Υπουργείο Εθνικής Άμυνας

Δικτυακός Τόπος Διαβουλεύσεων

• Σχόλιο του χρήστη 'Christ' | 30 Νοεμβρίου 2025, 23:25

  Μόνιμος Σύνδεσμος

  Θα παραθέσω κάποια σχόλια-προβληματισμούς για τα άρθρα 205, 208, ενώ έπειτα θα εκφράσω τις σκέψεις μου για την εναλλακτική υπηρεσία και το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης. Πιο συγκεκριμένα, Άρθρο 205 "Στις γνωματεύσεις ακαταλληλότητας των αρμοδίων υγειονομικών επιτροπών αναγράφεται αν υπάρχει πιθανότητα ή όχι βελτίωσης ή ίασης της πάθησης. Αν υπάρχει πιθανότητα βελτίωσης ή ίασης της πάθησης, αναγράφεται υποχρεωτικά και η πιθανή ημερομηνία βελτίωσης ή ίασης." Πώς είναι εφικτό να προβλέψει ακόμα και ένας ιατρός πιθανή ημερομηνία βελτίωσης ή ίασης μιας πάθησης; Επίσης, τί προβλέπεται σε περίπτωση λανθασμένης-μη έγκυρης διάγνωσης; Ακόμα και αν υπάρχει περίπτωση βελτίωσης μιας πάθησης, πώς διασφαλίζεται ότι είναι απόλυτα ασφαλής η επιλογή να υπηρετήσει μελλοντικά στις ένοπλες δυνάμεις; Άρθρο 208 "Το ιατρικό απόρρητο κάμπτεται έναντι των μελών των ΕΔΥΨΕ, τα οποία δικαιούνται πρόσβαση στις πρόσφορες και αναγκαίες για την εκπλήρωση των καθηκόντων τους πληροφορίες, που είναι καταχωρημένες στον ιατρικό φάκελο του κάθε παραπεμπομένου, με τη συνδρομή ιατρού μέλους της εκάστοτε αρμόδιας ΕΔΥΨΕ." Ποια είναι η διαδικασία άρσης του ιατρικού απορρήτου; Με τι κριτήρια αίρεται το ιατρικό απόρρητο; Για την αντίρρηση συνείδησης: Αν στρέψουμε το βλέμμα στο παρελθόν και στο σήμερα και δούμε τα δεινά που έχουν προκαλέσει στην ανθρωπότητα οι συνεχείς πόλεμοι και η βία, θα πρέπει να αναρωτηθούμε τι κάνουμε ως κράτος σε τοπικό και διεθνές επίπεδο για την διασφάλιση της ειρήνης και της ουσιαστικής άμυνας της χώρας. Είναι ο στρατός η μόνη λύση, η αγορά στρατιωτικού εξοπλισμού, η εθελοντική στρατιωτική υπηρεσία γυναικών; Είναι μήπως επιφανειακές και πρόσκαιρες λύσεις, χωρίς μελλοντικές βλέψεις για την σύναψη ειρηνικών σχέσεων; Η έντονη στρατικοποίηση φόβο και αναταραχή προκαλεί παρά αίσθημα ασφάλειας και σταθερότητας. Για την εναλλακτική υπηρεσία: Η εναλλακτική υπηρεσία συνεχίζει να διατηρεί τον τιμωρητικό χαρακτήρα της, αν λάβουμε υπόψιν τη χαμηλή μηνιαία χρηματική αποζημίωση, την μη παροχή στέγασης και σίτισης (με κρατική μέριμνα και όχι υπ' ευθύνη του εκάστοτε φορέα), την αναγκαστική απομάκρυνση από τον τόπο κατοικίας, την 15μηνη θητεία, έναντι της 12μηνης στρατιωτικής, καθώς και την αμφισβητήσιμη ποιοτικά κοινωνική προσφορά. Η εναλλακτική θα μπορούσε να αποτελέσει μία ειρηνική δίοδο- πρόταση για την προάσπιση της άμυνας της χώρας μέσα από την προσπάθεια μιας ουσιαστικής κοινωνικής προσφοράς, που στόχο θα είχε την γεφύρωση σχέσεων μεταξύ χωρών και την επαφή ανθρώπων διαφορετικών πολιτισμικών και κοινωνικών καταβολών. Μία ιδέα-πρόταση που θα μπορούσε να συζητηθεί περαιτέρω εφόσον τεθεί επί τάπητος η βελτίωση των συνθηκών της εναλλακτικής υπηρεσίας. Μία εναλλακτική κοινωνική θητεία θα μπορούσε επιπλέον να γίνει σε τοπικό επίπεδο, με δράσεις που προωθούν την ειρηνική συνύπαρξη, όπως πχ εκπαιδευτικές δραστηριότητες για τη μη βίαιη επικοινωνία και την υλοποίηση συλλογικών έργων που θα προάγουν το ευ ζην της κοινότητας στην οποία εκπληρώνει κάποιος την εναλλακτική κοινωνική υπηρεσία. Επίσης, κάτι πολύ σημαντικό είναι η γνωστοποίηση της επιλογής της εναλλακτικής υπηρεσίας στο έντυπο που λαμβάνουν οι μαθητές στο σχολείο. Είναι θεσμοθετημένο και αναφαίρετο το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης, επομένως όποιος για ιδεολογικούς-θρησκευτικούς λόγους δεν προτίθεται να υπηρετήσει στις ένοπλες δυνάμεις, πρέπει να γνωρίζει πως έχει και αυτή την επιλογή. Η αλήθεια είναι ότι οι όροι της εναλλακτικής υπηρεσίας σήμερα είναι δυσμενείς και είναι λογικό κάποιος να μην μπορεί να την επιλέξει (πχ εξαιτίας οικονομικών δυσκολιών, ιδεολογικών πεποιθήσεων). Γι' αυτό είναι απαραίτητο να τεθεί το ζήτημα μιας ουσιαστικής εναλλακτικής υπηρεσίας με κοινωνικό αντίκτυπο και έργο.