Υπουργείο Εθνικής Άμυνας

Δικτυακός Τόπος Διαβουλεύσεων

• Σχόλιο του χρήστη 'ΑΣΣΥ 2026' | 3 Δεκεμβρίου 2025, 21:29

  Μόνιμος Σύνδεσμος

  Οι μεταρρυθμίσεις που προωθούνται στο πλαίσιο της λεγόμενης «Ατζέντας 2030» δεν κρίνεται αν είναι σύγχρονες από το λεξιλόγιο τους, αλλά από το αν συμβαδίζουν με την λειτουργική πραγματικότητα των Μονάδων και των Σχηματισμών. Οι Ένοπλες Δυνάμεις δεν υπάρχουν ως διαγράμματα και υποθέσεις. Υπάρχουν ως καθημερινή πράξη, ως ετοιμότητα, ως ασφάλεια, ως συντήρηση, ως εκπαίδευση, ως διοικητική συνοχή και επιχειρησιακή συνέχεια. Όταν ο σχεδιασμός δεν συμβαδίζει με αυτή την πράξη, τότε ο εκσυγχρονισμός κινδυνεύει να μετατραπεί σε θεωρία χωρίς αντίκρισμα και σε αλλαγή χωρίς επιχειρησιακό κέρδος. Μέσα σε αυτή την πραγματικότητα, η απουσία ουσιαστικής συμμετοχής των αποφοίτων ΑΣΣΥ από τον κεντρικό σχεδιασμό δεν είναι τυπικό κενό, είναι στρατηγικό έλλειμμα. Όχι επειδή πρόκειται για ζήτημα συμβολισμού, αλλά επειδή χωρίς τη δική τους οπτική απουσιάζει η γνώση του μηχανισμού εκεί όπου αυτός πραγματικά παράγει αποτέλεσμα. Οι απόφοιτοι ΑΣΣΥ δεν αποτελούν μια δευτερεύουσα κατηγορία προσωπικού. Αποτελούν τον λειτουργικό συνδετικό κρίκο της ιεραρχίας και τον σταθερό φορέα τεχνικής, διοικητικής και επιχειρησιακής συνέχειας. Είναι εκείνοι που μεταφράζουν τη στρατηγική κατεύθυνση σε εφαρμόσιμες διαδικασίες και που μετασχηματίζουν τις επιχειρησιακές ανάγκες σε υλοποιήσιμες κατευθύνσεις. Κρατούν την τεχνολογική πολυπλοκότητα στα χέρια τους και την επιχειρησιακή ικανότητα ζωντανή όταν η πίεση, ο χρόνος και η ευθύνη δεν επιτρέπουν αστοχίες. Η χώρα επενδύει σε προηγμένα οπλικά συστήματα, σε διαλειτουργικότητα, σε ταχύτητα αντίδρασης και σε αξιοπιστία αποτροπής. Όμως η αποτροπή δεν είναι μόνο τα οπλικά συστήματα και τα μέσα. Είναι διαθεσιμότητα, ποιότητα, ασφάλεια, συντήρηση, έλεγχος, πιστοποίηση, εκπαίδευση, πειθαρχία και επαγγελματισμός σε βάθος χρόνου. Αν αυτή η ανθρώπινη ικανότητα δεν αναγνωριστεί θεσμικά και ακαδημαϊκά, αν δεν στηριχθεί με σαφή πορεία εξέλιξης και δίκαιη ανταμοιβή, τότε θα εμφανιστούν προβλέψιμα αποτελέσματα. Μείωση κινήτρου, περιορισμός ελκυστικότητας, απώλεια εμπειρίας, τεχνογνωσίας και υπηρεσιακής συνέχειας. Στο πεδίο της άμυνας αυτά δεν είναι απλώς διοικητικές δυσλειτουργίες. Είναι επιχειρησιακός κίνδυνος. Γι’ αυτό η αναβάθμιση των Σχολών και η μετεξέλιξη σε ΑΣΣΕΕΤ δεν είναι παροχή ούτε απλή διεκδίκηση. Είναι στρατηγική επιλογή που εδράζεται σε σημαντικά δεδομένα. Σε ένα περιβάλλον όπου η τεχνολογία επιταχύνεται, οι απειλές πολλαπλασιάζονται, ο κυβερνοχώρος καθίσταται καθοριστικός και οι απαιτήσεις ασφάλειας και ποιότητας δεν συγχωρούν λάθη, η χώρα οφείλει να επενδύσει στο ανθρώπινο κεφάλαιο που διασφαλίζει την επιχειρησιακή συνέχεια. Είναι επίσης πράξη θεσμικής δικαιοσύνης. Όταν η εισαγωγή γίνεται με πανελλαδικές εξετάσεις, όταν το πρόγραμμα σπουδών είναι μεγάλου φόρτου και υψηλών απαιτήσεων, όταν η προσφορά είναι διαχρονική και κρίσιμη, τότε η Πολιτεία οφείλει να αποδώσει τίτλο, ρόλο και προοπτική αντίστοιχα. Οι απόφοιτοι ΑΣΣΥ υπηρέτησαν και υπηρετούν χωρίς πολιτικές πλάτες και χωρίς τον θόρυβο του εύκολου διεκδικητισμού. Ο στρατιωτικός με σιωπηλή αξιοπρέπεια , ξέρει ότι το έργο του κρίνεται κάθε μέρα στο αν πετά το αεροσκάφος, στο αν κινείται το κάθε μέσο, στο αν λειτουργεί τέλεια το σύστημα, στο αν εκπαιδεύεται σωστά ο νεότερος, στο αν στέκει όρθια η Μονάδα. Η στάση αυτή δεν πρέπει να εκλαμβάνεται ως αδυναμία ή ως απουσία δικαιώματος λόγου. Είναι ένδειξη επαγγελματισμού. Και ο επαγγελματισμός, όταν δεν αναγνωρίζεται, αδικείται διπλά. Αδικείται ως ανθρώπινη προσφορά και αδικείται ως εθνική επένδυση. Ο ουσιαστικός εκσυγχρονισμός δεν περνά από ρήξεις που γεννούν νέες διακρίσεις ούτε από εισαγόμενα σχήματα που δεν ταιριάζουν στην ελληνική επιχειρησιακή και κοινωνική πραγματικότητα. Περνά από βελτίωση, θωράκιση και αναβάθμιση ενός μοντέλου που απέδωσε για δεκαετίες, με καθαρές διαδρομές σταδιοδρομίας, με αντικειμενική αξιολόγηση, με κατοχυρωμένα επαγγελματικά δικαιώματα, με πραγματική στεγαστική και οικονομική μέριμνα, με συμμετοχή εκείνων που σηκώνουν το βάρος της εφαρμογής. Χωρίς αυτή τη συμμετοχή, κάθε αλλαγή κινδυνεύει να μείνει κείμενο. Με αυτή τη συμμετοχή, κάθε αλλαγή μπορεί να γίνει αποτέλεσμα. Δεν ζητούνται προνόμια. Ζητείται συνέπεια, θεσμική αναγνώριση μιας πραγματικότητας που ήδη υφίσταται και ήδη στηρίζει την αποτρεπτική ισχύ της χώρας. Γιατί όταν οι απόφοιτοι ΑΣΣΥ εξακολουθούν να αντιμετωπίζονται ως άνθρωποι που οφείλουν να αποδεικνύουν καθημερινά την αξία τους επειδή δεν τους ακολουθούν οι τίτλοι, τότε δεν υποτιμάται μόνο μια κατηγορία στελεχών. Υποτιμάται η ίδια η έννοια της αξιοκρατίας και της δικαιοσύνης. Δεν είμαστε αόρατοι. Είμαστε παρόντες. Είμαστε η εμπειρία που μετατρέπεται σε ασφάλεια, η τεχνογνωσία που μετατρέπεται σε διαθεσιμότητα, η συνέπεια που μετατρέπεται σε ισχύ.