|
Υπουργείο Εθνικής Άμυνας Δικτυακός Τόπος Διαβουλεύσεων OpenGov.gr Ανοικτή Διακυβέρνηση |
Πολιτική Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα Πολιτική Ασφαλείας και Πολιτική Cookies Όροι Χρήσης Πλαίσιο Διαλόγου |
Creative Commons License Με Χρήση του ΕΛ/ΛΑΚ λογισμικού Wordpress. |
Η παράγραφος 10 του άρθρου 242 του προτεινόμενου νομοσχεδίου προβλέπει ότι οι πολίτες που δεν πληρούν τις προϋποθέσεις του άρθρου 193 μπορούν να υποβάλουν αίτηση έως την 31η Δεκεμβρίου 2028 για να υπαχθούν στο άρθρο 25 του Ν. 3421/2005, όπως ίσχυε πριν την κατάργησή του. Ωστόσο, η επιλογή της συγκεκριμένης προθεσμίας προκαλεί σημαντικό προβληματισμό σχετικά με τη σκοπιμότητα και τη δικαιολόγηση της. Η συγκεκριμένη προθεσμία δεν φαίνεται να εξυπηρετεί πλήρως τις ανάγκες των πολιτών που ζουν στο εξωτερικό και έχουν ήδη προχωρήσει σε σημαντικές αποφάσεις, οι οποίες αφορούν τόσο τη διαβίωση όσο και την επαγγελματική τους σταδιοδρομία. Πολλοί Έλληνες αποφάσισαν να μεταναστεύσουν λόγω των δύσκολων οικονομικών συνθηκών που επικρατούσαν στη χώρα μας τα τελευταία χρόνια. Αυτή η απόφαση δεν ήταν απλώς μία προσωρινή επιλογή, αλλά μια στρατηγική αλλαγή στη ζωή τους, η οποία περιελάβανε και σοβαρές επαγγελματικές προοπτικές. Πολλοί από αυτούς σπουδάζουν σε κορυφαία εκπαιδευτικά ιδρύματα, δίνοντας ώθηση στη γνώση και την καινοτομία, ενώ άλλοι έχουν καταφέρει να αναρριχηθούν σε ηγετικές θέσεις σε μεγάλες διεθνείς εταιρείες. Όλοι αυτοί οι πολίτες, έχοντας διαμορφώσει τη ζωή τους στο εξωτερικό, συχνά είναι δεσμευμένοι σε μακροχρόνια οικονομικά προγράμματα, όπως τα στεγαστικά δάνεια, γεγονός που καθιστά πρακτικά αδύνατη την επιστροφή τους στην Ελλάδα. Η προτεινόμενη διάταξη του νομοσχεδίου φαίνεται να έχει έναν δαιμονικό και τιμωρητικό χαρακτήρα, επιβάλλοντας αναδρομικά πιο αυστηρούς όρους στους πολίτες που ενήργησαν με βάση ένα διαφορετικό νομικό πλαίσιο. Αυτό δυσχεραίνει ακόμη περισσότερο την επιστροφή των Ελλήνων του εξωτερικού στην πατρίδα τους και δημιουργεί έντονο αίσθημα αδικίας. Η πιθανότητα επιστροφής στη χώρα και η αναζήτηση ευκαιριών για τους νέους ανθρώπους της διασποράς καθίσταται όλο και πιο μακρινή, καθώς οι αποφάσεις που έχουν πάρει επηρεάζονται από τις συνθήκες της χώρας υποδοχής και τις οικονομικές τους δεσμεύσεις. Σύμφωνα με το άρθρο 25 του Ν. 3421/2005, οι Έλληνες του εξωτερικού γνώριζαν ότι για να θεωρηθούν μόνιμοι κάτοικοι εξωτερικού, έπρεπε να πληρούν μία από τις εξής δύο προϋποθέσεις: 1)Να έχουν ζήσει 11 συνεχόμενα χρόνια στο εξωτερικό με κύρια και μόνιμη εγκατάσταση, ή 2)Να έχουν ζήσει 7 συνεχόμενα χρόνια στο εξωτερικό με βιοποριστική εγκατάσταση και κατοικία. Με βάση αυτές τις προϋποθέσεις, οι πολίτες είχαν τη δυνατότητα να οργανώσουν τη ζωή τους και να λάβουν αποφάσεις για τη μελλοντική τους πορεία με έναν καθορισμένο χρονικό ορίζοντα. Ωστόσο, με την ισχύουσα διατύπωση της μεταβατικής διάταξης και την προθεσμία της 31ης Δεκεμβρίου 2028, ανακύπτει πρόβλημα για όσους άρχισαν τη διαμονή τους στο εξωτερικό πριν την ψήφιση του νέου νόμου. Η προθεσμία αυτή δεν επαρκεί για να καλύψει τον απαιτούμενο χρόνο των 11 ετών που προέβλεπε το άρθρο 25 του Ν. 3421/2005. Για τον λόγο αυτό, είναι αναγκαίο και δίκαιο η μεταβατική διάταξη να παραταθεί μέχρι την 31η Δεκεμβρίου 2036, έτσι ώστε να καλύψει πλήρως τον ενδεκαετή χρονικό ορίζοντα που είχε θεσπιστεί από το προηγούμενο νομοθετικό πλαίσιο. Η προτεινόμενη παράταση θα διασφάλιζε τη θεμελιώδη αρχή της συνέχειας του δικαίου, η οποία απαιτεί την προστασία των δικαιωμάτων των πολιτών που βασίστηκαν καλόπιστα στις ρυθμίσεις που ίσχυαν κατά την περίοδο των επιλογών τους. Μια τέτοια ρύθμιση θα ενίσχυε την εμπιστοσύνη στους πολίτες, αποτρέποντας την αίσθηση ότι οι προσπάθειες τους στο εξωτερικό τιμωρούνται αναδρομικά από το κράτος.