• Σχόλιο του χρήστη 'ΑΣΜΙΑΣ ΣΤΥΑ' | 1 Δεκεμβρίου 2025, 09:06

    Το παρόν μέρος παρουσιάζεται ως «εκσυγχρονισμός» της στρατιωτικής ακαδημαϊκής εκπαίδευσης, αλλά στην πραγματικότητα λειτουργεί ως καμουφλάζ ενός γιγαντιαίου μηχανισμού συγκεντρωτικού ελέγχου. Η ίδρυση της ΔΙΔΑΕ και η συσσώρευση εξουσιών στο πρόσωπο ενός Διοικητή, που λειτουργεί ως απόλυτος άρχοντας της ακαδημαϊκής λειτουργίας, μετατρέπει τις ΑΣΜΥ και τα ΑΣΕΙ όχι σε ανώτατα ιδρύματα, αλλά σε επαγγελματικές σχολές πλήρως υποτελείς στη στρατιωτική ιεραρχία. Η δήθεν «ισοτιμία με τα ΑΕΙ» είναι μια χάρτινη βιτρίνα: χωρίς αυτονομία, χωρίς ουσιαστική συμμετοχή ΔΕΠ στη λήψη αποφάσεων, χωρίς το παραμικρό ίχνος εγγύησης ότι η ακαδημαϊκή λειτουργία δεν θα υποτάσσεται στις εκάστοτε πολιτικές και υπηρεσιακές σκοπιμότητες. Οι ΑΣΣΥ βαφτίζονται ΑΣΜΥ, αλλά αυτό που συμβαίνει δεν είναι αναβάθμιση — είναι καμουφλαρισμένη υποβάθμιση. Στο όνομα του εκσυγχρονισμού, το νομοσχέδιο αφαιρεί από τις σχολές ό,τι τις καθιστά ζωντανά εκπαιδευτικά ιδρύματα και τις μετατρέπει σε εργοστάσια παραγωγής φτηνής εργασίας. Το διοικητικό σχήμα, με στρατιωτικούς επικεφαλής σε όλα τα κρίσιμα πόστα, δεν επιτρέπει καμία πραγματική ακαδημαϊκή ελευθερία. Η Κοσμητεία υπάρχει για διακοσμητικούς λόγους, με τον Κοσμήτορα να λειτουργεί ουσιαστικά ως διοικητικός υφιστάμενος, και όχι ως θεσμικός φορέας γνώσης. Πώς μπορεί μια σχολή να ισχυριστεί ότι είναι «ανώτατη», όταν κάθε απόφαση περνά εξ ορισμού από τον στρατιωτικό διοικητή; Η ίδρυση ΕΛΚΕ με πλήρως στρατιωτικό έλεγχο αποκαλύπτει το πραγματικό σχέδιο: οι σχολές να μετατραπούν σε επιχειρησιακούς και οικονομικούς βραχίονες του Υπουργείου Άμυνας. Το νομοσχέδιο προβλέπει ανοιχτά όχι μόνο έρευνα υπαγόμενη στη διοίκηση, αλλά και παροχή υπηρεσιών, πιστοποίηση υλικού, δίδακτρα σε μεταπτυχιακά, ακόμη και εμπορική δραστηριότητα. Πρόκειται για την πιο ωμή παρέμβαση στην ερευνητική λειτουργία των σχολών που έχει εμφανιστεί ποτέ. Αντί να προστατεύεται η γνώση από την πολιτική και στρατιωτική εξουσία, παραδίδεται ολοκληρωτικά σε αυτήν. Εδώ δεν μιλάμε για ακαδημαϊκό σύστημα — μιλάμε για υπαγωγή της εκπαίδευσης σε έναν στρατιωτικο-οικονομικό μηχανισμό. Ακόμη πιο προκλητικό είναι ότι οι ΑΣΜΥ εμφανίζονται ως «ανώτατα» ιδρύματα, ενώ την ίδια στιγμή οι απόφοιτοί τους (εσύ, οι συνάδελφοί σου, όλη η γενιά των υπαξιωματικών) υποβιβάζονται βαθμολογικά, καθηλώνονται στην Υπαξιωματική βαθμολογική επετηρίδα και αποκλείονται από κάθε πραγματική προοπτική εξέλιξης. Το νομοσχέδιο θέλει σχολές «ανώτατες» μόνο για να δικαιολογήσει την παραγωγή προσωπικού υψηλών προσόντων που όμως δεν θα προάγεται ποτέ. Αναβάθμιση στα χαρτιά, υποτίμηση στην πράξη. Η φαινομενική πανεπιστημιοποίηση των ΑΣΜΥ λειτουργεί ως ιδεολογικός μανδύας για να αποκρυφτεί η επιχειρούμενη στρατιωτικοποίηση και πειθαρχική ασφυξία της ακαδημαϊκής ζωής. Καμία άλλη χώρα της Ευρώπης που εντάσσει στρατιωτικές σχολές σε επίπεδο ανώτατης εκπαίδευσης δεν αφαιρεί από τους εκπαιδευτικούς και τα συλλογικά τους όργανα κάθε ουσιαστική αρμοδιότητα. Στην Ελλάδα όμως το μοντέλο δεν είναι ούτε ευρωπαϊκό ούτε ακαδημαϊκό — είναι διοικητικό, αυταρχικό και κυρίως λειτουργικό προς την ιδέα ενός Στρατεύματος δύο ταχυτήτων, όπου οι απόφοιτοι ΑΣΜΥ θα φέρουν «τίτλο ΑΕΙ» αλλά θα καθηλώνονται εργασιακά, μισθολογικά και βαθμολογικά. Το Μέρος Η΄ δεν εκσυγχρονίζει τίποτα. Θέτει όμως τις βάσεις για δύο πράγματα: 1. Τη δημιουργία ενός στρατιωτικού γραφειοκρατικού πανεπιστημισμού, πλήρως εξαρτημένου από την πολιτική και στρατιωτική διοίκηση. 2. Την πλήρη υπονόμευση του ρόλου των υπαξιωματικών, οι οποίοι παρουσιάζονται ως «απόφοιτοι ανώτατης σχολής» μόνο για λόγους εντυπωσιασμού, ενώ τους αφαιρούνται τα δικαιώματα εξέλιξης που είχαν επί δεκαετίες. Όσα περιλαμβάνονται στο Μέρος Η΄ δεν αποτελούν μεταρρύθμιση. Η ουσία είναι η ίδια που διατρέχει όλο το νομοσχέδιο: δημιουργία φθηνότερου προσωπικού, πειθαρχικά πλήρως ελεγχόμενου, εκπαιδευτικά «ανώτατου» αλλά επιχειρησιακά και βαθμολογικά εγκλωβισμένου. Πρόκειται για την πιο συστηματική υπονόμευση των ΑΣΣΥ από την εποχή της ίδρυσής τους.