Αρχική Χάρτης Μετάβασης των Ενόπλων Δυνάμεων στη Νέα Εποχή (Σταδιοδρομία και εξέλιξη Αξιωματικών, Υπαξιωματικών και Επαγγελματιών Οπλιτών των Ενόπλων Δυνάμεων...ΜΕΡΟΣ Γ΄ ΣΤΑΔΙΟΔΡΟΜΙΑ ΜΟΝΙΜΩΝ ΥΠΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ (άρθρα 32-56)Σχόλιο του χρήστη Ζώης Π. | 3 Δεκεμβρίου 2025, 20:16
  • Σχόλιο του χρήστη 'Ζώης Π.' | 3 Δεκεμβρίου 2025, 20:16

    Πριν ξεκινήσει η όλη συζήτηση περί πυραμίδων και υπεράριθμων Αξιωματικών, θα έπρεπε οι υπεύθυνοι για τη δημιουργία του νέου πολυνομοσχεδίου να λάβουν υπόψιν τους πως ο Ελληνικός Στρατός είναι στην πλειοψηφία του επιστρατευόμενος και σε περίπτωση πολέμου επανδρώνεται με εφέδρους. Ένα σύστημα που είναι δοκιμασμένο, για περίπου 150 χρόνια σε εμπόλεμες περιόδους για το ελληνικό κράτος, με εξαιρετικά αποτελέσματα, δεν γίνεται να αλλάξει εν μία νυκτί. Όταν το κράτος απονέμει βαθμούς Αξιωματικού σε ΔΕΑ, σε ευεργέτες, σε ολυμπιονίκες και δεν γνωρίζω σε πόσες άλλες περιπτώσεις έχει γίνει, δε γίνεται να αποφασίζει σε ανθρώπους που έχουν φοιτήσει δύο και τρία χρόνια σε μια Στρατιωτική Σχολή Υπαξιωματικών, μετά από 20ετή εμπειρία και προσφορά στην πατρίδα, να μην γίνονται Αξιωματικοί. Οι βαθμοί στον στρατό δεν είναι διακοσμητικοί και είναι μεγάλη τιμή για όποιον προάγεται. Δεν χαίρεται μόνο αυτός, αλλά χαίρονται και οι γύρω του (οικογένεια, συνάδελφοι) για την αναγνώριση που λαμβάνει από την υπηρεσία. Είναι ατιμωτικό για κάποιον να παραμείνει στάσιμος στο βαθμό του, ενώ πληρεί τις προϋποθέσεις προαγωγής του. Προκαλούσε πάντα αρνητικά σχόλια από την ομήγυρη η παραμονή κάποιου στον βαθμό του και αν αυτό γινόταν επί τρία συναπτά έτη λόγω δυσμενών κρίσεων, τότε αποστρατευόταν από το αρμόδιο συμβούλιο κρίσεων. Στασιμότητα για τον στρατιωτικό σημαίνει ατίμωση και επαγγελματικό τέλμα. Με τι ηθικό θα πηγαίνει αυτός ο άνθρωπος καθημερινά να υπηρετήσει την πατρίδα; Είναι ανεπίτρεπτο να ζητά το κράτος, μέσω επίσημων εγκυκλίων, την κατάταξη νέων σπουδαστών στις Στρατιωτικές Σχολές Υπαξιωματικών ύστερα από Πανελλήνιες εξετάσεις, πολλοί εκ των οποίων πέρασαν με μεγαλύτερες βαθμολογίες από αντίστοιχες των Σχολές Αξιωματικών και ύστερα να υποβαθμίζει την βαθμολογική τους εξέλιξη και να τους καθηλώνει σε έναν βαθμό, κατά πολύ μικρότερο από αυτόν που θα έφεραν με την προϋπάρχουσα νομοθεσία. Ο οικονομικός αντίκτυπος σε εφάπαξ, σύνταξη και μερίσματα θα είναι πραγματικά τεράστιος, όση κι αν είναι η αύξηση. Ο ψυχολογικός, οικογενειακός και κοινωνικός αντίκτυπος δε γίνεται να μετρηθεί και για καθέναν θα είναι διαφορετικός. Η απαξίωση των στελεχών θα οδηγήσει σε προβλήματα που δεν γίνεται να προβλεφθούν αυτή τη στιγμή, αλλά είναι μαθηματικά βέβαιο πως θα προκύψουν. Για τους παλαιότερους από εμάς, ο Ν.3883/2010 ήταν ήδη βαθμολογικά και οικονομικά ένα μεγάλο χτύπημα, από τη στιγμή που δεν υπήρξε μέριμνα για όσους από εμάς υπηρετούσαν πριν την ψήφιση του νέου τότε νόμου. Η θέσπιση αρχαιότητας στους βαθμούς των Αξιωματικών, χωρίς να υπολογίζονται τα χρόνια υπηρεσίας στον κατεχόμενο βαθμό σύμφωνα με την ημερομηνία προαγωγής στον κατεχόμενο βαθμό, οδήγησε από τότε σε ελιτίστικες συμπεριφορές, τα απόνερα των οποίων ίσως βλέπουμε τώρα. Η αλλαγή των οικονομικών κλιμακίων, από τότε που υπολογιζόταν ο μισθός με βάση τον βασικό μισθό του Ανθυπολοχαγού και η διακοπή των δώρων, οδήγησαν σε οικονομική απόγνωση πολλούς συναδέλφους και εξανάγκασαν πολλούς σε παραίτηση, για βιοποριστικούς λόγους. Δεν γίνεται να μιλάμε για αναβάθμιση των Σχολών Υπαξιωματικών και οι σπουδαστές να αμείβονται σημαντικά λιγότερο από τους αντίστοιχους των Σχολών Αξιωματικών. Δεν είναι δυνατόν σε Σχολές, τριετούς πλέον φοίτησης, να παρουσιάζεται ως αναβάθμιση η παραμονή, ενός νέου ατόμου γεμάτου όνειρα για τη ζωή, σε βαθμούς ανάλογους αυτών που λαμβάνουν οι προσληφθέντες μέσω διαγωνισμού Επαγγελματίες Οπλίτες. Ποιό είναι το κίνητρο για έναν νέο άνθρωπο να δώσει πανελλήνιες, να εισαχθεί για τρία χρόνια σε μία Σχολή Υπαξιωματικών, ώστε να καταλήξει Ανθυπασπιστής; Αν θέλει να εισέλθει στις Ένοπλες Δυνάμεις γιατί να κάτσει να διαβάσει, γιατί να χάσει μισθούς τριών χρόνων και να είναι εσώκλειστος, αντί να βρει έναν “γνωστό” και να πάρει μία “καλή ειδικότητα” ως ΕΠ.ΟΠ.; Εν κατακλείδι, το να χάσει ένας στρατιωτικός προερχόμενος από Σχολή Υπαξιωματικών από έναν έως έξι βαθμούς δεν μπορώ να γνωρίζω πόσο παράνομο ή αντισυνταγματικό μπορεί να είναι, καθώς δεν είμαι αρμόδιος για να το κρίνω, σύμφωνα πάντα με το σύνταγμα και τα εργασιακά δικαιώματα, αλλά σίγουρα πιστεύω πως δεν είναι ηθικά και κοινωνικά σωστό. Ακόμη και για τους τελευταίους Ε.Μ.Θ. που έχουν μείνει στον στρατό και για τους ΕΠ.ΟΠ. συναδέλφους, η απώλεια ενός ή δύο βαθμών επιφέρει τα ίδια προβλήματα και πλήττει την εργασιακή σύμβαση που έχουν συνάψει με τον ελληνικό στρατό κατά την πρόσληψή τους. Αν υπάρχουν κάποιοι που θεωρούν πως είναι πολλοί οι Αξιωματικοί προερχόμενοι εξ Υπαξιωματικών, αυτό έγινε κυρίως γιατί καταργήθηκε η διάταξη που επέτρεπε μετά τη συμπλήρωση 25ετίας να αποχωρήσουν με σύνταξη. Ο προτελευταίος βαθμός, με τις ισχύουσες διατάξεις, που λαμβάνει ένας Αξιωματικός εξ Υπαξιωματικών είναι λίγους μήνες πριν την αποστρατεία του κι ο καταληκτικός του βαθμός είναι ακριβώς πριν την αποστρατεία του. Είναι τόσο σημαντικό για μερικούς να μην απονέμονται αυτοί οι βαθμοί δικαίως σε ανθρώπους που έχουν προσφέρει 35 χρόνια στην πατρίδα;