• Σχόλιο του χρήστη 'Στέφανος' | 29 Νοεμβρίου 2025, 10:07

    Ως στέλεχος των Ενόπλων Δυνάμεων, ΑΣΣΥ τάξης 1996, με πάνω από τριάντα ένα έτη πραγματικής υπηρεσίας, οφείλω να εκφράσω τη βαθιά αγανάκτηση και απογοήτευσή μου για τις διατάξεις του Σχεδίου Νόμου που αφορούν το νέο βαθμολογικό πλαίσιο και ειδικά τη μετάβαση των ΑΣΣΥ, όπως αυτή αποτυπώνεται στο Παράρτημα Α’ και στο συνοδευτικό υλικό της βαθμολογικής μετάβασης. Οι προβλέψεις αυτές, αντί να αποκαθιστούν χρόνιες αδικίες, τιμωρούν κατάφωρα συγκεκριμένες γενιές στελεχών. Η στασιμότητα βαθμού, η απώλεια βαθμολογικής εξέλιξης και η αδικαιολόγητη “ταβάνωση” επηρεάζουν άμεσα και με δραματικό τρόπο: • τον μισθό, • τη σύνταξη, • τα μερίσματα, • το εφάπαξ, • και την υπηρεσιακή μας αξιοπρέπεια. Με βάση τους πίνακες μετάβασης του Παραρτήματος Α’, προκύπτει ξεκάθαρα ότι οι ΑΣΣΥ χάνουν πολλούς βαθμούς σε σχέση με αυτό που ίσχυε κατά την πρόσληψή μας και κατά την υπηρεσιακή εξέλιξη μέχρι σήμερα. Στελέχη με τριάντα και πλέον έτη τίμιας υπηρεσίας, που έχουν φτάσει να διοικούν Ανεξάρτητες Μονάδες, βρίσκονται ξαφνικά να καθηλώνονται μισθολογικά και βαθμολογικά — χωρίς κανένα λειτουργικό ή υπηρεσιακό κριτήριο που να δικαιολογεί αυτήν την προνομιακή μεταχείριση προηγούμενων σειρών σε σχέση με εμάς. Θυμίζω πως οι προκηρύξεις με τις οποίες καταταγήκαμε, με υψηλά μόρια για την εποχή (Α’ Δέσμη), προέβλεπαν συγκεκριμένη βαθμολογική εξέλιξη. Επίσης, επί δεκαετίες κρινόμασταν, προαγόμασταν, μετακινούμασταν και υπηρετούσαμε με βάση αυτό το πλαίσιο. Το “νέο σύστημα” δεν μας αναβαθμίζει· μας ανατρέπει. Η βαθμολογική στασιμότητα που επιβάλλει το Σχέδιο Νόμου ακυρώνει δεκαετίες προσφοράς και μειώνει βίαια τις μελλοντικές συντάξιμες αποδοχές — ιδιαίτερα όταν η έκθεση συντάξεων και μερισμάτων θα βασιστεί σε βαθμούς που δεν μας επιτρέπεται πλέον να φτάσουμε, μόνο και μόνο επειδή αλλάζει ο νόμος στο τέλος της καριέρας μας. Η αίσθηση αδικίας είναι βαθιά. Η αίσθηση εξαπάτησης —από θεσμούς που έπρεπε να μας προστατεύουν— είναι ακόμη βαθύτερη. Δεν μπορεί η Πολιτεία να αλλάζει τους όρους υπηρεσιακής ζωής μετά από 30+ χρόνια υπηρεσίας, χωρίς ισοτιμία μεταξύ σειρών, χωρίς σεβασμό στις προκηρύξεις κατάταξης και στις υποχρεώσεις του Κράτους προς τα στελέχη του. Ως ΑΣΣΥ της γενιάς του 1994–1996, δηλώνω ρητά ότι η εφαρμογή των συγκεκριμένων διατάξεων: • καταστρέφει το εναπομείναν κίνητρο προσφοράς, • υπονομεύει την ηθική και την αξιοκρατία, • απαξιώνει ανθρώπους που αποτελούν τον κεντρικό άξονα του Στρατεύματος, • διαρρηγνύει τη σχέση εμπιστοσύνης μεταξύ στελεχών και ηγεσίας. Εκφράζω την έντονη ανησυχία και δυσαρέσκειά μου σχετικά με τις διατάξεις που αφορούν τις σχολές ΑΣΣΥ, οι οποίες επηρεάζουν άμεσα το υπηρεσιακό μας μέλλον, αλλά και υπονομεύουν βαθιά την εμπιστοσύνη που δείξαμε στο σύστημα. Εμείς και οι οικογένειές μας επενδύσαμε σημαντικό χρόνο, κόπο και οικονομικούς πόρους προκειμένου να φοιτήσουμε στις σχολές ΑΣΣΥ, εισερχόμενοι με υψηλές βάσεις και έχοντας πλήρη πίστη στο θεσμικό πλαίσιο και στις προοπτικές που αυτό διασφάλιζε. Η αιφνίδια και χωρίς επαρκή τεκμηρίωση μεταβολή του υπηρεσιακού μας ορίζοντα ανατρέπει τον προσωπικό και επαγγελματικό προγραμματισμό του καθενός από εμάς, δημιουργώντας βαθιά αίσθημα αδικίας. Επιπλέον, η απαξίωση που βιώνουμε έχει άμεσο αντίκτυπο στην οικογενειακή και κοινωνική μας εικόνα. Μας καθιστά ευάλωτους απέναντι στα παιδιά μας και στο περιβάλλον μας, καθώς νιώθουμε ότι δεν μπορούμε να υπερασπιστούμε τον μόχθο και τις προσδοκίες μας. Τέτοιου είδους αλλαγές, όταν εφαρμόζονται με τρόπο βιαστικό και χωρίς επαρκή διάλογο, υπονομεύουν όχι μόνο την εργασιακή μας ασφάλεια αλλά και την ίδια την εμπιστοσύνη των νέων γενεών προς το κράτος και τους θεσμούς. Η αξιοπιστία της Πολιτείας πρέπει να αποτελεί θεμέλιο της σχέσης με τους πολίτες της — και, ειδικά στην περίπτωση των Ενόπλων Δυνάμεων, αυτό είναι αδιαπραγμάτευτο. Με σεβασμό ζητάω την επανεξέταση του νομοσχεδίου και μια διαδικασία διαλόγου που θα λαμβάνει υπόψη τα πραγματικά δεδομένα, τις θυσίες μας και τις ανάγκες της υπηρεσίας. Αν περάσει ως έχει, το νομοσχέδιο αυτό, δεν θα αποτελεί “μετάβαση” — θα αποτελεί ταφόπλακα της υπηρεσιακής μας αξιοπρέπειας.