|
Υπουργείο Εθνικής Άμυνας Δικτυακός Τόπος Διαβουλεύσεων OpenGov.gr Ανοικτή Διακυβέρνηση |
Πολιτική Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα Πολιτική Ασφαλείας και Πολιτική Cookies Όροι Χρήσης Πλαίσιο Διαλόγου |
Creative Commons License Με Χρήση του ΕΛ/ΛΑΚ λογισμικού Wordpress. |
Σχόλιο επί του Άρθρου 183 παρ. 2 περ. β Η πρόβλεψη για μέγιστο όριο αναβολής πέντε (5) ετών ειδικά για τα ψυχικά νοσήματα, σε συνδυασμό με τον περιορισμό σε αναβολές ενός έτους ή εξαμήνου κάθε φορά, συνιστά μία ρύθμιση που οδηγεί σε παρατεταμένη εκκρεμότητα για μια ιδιαίτερα ευάλωτη κατηγορία πολιτών. Οι ψυχικές ασθένειες δεν διαφέρουν νομικά ούτε ιατρικά από τις σωματικές παθήσεις. Ο Χάρτης Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στα άρθρα 21 και 26, απαγορεύει κάθε διάκριση, μεταξύ άλλων και λόγω αναπηρίας ή κατάστασης υγείας, και αναγνωρίζει το δικαίωμα των ατόμων με αναπηρίες στην κοινωνική και επαγγελματική τους ένταξη. (europarl.europa.eu) Η επιβολή ειδικής, αυστηρότερης και μακροχρόνιας διαδικασίας μόνο για τα ψυχικά νοσήματα, τη στιγμή που σε άλλα χρόνια ή σοβαρά σωματικά νοσήματα μπορεί να δοθεί νωρίτερα οριστική απαλλαγή, δημιουργεί έμμεση διάκριση εις βάρος των ατόμων με ψυχικές παθήσεις, αντίθετη και με την Οδηγία 2000/78/ΕΚ για την ίση μεταχείριση στην απασχόληση και την εργασία. (eur-lex.europa.eu) Επιπλέον, στην ελληνική πραγματικότητα, η εκπλήρωση ή απαλλαγή από τις στρατιωτικές υποχρεώσεις είναι προϋπόθεση για πρόσβαση σε πολλές θέσεις εργασίας, τόσο στον δημόσιο όσο και στον ιδιωτικό τομέα. Όταν ένας πολίτης δεν μπορεί να υπηρετήσει για ιατρικούς λόγους (χρόνια ψυχική νόσος, όπως μείζων κατάθλιψη, γενικευμένη αγχώδης διαταραχή, ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή κ.λπ.) δεν μπορεί να «τιμωρείται» με πενταετή αποκλεισμό από το δικαίωμα στην εργασία, παραμένοντας σε ένα καθεστώς διαρκούς αβεβαιότητας. Το Σύνταγμα (άρθρο 4 παρ. 2) προβλέπει μεν την υποχρέωση στράτευσης, δεν επιβάλλει όμως τη διατήρηση πολιτών σε μια τεχνητή, διαρκή εκκρεμότητα όταν υπάρχει ιατρικά διαπιστωμένη και διαρκής ανικανότητα. Η Πολιτεία έχει υποχρέωση να εκδίδει οριστική κρίση απαλλαγής σε εύλογο χρόνο, ώστε ο πολίτης να μπορεί να οργανώσει τη ζωή και την επαγγελματική του πορεία. Ζητείται: 1. Να μειωθεί το ανώτατο όριο των 5 ετών ειδικά για τα ψυχικά νοσήματα, 2. Να διασφαλιστεί ότι οι ψυχικές παθήσεις αντιμετωπίζονται ισότιμα με τις σωματικές, χωρίς πρόσθετους χρονικούς φραγμούς που οδηγούν σε έμμεση διάκριση σε βάρος των ατόμων με αναπηρίες.