Υπουργείο Εθνικής Άμυνας

Δικτυακός Τόπος Διαβουλεύσεων

• Σχόλιο του χρήστη 'ΑΣΜΙΑΣ ΣΤΥΑ' | 1 Δεκεμβρίου 2025, 09:39

  Μόνιμος Σύνδεσμος

  • Υποχρεωτική στράτευση ως πολιτική, όχι ως εθνική ανάγκη Η ρύθμιση καθιστά υποχρεωτική τη στράτευση για όλους άνδρες (και εν δυνάμει γυναίκες αν εγκριθεί εθελοντική θητεία), χωρίς διακρίσεις ακόμα και για όσους έχουν κοινωνικές, οικονομικές ή υγειονομικές δυσκολίες — εκτός από ειδικές, σπάνιες εξαιρέσεις. Αυτό σημαίνει ότι η δημόσια πολιτική μετατρέπεται σε παλαιάς κοπής μηχανισμό εθνικής υποχρέωσης, χωρίς να λαμβάνει υπόψη κοινωνικές πραγματικότητες — με ρίσκο να μετατραπεί η θητεία σε εργαλείο πίεσης και κοινωνικού ελέγχου. • Μαζική, αυτοματοποιημένη καταγραφή και παρακολούθηση πολιτών Η χρήση μηχανογραφικών αρχείων (ΜΑΚ, ΑΣΥΣΕΔ), η υποχρέωση συνεχούς ενημέρωσης στοιχείων, η δυνατότητα επιβολής πρόσθετης «στρατιωτικής υποχρέωσης» σε περίπτωση παράλειψης — όλα δείχνουν μια προσπάθεια εντατικής κρατικής καταγραφής των πολιτών. Αυτό δεν είναι απλώς στρατολογία — είναι συστηματική μετατροπή πολιτών σε δεδομένα, με συνεχή και δια βίου ρύθμιση της παρουσίας τους στο κράτος. • Ποινικοποίηση της πολιτικής επιλογής και ιδεολογικής/θρησκευτικής διαφοράς Η δυνατότητα αποφυγής στράτευσης περιορίζεται σε ελάχιστες περιπτώσεις (σοβαρή αναπηρία, βαριά υγεία, τυπικές εξαιρέσεις), ενώ ακόμα και η διαδικασία απαλλαγής ή αναβολής εξαρτάται από γραφειοκρατικές και αυστηρές υγειονομικές κρίσεις. Με αυτόν τον τρόπο, όποιος δεν «χωράει» στα δεσμευμένα κριτήρια αντιμετωπίζεται ως ανυπότακτος ή λιποτάκτης — όχι ως πολίτης με δικαίωμα κρίσης, συνείδησης ή κοινωνικής δυσχέρειας. • Στρατιωτική θητεία ως κοινωνικός εκβιασμός — όχι επιλογή Η διάρκειά της (6, 9 ή 12 μήνες) και η υποχρεωτικότητα καθιστούν τη θητεία ως βαρύ κοινωνικό βάρος — για νέους που πιθανώς σπουδάζουν, εργάζονται, έχουν οικογένεια. Δεν υπάρχει πραγματική πρόνοια για επαγγελματική συνέχεια, κοινωνική στήριξη ή αναγνώριση της θητείας ως κοινωνικής προσφοράς με ρεαλιστικά κίνητρα. Αντίθετα, η ρύθμιση μοιάζει περισσότερο με υποχρέωση-αγγαρεία, χωρίς αναλογική ανταμοιβή. • Επέκταση στοχευμένης επιτήρησης: από την εφηβεία έως τα 60+ Η καταγραφή ξεκινά από τα 18 χρόνια (με απογραφή στα μητρώα) και η υποχρέωση στράτευσης — ή εφεδρείας — εκτείνεται έως τα 45 ή 60 έτη, ανάλογα με το στάδιο. Αυτό σημαίνει ότι η πολιτεία θεωρεί τους πολίτες ως «διαθέσιμο στρατιωτικό δυναμικό» για δεκαετίες — όχι ως ελεύθερους ανθρώπους με δικαίωμα προσωπικής και κοινωνικής πορείας. • Ελάχιστες νομικές ή κοινωνικές εγγυήσεις — πειθαρχία και καταναγκασμός Οι όποιες ιατρικές, κοινωνικές ή ιδεολογικές εξαιρέσεις δεν αντισταθμίζουν το συνολικό καθεστώς υποχρέωσης, πίεσης και επιτήρησης. Η διάσταση δεν είναι στρατιωτική ανάγκη, αλλά κράτους εξουσίας που θεωρεί ως δεδομένο ότι κάθε πολίτης είναι — και πρέπει να είναι — διαθέσιμος για στρατιωτική χρήση.