|
Υπουργείο Εθνικής Άμυνας Δικτυακός Τόπος Διαβουλεύσεων OpenGov.gr Ανοικτή Διακυβέρνηση |
Πολιτική Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα Πολιτική Ασφαλείας και Πολιτική Cookies Όροι Χρήσης Πλαίσιο Διαλόγου |
Creative Commons License Με Χρήση του ΕΛ/ΛΑΚ λογισμικού Wordpress. |
Είμαι 27 χρονών και αυτή τη στιγμή έχω νόμιμη αναβολή στράτευσης μέχρι τις 31/12/2030, δηλαδή μέχρι το 33ο έτος, λόγω διδακτορικών σπουδών αλλά και λόγω δυσλεξίας. Με βάση αυτές τις αποφάσεις, που εκδόθηκαν από το ίδιο το κράτος, έχω οργανώσει τόσο τις σπουδές όσο και την επαγγελματική μου πορεία, μαζί με όλα τα πρακτικά ζητήματα που συνεπάγεται κάτι τέτοιο: επιλογή πανεπιστημίου, εργασίας, πιθανή παραμονή στο εξωτερικό, αλλά και προσωπικό προγραμματισμό. Διαβάζοντας το νέο σχέδιο νόμου, αντιλαμβάνομαι ότι η δυνατότητα εξαγοράς μεταφέρεται στο 40ό έτος, χωρίς να ξεκαθαρίζεται τι θα γίνει με όσους έχουμε ήδη αναβολές που λήγουν στα 33. Αυτό δημιουργεί μια πραγματική ανησυχία, γιατί στην ουσία αλλάζει εκ των υστέρων το πλαίσιο μέσα στο οποίο κληθήκαμε να πάρουμε σημαντικές αποφάσεις ζωής. Όταν κάποιος λαμβάνει αναβολή μέχρι συγκεκριμένη ηλικία, στηρίζεται σε αυτό για να προγραμματίσει μακροπρόθεσμα. Δεν περιμένει να μεταφερθεί ξαφνικά η τακτοποίηση της στρατιωτικής του υποχρέωσης επτά χρόνια αργότερα. Το ίδιο ισχύει και για όσους έχουν μαθησιακές δυσκολίες ή άλλες αντίστοιχες καταστάσεις. Έχουμε ήδη περάσει από επιτροπές, γνωματεύσεις και αξιολογήσεις, έχουμε λάβει επίσημες αποφάσεις μέχρι τα 33 και τώρα δεν γνωρίζουμε αν αυτές θα συνεχίσουν να ισχύουν ή αν στην πράξη ακυρώνονται. Είναι δύσκολο να νιώσεις ότι ενώ έχεις ακολουθήσει όλες τις διαδικασίες σωστά και με διαφάνεια, μπορεί να χρειαστεί να ξαναμπείς από την αρχή σε έναν κύκλο αβεβαιότητας. Αυτό που ζητώ, με όσο πιο απλό και ανθρώπινο τρόπο γίνεται, είναι να υπάρξει μια ξεκάθαρη μεταβατική πρόβλεψη για όσους έχουν ήδη αναβολή μέχρι τα 33, ώστε να μπορούν να τακτοποιήσουν τη στρατολογική τους κατάσταση με τους όρους που ίσχυαν όταν τους χορηγήθηκε η αναβολή. Η πολιτεία έχει κάθε δικαίωμα να αλλάξει το σύστημα για το μέλλον, αλλά πρέπει να προστατεύσει όσους ήδη έχουν στηριχθεί σε αποφάσεις που εκδόθηκαν με βάση το προηγούμενο καθεστώς. Η αλλαγή αυτή δεν επηρεάζει μόνο το χαρτί της αναβολής· επηρεάζει σπουδές, δουλειές, υποτροφίες, διεθνείς μετακινήσεις, ακόμη και τη δυνατότητα να προγραμματίσεις την καθημερινότητά σου χωρίς φόβο για το τι θα ισχύσει αύριο. Η αίσθηση της ασφάλειας δικαίου είναι θεμελιώδης και η έλλειψή της δημιουργεί πολύ σοβαρό άγχος σε ανθρώπους που προσπαθούν να χτίσουν τη ζωή τους. Γι’ αυτό θεωρώ σημαντικό να αποτυπωθεί καθαρά στο νέο νόμο ότι όσοι έχουμε ήδη αναβολή μέχρι τα 33 δεν θα υπαχθούμε αιφνιδιαστικά στο νέο όριο των 40. Το ζητούμενο δεν είναι να αποφύγει κανείς τις υποχρεώσεις του, αλλά να ξέρει με σαφήνεια ποιο είναι το πλαίσιο μέσα στο οποίο λειτουργεί, ιδιαίτερα όταν αυτό το πλαίσιο καθορίζει την επαγγελματική, ακαδημαϊκή και προσωπική του πορεία. Ελπίζω το τελικό κείμενο να λάβει υπόψη του αυτές τις περιπτώσεις και να υπάρξει μια δίκαιη και ξεκάθαρη μεταβατική λύση για όσους ήδη πορεύονται με αναβολές που λήγουν στα 33. Αυτή η ασφάλεια είναι κρίσιμη όχι μόνο πρακτικά, αλλά και ανθρώπινα.