Αρχική Χάρτης Μετάβασης των Ενόπλων Δυνάμεων στη Νέα Εποχή (Σταδιοδρομία και εξέλιξη Αξιωματικών, Υπαξιωματικών και Επαγγελματιών Οπλιτών των Ενόπλων Δυνάμεων...ΜΕΡΟΣ Γ΄ ΣΤΑΔΙΟΔΡΟΜΙΑ ΜΟΝΙΜΩΝ ΥΠΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ (άρθρα 32-56)Σχόλιο του χρήστη Β.Μ. | 27 Νοεμβρίου 2025, 21:26
  • Σχόλιο του χρήστη 'Β.Μ.' | 27 Νοεμβρίου 2025, 21:26

    Εισερχόμενος στις τάξεις του ΠΝ ώς ΕΜΘ το 1997, επι του παρόντος (και απ' ότι υπολογίζετε "εσείς" μόνιμα από τούδε...) Ανθυπασπιστής. Το νομοσχέδιο, ενώ φιλοδοξεί να εκσυγχρονίσει τις Ένοπλες Δυνάμεις, περιέχει ρυθμίσεις που, ειδικά για τις τάξεις των ΕΜΘ 1997 και μετά, θεωρούνται άδικες και τιμωρητικές ως προς τη βαθμολογική εξέλιξη, με άμεσες και αρνητικές επιπτώσεις σε συντάξεις, εφάπαξ και μερίσματα. Αποτελεί δε και εντελώς αποτρεπτικό μέτρο εισόδου των νέων στις σχολές! 1. Βαθμολογική Εξέλιξη: Η διαφοροποίηση στη βαθμολογική εξέλιξη μεταξύ των ΕΜΘ που κατατάχθηκαν πριν και μετά το 1995-1996. * Οι ΕΜΘ μέχρι το 1995 έχουν τη δυνατότητα προαγωγής σε αξιωματικούς βαθμούς (μέχρι και Ανθυπολοχαγός/Υπολοχαγός). * Οι ΕΜΘ του 1997 και μετά, φαίνεται να παραμένουν ουσιαστικά στάσιμοι στον βαθμό του Ανθυπασπιστή ή χαμηλότερα μέχρι τη συνταξιοδότηση. Αυτό δημιουργεί ζητήματα ισότητας. 2. Απολαβές και Συνταξιοδοτικά: Η βαθμολογική στασιμότητα συνδέεται άμεσα με τις αποδοχές, καθώς και με το ύψος της σύνταξης και του ΕΦΑΠΑΞ/ΒΟΕΑ. Η μη προαγωγή σε ανώτερους βαθμούς σημαίνει ότι δεν λαμβάνονται οι αντίστοιχες μισθολογικές κατατάξεις και τα (όποια) επιδόματα, επηρεάζοντας τον τελικό μισθό. Επίσης, η σύνταξη, το ΕΦΑΠΑΞ και τα μερίσματα ΜΤΝ/ΒΟΕΑ υπολογίζονται εν μέρει με βάση τον καταληκτικό βαθμό και το μισθολογικό κλιμάκιο, με αποτέλεσμα η μη εξέλιξη να οδηγεί σε μικρότερα ποσά σε σχέση με όσους προάγονται. Αυτή η διάταξη αποτελεί μονομερή παραβίαση των όρων εισόδου και σταδιοδρομίας (του "συμβολαίου") και δημιουργεί δυσμενείς διακρίσεις μεταξύ των στελεχών. 3. Αξιομάχο των Μονάδων: Η μη αναγνώριση της πολυετούς εμπειρίας και της υψηλής ευθύνης των ΕΜΘ ειδικά στο ΠΝ (πχ σε πλοία) μέσω της βαθμολογικής εξέλιξης, μπορεί να επηρεάσει αρνητικά το ηθικό, το κίνητρο και την αίσθηση δικαίου των στελεχών. Στελέχη με 20+ έτη υπηρεσίας καλύπτουν συχνά ρόλους ανώτερων βαθμών και η "καθήλωσή" τους δημιουργεί απόσταση μεταξύ πραγματικών καθηκόντων και τυπικής κατάταξης. ⚖️ ΝΟΜΙΚΑ ⚖️ Υπάρχουν ισχυρές ενδείξεις και νομικά επιχειρήματα (που επικεντρώνονται στην προσβολή θεμελιωδών συνταγματικών αρχών και μπορεί κανείς να τα επικαλεστεί) ότι το νέο πολυνομοσχέδιο του ΥΕΘΑ παρουσιάζει ζητήματα αντισυνταγματικότητας, ιδίως όσον αφορά τη σταδιοδρομική εξέλιξη των Εθελοντών Μακράς Θητείας (ΕΜΘ). Οι νομικοί αυτοί ισχυρισμοί αφορούν κυρίως στα εξής άρθρα του Συντάγματος: 1. Η Αρχή της Ισότητας (Άρθρο 4, Παράγραφος 1) Η πιο ισχυρή νομική βάση για την αμφισβήτηση του νομοσχεδίου είναι η παραβίαση της Αρχής της Ισότητας έναντι του νόμου. - Άρθρο 4 παρ. 1: «Οι Έλληνες είναι ίσοι ενώπιον του νόμου.» > * Επιχείρημα: Το νομοσχέδιο θεσπίζει δυσμενή διάκριση μεταξύ στελεχών που ανήκουν στην ίδια κατηγορία (ΕΜΘ) με βάση μόνο το έτος κατάταξής τους (πριν ή μετά το 1996/1997). Οι παλαιότεροι ΕΜΘ έχουν τη δυνατότητα προαγωγής σε βαθμούς Αξιωματικών ενώ οι νεότεροι ΕΜΘ (1997 και μετά) καθίστανται στον βαθμό του Ανθυπασπιστή, χωρίς την ίδια επαγγελματική προοπτική, αν και εκτελούν συχνά τα ίδια ή παρόμοια καθήκοντα και έχουν προσφέρει ισόχρονη υπηρεσία. > * Νομική Σημασία: Η διαφορετική μεταχείριση πρέπει να δικαιολογείται από ουσιώδεις λόγους. Η απλή χρονική διαφορά (έτος κατάταξης) δεν θεωρείται ουσιώδης λόγος για τόσο δραστική διάκριση στη σταδιοδρομική εξέλιξη. 2. Η Αρχή της Αναλογικότητας (Άρθρο 25, Παράγραφος 1) Η Αρχή της Αναλογικότητας επιβάλλει ότι κάθε περιορισμός δικαιώματος πρέπει να είναι πρόσφορος, αναγκαίος και αναλογικός προς τον επιδιωκόμενο δημόσιο σκοπό. - Άρθρο 25 παρ. 1: «Οι κάθε είδους περιορισμοί που μπορούν κατά το Σύνταγμα να επιβληθούν στα δικαιώματα πρέπει να προβλέπονται από το νόμο... και να σέβονται την αρχή της αναλογικότητας.» > * Επιχείρημα: Ο σκοπός του νομοσχεδίου είναι η αναδιοργάνωση των Ενόπλων Δυνάμεων. Η οριζόντια καθήλωση μιας ολόκληρης κατηγορίας στελεχών (ΕΜΘ 1997+) που έχουν προσφέρει πολυετή υπηρεσία, θεωρείται δυσανάλογο και ακραίο μέτρο για την επίτευξη του σκοπού. 3. Αξιοκρατική Εξέλιξη (Άρθρο 103 παρ. 7) Η παράγραφος 7 του Άρθρου 103 προβλέπει: - Άρθρο 103 παρ. 7: «Οι θέσεις οργανώνονται με νόμο. Οι οργανικές θέσεις των υπαλλήλων κάθε κατηγορίας και κλάδου είναι οι προβλεπόμενες από τον οργανισμό της υπηρεσίας τους. Η προαγωγή γίνεται σύμφωνα με τους όρους του νόμου περί οργανικών θέσεων και της νομοθεσίας που ρυθμίζει την υπαλληλική υπηρεσία...» > * Επιχείρημα: Η μόνιμη σχέση υπηρεσίας συνεπάγεται την προσδοκία για ομαλή και αξιοκρατική ιεραρχική εξέλιξη, εφόσον πληρούνται οι τυπικές και ουσιαστικές προϋποθέσεις. Το πολυνομοσχέδιο, θεσπίζοντας ένα "πλαφόν" βαθμολογικής εξέλιξης για τους ΕΜΘ (τάξη 1997+), ανατρέπει αυτή την προσδοκία. > * Προσβολή: Η καθήλωση στον βαθμό του Ανθυπασπιστή, ενώ άλλα στελέχη της ίδιας κατηγορίας (παλαιότερων σειρών) προάγονται σε Αξιωματικούς, μπορεί να θεωρηθεί ότι παρεμποδίζει την ομαλή προαγωγή με βάση οργανικές διατάξεις, δημιουργώντας ένα ανεξήγητο σταδιοδρομικό αδιέξοδο και παραβιάζοντας την αρχή της ίσης ευκαιρίας για εξέλιξη στην ίδια κατηγορία προσωπικού. 4. Μόνιμη Σχέση Υπηρεσίας (Άρθρο 103 παρ. 4) Η παράγραφος 4 καθιερώνει την προστασία του μόνιμου υπαλλήλου: - Άρθρο 103 παρ. 4: «Οι μόνιμοι υπάλληλοι... διατηρούν τη θέση τους εφόσον υπάρχουν οι οργανικές θέσεις και η υπηρεσία τους είναι εντός των ορίων του νόμου.» > * Επιχείρημα: Αν και το Άρθρο 103 δεν κατοχυρώνει την απρόσκοπτη προαγωγή, κατοχυρώνει τη σταθερότητα της σχέσης και την επαγγελματική προοπτική. Η αιφνίδια και δυσμενής αλλαγή των θεμελιωδών όρων σταδιοδρομίας (εξέλιξη σε βαθμούς Αξιωματικών) που ίσχυαν κατά την κατάταξη των ΕΜΘ, προσβάλλει τον πυρήνα της μονιμότητας και της επαγγελματικής εξέλιξης των στελεχών. Συμπερασματικά: Οι ενδείξεις αντισυνταγματικότητας, επικαλούμενες το Άρθρο 103, ενισχύουν την επιχειρηματολογία που βασίζεται κυρίως στο Άρθρο 4 (Ισότητα). Ενώ το Άρθρο 4 εστιάζει στην άνιση μεταχείριση μεταξύ των ΕΜΘ (παλαιών και νέων σειρών), το Άρθρο 103 ενισχύει τον ισχυρισμό από την πλευρά του Δημοσίου Υπαλληλικού Δικαίου, υποστηρίζοντας ότι η καθήλωση προσβάλλει τη νομική αξία της μονιμότητας και του δικαιώματος στην αξιοκρατική ιεραρχική προαγωγή που κατοχυρώνεται για τα μόνιμα στελέχη. 5. Η Προστασία της Εργασίας (Άρθρο 22, Παράγραφος 1) Το Άρθρο 22 θέτει την εργασία υπό την προστασία του κράτους και κατοχυρώνει την αξιοπρεπή επαγγελματική διαβίωση. - Άρθρο 22 παρ. 1: «Η εργασία αποτελεί δικαίωμα και προστατεύεται από το Κράτος, που μεριμνά για τη δημιουργία συνθηκών απασχόλησης όλων των πολιτών και για την ηθική και υλική εξύψωση του εργαζόμενου αγροτικού και αστικού πληθυσμού.» > * Επιχείρημα: Η καθήλωση της σταδιοδρομικής εξέλιξης των ΕΜΘ 1997+ συνεπάγεται απώλεια μελλοντικού εισοδήματος (μισθός, σύνταξη, εφάπαξ) σε σχέση με τους συναδέλφους τους. Αυτή η απώλεια πλήττει την υλική εξύψωση του στελέχους και την αξιοπρεπή επαγγελματική του διαβίωση, ιδιαίτερα κατά την αποστρατεία. Η ρύθμιση θεωρείται ότι δεν προστατεύει, αλλά αντίθετα, μειώνει την αξία της εργασίας μιας κατηγορίας στελεχών. 6. Το Δικαίωμα στην Κοινωνική Ασφάλιση (Άρθρο 22, Παράγραφος 5) Η παράγραφος 5 του ίδιου άρθρου ορίζει την υποχρέωση του κράτους για κοινωνική ασφάλιση. - Άρθρο 22 παρ. 5: «Το Κράτος μεριμνά για την κοινωνική ασφάλιση...» > * Επιχείρημα: Τα συνταξιοδοτικά δικαιώματα, το ΕΦΑΠΑΞ και τα μερίσματα (όπως του ΜΤΝ/ΒΟΕΑ), αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της Κοινωνικής Ασφάλισης των στρατιωτικών. Καθώς το ύψος αυτών των παροχών συνδέεται άμεσα με τον καταληκτικό βαθμό (που περιορίζεται για τους ΕΜΘ 1997+), η ρύθμιση πλήττει τα κοινωνικοασφαλιστικά τους δικαιώματα, μειώνοντας τις τελικές παροχές και προσβάλλοντας την υποχρέωση του κράτους για μέριμνα. 7. Ο Χαρακτήρας του Κράτους Δικαίου (Άρθρο 2) Η γενική αρχή του κράτους δικαίου, αν και είναι ευρεία, χρησιμοποιείται για να καλύψει την ανάγκη για σαφήνεια, λογοδοσία και σταθερότητα του νομικού πλαισίου. - Άρθρο 2 παρ. 1: «Ο σεβασμός και η προστασία της αξίας του ανθρώπου αποτελούν την πρωταρχική υποχρέωση της Πολιτείας.» > * Επιχείρημα: Η δημιουργία ενός καθεστώτος δύο ταχυτήτων εντός του ίδιου σώματος (ΕΜΘ) και η αιφνίδια αλλαγή των κανόνων του παιχνιδιού μετά από 20+ χρόνια υπηρεσίας, θεωρείται ότι προσβάλλει την ατομική και επαγγελματική αξία των στελεχών, δημιουργώντας ένα αίσθημα αδικίας και αναξιοκρατίας που έρχεται σε αντίθεση με τις θεμελιώδεις αρχές του Κράτους Δικαίου. 8. Η Αρχή της Δικαιολογημένης Εμπιστοσύνης. Αν και δεν αποτελεί ρητό άρθρο του ελληνικού Συντάγματος, η Αρχή της Δικαιολογημένης Εμπιστοσύνης (απορρέουσα από το Άρθρο 20 και την αρχή του Κοινωνικού Κράτους Δικαίου) αποτελεί υπερνομοθετική αρχή του ελληνικού δικαίου και της νομολογίας του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ). > * Επιχείρημα: Κατά την κατάταξή μας ως ΕΜΘ, υπήρχε ένα νομικό πλαίσιο και μία προσδοκία για τη σταδιοδρομική μας εξέλιξη. Το νομοσχέδιο, αλλάζοντας μονομερώς και δυσμενώς αυτό το πλαίσιο μετά από πολλά έτη υπηρεσίας (αναδρομικότητα επί των προσδοκιών), προσβάλλει την εμπιστοσύνη μας στη σταθερότητα των νόμων.