Υπουργείο Εθνικής Άμυνας

Δικτυακός Τόπος Διαβουλεύσεων

• Σχόλιο του χρήστη 'ΣΧΚ' | 2 Δεκεμβρίου 2025, 01:17

  Μόνιμος Σύνδεσμος

  ΥΠΟΜΝΗΜΑ – ΝΟΜΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ Επί του Σχεδίου Νόμου του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας σχετικά με τον ορισμό του Μονίμου Κατοίκου Εξωτερικού (ΜΚΕ) Έντονη αμφισβήτηση συνταγματικότητας – Ειδική προειδοποίηση περί νομολογιακού κινδύνου ⸻ 1. Εισαγωγή – Αντικείμενο της ένστασης Με το παρόν υπόμνημα διατυπώνεται σαφής αντίθεση και έντονη νομική επιφύλαξη έναντι των προτεινόμενων διατάξεων που μεταβάλλουν τον ορισμό του Μόνιμου Κατοίκου Εξωτερικού (ΜΚΕ), εισάγοντας το αυθαίρετο κριτήριο παραμονής στο εξωτερικό κατά την ηλικία 16–18 ετών, καθώς και έναντι της ενδεχόμενης εφαρμογής των ρυθμίσεων σε πολίτες που βρίσκονται ήδη μόνιμα εγκατεστημένοι στο εξωτερικό πριν την έναρξη ισχύος του νόμου. Οι συγκεκριμένες διατάξεις συνιστούν κατάφωρη απόκλιση από θεμελιώδεις συνταγματικές αρχές, παραβιάζουν το ενωσιακό κεκτημένο, προσβάλλουν την ασφάλεια δικαίου και εισάγουν διακρίσεις που δεν αντέχουν σε κανέναν έλεγχο αναλογικότητας ή λογικής συνοχής. ⸻ 2. Χαρακτήρας της ρύθμισης – ΕΠΙΒΑΡΥΝΤΙΚΗ Αναδρομή υπό τον μανδύα «νέου ορισμού» Η εισαγωγή ηλικιακού κριτηρίου 16–18 ετών: • επιβαρύνει πολίτες που έχουν ήδη εγκατασταθεί στο εξωτερικό υπό το προηγούμενο καθεστώς, • αναιρεί δικαιώματα τα οποία είχαν ήδη θεμελιωθεί βάσει της υφιστάμενης νομοθεσίας, • μετατρέπει χιλιάδες πολίτες αυτοδίκαια σε ανυπότακτους, χωρίς καμία προηγούμενη προειδοποίηση και χωρίς νομοθετικά εχέγγυα μεταβατικότητας. Η πρακτική αυτή αποτελεί έμμεση, αλλά ουσιαστική αναδρομική επιβολή δυσμενέστερων στρατολογικών υποχρεώσεων, κατά παράβαση: • του άρθρου 2 παρ. 1 Σ (σεβασμός της ανθρώπινης αξιοπρέπειας), • της αρχής της προβλεψιμότητας του δικαίου, • της νομολογίας του ΣτΕ (απαγόρευση μεταβολών που αιφνιδιάζουν ή ανατρέπουν θεμελιωμένες καταστάσεις). ⸻ 3. Παραβίαση της Αρχής της Προστατευόμενης Εμπιστοσύνης του Πολίτη Η νομολογία του ΣτΕ είναι πάγια: η Διοίκηση υποχρεούται να σέβεται την εύλογη εμπιστοσύνη που δημιουργεί η ισχύουσα νομοθεσία. Στην προκειμένη περίπτωση: • Χιλιάδες πολίτες εγκαταστάθηκαν στο εξωτερικό υπό το παλαιό πλαίσιο, το οποίο ουδέποτε προέβλεπε ηλικιακό κριτήριο. • Ο νέος νόμος μετατρέπει σε «παράνομη» και «ανυπότακτη» μια κατάσταση που το ίδιο το κράτος είχε ρητά επιτρέψει. • Η αιφνίδια, απροειδοποίητη μεταβολή παραβιάζει την αρχή της χρηστής διοίκησης και δημιουργεί συνθήκες καθολικής διοικητικής ανασφάλειας. Επιπλέον, πλήττει δυσανάλογα εργαζόμενους, νέους με σπουδές στο εξωτερικό, και οικογενειάρχες που ζουν και εργάζονται στο εξωτερικό για χρόνια. ⸻ 4. Ψυχρή παραβίαση της Αρχής της Αναλογικότητας (άρθρο 25 Σ) Το κριτήριο «παραμονή στο εξωτερικό 16–18 ετών» είναι: • αυθαίρετο, • ανεξήγητο, • μη συνδεόμενο με πραγματικές στρατολογικές ανάγκες, • αντιεπιστημονικό, • και δυσανάλογο σε σχέση με τον επιδιωκόμενο σκοπό. Ούτε προάγει τη στρατολογική τάξη ούτε ανταποκρίνεται σε πραγματικά δεδομένα ζωής των πολιτών. Αντιθέτως: • αποκλείει πολίτες που διαμένουν επί 5, 10 ή 20 χρόνια στο εξωτερικό, • εισάγει ένα κριτήριο το οποίο κανείς δεν μπορούσε να έχει προβλέψει ως ανήλικος, • δημιουργεί ένα καθεστώς προδήλως αντισυνταγματικό. Το μέτρο δεν επιβιώνει ούτε τον χαλαρότερο έλεγχο αναλογικότητας. ⸻ 5. Παραβίαση του άρθρου 4 Σ – Αδικαιολόγητη άνιση μεταχείριση Το νέο κριτήριο δημιουργεί: • αναιτιολόγητες διακρίσεις μεταξύ πολιτών που έχουν ίδιες πραγματικές συνθήκες ζωής στο εξωτερικό, • δυο ταχύτητες πολιτών χωρίς καμία λογική, • ανισότητες που αντιβαίνουν στον πυρήνα της συνταγματικής ισότητας. Πρόκειται για ρύθμιση που επιλέγει έναν αυθαίρετο χρονολογικό δείκτη, άσχετο με την πραγματικότητα της ανθρώπινης ζωής, και τον χρησιμοποιεί ως καταστατικό κριτήριο για θεμελιώδη διοικητικά δικαιώματα. Τέτοιου είδους κριτήρια έχουν απορριφθεί επανειλημμένα από το ΣτΕ όταν διαπιστώνεται έλλειψη λογικής συνάφειας με τον νομοθετικό σκοπό. ⸻ 6. Παραβίαση της Ελευθερίας Μετακίνησης & Κατοικίας (άρθρο 5 Σ – άρθρο 45 Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων ΕΕ) Η ρύθμιση: • αποθαρρύνει τη διαμονή στο εξωτερικό, • περιορίζει την πρόσβαση σε εργασία, σπουδές και επαγγελματική κινητικότητα, • επιβάλλει προδήλως δυσμενείς συνέπειες σε ενήλικες, επειδή δεν έφυγαν από την Ελλάδα στην «σωστή» ηλικία. Πρόκειται για έμμεσο περιορισμό της ελευθερίας μετακίνησης εντός ΕΕ, ο οποίος θα μπορούσε να αποτελέσει αντικείμενο προσφυγής και ενώπιον ευρωπαϊκών οργάνων. ⸻ 7. Νομοτεχνική ανεπάρκεια – Επικίνδυνη απουσία μεταβατικών διατάξεων Η πλήρης απουσία μεταβατικών διατάξεων συνιστά: • βαρύ νομοτεχνικό σφάλμα, • παράβαση της αρχής της συνέχειας της διοίκησης, • παραβίαση της νομολογίας του ΣτΕ, που απαιτεί μεταβατικότητα όταν νέες διατάξεις ανατρέπουν δικαιώματα ή καταστάσεις που είχαν διαμορφωθεί επί μακρόν. Η έλλειψη μεταβατικότητας εκθέτει τη Διοίκηση σε μαζικές ενστάσεις, ενδικοφανείς προσφυγές και αιτήσεις ακύρωσης — με υψηλή πιθανότητα επιτυχίας λόγω των ανωτέρω συνταγματικών πλημμελειών. ⸻ 8. Σαφής προειδοποίηση νομολογιακού κινδύνου Η προβληματική αυτή ρύθμιση: • δυνητικά ακυρώνεται στο ΣτΕ λόγω απουσίας αναλογικότητας και επιβλαβούς αναδρομικής επίπτωσης, • εκθέτει το κράτος σε συρροή προσφυγών από πολίτες της ΕΕ, • δημιουργεί ακυρωτικό κενό που θα ανατρέψει τη στρατολογική πολιτική ολόκληρου του υπουργείου. Το νομικό ρίσκο είναι εξαιρετικά υψηλό. ⸻ 9. Αίτημα – Τι απαιτείται απολύτως Ζητείται: 1. Άμεση απαλοιφή του ηλικιακού κριτηρίου 16–18 ετών. 2. Ρητή προστασία όλων όσων διαμένουν ήδη στο εξωτερικό πριν από την ισχύ του νόμου. 3. Αναγνώριση ΜΚΕ βάσει πραγματικών συνθηκών διαβίωσης, όχι ανυπόστατων χρονικών ορίων. 4. Εισαγωγή μεταβατικών διατάξεων που διαφυλάσσουν θεμελιωμένα δικαιώματα. 5. Πλήρης επανεξέταση του ορισμού ΜΚΕ ώστε να αποφεύγονται συνταγματικοί σκοπέλοι. ⸻ 10. Επίλογος Η παρούσα ρύθμιση συνιστά κατάφωρη προσβολή του κράτους δικαίου, υπονομεύει την αξιοπιστία της Διοίκησης, και οδηγεί σε μαζική παραγωγή «ανυπότακτων» εκ του μηδενός, χωρίς καμία λογική, αναλογικότητα ή θεμελίωση στο πραγματικό. Καλείται ο νομοθέτης: • να αποσύρει ή να αναμορφώσει πλήρως τη διάταξη, • να σεβαστεί τις αρχές του Συντάγματος, • και να προστατεύσει χιλιάδες πολίτες από αδικαιολόγητη, παράλογη και ουσιαστικά αναδρομική επιβάρυνση