• Σχόλιο του χρήστη 'Σύνδεσμος Αντιρρησιών Συνείδησης' | 3 Δεκεμβρίου 2025, 12:06

    Άρθρο 243 Ζητάμε τη διατήρηση του άρθρου 54 παρ. 4 και άρθρου 65 παρ. 1 του ν. 3421/2005 ως ισχύουν και με τις κάτωθι σημειώσεις/προσθήκες: Το νομοσχέδιο καταργεί το άρθρο 54 παρ. 4 του ν. 3421/2005 που προέβλεπε δυνατότητα εισόδου στη χώρα για σαράντα (40) ημέρες για άσκηση εκλογικού δικαιώματος σε ανυπότακτους εξωτερικού (συμπεριλαμβανομένων των αυτοδιοικητικών εκλογών για τις οποίες δεν προβλέπεται επιστολική ψήφος). Πάλι στο πλαίσιο «αυστηροποίησης» και στο ίδιο πνεύμα με τη μείωση διάρκειας διαμονής από 30 ημέρες σε 4 ημέρες ανά έτος, μεθοδεύεται και εδώ ο αποκλεισμός από τα πολιτικά δικαιώματα, όπως άλλωστε ισχύει για ανυπότακτους εσωτερικού. Ζητάμε την ενσωμάτωση στο νομοσχέδιο του άρθρου 54 παρ. 4 του ν. 3421/2005, ως ισχύει. Ακόμη, καταργείται αναιτιολογήτως το άρθρο 65 παρ. 1 του ν. 3421/2005 που προέβλεπε ότι «Όσοι καταδικάζονται για άρνηση εκτέλεσης στρατεύσιμης στρατιωτικής υπηρεσίας και εκτίουν ποινή φυλάκισης ίση ή μεγαλύτερη της διάρκειας της εναλλακτικής υπηρεσίας που θα εκπλήρωναν, αν είχαν αναγνωρισθεί ως αντιρρησίες συνείδησης, μετά την αποφυλάκισή τους, εξαιρούνται από τις προσκλήσεις για κατάταξη στις Ένοπλες Δυνάμεις.» Οι διώξεις και οι τιμωρίες αντιρρησιών συνείδησης ενόσω ακόμα δεν έχει εναρμονιστεί το νομικό πλαίσιο για την αντίρρηση συνείδησης στη στρατιωτική θητεία με το διεθνές δίκαιο και τα διεθνή πρότυπα συνιστούν πολλαπλές παραβιάσεις (π.χ. άρθρα 18 και 9 του ΔΣΑΠΔ, βλ. Πετρομελίδης κατά Ελλάδας), εξαρχής, από την πρώτη τιμωρία. Περαιτέρω όμως, οι πολλαπλές διώξεις και τιμωρίες εις βάρος αντιρρησιών συνείδησης για το ίδιο αδίκημα ήδη αποτελούν απαράδεκτη πρακτική που συνιστά μία επιπλέον παραβίαση, αυτή της αρχής του ne bis in idem (άρθρο 14(7) του ΔΣΑΠΔ) και για την οποία η Ελλάδα επίσης καταδικάστηκε από την Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ για την υπόθεση Πετρομελίδη (βλ. CCPR/C/132/D/3065/2017, παρ. 9.11 και 10). Επιπλέον, η Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ έχει επανειλημμένα επισημάνει την παραβίαση της αρχής του ne bis in idem στην περίπτωση αντιρρησιών συνείδησης στην Ελλάδα και στο πλαίσιο των Καταληκτικών της Παρατηρήσεων. [1] Με την κατάργηση της διάταξης θα μπορεί να διώκονται επανειλημμένα ακόμη και όσοι έχουν εκτίσει ποινή φυλάκισης της εν λόγω διάρκειας και μάλιστα χωρίς μεταβατική διάταξη. Είναι προφανές ότι με την κατάργηση της διάταξης θα επέλθουν νέες καταδίκες της Ελλάδας από διεθνή δικαστήρια και όργανα. Πάγια θέση του Συνδέσμου Αντιρρησιών Συνείδησης και του Ευρωπαϊκού Γραφείου για την Αντίρρηση Συνείδησης είναι ότι πρέπει να ακυρωθούν όλες οι καταδίκες σε ποινές φυλάκισης και όλα τα πρόστιμα που έχουν επιβληθεί μέχρι σήμερα σε αντιρρησίες συνείδησης (συμπεριλαμβανομένων των ολικών αρνητών στράτευσης) κατά παραβίαση του διεθνούς δικαίου, να επιστραφούν τα χρήματα και να δοθούν οι απαραίτητες αποζημιώσεις. [2] Αυτό άλλωστε έχει ζητήσει και η Διεθνής Αμνηστία. [3] Ωσότου εφαρμοστούν τα παραπάνω, απαιτείται κατ’ ελάχιστον η ενσωμάτωση στο νομοσχέδιο του άρθρου 65 παρ. 1 του ν. 3421/2005 ως ισχύει και, ακολούθως, προς εφαρμογή των συστάσεων της Επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ, τουλάχιστον όσον αφορά την αντιμετώπιση της παραβίασης του ne bis in idem, η προσθήκη δεύτερης παραγράφου ως εξής: «Όσοι τιμωρούνται ή έχουν τιμωρηθεί στο παρελθόν, για το αδίκημα της ανυποταξίας, εξαιτίας άρνησης εκτέλεσης στρατιωτικής θητείας, για λόγους συνείδησης, όπως αυτοί ορίζονται στην παράγραφο 2 του άρθρου 225, απαλλάσσονται από περαιτέρω προσκλήσεις για κατάταξη. Για περαιτέρω προσκλήσεις που έγιναν μετά την ολοκλήρωση της πρώτης τιμωρηθείσας περιόδου ανυποταξίας, το αξιόποινο της ανυποταξίας εξαλείφεται, παραγράφονται και αίρονται οι ποινικές συνέπειες και διαγράφονται οι διοικητικές συνέπειες και τα διοικητικά πρόστιμα που έχουν επιβληθεί και βεβαιωθεί στο σύνολό τους. Η υπαγωγή στις διατάξεις της παραγράφου αυτής γίνεται με απόφαση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας, μετά από γνωμοδότηση της Ειδικής Επιτροπής του άρθρου 228, η οποία διενεργείται είτε αυτεπαγγέλτως είτε μετά από αίτηση των ενδιαφερομένων.» Η αναφορά σε απόφαση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας και στην Ειδική Επιτροπή του άρθρου 228 γίνεται για νομοτεχνικούς λόγους και με βάση τα ισχύοντα. Εξακολουθεί η πάγια θέση μας για κατάργηση της επιτροπής και υπαγωγή της διαδικασίας σε πολιτικές αρχές, βλ. ανωτέρω παρατηρήσεις επί των άρθρων 225-229. [1] https://undocs.org/CCPR/C/GRC/CO/2 (παρ. 37-38). Βλ. επίσης https://undocs.org/CCPR/C/GRC/CO/3 (παρ. 28) όπου πάλι γίνεται αναφορά σε παραβίαση του άρ. 14 ΔΣΑΠΔ. [2] https://antirrisies.gr/1203/ (παρ. 1.1) [3] https://www.amnesty.gr/news/press/article/21713/synantisi-tis-diethnoys-amnistias-me-ton-anapliroti-ypoyrgo-ethnikis-amynas