|
Υπουργείο Εθνικής Άμυνας Δικτυακός Τόπος Διαβουλεύσεων OpenGov.gr Ανοικτή Διακυβέρνηση |
Πολιτική Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα Πολιτική Ασφαλείας και Πολιτική Cookies Όροι Χρήσης Πλαίσιο Διαλόγου |
Creative Commons License Με Χρήση του ΕΛ/ΛΑΚ λογισμικού Wordpress. |
Αντιμετώπιση ψυχικών νοσημάτων Βλέπω ευτυχώς ήδη πάμπολλα σχόλια περί της αδιανόητης και δυσανάλογης διάκρισης εις βάρος ψυχικά νοσούντων έναντι σωματικά νοσούντων. Δεν θα επαναλάβω την πληθώρα διακηρύξεων, συμβάσεων και διατάξεων περί δικαιωμάτων που παραβιάζονται από μια τέτοια διάκριση για λόγους συντομίας καθώς μπορούν εύκολα να βρεθούν στα υπόλοιπα σχόλια. Θα αναφέρω μόνο το άρθρο 5 του Ν. 3418/2005 (γιατί αναφέρθηκε μόνο εδώ: https://www.opengov.gr/mindefence/?c=52810), που απαγορεύει την διάκριση στην εγκυρότητα γνωματεύσεων μεταξύ ιατρών από δημόσιο φορέα. Παρ’ όλα αυτά θέλω να δηλώσω κι εγώ την ανησυχία μου και αντίθεση μου με όλες αυτές τις παρούσες διατάξεις. Επιπλέον, μου δημιουργεί αποστροφή το πως το παρόν νομοσχέδιο και ο αρμόδιος υπουργός στέκονται με καχυποψία απέναντι στα άτομα που δηλώνουν ψυχικά νοσούντα. Ενώ τόσο ο υπουργός υγείας σε πρόσφατη συνέντευξη του όσο και επίσημα στατιστικά φανερώνουν μεγάλη αύξηση σε ψυχικής φύσεως προβλήματα τα τελευταία έτη, ο υπουργός αντιμετωπίζει την ίδια αύξηση στους στρατεύσιμους ως αποκλειστικά “χαριτωμένη φάμπρικα” παραγωγής Ι5 (πηγή: https://www.mod.mil.gr/paroysiasi-s-n-titlo-chartis-metavasis-ton-enoplon-dynameon-sti/). To σχόλιο https://www.opengov.gr/mindefence/?c=54320 υπολογίζει πως το ποσοστό των στρατεύσιμων που απαλλάσσεται για ψυχολογικούς λόγους είναι 16,7% την στιγμή που ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας δηλώνει πως 1 στους 4 νέους ενήλικες Έλληνες πάσχει από προβλήματα ψυχικής υγείας (Πηγή: https://www.ekathimerini.com/in-depth/society-in-depth/1265444/who-one-in-four-young-adults-in-greece-suffers-from-mental-disorder/). Με δεδομένα τα παραπάνω, με ποιά λογική προκύπτει ότι το ποσοστό ατόμων που εκμεταλλεύονται το σύστημα Ι5Ψ είναι σημαντικό ώστε να αποτελεί “χαριτωμένη φάμπρικα”; Ως νέος βλέπω γύρω μου στις συναναστροφές μου την ραγδαία αύξηση των ψυχολογικών προβλημάτων στους φίλους μου, και αντί να μας προσφέρεται επιπλέον βοήθεια από το κράτος προς αντιμετώπισή τους, οι νέοι με κλονισμένη ψυχική υγεία αντιμετωπίζονται ως απατεώνες. Επιπλέον, ως άτομο που έχει αναζητήσει ψυχολογική στήριξη από δημόσιο φορέα, επιβεβαιώνω ότι ο χρόνος αναμονής είναι τόσο υπερβολικά μεγάλος που όντως δεν κατανοώ πως θα είναι πρακτικά εφαρμόσιμη η νέα διάταξη περί υπογραφών μόνο από διευθυντές δημοσίων νοσοκομείων. Ακόμη, ανησυχώ για όλους τους ψυχικά παθόντες της χώρας που δεν δύνανται να πληρώσουν για μια θεραπεία και χρήζουν άμεσης βοήθειας, καθώς προβλέπω ότι με την εισροή ατόμων προς Ι5Ψ η αναμονή θα μεγαλώσει περαιτέρω. Παράλληλα, βρίσκω πολύ προβληματικό πως επιβάλλονται επιπλέον αγχωτικές διαδικασίες (μέχρι και 6 επιπλέον υγειονομικές επιτροπές, 3 επιπλέον χρόνια αβεβαιότητας, αναμονές και άγχος για έγκαιρο ραντεβού στα δημόσια νοσοκομεία, επιπλέον επιτροπή ΚΕΠΑ) στα άτομα που περισσότερο από όλα βασανίζονται από το άγχος και αρνητικά συναισθήματα υπό πίεση. Επίσης, στην Παρ.7 β αναφέρεται: “...οι ΕΔΥΨΕ δύνανται να τους εντάσσουν στην κατηγορία σωματικής ικανότητας (Ι/5), μόνο κατόπιν υποβολής τους στην απολύτως απαραίτητη για ψυχιατρική εκτίμηση εκούσια νοσηλεία τους, σε ψυχιατρική κλινική στρατιωτικού νοσοκομείου..”. Ενώ λοιπόν εκεί αναφέρεται νοσηλεία εκούσια, στην παράγραφο 9 αναφέρεται ότι η άρνηση της ισοδυναμεί με (ουσιαστικά) ανυποταξία. Πως ακριβώς μπορεί μια τέτοια νοσηλεία να είναι εκούσια την στιγμή που άρνησή της επιφέρει ποινικές κυρώσεις;