Υπουργείο Εθνικής Άμυνας

Δικτυακός Τόπος Διαβουλεύσεων

• Σχόλιο του χρήστη 'Λευτέρης' | 28 Νοεμβρίου 2025, 12:43

  Μόνιμος Σύνδεσμος

  Έχω διαγνωστεί με μικτή αγχώδη-καταθλιπτική διαταραχή και αισθάνομαι την ανάγκη να εκφράσω τις σοβαρές ανησυχίες που μου προκαλούν συγκεκριμένες ρυθμίσεις του νομοσχεδίου, ειδικά σε σχέση με τα άρθρα που αφορούν τις αναβολές και τις απαλλαγές για λόγους ψυχικής υγείας. Με προβληματίζει ιδιαίτερα ότι υπάρχει ξεκάθαρη διάκριση ανάμεσα σε σωματικές και ψυχικές παθήσεις, τόσο στη διάρκεια των αναβολών (από 2 χρόνια σε 5 μόνο για τα ψυχικά νοσήματα) όσο και στην αυστηροποίηση της όλης διαδικασίας. Αυτή η διαφοροποίηση, πέρα από το πρακτικό της σκέλος, δημιουργεί ένα έντονο αίσθημα στιγματισμού. Σαν να αντιμετωπίζεται η ψυχική υγεία όχι ως πραγματική ιατρική κατάσταση, αλλά ως κάτι ύποπτο ή αμφισβητήσιμο. Η αβεβαιότητα για το τι θα σημαίνει στην πράξη η νέα διαδικασία με επηρεάζει ήδη στην καθημερινότητά μου: δυσκολεύομαι να κοιμηθώ, να συγκεντρωθώ, να λειτουργήσω. Η σκέψη ότι θα χρειαστεί να μπω επανειλημμένα σε διαδικασίες κρίσης, με εξετάσεις από επιτροπές που θα με δουν για ελάχιστο χρόνο, επιβαρύνει την ψυχική μου κατάσταση. Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί δεν θεωρούνται αρκετά τα έγγραφα των θεραπόντων ιατρών, ανθρώπων που με παρακολουθούν συστηματικά και γνωρίζουν σε βάθος την κατάστασή μου. Με ανησυχεί επίσης ότι η λογική του νομοσχεδίου μοιάζει να συνδέει την εγκυρότητα του ψυχικού νοσήματος με το αν έχει υπάρξει νοσηλεία. Αυτό είναι προβληματικό: πολλές ψυχικές διαταραχές, ακόμα και σοβαρές, αντιμετωπίζονται χωρίς νοσηλεία. Πρέπει δηλαδή να φτάσω στα άκρα, να επιβαρυνθώ τόσο ώστε να χρειαστώ νοσηλεία, για να θεωρηθώ «αληθινά» ασθενής; Αυτό δεν προστατεύει κανέναν, απλώς αυξάνει τον κίνδυνο. Ο διαχωρισμός με τις σωματικές παθήσεις, όπου συχνά δεν απαιτούνται τόσα στάδια ή τόσο μεγάλα χρονικά διαστήματα αναβολών, δημιουργεί την αίσθηση άνισης αντιμετώπισης. Δεν αρνούμαι ότι πρέπει να αντιμετωπιστούν τα φαινόμενα ψευδών διαγνώσεων. Όμως τα μέσα που προτείνονται τιμωρούν πρωτίστως όσους έχουν πράγματι ψυχικά προβλήματα. Δεν είναι δίκαιο, ούτε λειτουργικό, σε ένα τόσο ευαίσθητο πεδίο να εφαρμόζεται η λογική «μαζί με τα ξερά καίγονται και τα χλωρά». Ζητώ να ληφθεί σοβαρά υπόψη ότι η ψυχική υγεία δεν είναι κάτι δευτερεύον ούτε κάτι που αποδεικνύεται μέσα σε λίγα λεπτά εξέτασης. Ζητώ ισότιμη αντιμετώπιση σε σχέση με τα σωματικά νοσήματα και διαδικασίες που δεν αυξάνουν το άγχος και την ανασφάλεια των ανθρώπων που ήδη παλεύουν με την καθημερινότητά τους. Οι πολιτικές για την άμυνα δεν πρέπει να βασίζονται στη δυσπιστία προς όσους έχουν ψυχική ευαλωτότητα, αλλά σε μια ισορροπημένη και δίκαιη κρίση.