|
Υπουργείο Εθνικής Άμυνας Δικτυακός Τόπος Διαβουλεύσεων OpenGov.gr Ανοικτή Διακυβέρνηση |
Πολιτική Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα Πολιτική Ασφαλείας και Πολιτική Cookies Όροι Χρήσης Πλαίσιο Διαλόγου |
Creative Commons License![]() Με Χρήση του ΕΛ/ΛΑΚ λογισμικού Wordpress. |
Αξιότιμοι κύριοι και κυρίες κοινωνοί του νομοσχεδίου, Θα εστιάσω αποκλειστικά στις νεοπροταθείσες διατάξεις που ρυθμίζουν το καθεστώς των ανυποτάκτων εξωτερικού και το καθεστώς Μονίμων Κατοίκων Εξωτερικού (ΜΚΕ) έχοντας άμεσο ενδιαφέρον, αφού έχω αποδημήσει από την Ελλάδα και ζω και εργάζομαι στο εξωτερικό εδώ και σχεδόν σχεδόν τρία χρόνια. Οι διατάξεις στο σύνολο του κεφαλαίου περί Στρατεύσεως υποδεικνύουν μια μεθόδευση του Υπουργείου να καταστήσει την δυνατότητα απαλλαγής από τη στράτευση εξαιρετικά δύσκολη θεσπίζοντας διάφορες διατάξεις «τιμωρητικού» τύπου. Εν προκειμένω, καταργείται εντελώς η παλιά έννοια του Μόνιμου Κάτοικου Εξωτερικού και αντικαθίσταται με μία καινούργια που εννοιολογικά συμπεριλαμβάνει μόνο νεαρούς έφηβους. Ως προς τις μεταβατικές διατάξεις κρατάει ανοιχτό το παράθυρο να κηρυχτεί κανείς ΜΚΕ μόνο εφόσον πληροί τις προϋποθέσεις του παλιού νόμου μέχρι τις 31.12.2028, πράγμα που πρακτικά σημαίνει ότι μόνο όσοι ανυπότακτοι του εξωτερικού που αποδήμησαν το 2021 θα υπάγονται στη διάταξη βάσει της απαιτούμενης επταετίας βιοπορισμού και διαβίωσης στο εξωτερικό και όσοι αποδήμησαν το 2017 βάσει της απαιτούμενης εντεκαετίας σταθερής διαμονής στο εξωτερικό. Το αρνητικό αυτής της προσέγγισης στην μεταβατική διάταξη είναι πως δεν συμπεριλαμβάνει όσους έφυγαν μετά το 2021 έχοντας υπόψη τους το προηγούμενο νομοσχέδιο. Όλοι εκείνοι, συμπεριλαμβανομένου εμού, πήραν αποφάσεις ζωής με βάση τα τότε δεδομένα, με αποτέλεσμα το παρών νομοσχέδιο να αποτελεί όχι απλώς εμπόδιο αλλά απαγορευτικό για όσους ζουν έξω. Ως έχει, το νομοσχέδιο θα σήμαινε για πολλούς από εμάς, πως πρέπει να ακολουθήσουμε τον μονόδρομο της εξ-ολοκλήρου παραμονής έξω με ουδέν σκοπό επαναπατρισμού στο μακρό μέλλον, καθώς οικογένεια, εργασία, σπίτι και η ζωή μας γενικότερα βρίσκεται πλέον έξω. Οι διατάξεις κλονίζουν σε εξαιρετικό βαθμό το περί δικαίου αίσθημα, αφού οι πολίτες που έχουν αποδημήσει όπως προανέφερα, λειτουργούσαν υπό την δικαιολογημένη πεποίθηση ότι ακόμα και αν υπάρξουν μεταρρυθμίσεις στο σύνολο των ΕΔ, συμπεριλαμβανομένων των διατάξεων περί στράτευσης, ο νομοθέτης θα εξασφάλιζε επαρκή χρονικό περιθώριο ή μεταβατική διάταξη,η οποία θα συμπεριλαμβάνει όλους εκείνους που πριν την ψήφιση και δημοσίευση του νόμου πληρούν τα κριτήρια των ανυποτάκτων εξωτερικού και θα μπορέσουν σε μελλοντικό χρόνο να απαλλαχθούν απο την υποχρέωση στράτευσης. Επιπλέον, ακόμα και αν δεχτούμε το σύνολο των διατάξεων, καμιά λογική συνοχή δεν έχει η νέα ρύθμιση που θα επιτρέπει στους ανυπότακτους εξωτερικού από 1.1.2029 να έρχονται στη χώρα μονάχα 4 ημέρες τον χρόνο. Αντιλαμβάνεται κανείς εύκολα πως κάτι τέτοιο δεν επιτρέπει ούτε την έκδοση μιας νέας ταυτότητας αν υπάρξει η ανάγκη μιας και η διαδικασία διαρκεί περίπου μια εβδομάδα. Πέραν αυτού, τι συμβαίνει αν πεθάνουν πολλαπλά οικογενειακά πρόσωπα; Οι 4 μέρες δεν επαρκούν και αντ'αυτού τιμωρούμαστε για τον θάνατο τους με την αδυναμία παραμονής μας στην χώρα για αυτόν τον σκοπό. Το πρόβλημα που δημιουργεί εν δυνάμει αυτή η ρύθμιση είναι πολυπαραγοντικό κατά τη γνώμη μου και απαιτεί σημαντικές μεταριθμύσεις.