|
Υπουργείο Εθνικής Άμυνας Δικτυακός Τόπος Διαβουλεύσεων OpenGov.gr Ανοικτή Διακυβέρνηση |
Πολιτική Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα Πολιτική Ασφαλείας και Πολιτική Cookies Όροι Χρήσης Πλαίσιο Διαλόγου |
Creative Commons License Με Χρήση του ΕΛ/ΛΑΚ λογισμικού Wordpress. |
Φρικτό και εντελώς αντισυνταγματικό νομοσχέδιο, κ.Δένδια. Που να ξεκινήσουμε και που να τελειώσουμε - ενδεικτικά: 1. Η γνωμάτευση ιδιώτη ιατρού έχει, βάσει νόμου (άρθρο 5 του 3418/2005) τα ιατρικά πιστοποιητικά και γνωματεύσεις έχουν το ίδιο κύρος και την ίδια νομική ισχύ ενώπιων όλων των αρχών και υπηρεσιών, ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΑ απο το εαν τα εκδίδει ιδώτης ή δημόσιος ιατρός. 2. Η εμπλοκή Διεθυντών/Επιμελητών Α δημοσίου νοσοκομείου καθιστά την προσκόμιση γνωματεύσεων σχεδόν αδύνατη για μεγάλο μέρος του πληθισμού. Πρώτον δεν έχουν όλες οι περιοχές νοσοκομεία με ψυχιάτρους (πολλά νησιά και άλλα μέρη της επαρχίας πχ), και δεύτερον με κάθε ΕΣΣΟ θα πυροδοτείται τσουνάμι ραντεβού με αυτούς τους ανθρώπους, ωστε η εμπρόθεσμη εύρεση ραντεβού να είναι σχεδόν αδύνατη - ΗΔΗ είναι δύσκολη η πρόσβαση σε ιατρούς του δημοσίου, ακόμα και χωρίς αυστηρό deadline. 3. Το ίδιο ισχύει και για τα ΚΕΠΑ - μεγάλη δυσκολία στην εύρεση διαθέσιμου ραντεβού μέσα σε μικρή και αυστηρή προθεσμία. Εκτός αυτού, τα ΚΕΠΑ δεν είναι ο κατάλληλος φορέας για την πλειψηφία των ψυχικών παθήσεων, καθώς κάποιος μπορεί να φαίνεται "λειτουργικός" σε συγκεκριμένο περιβάλλον (πχ. γραφείο), αλλα η πάθησή του (πχ. υποτροπιάζουσα κατάθλιψη, διαταραχή προσωπικότητας, μεττραυματικό σύνδρομο) να τον καθιστά πλήρως ακατάλληλο για στρατιωτικό περιβάλλον. Θα θεωρηθεί όμως "ανάπηρος" απο τα ΚΕΠΑ? Ίσως όχι. 4. Σύφωνα με τον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, άρθρο 21, ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ άτομα να τυγχάνουν λιγότερο ευνοϊκής μεταχείρισης απλώς λόγω ενός ιδιαίτερου χαρακτηριστικού, όπως το φύλο, η φυλή ή η εθνοτική καταγωγή, η θρησκεία ή οι πεποιθήσεις, ***η αναπηρία***, η ηλικία ή ο γενετήσιος προσανατολισμός. Με άλλα λόγια, η διάκριση ασθενών σε "με σωματικές παθήσεις" και "με ψυχικές παθήσεις", και η πολύ πιο τιμωρητική και άνιση αντιμετώπισή τους απο τον νόμο, εναντιώνεται σε βασικές αρχές της ΕΕ. Θα μπορούσα να γράψω και πολλά άλλα, αλλά θα ήθελα να διαβαστεί το σχόλιό μου οπότε θα σταματήσω εδω. Σκεφτείτε, κ. Δένδια (και όσοι βουλευτές σκέφτεστε να ψηφίσετε αυτό το τρομακτικό νομοσχέδιο), αν βλέπουμε το δέντρο και χάνουμε το δάσος εδω. Αν αξίζει το χάος που θα φέρει (απο brain drain, μαζικές παραιτήσεις στρατιωτικών, μαζικές διαδηλώσεις, μηνύσεις, αυτοκτονίες, αρνητική διεθνή εικόνα, εως και βαριές κυρώσεις απο την ΕΕ - λες και δεν έχει ήδη αρκετές η Ελλάδα) απλά για να δωθεί η εικόνα οτι η κατάσταση μπαίνει υπο έλεγχο. Είναι πιο σημαντικός ο εικονικός (και βραχύβιος) έλεγχος που πολύ γρήγορα θα εκπυρσοκροτήσει προς τα πίσω, ή η ουσιαστική αναβάθμιση και ο πραγματικός εξυγχρονισμός ενός κράτους που ήδη πνέει τα λοίσθια? Ευχαριστώ.