Αρχική Χάρτης Μετάβασης των Ενόπλων Δυνάμεων στη Νέα Εποχή (Σταδιοδρομία και εξέλιξη Αξιωματικών, Υπαξιωματικών και Επαγγελματιών Οπλιτών των Ενόπλων Δυνάμεων...ΜΕΡΟΣ Θ΄ ΣΤΡΑΤΟΛΟΓΙΑ ΚΕΦΑΛΑΙΟ Α΄ ΟΡΙΣΜΟΙ ΚΑΙ ΓΕΝΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ (άρθρα 171-243)Σχόλιο του χρήστη Αλεξανδρος Καραμαγκος | 2 Δεκεμβρίου 2025, 13:13
  • Σχόλιο του χρήστη 'Αλεξανδρος Καραμαγκος' | 2 Δεκεμβρίου 2025, 13:13

    Το σχέδιο νόμου (άρθρα 183 παρ. 2 περ. β, 208 παρ. 4, 6–9, 211 παρ. 3, 242 παρ. 14) εισάγει ένα ιδιαίτερα αυστηρό και δυσανάλογο πλαίσιο για στρατολογική αναβολή και απαλλαγή λόγω ψυχικών παθήσεων: υποχρεωτική πολυετής κλιμάκωση αναβολών (έως 5 έτη), σύνδεση τελικής απαλλαγής με πιστοποίηση αναπηρίας, υποβάθμιση ιδιωτικών ψυχιατρικών γνωματεύσεων, απειλή ανυποταξίας σε περίπτωση άρνησης ψυχομετρικών/νοσηλείας, ευρεία πρόσβαση σε ηλεκτρονικό φάκελο υγείας. Τα μέτρα παραβιάζουν αρχές του Συντάγματος: ανθρώπινη αξία (άρθρο 2 §1), ισότητα (άρθρο 4), ελεύθερη ανάπτυξη προσωπικότητας (άρθρο 5 §1), προστασία υγείας (άρθρο 21 §3), προστασία δεδομένων (άρθρο 9Α), αναλογικότητα και δικαιολογημένη εμπιστοσύνη (άρθρο 25 §1). Ζητείται απόσυρση ή ουσιαστική τροποποίηση. Ενσωματώνεται ρητή πρόταση για άρθρο 208 παρ. 4 ώστε να κατοχυρωθεί ότι κάθε νόμιμα ασκών ψυχίατρος, δημόσιος ή ιδιώτης, εκδίδει ισότιμη γνωμάτευση (κατά το άρθρο 5 ν. 3418/2005 όπως τροποποιήθηκε με άρθρο 6 ν. 3627/2007). Εντοπισμός προβληματικών διατάξεων Άρθρο 183 παρ. 2 περ. β: Πενταετής ανώτατος κύκλος αναβολών (εξάμηνα/έτη) αποκλειστικά για ψυχικές παθήσεις. Άρθρο 208 παρ. 4 περ. βα–ββ: Υποχρεωτική προτίμηση ΚΕΠΑ ή δημοσίων ψυχιάτρων – ιδιωτική γνωμάτευση απλώς «προαιρετική». Άρθρο 208 παρ. 6: Τελική απαλλαγή μόνο μετά 5 έτη αναβολών και πιστοποίηση αναπηρίας (ΚΕΠΑ). Άρθρο 208 παρ. 7: Αδιευκρίνιστες ψυχομετρικές διαδικασίες και πιθανή «εκούσια» νοσηλεία ως διοικητικό στάδιο. Άρθρο 208 παρ. 8: Πρόσβαση ΕΔΥΨΕ στον ηλεκτρονικό φάκελο υγείας χωρίς σαφή περιορισμό σκοπού. Άρθρο 208 παρ. 9: Άρνηση εξετάσεων/νοσηλείας → αντιμετώπιση ως μη εμφάνισης (ανυποταξία). Άρθρο 211 παρ. 3: Υποχρεωτικά δημόσια έγγραφα ή ΚΕΠΑ για διαδικασία μέσω φρουραρχείου. Άρθρο 242 παρ. 14: Επανεξέταση ήδη απαλλαγμένων (π.χ. Ι5) χωρίς επαρκείς εγγυήσεις μη αναδρομικής επιβάρυνσης. Ισοτιμία ψυχιατρικών γνωματεύσεων (Άρθρο 208 παρ. 4) Η τρέχουσα διατύπωση υποβαθμίζει την ιδιωτική γνωμάτευση. Σύμφωνα με το άρθρο 5 ν. 3418/2005 (Κώδικας Ιατρικής Δεοντολογίας), όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 6 ν. 3627/2007, τα ιατρικά πιστοποιητικά και γνωματεύσεις έχουν το ίδιο κύρος και νομική ισχύ ενώπιον όλων των αρχών ανεξαρτήτως αν εκδίδονται από ιατρούς δημοσίων φορέων (Ν.Π.Δ.Δ.), ιδιωτικών φορέων (Ν.Π.Ι.Δ.) ή ελεύθερους επαγγελματίες. Η διαφοροποίηση στο σχέδιο νόμου είναι αντίθετη με την αρχή ισότητας και δημιουργεί περιττή επιβάρυνση πρόσβασης. Προτεινόμενη αντικατάσταση: «Για την παραπομπή σε ΕΔΥΨΕ γίνονται δεκτά ισότιμα ιατρικά πιστοποιητικά ή ψυχιατρικές γνωματεύσεις από κάθε ψυχίατρο με νόμιμη άδεια άσκησης επαγγέλματος, ανεξάρτητα από τον φορέα απασχόλησης. Πιστοποίηση ΚΕΠΑ μπορεί να προσκομίζεται επικουρικά. Η ΕΔΥΨΕ ζητεί συμπληρωματικά στοιχεία ή δεύτερη γνώμη μόνο με ειδικά αιτιολογημένη αμφιβολία.» Κύριοι άξονες αντισυνταγματικότητας: Ισότητα (άρθρο 4): Ειδικό αυστηρότερο καθεστώς μόνο για ψυχικές παθήσεις χωρίς αντικειμενική αιτιολόγηση. Ανθρώπινη αξία και υγεία (άρθρα 2 §1, 21 §3): Πολυετής αβεβαιότητα και πιεστικές διαδικασίες επιβαρύνουν ευάλωτη ομάδα. Ελεύθερη ανάπτυξη προσωπικότητας (άρθρο 5 §1): Εμποδίζεται ο προγραμματισμός ζωής, εργασίας, θεραπευτικής πορείας. Αναλογικότητα/δικαιολογημένη εμπιστοσύνη (άρθρο 25 §1): Υπάρχουν ηπιότερα μέσα αντί του πενταετούς «διαδρόμου». Μεταβατική επανεξέταση διαρρηγνύει προσδοκίες απαλλαγμένων. Προσωπικά δεδομένα (άρθρο 9Α): Ευρεία πρόσβαση στον ηλεκτρονικό φάκελο χωρίς σαφή περιορισμό και ενημέρωση. Ατομική ελευθερία (άρθρο 5 §1): Νοσηλεία χρησιμοποιείται ως διοικητικό εργαλείο τεκμηρίωσης, όχι αμιγώς θεραπευτικό μέτρο. Ισοτιμία γνωματεύσεων: Παραβίαση νόμιμης ισχύος ιδιωτικών πιστοποιητικών (άρθρο 5 ν. 3418/2005). Στίγμα: Συνδυασμός πενταετίας, απειλής ανυποταξίας, πρόσβασης σε δεδομένα εντείνει κοινωνική αποξένωση. Καταληκτικό αίτημα Ζητούμε την απόσυρση ή αναμόρφωση των άρθρων 183 παρ. 2 περ. β, 208 παρ. 4, 6–9, 211 παρ. 3 και 242 παρ. 14 ώστε: α) να εξαλειφθεί η ειδική πενταετής κλιμάκωση, β) να κατοχυρωθεί ισοτιμία γνωματεύσεων κάθε ψυχιάτρου (δημοσίου ή ιδιώτη) κατά το άρθρο 5 ν. 3418/2005, γ) να περιοριστεί η πρόσβαση σε δεδομένα υγείας, δ) να διασφαλιστεί μη αναδρομική επιβάρυνση ήδη απαλλαγμένων, ε) να αποσυνδεθεί τυχόν νοσηλεία από διοικητική πίεση. Η παρούσα διαμόρφωση δεν εξυπηρετεί αναλογικά τον σκοπό ελέγχου καταχρήσεων και παράγει συνταγματικά ελλείμματα. Το σχέδιο νόμου επιβάλλει ειδικό πενταετές πλαίσιο διαδοχικών αναβολών και σύνδεση της τελικής απαλλαγής με πιστοποίηση αναπηρίας για ψυχικές παθήσεις (άρθρα 183, 208), υποβαθμίζει ιδιωτικές ψυχιατρικές γνωματεύσεις (208 παρ. 4), προβλέπει ασαφείς ψυχομετρικές διαδικασίες, πιθανή «εκούσια» νοσηλεία ως διοικητικό στάδιο, ευρεία πρόσβαση στον ηλεκτρονικό φάκελο υγείας και απειλή ανυποταξίας σε άρνηση (208 παρ. 7–9), ενώ επιτρέπει επανεξέταση ήδη απαλλαγμένων (242 παρ. 14). Οι ρυθμίσεις παραβιάζουν αρχές ισότητας, αναλογικότητας, προστασίας υγείας, δεδομένων και αξιοπρέπειας. Ζητείται: κατάργηση πενταετούς κύκλου, ισοτιμία γνωματεύσεων κάθε ψυχιάτρου (άρθρο 5 ν. 3418/2005), περιορισμός πρόσβασης σε δεδομένα, ενίσχυση μεταβατικής προστασίας και αποσύνδεση νοσηλείας από διοικητικό καταναγκασμό.