• Σχόλιο του χρήστη 'Πετσάνη Δόμνα' | 30 Νοεμβρίου 2025, 09:42

    Ως πολίτης, υποβάλλω σοβαρές αντιρρήσεις επί των ρυθμίσεων του Μέρους Γ’ και ιδίως επί του άρθρου 36, το οποίο παραπέμπει τη βαθμολογική εξέλιξη υπηρετούντων υπαξιωματικών/ανθυπασπιστών και αξιωματικών προερχόμενων από ανθυπασπιστές σε Παράρτημα Α’. 1) Ζήτημα ασφάλειας δικαίου και προστατευόμενης εμπιστοσύνης (κράτος δικαίου) Η εκ των υστέρων μεταβολή του πλαισίου σταδιοδρομίας προσώπων που ήδη έχουν καταταγεί/αποφοιτήσει και υπάγονται σε συγκεκριμένο καθεστώς εξέλιξης, θέτει ζήτημα συμβατότητας με τις θεμελιώδεις αρχές που απορρέουν από το κοινωνικό κράτος δικαίου και την υποχρέωση των κρατικών οργάνων να διασφαλίζουν αποτελεσματικά την άσκηση δικαιωμάτων (άρθρο 25 Συντ.). Η υπηρεσιακή σταδιοδρομία στις Ένοπλες Δυνάμεις δεν είναι “τυχαίο γεγονός”· αποτελεί επιλεγμένη πορεία ζωής που στηρίζεται σε προβλέψιμους, σταθερούς κανόνες. Η αιφνίδια ανατροπή τους για ήδη υπηρετούντες δημιουργεί νομική ανασφάλεια και πλήττει την προστατευόμενη εμπιστοσύνη των στελεχών και των οικογενειών τους, ιδίως όταν η εξέλιξη συνδέεται άμεσα με αποδοχές, καθήκοντα, ευθύνες και υπηρεσιακή αξιολόγηση. 2) Ζήτημα ισότητας και ίσης μεταχείρισης Η εφαρμογή νέων κανόνων σε ήδη υπηρετούντες, χωρίς σαφή και ειδική αιτιολόγηση και χωρίς δίκαιη μεταβατική ρύθμιση, δύναται να οδηγήσει σε άνιση μεταχείριση μεταξύ ομοειδών κατηγοριών προσωπικού (ίδια προέλευση/εκπαίδευση/καθήκοντα), κατά παράβαση της αρχής της ισότητας (άρθρο 4 παρ. 1 Συντ.). 3) Ζήτημα αναλογικότητας και δυσμενούς “αναδρομικής” επίπτωσης Ακόμη και όταν ο νομοθέτης έχει ευρεία ευχέρεια στον σχεδιασμό σταδιοδρομικών συστημάτων, οι περιορισμοί ή οι δυσμενείς μεταβολές πρέπει να σέβονται την αρχή της αναλογικότητας (άρθρο 25 Συντ.). Η δυσμενής μεταβολή της εξέλιξης για όσους έχουν ήδη οργανώσει τη ζωή τους με βάση προϋφιστάμενο καθεστώς μπορεί να λειτουργεί ως ουσιαστικά αναδρομική επιβάρυνση: δεν αφορά “μελλοντικά άγνωστους” υποψηφίους, αλλά πρόσωπα με ήδη θεμελιωμένη υπηρεσιακή κατάσταση, προσδοκίες και υποχρεώσεις. 4) Πρόβλημα κανονιστικής σαφήνειας: άρθρο 36 ως παραπομπή σε Παράρτημα Το άρθρο 36 δεν περιγράφει αυτοτελώς τα ουσιώδη στοιχεία της εξέλιξης, αλλά τα “μεταφέρει” στο Παράρτημα Α’. Η τεχνική αυτή καθιστά δυσχερέστερο τον άμεσο έλεγχο της αναλογικότητας/ισότητας/νομικής ασφάλειας στο κυρίως σώμα του νόμου και ενισχύει την ανάγκη για ρητή μεταβατική προστασία των ήδη υπηρετούντων. 5) Ανεπάρκεια των μεταβατικών διατάξεων του Μέρους Γ’ Στο άρθρο 55 προβλέπονται μεταβατικές ρυθμίσεις που αφορούν, κατά βάση, την προαγωγή/κρίσεις του έτους 2026, χωρίς όμως να επιλύεται ευθέως το κρίσιμο ζήτημα: αν οι νέοι κανόνες του άρθρου 36/Παραρτήματος Α’ εφαρμόζονται και σε όσους ήδη υπηρετούν με διαφορετικό καθεστώς εξέλιξης, και με ποιον τρόπο αποτρέπεται δυσμενής επίπτωση. 6) Δημόσιο συμφέρον – στελέχωση και ελκυστικότητα σχολών Πέρα από τα νομικά ζητήματα, η συγκεκριμένη επιλογή πολιτικής ενδέχεται να έχει σοβαρή επίπτωση στη στελέχωση και στην ελκυστικότητα των στρατιωτικών σχολών. Είναι ήδη καταγεγραμμένο στον δημόσιο διάλογο ότι τα τελευταία χρόνια παρατηρούνται πολλές κενές θέσεις στις στρατιωτικές σχολές, γεγονός που έχει απασχολήσει ευρέως και τον Τύπο. Επομένως, οποιαδήποτε πρόσθετη αβεβαιότητα ή αίσθηση υποβάθμισης της προοπτικής σταδιοδρομίας των αποφοίτων λειτουργεί αποτρεπτικά για νέους υποψηφίους και επιβαρύνει, μεσοπρόθεσμα, την επιχειρησιακή επάρκεια.