Υπουργείο Εθνικής Άμυνας

Δικτυακός Τόπος Διαβουλεύσεων

• Σχόλιο του χρήστη 'Στέλιος NAVY' | 2 Δεκεμβρίου 2025, 16:38

  Μόνιμος Σύνδεσμος

  Όσο περισσότερο εξετάζω το περιεχόμενο αυτού του νομοσχεδίου, τόσο αυξάνεται η απογοήτευση. Αντί να αποτελεί μια ουσιαστική μετάβαση στη νέα εποχή των Ενόπλων Δυνάμεων, καταλήγει να μοιάζει με μια επικίνδυνη οπισθοδρόμηση χωρίς συνοχή, όραμα ή σεβασμό προς τους ανθρώπους που υπηρετούν. Δυστυχώς, με τις κινήσεις του πολιτικού προϊσταμένου μας και την αδιαφορία των στρατιωτικών Αρχηγών, έχει συντελεστεί ήδη τεράστια ζημιά στις ΕΔ. Ζημιά που —όπως φοβάμαι— θα φανεί καθαρά μετά από τουλάχιστον πέντε χρόνια. Και το πιο ανησυχητικό είναι πως για να αναστραφεί αυτό το κλίμα θα χρειαστούν πολλά περισσότερα. Λυπάμαι ειλικρινά για το πώς μας απαξίωσαν. Αντί το νομοσχέδιο να στηρίζεται σε πραγματικές ανάγκες και ρεαλιστικές προοπτικές, δημιουργεί νέα κύματα ανασφάλειας και αβεβαιότητας. Η πολυπλοκότητά του δεν εξυπηρετεί κανέναν — αντιθέτως, υπονομεύει την επιχειρησιακή σταθερότητα και το ηθικό του προσωπικού. Όσο για αυτούς που θεωρούν ότι το συγκεκριμένο κείμενο θα βελτιώσει έστω και μερικώς μια ομάδα συναδέλφων, θα συνιστούσα να αφήσουν πίσω το περιορισμένο οπτικό τους πεδίο. Ας σκεφτούν πού θα βρίσκονται οι ΕΔ σε λίγα χρόνια και ποια θα είναι η δική τους θέση μέσα σε ένα σύστημα που σήμερα γκρεμίζεται αντί να χτίζεται. Είναι θλιβερό να διαπιστώνει κανείς ότι η «βελτίωση» μετατρέπεται σε εργαλείο άλλων σκοπιμοτήτων. Η στρατιωτική σταδιοδρομία, η αξιοκρατία και το αίσθημα δικαίου δεν είναι παιχνίδι — κι όμως, σε αυτό το νομοσχέδιο φαίνεται να αντιμετωπίζονται επιπόλαια και επικίνδυνα. Προσωπικά, παρότι δεν με επηρεάζει άμεσα, με πληγώνει βαθιά ο ξεπεσμός και η κατάντια στην οποία οδηγείται ο θεσμός του στρατιωτικού λειτουργού. Ένας θεσμός που απαιτεί τιμή, ήθος και σεβασμό — όχι πρόχειρες λύσεις, όχι διοικητικές ακροβασίες, όχι κομματικές εξυπηρετήσεις. H αδιαφορία που αναδύεται μέσα από το κείμενο δεν είναι απλώς προβληματική· είναι επικίνδυνη. Η Εθνική Άμυνα δεν μπορεί να λειτουργεί με ημίμετρα και νομοτεχνικές ασάφειες, ούτε να εξαρτάται από αποφάσεις χωρίς στρατηγικό βάθος. Αντί για ένα σχέδιο που θα ενώνει τα στελέχη, δημιουργεί νέες γραμμές διαχωρισμού. Αντί να ενισχύει την εμπιστοσύνη στο σύστημα κρίσεων, γεννά περισσότερη δυσπιστία. Αυτή η πορεία δεν είναι βιώσιμη — και σίγουρα δεν είναι αντάξια των Ενόπλων Δυνάμεων. Το πιο ανησυχητικό είναι πως χάνεται η ουσία: η θωράκιση της χώρας μέσα από ένα σταθερό, αξιοκρατικό και συνεκτικό στρατιωτικό προσωπικό. Αν αυτό χαθεί, κανένα σύστημα βαθμών, κρίσεων ή μισθολογίων δεν θα μπορέσει να διορθώσει τη ζημιά. Eιλικρινά εύχομαι να υπάρξει έστω και την τελευταία στιγμή επίγνωση της πραγματικότητας. Γιατί αυτό που διαβαίνουμε δεν είναι ένα «χάρτης μετάβασης». Είναι ένας χάρτης αποδόμησης — και όσοι τον υπογράφουν, φέρουν ευθύνη που θα βαραίνει για πολλά χρόνια το μέλλον των Ενόπλων Δυνάμεων.