Αρχική Χάρτης Μετάβασης των Ενόπλων Δυνάμεων στη Νέα Εποχή (Σταδιοδρομία και εξέλιξη Αξιωματικών, Υπαξιωματικών και Επαγγελματιών Οπλιτών των Ενόπλων Δυνάμεων...ΜΕΡΟΣ Θ΄ ΣΤΡΑΤΟΛΟΓΙΑ ΚΕΦΑΛΑΙΟ Α΄ ΟΡΙΣΜΟΙ ΚΑΙ ΓΕΝΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ (άρθρα 171-243)Σχόλιο του χρήστη Δημήτρης Κ. | 4 Δεκεμβρίου 2025, 00:29
  • Σχόλιο του χρήστη 'Δημήτρης Κ.' | 4 Δεκεμβρίου 2025, 00:29

    Σχόλιο επί του Άρθρου 222 παρ. 3 Στην παρ. 3 προβλέπεται ότι οι ανυπότακτοι εξωτερικού δεν θα μπορούν να επισκέπτονται την Ελλάδα για περισσότερες από 4 ημέρες τον χρόνο, με δυνατότητα παράτασης έως 3 μήνες μόνο σε περιπτώσεις εξαιρετικών καταστροφικών συνθηκών στη χώρα διαμονής τους. Με τη μεταβατική διάταξη του Άρθρου 242 παρ. 20 ορίζεται ότι μέχρι 31.12.2028 θα επιτρέπεται παραμονή έως 30 ημέρες και από 1.1.2029 θα ισχύσει το όριο των 4 ημερών. Η ρύθμιση αυτή είναι υπερβολικά περιοριστική και ουσιαστικά αποκόπτει τους Έλληνες του εξωτερικού από την πατρίδα, τις οικογένειες και τους οικείους τους. Τέσσερις ημέρες ετησίως δεν επαρκούν ούτε για μια στοιχειώδη επίσκεψη σε γονείς, παιδιά ή ηλικιωμένους συγγενείς, πόσο μάλλον για συμμετοχή σε σημαντικά οικογενειακά γεγονότα (γάμους, κηδείες, βαπτίσεις) ή για ρύθμιση προσωπικών/επαγγελματικών υποθέσεων. Πρόκειται για μέτρο που ανταγωνίζεται ακόμη και περιορισμούς που επιβάλλονται σε ποινικά καταδικασμένους, ενώ εδώ αφορά ανθρώπους που εργάζονται, σπουδάζουν ή ζουν στο εξωτερικό και δεν έχουν διαπράξει κανένα άλλο αδίκημα πέραν της ανυποταξίας. Ζητούνται: 1. Να διατηρηθεί ένα εύλογο όριο παραμονής (τουλάχιστον 30 ημέρες ετησίως) για τους ανυπότακτους εξωτερικού, ώστε να είναι δυνατή η διατήρηση στοιχειωδών οικογενειακών και κοινωνικών δεσμών με την Ελλάδα. 2. Να εξεταστούν εναλλακτικοί, ηπιότεροι τρόποι πίεσης (οικονομικά αντικίνητρα, διευκολύνσεις σε περίπτωση τακτοποίησης κ.λπ.), αντί για τόσο ακραίο περιορισμό της φυσικής παρουσίας στη χώρα. Σχόλιο επί του Άρθρου 223 παρ. 1 και 2, σε συνδυασμό με Άρθρο 242 παρ. 16 Το Άρθρο 223 παρ. 1–2 αυξάνει το ηλικιακό όριο για την εξαγορά των στρατιωτικών υποχρεώσεων στα 40 έτη και το μηνιαίο αντίτιμο στα 1.500 ευρώ. Παράλληλα, στην Άρθρο 242 παρ. 16 προβλέπεται ότι όσοι ήταν άνω των 18 ετών όταν ψηφίστηκε ο νόμος μπορούν να εξαγοράσουν στα 33 έτη με την παλιά τιμή (810 €/μήνα) μέχρι 31.12.2030. Χιλιάδες νέοι και νέες που ζουν και εργάζονται στο εξωτερικό, καθώς και επαγγελματίες υψηλής εξειδίκευσης (γιατροί, ερευνητές, μηχανικοί κ.ά.), έχουν οργανώσει τον επαγγελματικό και προσωπικό τους προγραμματισμό πάνω στο προϋπάρχον πλαίσιο εξαγοράς (ηλικία 33, 20ήμερη θητεία, 810 €/μήνα). Η αιφνίδια μεταβολή των όρων: • ανατρέπει τον δικαιολογημένο προγραμματισμό ζωής πολλών ανθρώπων, • δημιουργεί αίσθημα ανασφάλειας και τιμωρητικής αντιμετώπισης, • λειτουργεί αντίθετα προς τις πολιτικές για αναστροφή του brain drain και επιστροφή εξειδικευμένων επιστημόνων στην Ελλάδα. Η αρχή της χρηστής διοίκησης και της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης του διοικούμενου επιβάλλει οι τόσο κρίσιμες αλλαγές: • να εισάγονται με επαρκή και δίκαιη μεταβατική περίοδο, • να μη θίγουν δυσανάλογα όσους έχουν ήδη οργανώσει τη ζωή τους με βάση το προηγούμενο πλαίσιο. Ιδίως για τους γιατρούς που εξειδικεύονται στο εξωτερικό ή υπηρετούν στο ΕΣΥ, υπολογίζοντας ότι θα μπορέσουν να εξαγοράσουν στα 33, η νέα ρύθμιση λειτουργεί αποθαρρυντικά ως προς τη συνέχιση ή την επιστροφή τους στην Ελλάδα. Ζητούνται: 1. Διατήρηση της δυνατότητας εξαγοράς σε ηλικία 33 ετών με το παλαιό αντίτιμο για όλους όσοι έχουν ήδη δομήσει τον επαγγελματικό τους προγραμματισμό πάνω σε αυτό το καθεστώς, πέραν της στενής μεταβατικής της Άρθρου 242 παρ. 16. 2. Σε κάθε περίπτωση, μείωση του νέου αντιτίμου των 1.500 €/μήνα σε ένα επίπεδο πιο κοντά στο προηγούμενο, ώστε να είναι ρεαλιστικά καταβλητό και να μην καταλήγει στην πράξη απαγορευτικό. 3. Σαφής και δίκαιη μεταβατική περίοδος, με ενημέρωση και δυνατότητα προσαρμογής, ώστε να προστατεύεται η δικαιολογημένη εμπιστοσύνη των πολιτών και να μη δημιουργούνται ακραίες αδικίες. Σχόλιο επί του Άρθρου 228 παρ. 1 (και εν γένει των Άρθρων 225–231) Στο Άρθρο 228 παρ. 1, η αναγνώριση της ιδιότητας του αντιρρησία συνείδησης παραμένει εξαιρετικά συγκεντρωτική, καθώς εξαρτάται από τον Υπουργό, σε συνδυασμό με γνωμοδότηση Νομικού Συμβουλίου. Η διαδικασία αυτή: • αφήνει ευρύ περιθώριο διακριτικής ευχέρειας, • ενδέχεται να οδηγήσει σε άνιση μεταχείριση μεταξύ πολιτών με παρόμοια πεποίθηση, • δεν αντανακλά τον σύγχρονο ευρωπαϊκό προσανατολισμό για ευρεία και θεσμικά κατοχυρωμένη πρόσβαση σε εναλλακτική κοινωνική υπηρεσία. Θα ήταν πιο σύγχρονη και διαφανής επιλογή να αναγνωριστεί ότι η άρνηση στράτευσης για λόγους συνείδησης αποτελεί θεμελιώδες δικαίωμα, και η εναλλακτική υπηρεσία να αντιμετωπίζεται ως μορφή κοινωνικής θητείας, διαθέσιμη σε όσους το επιθυμούν, ακόμη και αν συνεπάγεται ορισμένους επιπλέον μήνες σε σχέση με την κλασική θητεία. Ζητούνται: 1. Αποσύνδεση της αναγνώρισης αντιρρησιών συνείδησης από υπερβολικά συγκεντρωτικές και πολιτικοποιημένες διαδικασίες και θέσπιση σαφών, αντικειμενικών και διαφανών κριτηρίων. 2. Αντιμετώπιση της εναλλακτικής υπηρεσίας ως πλήρως ισότιμης με τη στρατιωτική θητεία, με όρους που σέβονται τα ανθρώπινα δικαιώματα και τις θρησκευτικές/φιλοσοφικές πεποιθήσεις των πολιτών.