άνιση αντιμετώπιση παθολογικών και ψυχικών νοσημάτων (2 έτη στους πάσχοντες από παθολογικά προβλήματα και 5 σε όσους υποφέρουν από ψυχικά). Ο διαχωρισμός μεταξύ ψυχολογικών και παθολογικών παθήσεων αντιβαίνει στο άρθρο 4 του Συντάγματος περί Ισότητας των πολιτών και το άρθρο 25 που άφορα την Αρχή της Αναλογικότητας. – στο άρθρο 208, παράγραφος 4, που αφορά τις κρίσεις από τις Ειδικές Διακλαδικές Υγειονομικές Ψυχιατρικές Επιτροπές (ΕΔΥΨΕ) των Ενόπλων Δυνάμεων, αναφέρεται υποχρεωτικά ως κυρία γνωμάτευση αυτή των ΚΕΠΑ και των Επιμελητών Δημοσίων νοσοκομείων, αποκλείοντας τους ιδιώτες ψυχιάτρους από την παροχή πιστοποιητικού για τους ασθενείς τους. Η στροφή προς τις δημόσιες δομές θα επιβαρύνει το ήδη πιεσμένο ΕΣΥ με μεγαλύτερες λίστες αναμονής και η αδυναμία εύρεσης ραντεβού ψυχικής στήριξης θα έχει ως αποτέλεσμα την μη έγκαιρη βοήθεια που χρειάζεται ο κάθε πολίτης και ταυτόχρονα καθιστά παρεμπόδιση άσκησης του δικαιώματος ελεύθερης επιλογής ιατρού. Οι άνθρωποι με ψυχολογικά προβλήματα είναι αναγκαίο να έχουν σχέση εμπιστοσύνης με τον θεράποντα ιατρό, με τον οποίο είναι εξοικειωμένοι, ώστε να είναι λειτουργική η διαδικασία της ψυχοθεραπείας. Η παραπομπή για γνωμάτευση στο ΕΣΥ με τις παρούσες συνθήκες είναι εξαιρετικά δύσκολη ή /και ανέφικτη. Η υποβάθμιση της γνωμάτευσης ενός ιδιώτη ιατρού σε προαιρετική προσβάλει το ιατρικό λειτούργημα και όλους τους ιδιώτες ιατρούς. Επίσης το άρθρο 208, παρ. 7.β καταπάτα την Σύμβαση του Οβιέδο (Ν. 2619/1998) για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα στη Βιοϊατρική: Κάθε ιατρική πράξη (συμπεριλαμβανομένης της νοσηλείας) απαιτεί ελεύθερη συναίνεση, όταν αυτό γίνεται υπό την απειλή κυρώσεων που θα οδηγήσει σε ανυποταξία ή στράτευση αποτελεί εξαναγκασμό. Η παρ 8, παραβιάζει το άρθρο 5 της ΕΣΔΑ (Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου) που αφορά την Προστασία της ελευθερίας και την ασφάλεια ή κάμψη του ιατρικού απόρρητου και ευαίσθητων προσωπικών δεδομένων μεταξύ του Ε.Σ και του ΕΣΥ χωρίς μάλιστα την εκπόνηση Μελέτης Εκτίμησης Αντικτύπου (DPIA) βάσει του άρθρου 35 του GDPR, καθιστά αυτήν την πρόταση παράνομη. Τέλος παραβιάζει την οδηγία 2000/78/ΕΚ, άρθρο 21& του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ. καθώς κρατάει τους νέους σε καθεστώς εργασιακής ομηρίας αποκλείοντας τους από εργασίες που θέλουν πιστοποιητικό ολοκλήρωσης στρατιωτικών υποχρεώσεων. Με το παρόν σύστημα οι αναβολές για λόγους υγείας μπορεί να δίνονται τμηματικά, άλλα έχουν ανώτερη διάρκεια 2 έτη και είναι σύνηθες να δίνεται αναβολή που καλύπτει όλη την διάρκεια του απαιτουμένου χρονικού ορίου σε πιο δύσκολες περιπτώσεις. Ο υπερδιπλασιασμός του χρόνου αναβολής μόνο για τις ψυχολογικές/ψυχιατρικές παθήσεις, δεν ωφελεί ούτε τον πολίτη, ούτε τον Ε.Σ. Η εξαμηνιαία ή ετήσια επανεξέταση σε βάθος πενταετίας, μέχρι να λάβει κάποιος μόνιμη απαλλαγή από την στράτευση είναι άδικη, ταλαιπωρεί και επιβαρύνει την ψυχική υγεία ήδη ευάλωτων ανθρώπων και δυσχεραίνει τις, ήδη χρονοβόρες, διαδικασίες που πρέπει να ακολουθήσει κάποιος για να πάρει απαλλαγή για λόγους υγείας. Είναι γνωστό ότι το περιβάλλον στις ένοπλες δυνάμεις είναι ακατάλληλο και για τα πλέον υγιή άτομα, πόσο μάλλον για πιο ευπαθείς ομάδες νέων. Πολλά στρατόπεδα έχουν έλλειψη σε κλίνες τα κτήρια τους είναι παλιά και οι συνθήκες υγιεινής είναι αποκαρδιωτικές. Ο αριθμός των οπλιτών ανά ΕΣΣΟ είναι παραπάνω από ικανός να καλύψει τις ανάγκες του Ε.Σ και το παρόν νομοσχέδιο αναλώνει πολλά άρθρα στην τιμωριτική και άδικη εφαρμογή μέτρων που θα φέρουν μέσα στα στρατόπεδα ψυχικά ασθενής και ευάλωτα άτομα που δεν μπορούν να ανταπεξέλθουν. Η αύξηση του ορίου ηλικίας από τα 33 στα 40 έτη, σε συνδυασμό με την άνοδο του κόστους εξαγοράς στα 1.500€ τον μήνα, συνιστά μια υπερβολικά μεγάλη επιβάρυνση. Στην πράξη δημιουργεί ένα αξεπέραστο ηλικιακό και οικονομικό φράγμα για τους ανθρώπους που ζουν στο εξωτερικό. Ο εξαιρετικά αυστηρός περιορισμός των μόλις τεσσάρων ημερών παραμονής στην Ελλάδα είναι απάνθρωπος. Δεν πλήττει μόνο τους απόδημους, αλλά και τους γονείς και τους συγγενείς τους που θα στερηθούν την παρουσία των παιδιών και των αγαπημένων τους. Πρόκειται για μέτρο που διαρρηγνύει οικογενειακούς δεσμούς και αγνοεί την πραγματικότητα της διάσπαρτης ελληνικής οικογένειας. Παράλληλα, η ρύθμιση αυτή βρίσκεται σε πλήρη αντίθεση με το αφήγημα του «Brain Gain». Αντί να ενισχύει την προσπάθεια επαναπατρισμού και αξιοποίησης του ανθρώπινου κεφαλαίου, την ακυρώνει. Με τέτοιες επιλογές, η Πολιτεία δεν προσελκύει Έλληνες επιστήμονες και επαγγελματίες—τους απομακρύνει οριστικά, υπονομεύοντας κάθε στρατηγική επαναφοράς τους στη χώρα. Είναι αναγκαίο να διαμορφωθεί ένα ενιαίο, δίκαιο και συνεκτικό πλαίσιο πολιτικής που να μην αντιμετωπίζει τον Έλληνα του εξωτερικού ως «πολίτη δύο ταχυτήτων»: έναν για το Υπουργείο Οικονομικών και έναν διαφορετικό για το Υπουργείο Άμυνας.