Υπουργείο Εθνικής Άμυνας

Δικτυακός Τόπος Διαβουλεύσεων

• Σχόλιο του χρήστη 'Γιάννης' | 26 Νοεμβρίου 2025, 01:04

  Μόνιμος Σύνδεσμος

  Αν κοιτάξει κανείς το νομοσχέδιο στο σύνολό του, όχι αποσπασματικά, δεν μπορεί παρά να διαπιστώσει ότι συνιστά μια δομική καθαίρεση του θεσμικού ρόλου των μόνιμων Υπαξιωματικών, σε επίπεδο σταδιοδρομίας, βαθμών και αποδοχών. Το παλιό πλαίσιο έδινε στους προερχόμενους από ΑΣΣΥ μια διαδρομή που κορυφωνόταν στον βαθμό του Αντισυνταγματάρχη, με δυνατότητα αποστρατευτικού βαθμού Συνταγματάρχη, δηλαδή αναγνώριζε ότι η κατηγορία αυτή αποτελεί τον κορμό των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων. Το νέο πλαίσιο καταργεί αυτή τη διαδρομή και τους περιορίζει στον βαθμό του Ανθυπασπιστή, κάτι που πρακτικά τους αφαιρεί δεκαετίες θεσμικής εξέλιξης και ισοτιμίας με τους λοιπούς αξιωματικούς. Όσα εμφανίζονται ως “εξορθολογισμός” λειτουργούν στην πράξη ως κοινωνική και υπηρεσιακή υποβάθμιση μιας ολόκληρης κατηγορίας στελεχών που σήμερα σηκώνει το μεγαλύτερο βάρος της επιχειρησιακής λειτουργίας των ΕΔ. Το ίδιο συμβαίνει και στις αποδοχές. Η “διόρθωση” που εισάγει το νομοσχέδιο δεν εξισορροπεί τα οικονομικά δεδομένα, τα ανατρέπει. Οι σημερινές διαφορές αποδοχών μεταξύ Α και Β κατηγορίας είναι υπαρκτές αλλά ελεγχόμενες. Το νέο σύστημα όμως παραπάνω από διπλασιάζει τη διαφορά, δημιουργώντας ένα χάσμα που δεν έχει καμία λειτουργική ή ηθική βάση. Τα χρήματα που σήμερα επιτρέπουν σε χιλιάδες Υπαξιωματικούς της Β κατηγορίας να σταθούν αξιοπρεπώς οικονομικά μεταφέρονται ουσιαστικά στην Α κατηγορία, εγκαθιστώντας δύο στρατούς μέσα στις ίδιες Ένοπλες Δυνάμεις, έναν προνομιούχο και έναν υποβαθμισμένο. Η σημερινή ισορροπία χάνεται και η αίσθηση αδικίας θα γίνει ανεπίστρεπτα βαθιά και καθημερινή. Πέρα από το οικονομικό, το θεσμικό και το ηθικό ζήτημα, η υποβάθμιση των Υπαξιωματικών πλήττει και τη λειτουργικότητα των ΕΔ. Η κατηγορία αυτή είναι η ραχοκοκαλιά της εμπειρίας, της τεχνικής επάρκειας, της εκπαίδευσης, της υποστήριξης και της διοικητικής συνέχειας. Η απαξίωση των προοπτικών τους, ο περιορισμός στις προαγωγές και η θέσπιση ορίου τερματισμού στα 35 χρόνια, σε αντίθεση με τις απαιτήσεις του ασφαλιστικού νόμου για πλήρη σύνταξη, δημιουργεί ένα τοξικό περιβάλλον που θα οδηγήσει σε φυγή, απώλεια εμπειρίας και αποδυνάμωση κρίσιμων δομών. Το νομοσχέδιο, αντί να διορθώνει αστοχίες, ανατρέπει θεμελιώδεις ισορροπίες. Μεταφέρει πόρους από τους πολλούς στους λίγους, περιορίζει επαγγελματικές προοπτικές και καταργεί ότι ως τώρα στήριζε την πυραμίδα του προσωπικού.