|
Υπουργείο Εθνικής Άμυνας Δικτυακός Τόπος Διαβουλεύσεων OpenGov.gr Ανοικτή Διακυβέρνηση |
Πολιτική Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα Πολιτική Ασφαλείας και Πολιτική Cookies Όροι Χρήσης Πλαίσιο Διαλόγου |
Creative Commons License![]() Με Χρήση του ΕΛ/ΛΑΚ λογισμικού Wordpress. |
Θεωρώ ότι το παρόν νομοσχέδιο για τη σύσταση νέου Σώματος Υπαξιωματικών παρουσιάζει σημαντικές αδυναμίες και γεννά σοβαρούς προβληματισμούς ως προς τη σκοπιμότητα, την αποτελεσματικότητα και τη διαφάνεια της εφαρμογής του. Οι βασικές ενστάσεις συνοψίζονται ως εξής: 1. Υποβάθμιση του υφιστάμενου συστήματος εκπαίδευσης και εξέλιξης υπαξιωματικών Η Ελλάδα διαθέτει ήδη θεσμοθετημένες σχολές υπαξιωματικών με πολυετή εμπειρία και συγκεκριμένα πρότυπα εκπαίδευσης. Αντί να ενισχύεται η ποιότητα και η λειτουργικότητα των υπαρχουσών δομών, επιχειρείται η δημιουργία ενός παράλληλου σχήματος, χωρίς πειστική αιτιολόγηση για το πώς αυτό θα βελτιώσει την επιχειρησιακή ετοιμότητα των Ενόπλων Δυνάμεων. 2. Κίνδυνος απαξίωσης στελεχών με πολυετή υπηρεσία Το νέο μοντέλο μπορεί να οδηγήσει σε άνιση μεταχείριση και υποβάθμιση στελεχών που έχουν υπηρετήσει επί δεκαετίες, καθώς δημιουργεί πολλαπλές «ταχύτητες» υπαξιωματικών, με διαφορετικά προσόντα, δικαιώματα και δυνατότητες ανέλιξης. Αυτό διαβρώνει τη συνοχή και το ηθικό του προσωπικού. 3. Ασάφεια στα κριτήρια αξιολόγησης και εξέλιξης Το νομοσχέδιο εισάγει ασαφή, γενικόλογα ή υπερβολικά ευέλικτα κριτήρια επιλογής και αξιολόγησης. Η έλλειψη συγκεκριμένων και μετρήσιμων διαδικασιών ανοίγει περιθώρια για αδιαφάνεια, υποκειμενικότητα και πελατειακές πρακτικές—ζητήματα που η ίδια η κοινωνία ζητά εδώ και δεκαετίες να εξαλειφθούν. 4. Μη τεκμηριωμένη δημοσιονομική επιβάρυνση Η ίδρυση νέου σώματος με νέες δομές, σχολές, βαθμολογική εξέλιξη και μισθολογικά κλιμάκια ενδέχεται να επιβαρύνει σημαντικά τον προϋπολογισμό του Υπουργείου Άμυνας, χωρίς να έχει παρουσιαστεί σαφής ανάλυση κόστους–οφέλους ή εναλλακτικές λύσεις που θα μπορούσαν να επιτύχουν τα ίδια αποτελέσματα με μικρότερο κόστος. 5. Έλλειψη στρατηγικής συνοχής με τις πραγματικές ανάγκες των Ενόπλων Δυνάμεων Το νομοσχέδιο δεν φαίνεται να εντάσσεται σε μια συνολική, μακροπρόθεσμη στρατηγική για τον εκσυγχρονισμό των Ενόπλων Δυνάμεων. Αντιθέτως, δημιουργεί αποσπασματικές δομές χωρίς να τεκμηριώνει πώς αυτές εξυπηρετούν τις επιχειρησιακές ανάγκες, τη διαλειτουργικότητα ή τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας των στελεχών. 6. Κίνδυνος διεύρυνσης της γραφειοκρατίας Αντί να απλοποιεί τις διοικητικές διαδικασίες, το νέο σύστημα ενδέχεται να επιβαρύνει περαιτέρω τη γραφειοκρατία, με νέες επιτροπές, νέα συμβούλια, νέα επίπεδα διοίκησης και διπλές διαδρομές εξέλιξης. Έτσι αντί για εκσυγχρονισμό, έχουμε πολυπλοκότερη δομή. 7. Απομάκρυνση από διεθνείς βέλτιστες πρακτικές Οι σύγχρονες στρατιωτικές δομές διεθνώς κινούνται προς την κατεύθυνση ενιαίων, αξιοκρατικών και διαφανών συστημάτων εκπαίδευσης και προαγωγών. Το παρόν νομοσχέδιο φαίνεται να κινείται αντίθετα, δημιουργώντας ένα πολυεπίπεδο σχήμα που δεν ακολουθεί σαφή διεθνή πρότυπα. ⸻ Συμπέρασμα Το νομοσχέδιο, αντί να επιλύει υφιστάμενα προβλήματα, δημιουργεί νέα και βαθύτερα. Προωθεί ένα σύστημα που μπορεί να αποδειχθεί δυσλειτουργικό, άνισο και αντιστρατηγικό για τις ανάγκες των Ενόπλων Δυνάμεων. Ζητώ να αποσυρθούν οι προβληματικές διατάξεις και να υπάρξει ουσιαστικός διάλογος με τα στελέχη, τους θεσμικούς φορείς και τους ειδικούς, ώστε η τελική λύση να υπηρετεί πραγματικά το συμφέρον της χώρας και την επάρκεια των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων.