|
Υπουργείο Εθνικής Άμυνας Δικτυακός Τόπος Διαβουλεύσεων OpenGov.gr Ανοικτή Διακυβέρνηση |
Πολιτική Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα Πολιτική Ασφαλείας και Πολιτική Cookies Όροι Χρήσης Πλαίσιο Διαλόγου |
Creative Commons License![]() Με Χρήση του ΕΛ/ΛΑΚ λογισμικού Wordpress. |
1. Το νομοσχέδιο συγκεντρώνει υπερβολικές εξουσίες στο πρόσωπο του υπουργού. Όχι μόνο του σημερινού, αλλά και του επόμενου, του μεθεπόμενου, ακόμη και κάποιου διορισμένου που δεν έχει εκλεγεί από τον λαό. Όπως γνωρίζετε, υπουργός μπορεί να οριστεί οποιοσδήποτε, ακόμη και μη εκλεγμένος. Έτσι, ένας μελλοντικός “Έλληνας Ντόναλντ” θα μπορούσε να διορίσει έναν “Έλληνα Μασκ” με υπερεξουσίες. Δημοκρατικές ασφαλιστικές δικλείδες που κατακτήθηκαν με αγώνες μετατρέπονται σε μια μισή υπογραφή ενός υπουργού. 2. Το νομοσχέδιο επιτρέπει σε έναν διοικητή με χαμηλά προσόντα, ή ακόμη και σε έναν διοικητή που ενεργεί εν θερμώ, χωρίς νηφάλια κρίση, να χειραγωγήσει δύο ακόμη συνυπογράφοντες και έτσι να προχωρά σε αποτάξεις στελεχών. 3. Το πνεύμα του νομοσχεδίου επιχειρεί να εξομοιώσει τους Έλληνες υπαξιωματικούς με τους Αμερικανούς, οι οποίοι στη συντριπτική τους πλειονότητα προέρχονται από χαμηλότερα μορφωτικά στρώματα και διαθέτουν περιορισμένες δεξιότητες. Ωστόσο, στις ΗΠΑ έχουν πολύ σαφή περιγραφή καθηκόντων, απολύτως προσδιορισμένο εργασιακό ρόλο και ξεκάθαρο career path που λειτουργεί σε ένα συνεκτικό πλαίσιο. Από τις εκατοντάδες ουσιώδεις διαφορές που χωρίζουν το ελληνικό από το αμερικανικό στρατιωτικό σύστημα, το νομοσχέδιο επιλέγει να εστιάσει σε μία μόνο πτυχή και θεωρεί ότι αυτή η αποσπασματική προσέγγιση θα αποδώσει. 4. Θα διοικεί δηλαδή έναν ουλαμό μάχης που αποτελείται από 40χρονους Αρχιλοχίες β' ένας 50χρονος Αρχιλοχία α' και πιστεύετε ότι αυτό θα λειτουργήσει; Ο βαθμός βοηθάει να διοικήσει κάποιος στον στρατό. Προΐσταμαι σε καμιά 50αριά 40-50χρονους υπαξιωματικούς και ελάχιστους κατώτερους αξιωματικούς. Αν δεν είχα υψηλό βαθμό δεν θα με άκουγε κανείς. Δεν είμαι καλύτερος από αυτούς, είμαι όμως ο προϊστάμενος τους και με σέβονται και ΕΚΤΕΛΛΟΥΝ ότι λέω επειδή είμαι ανώτερος αξιωματικός. Αυτός είναι ο στρατός, έτσι λειτουργεί. Κι έτσι πρέπει να λειτουργεί. Στον πόλεμο δεν θα αξιολογήσουμε αν αυτό που μας είπε ο Ανθστής Α' είναι σωστό. Απλώς θα πρέπει να το εκτελέσουμε. Ο βαθμός μετράει. Μας μιλάει ο Διοικητής και εκτελούμε. Επειδή έχει ΒΑΘΜΟ! Δεν μπορεί να μας απολύσει, δεν μπορεί να μας μιλήσει άσχημα, δεν μπορεί να μας κρατήσει μέσα φυλακή όπως στην σχολή. Εκτελούμε όμως τις διαταγές του επειδή έχει βαθμό. Δεν νομίζω να τολμήσει κανείς να υπονοήσει ότι όλες αυτές τις διοικητικές θέσεις (και δεν μιλάμε μόνο για τη θέση του διοικητή) μπορούν να καλυφθούν από Ευέλπιδες ή Ίκαρους. Οι Ίκαροι, για παράδειγμα, από Ανθυποσμηναγοί μέχρι και Σμηναγοί–Επισμηναγοί, πρέπει να βρίσκονται στο αεροπλάνο, είτε είναι ιπτάμενοι είτε μηχανικοί. Δηλαδή στο Αρχηγείο (ΑΤΑ) θα υπηρετούν Σμηνίες έως Ανθυπασπιστές και από Αντισμηνάρχους μέχρι Ταξιάρχους; Αυτό λέγεται διαρθρωτικό πρόβλημα. Φαντάζομαι τώρα δεκάδες μονάδες όλων των Όπλων και Σωμάτων με μια “συμπιεσμένη” βαθμολογική πυραμίδα, με μια τεράστια βαθμολογική τρύπα στη μέση. Όποιος έχει υπηρετήσει πάνω από δύο χρόνια γνωρίζει ότι αυτό το σχήμα είναι αδύνατον να λειτουργήσει. Όποιο αντισταθμιστικό επιχείρημα κι αν προταθεί θα είναι καθαρά προσχηματικό. Για παράδειγμα, μην μου πείτε ότι θα προσλάβουν περισσότερους αξιωματικούς στις σχολές, ώστε να πέσουν ακόμη περισσότερο οι βάσεις και να εισαχθούν κάθε είδους άτομα που γράφουν όλα τα “η” με γιώτα, γεμίζοντας τον στρατό με αξιωματικούς χαμηλότερης ποιότητας και εμπειρίας από τους σημερινούς, με μοναδικό τους προσόν τη “σφραγίδα γνησιότητας” της προέλευσης. 5. Δεν θα ασχοληθώ εκτεταμένα με την αδικία της εξαπάτησής μας. Έχει αναλυθεί επαρκώς. Θα παραθέσω μόνο το παρακάτω: Περνάγαμε Ευελπίδων, Ικάρων, Ναυτικών Δοκίμων (συγνώμη που ήμασταν μαθητάρες, συγνώμη που οι γονείς μας πλήρωναν 3 χρόνια φροντιστήρια, συγνώμη που δεν χρειάστηκε να βάλουμε βύσμα για να μπούμε) και επιλέξαμε τη σχολή μας συνειδητά (αν δεν το πιστεύετε, ας είναι). Συγγνώμη που δεν θέλαμε να γίνουμε ιπτάμενοι, συγγνώμη που δεν μας άρεσε η θάλασσα, συγγνώμη που δεν μας ταίριαζαν οι μεταθέσεις της ξηράς κάθε δύο χρόνια, συγγνώμη που ονειρευτήκαμε να επισκευάζουμε μαχητικά αεροσκάφη. Συγγνώμη που θέλαμε να γίνουμε Σμηνίες και να αποστρατευτούμε Σμήναρχοι. Δεν διεκδικήσαμε τίποτα, δεν επαναστατήσαμε όταν γεμίσατε την πλάση με αξιωματικούς που μας προσπερνούσαν σαν τα F16 με δικαστήρια και τροπολογίες και που "δεν ξέραν από έγγραφα", δεν ξέραν από κουμπιούτερ, που δεν ήταν αυτοί για τέτοια, που δεν ήθελαν να βγουν επιθεωρητές, ούτε εκπαιδευτές που έψαχναν κρυψώνες σε λέσχες και καντίνες και φανταρίστικες ασχολίες για να στεγάσουν την καθημερινότητά τους και την ξαφνική, ανέλπιστη "αξιωματικίλα" τους. Ήμασταν οι στρατιώτες, οι πιστοί και φιλότιμοι. Δεν θα σας λείψουμε και ο λόγος είναι ότι είστε περαστικοί. Θα λείψουμε όμως σε αυτούς που αφελώς σας πίστεψαν για το μεγαλείο που τους τάξατε αφήνοντάς τους μόνους τους, και θα πρέπει μόνοι τους να σηκώσουν στις πλάτες τους ένα σύστημα που δεν θα καταφέρει να τους στηρίξει επειδή έχει σαθρά (ή καθόλου) θεμέλια.