Αρχική Χάρτης Μετάβασης των Ενόπλων Δυνάμεων στη Νέα Εποχή (Σταδιοδρομία και εξέλιξη Αξιωματικών, Υπαξιωματικών και Επαγγελματιών Οπλιτών των Ενόπλων Δυνάμεων...ΜΕΡΟΣ Θ΄ ΣΤΡΑΤΟΛΟΓΙΑ ΚΕΦΑΛΑΙΟ Α΄ ΟΡΙΣΜΟΙ ΚΑΙ ΓΕΝΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ (άρθρα 171-243)Σχόλιο του χρήστη Δημήτρης Κ. | 4 Δεκεμβρίου 2025, 00:50
  • Σχόλιο του χρήστη 'Δημήτρης Κ.' | 4 Δεκεμβρίου 2025, 00:50

    Σχόλιο επί του Άρθρου 193 παρ. 2 και παρ. 6 περ. α Στο Άρθρο 193 παρ. 2, η νέα προϋπόθεση για να αναγνωριστεί κάποιος ως Μόνιμος Κάτοικος Εξωτερικού (π.χ. διαμονή στο εξωτερικό από 16–19 ετών με λιγότερους από 6 μήνες παραμονής στην Ελλάδα) εισάγει ένα πολύ στενό και άκαμπτο πλαίσιο, που δεν ανταποκρίνεται στις σύγχρονες συνθήκες κινητικότητας (σπουδές, εποχική εργασία, βραχείες επιστροφές στην οικογένεια κ.λπ.). Επιπλέον, στην παρ. 6 περ. α, η πρόβλεψη ότι ένας ήδη αναγνωρισμένος Μόνιμος Κάτοικος Εξωτερικού χάνει την ιδιότητά του εάν παραμείνει στην Ελλάδα πάνω από 6 μήνες μέσα στο ίδιο ημερολογιακό έτος, είναι υπερβολικά αυστηρή. Δεν λαμβάνει υπόψη καταστάσεις όπως: • μακροχρόνια νοσηλεία ή φροντίδα συγγενών, • μεταβατικές περίοδοι αναζήτησης εργασίας, • προσωρινή επιστροφή λόγω οικογενειακών ή επαγγελματικών υποχρεώσεων. Η απώλεια της ιδιότητας ΜΚΕ συνεπάγεται σοβαρές συνέπειες (υποχρέωση κατάταξης, πρόστιμα, περιορισμούς μετακινήσεων), οι οποίες δεν πρέπει να εξαρτώνται από ένα τόσο σκληρό και μη ευέλικτο όριο. Ζητούνται: 1. Πιο ευέλικτα και ρεαλιστικά κριτήρια από αυτά της παρ. 2 για την απόκτηση της ιδιότητας ΜΚΕ, ώστε να καλύπτονται πραγματικά όσοι έχουν μεταφέρει τη ζωή και το κέντρο των συμφερόντων τους στο εξωτερικό. 2. Τροποποίηση της παρ. 6 περ. α ώστε να μην οδηγεί σε απώλεια της ιδιότητας ΜΚΕ για κάθε παραμονή άνω των 6 μηνών εντός ενός ημερολογιακού έτους, αλλά να επιτρέπεται ένα εύλογο χρονικό περιθώριο παραμονής στη χώρα, ιδίως για σοβαρούς οικογενειακούς, ιατρικούς ή επαγγελματικούς λόγους. Σχόλιο επί του Άρθρου 208 παρ. 4 βα, παρ. 6, 7, 8 και 9 Στην παρ. 4 βα προβλέπεται ότι, για την εξέταση από ΕΔΥΨΕ, απαιτείται υποχρεωτικά γνωμάτευση ΚΕΠΑ ή ιατρού Επιμελητή Α’/Συντονιστή σε δημόσιο νοσοκομείο ή δημόσια μονάδα ψυχικής υγείας, ενώ η γνωμάτευση ιδιώτη ψυχιάτρου αναφέρεται ρητά ως προαιρετική. Αυτό έρχεται σε αντίθεση με το άρθρο 5 του ν. 3418/2005 (Κώδικας Ιατρικής Δεοντολογίας), όπως τροποποιήθηκε με την παρ. 2 του άρθρου 6 του ν. 3627/2007, σύμφωνα με τα οποία τα ιατρικά πιστοποιητικά και οι ιατρικές γνωματεύσεις, όταν εκδίδονται από νόμιμα ασκούντες το επάγγελμα ιατρού, έχουν το ίδιο κύρος έναντι όλων των αρχών, ανεξαρτήτως εάν προέρχονται από γιατρούς του Δημοσίου, Ν.Π.Δ.Δ., Ν.Π.Ι.Δ. ή ιδιώτες. (ehde.hmu.gr) Η υποβάθμιση της γνωμάτευσης του ιδιώτη ψυχιάτρου σε «δευτερεύον» στοιχείο, που δεν αρκεί από μόνο του για την παραπομπή και κρίση από την ΕΔΥΨΕ, παραβιάζει στην πράξη την αρχή της ισοτιμίας της ιατρικής υπογραφής. Είναι αδιανόητο να αγνοείται ή να μη θεωρείται επαρκές ένα πλήρες ιατρικό ιστορικό, με πολυετή παρακολούθηση από ιδιώτη ψυχίατρο, μόνο και μόνο επειδή δεν φέρει σφραγίδα δημόσιου νοσοκομείου ή ΚΕΠΑ. Στην παρ. 6, η απαίτηση για πέντε (5) έτη αναβολών σε συνδυασμό με πιστοποίηση ΚΕΠΑ για την τελική απαλλαγή επιτείνει το πρόβλημα που δημιουργείται ήδη με το Άρθρο 183. Αντί να οδηγούμαστε σε έγκαιρη, οριστική και ανθρώπινη ρύθμιση για όσους δεν μπορούν να υπηρετήσουν, δημιουργείται ένα σύστημα που κρατά τους πολίτες σε παρατεταμένο ψυχολογικό και επαγγελματικό «limbo». Η παρ. 7 προβλέπει αρχικά «ψυχομετρικές διαδικασίες» (χωρίς σαφή περιγραφή) και, εάν δεν υπάρξει αποτέλεσμα, «απολύτως απαραίτητη εκούσια ψυχιατρική νοσηλεία» για σκοπούς εκτίμησης. Σε συνδυασμό με την παρ. 9, όπου η άρνηση αυτών των διαδικασιών εξομοιώνεται πρακτικά με μη εμφάνιση στην επιτροπή και οδηγεί σε ανυποταξία, διαμορφώνεται ένα πιεστικό και εν δυνάμει εκβιαστικό πλαίσιο για άτομα που ήδη βρίσκονται σε ψυχική ευαλωτότητα. Στην παρ. 8, η πρόβλεψη ότι οι ΕΔΥΨΕ θα ζητούν πρόσβαση στον ηλεκτρονικό φάκελο υγείας του ενδιαφερομένου αγγίζει ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα υγείας. Τα δεδομένα υγείας ανήκουν στις «ειδικές κατηγορίες δεδομένων» του Γενικού Κανονισμού Προστασίας Δεδομένων (GDPR, Κανονισμός (ΕΕ) 2016/679) και οποιαδήποτε πρόσβαση επιτρέπεται μόνο υπό αυστηρές προϋποθέσεις αναγκαιότητας, αναλογικότητας και με επαρκείς εγγυήσεις προστασίας. (gdpr-info.eu) Ζητούνται: 1. Τροποποίηση της παρ. 4 βα ώστε να αναγνωρίζεται ρητά ότι η γνωμάτευση ιδιώτη ψυχιάτρου, πλήρως τεκμηριωμένη, αρκεί αυτοτελώς για παραπομπή και κρίση από ΕΔΥΨΕ, σε συμμόρφωση με τον ν. 3418/2005 και τον ν. 3627/2007. 2. Ελάφρυνση ή εξατομίκευση της απαίτησης της παρ. 6 για πενταετή αναβολή σε περιπτώσεις σοβαρών, χρόνιων ψυχικών νοσημάτων, ώστε να μην παρατείνονται αδικαιολόγητα η αβεβαιότητα και η επαγγελματική αναστολή. 3. Σαφής ορισμός των «ψυχομετρικών διαδικασιών» της παρ. 7 και ρητή πρόβλεψη ότι η άρνηση νοσηλείας δεν μπορεί να εξομοιώνεται με ανυποταξία, αλλά να υπάρχουν εναλλακτικές μορφές αξιολόγησης. 4. Στην παρ. 8, να προβλεφθούν αυστηρές εγγυήσεις προστασίας δεδομένων (σκοπός, έκταση, χρόνος τήρησης, δυνατότητα αντίρρησης) σε πλήρη συμβατότητα με τον GDPR και τις αρχές της αναγκαιότητας και αναλογικότητας.