• Σχόλιο του χρήστη 'Απογοητευμένος έλληνας πολίτης' | 27 Νοεμβρίου 2025, 13:39

    Με την παρούσα παρέμβαση εκφράζω την έντονη αντίθεσή μου στο νομοσχέδιο για τη δημιουργία νέου Σώματος Υπαξιωματικών, καθώς το προτεινόμενο πλαίσιο παρουσιάζει σοβαρά νομικά ελλείμματα, αντιβαίνει σε θεμελιώδεις αρχές της δημόσιας διοίκησης και ενέχει σημαντικούς κινδύνους για τη λειτουργία και τη συνοχή των Ενόπλων Δυνάμεων. 1. Παραβίαση της αρχής της ισότητας (άρθρο 4 Σ.) και της αξιοκρατίας στη Δημόσια Διοίκηση (άρθρο 103 Σ.) Το νομοσχέδιο εισάγει de facto υπαξιωματικούς δύο ταχυτήτων, με διαφορετικά κριτήρια εισόδου, εξέλιξης και προαγωγών. Ενώ το Σύνταγμα απαιτεί ίση μεταχείριση και αξιοκρατία, το νέο σχήμα δημιουργεί ένα άνισο και αδιαφανές καθεστώς που παραβιάζει τις αρχές της ισονομίας και της αντικειμενικής αξιολόγησης. Η πρόβλεψη διαφορετικών κατηγοριών στελεχών χωρίς αντικειμενική αιτιολόγηση συνιστά παράκαμψη των συνταγματικών επιταγών και θέτει υπό αμφισβήτηση τη νομιμότητα της ρύθμισης. 2. Σύγκρουση με το υφιστάμενο νομικό πλαίσιο στρατιωτικής εκπαίδευσης Οι Σχολές Υπαξιωματικών λειτουργούν ήδη με σαφείς προδιαγραφές, διαδικασίες επιλογής και θεσμοθετημένα προσόντα. Το νομοσχέδιο δεν εντάσσεται οργανικά στη νομοθεσία (ν. 3883/2010 και συναφείς ρυθμίσεις) και δημιουργεί παράλληλο σύστημα εξέλιξης, το οποίο δεν τεκμηριώνεται ούτε με επιχειρησιακά ούτε με νομικά επιχειρήματα. Έτσι υπονομεύεται η ενότητα της στρατιωτικής εκπαίδευσης και ακυρώνεται στην πράξη η προϋπηρεσία και η βαθμολογική ωρίμανση στελεχών που υπάγονται ήδη στο ισχύον πλαίσιο. 3. Έλλειψη σαφών, αντικειμενικών και ελέγξιμων κριτηρίων αξιολόγησης (παραβίαση αρχής της διοικητικής διαφάνειας – άρθρο 5Α Σ.) Το νομοσχέδιο θεσπίζει αόριστες αρμοδιότητες, ευέλικτες διαδικασίες και ελλιπείς μηχανισμούς κρίσης και προαγωγών, επιτρέποντας υπερβολικά μεγάλο περιθώριο διακριτικής ευχέρειας. Η αοριστία αυτή συγκρούεται με την πάγια νομολογία του ΣτΕ, που απαιτεί σαφή, αντικειμενικά και ελέγξιμα κριτήρια, ώστε να αποκλείονται φαινόμενα πελατειακών επιλογών και αυθαιρεσίας. Το προτεινόμενο σύστημα, αντί να ενισχύει τη διαφάνεια, την αποδυναμώνει σοβαρά. 4. Υπονόμευση της διοικητικής συνέχειας και της αρχής της χρηστής διοίκησης Η δημιουργία νέου Σώματος, χωρίς προηγούμενη αξιολόγηση αναγκών ή ανάλυση κόστους–οφέλους, αντιβαίνει ευθέως στην αρχή της χρηστής διοίκησης. Η απουσία μελέτης επιχειρησιακών επιπτώσεων και δημοσιονομικής τεκμηρίωσης αφήνει αναπάντητα τα κρίσιμα ερωτήματα: – Γιατί είναι απαραίτητη η ίδρυση νέου Σώματος; – Ποιο επιχειρησιακό κενό καλύπτει; – Ποιο είναι το κόστος και ποιο το όφελος; Όταν το νομοθέτημα δεν μπορεί να απαντήσει ούτε στα στοιχειώδη, η νομιμοποίησή του είναι ουσιαστικά ελλιπής. 5. Κίνδυνος αποδιάρθρωσης της ιεραρχίας και της στρατιωτικής πειθαρχίας Η ύπαρξη πολλαπλών «κλάδων» υπαξιωματικών με διαφορετικά επίπεδα εκπαίδευσης και δικαιωμάτων οδηγεί σε θεσμική σύγχυση, δυσκολεύει την αλυσίδα διοίκησης και βλάπτει την επιχειρησιακή συνοχή. Η στρατιωτική πειθαρχία και η ιεραρχία στηρίζονται στη σαφή διάρθρωση και στη διαχρονική συνέχεια· το νομοσχέδιο εισάγει αναταράξεις που μπορεί να πλήξουν ακόμη και την επιχειρησιακή ετοιμότητα. 6. Παράκαμψη διεθνών προτύπων και πρακτικών Τα σύγχρονα συστήματα στελέχωσης ενόπλων δυνάμεων βασίζονται σε ενιαίες διαδικασίες επιλογής και αξιολόγησης, υψηλές απαιτήσεις εκπαίδευσης και αυστηρή λογοδοσία. Η ελληνική πρόταση, αντί να συμβαδίζει με αυτά τα πρότυπα, δημιουργεί ένα σύνθετο, ασαφές και άνισο σχήμα, χωρίς στρατηγική συνοχή και χωρίς συσχέτιση με επιτυχημένα διεθνή μοντέλα. ⸻ Συμπέρασμα Το νομοσχέδιο, όπως παρουσιάζεται, δεν διασφαλίζει την ισότητα, δεν ενισχύει την αξιοκρατία, δεν βελτιώνει την επιχειρησιακή λειτουργικότητα και δεν ευθυγραμμίζεται με το ισχύον νομικό πλαίσιο. Αντί να διορθώνει τα προβλήματα, δημιουργεί νέα — βαθύτερα και σοβαρότερα. Ως εκ τούτου, ζητείται η άμεση απόσυρση ή ριζική αναδιαμόρφωσή του, κατόπιν πραγματικής διαβούλευσης με τα στελέχη, τους φορείς και τους ειδικούς, ώστε το τελικό πλαίσιο να είναι νομικά άρτιο, διοικητικά ορθολογικό και επιχειρησιακά χρήσιμο