Αρχική Χάρτης Μετάβασης των Ενόπλων Δυνάμεων στη Νέα Εποχή (Σταδιοδρομία και εξέλιξη Αξιωματικών, Υπαξιωματικών και Επαγγελματιών Οπλιτών των Ενόπλων Δυνάμεων...ΜΕΡΟΣ Θ΄ ΣΤΡΑΤΟΛΟΓΙΑ ΚΕΦΑΛΑΙΟ Α΄ ΟΡΙΣΜΟΙ ΚΑΙ ΓΕΝΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ (άρθρα 171-243)Σχόλιο του χρήστη Δημήτρης Κ. | 4 Δεκεμβρίου 2025, 00:16
  • Σχόλιο του χρήστη 'Δημήτρης Κ.' | 4 Δεκεμβρίου 2025, 00:16

    Σχόλιο επί του Άρθρου 211 παρ. 3 Στην παρ. 3, προβλέπεται ότι για να κινηθεί η διαδικασία μέσω φρουραρχείου απαιτείται υποχρεωτικά χαρτί δημοσίου νοσοκομείου ή πιστοποίηση ΚΕΠΑ. Επιπλέον, για όσους έχουν συμπληρώσει τα έτη και κατευθύνονται προς τελική απαλλαγή, απαιτείται υποχρεωτικά ΚΕΠΑ, αλλιώς δεν μπορούν να προχωρήσουν μέσω αυτής της οδού. Αυτό αποκλείει στην πράξη: • όλους όσοι παρακολουθούνται σταθερά και μακροχρόνια από ιδιώτη ψυχίατρο, • ακόμα και όταν υπάρχει πλήρης ιατρικός φάκελος με διαγνώσεις, φαρμακευτική αγωγή και πορεία νόσου. Σύμφωνα με το άρθρο 5 του ν. 3418/2005, όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 6 του ν. 3627/2007, τα ιατρικά πιστοποιητικά και οι γνωματεύσεις που εκδίδονται από νόμιμα ασκούντες το επάγγελμα ιατρού, είτε σε δημόσιο είτε σε ιδιωτικό πλαίσιο, έχουν το ίδιο κύρος ενώπιον των αρχών. (ehde.hmu.gr) Η υποχρεωτική θέση του ΚΕΠΑ ως μοναδικής ουσιαστικά «πύλης» για την τελική απαλλαγή οδηγεί σε: • σημαντικές καθυστερήσεις, • επιβάρυνση ενός ήδη επιβαρυμένου συστήματος, • και αχρείαστη ψυχική φθορά για τους ενδιαφερομένους. Ζητούνται: 1. Αναγνώριση της γνωμάτευσης ιδιώτη ψυχιάτρου ως επαρκούς για την έναρξη διαδικασίας μέσω φρουραρχείου, υπό την προϋπόθεση πλήρους και τεκμηριωμένου ιατρικού φακέλου. 2. Μη αποκλειστική χρήση των ΚΕΠΑ ως προϋπόθεσης τελικής απαλλαγής, αλλά δυνατότητα οριστικής κρίσης και βάσει επαρκών γνωματεύσεων ιδιωτών και δημοσίων ψυχιάτρων, μέσω της ΕΔΥΨΕ. 3. Διασφάλιση ότι δεν δημιουργούνται έμμεσες διακρίσεις εις βάρος όσων δεν έχουν πρόσβαση ή δεν έχουν ακόμα ολοκληρώσει διαδικασίες ΚΕΠΑ. Σχόλιο επί του Άρθρου 216 παρ. 1 και 2 Στο Άρθρο 216 καθορίζονται οι κατηγορίες που εγγράφονται στην εφεδρεία (παρ. 1) και το ηλικιακό όριο υποχρεώσεων εφεδρείας, το οποίο φθάνει έως τα 60 έτη (παρ. 2). Ένα τόσο υψηλό όριο: • δεν ανταποκρίνεται στις πραγματικές επιχειρησιακές ανάγκες, • επιβαρύνει περιττά πολίτες σε ώριμη ηλικία, με οικογενειακές και επαγγελματικές υποχρεώσεις, • δημιουργεί μια αίσθηση διαρκούς στρατιωτικής εκκρεμότητας επί δεκαετίες, χωρίς σαφή αναλογικότητα μεταξύ οφέλους για την άμυνα και βάρους για τον πολίτη. Ζητούνται: 1. Επανεξέταση του ανώτατου ηλικιακού ορίου εφεδρείας και ευθυγράμμισή του με ρεαλιστικά επιχειρησιακά δεδομένα και με σεβασμό στη ζωή και στα δικαιώματα των πολιτών. 2. Διευκρίνιση των περιπτώσεων και της συχνότητας ενεργοποίησης των εφέδρων, ώστε να αποφεύγεται η αίσθηση μόνιμης «στρατιωτικής ομηρίας» μέχρι τα 60. Σχόλιο επί του Άρθρου 217 παρ. 1 και 3 Στο Άρθρο 217 παρ. 1 ορίζονται οι υποχρεώσεις των εφέδρων, ενώ στην παρ. 3 προβλέπονται πρόστιμα μη τήρησης των υποχρεώσεων αυτών, έως και 1.000 ευρώ. Η οικονομική κύρωση πρέπει να είναι: • αναλογική προς τη βαρύτητα της παράβασης, • αποτρεπτική μεν, όχι όμως δυσανάλογα τιμωρητική, ιδίως για ανέργους, χαμηλόμισθους και οικογενειάρχες. Πρόστιμα της τάξης των 1.000 ευρώ για κάθε παράβαση μπορεί να οδηγήσουν σε υπερχρέωση και κοινωνικό αποκλεισμό, χωρίς αντίστοιχο ουσιαστικό όφελος για τις Ένοπλες Δυνάμεις. Ζητούνται: 1. Κλιμακωτό σύστημα προστίμων, ανάλογα με τη βαρύτητα και την επαναληψιμότητα της παράβασης. 2. Ρητή πρόβλεψη για οικονομική και κοινωνική κατάσταση του εφέδρου (άνεργοι, ΑμεΑ, γονείς ανηλίκων κ.λπ.) κατά την επιμέτρηση της κύρωσης. 3. Δυνατότητα αντικατάστασης μέρους των προστίμων με μορφές κοινωνικής προσφοράς ή άλλων μη καθαρά χρηματικών κυρώσεων.