|
Υπουργείο Εθνικής Άμυνας Δικτυακός Τόπος Διαβουλεύσεων OpenGov.gr Ανοικτή Διακυβέρνηση |
Πολιτική Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα Πολιτική Ασφαλείας και Πολιτική Cookies Όροι Χρήσης Πλαίσιο Διαλόγου |
Creative Commons License Με Χρήση του ΕΛ/ΛΑΚ λογισμικού Wordpress. |
Ως Έλληνας του εξωτερικού, αισθάνομαι ότι το παρόν νομοσχέδιο αντιμετωπίζει τον απόδημο ελληνισμό ως μια κατηγορία πολιτών που τιμωρείται επειδή επέλεξε να ζήσει και να εργαστεί στο εξωτερικό χτίζοντας τη ζωή με βάση ένα υπάρχον νομικό πλαίσιο και κινδυνεύουν να βρεθούν αιφνιδιαστικά σε καθεστώς διαρκούς ανυποταξίας. Η ουσιαστική κατάργηση της δυνατότητας ΜΚΕ χωρίς επαρκή και μακροχρόνια μεταβατική περίοδο για όλους δεν προσφέρει καμία ουσιαστική λύση απλώς αποκόπτει κι άλλο την εμπιστοσύνη κράτους–πολίτη και δυναμιτίζει κάθε σκέψη επαναπατρισμού. Πέρα από τις ρυθμίσεις, υπάρχει και η ουσία: οι νέοι του εξωτερικού δεν αρνούνται τη θητεία από αδιαφορία, αλλά επειδή δεν μπορούν να εγκαταλείψουν δουλειά, υποχρεώσεις και οικογένεια για έναν χρόνο. Το αφήγημα της «θητείας-ευκαιρίας» δεν πείθει όταν το κράτος δεν έχει καταφέρει επί δύο χρόνια να ολοκληρώσει ούτε τον διαγωνισμό για 50.000 tablet του προγράμματος «Αναβάθμιση Ψηφιακών Δεξιοτήτων στη Στρατιωτική Θητεία». (https://greece20.gov.gr/?tenders=programma-anavathmisis-psifiakon-dexiotiton-stin-stratiotiki-thiteia) Αν δεν μπορεί να υλοποιηθεί μια τόσο βασική προμήθεια, είναι εύλογη η αμφιβολία για το αν θα υπάρξει πραγματική αξιοποίηση δεξιοτήτων. Για τους περισσότερους, η θητεία παραμένει μια δυσανάλογη προσωπική και επαγγελματική θυσία χωρίς κανένα ώφελος. Η προσδοκία ότι Έλληνες του εξωτερικού θα εγκαταλείψουν τη ζωή τους για να επιστρέψουν υπό αυτές τις συνθήκες είναι απλώς μη ρεαλιστική το πιθανότερο είναι ότι δεν θα γυρίσουν και θα συνεχίσουν να ζουν και να δημιουργήσουν τις οικογένειες τους στα κράτη όπου έχουν πλέον διαμορφώσει τη ζωή και την καριέρα τους. Η μείωση της επιτρεπόμενης παραμονής των ανυπότακτων εξωτερικού στην Ελλάδα από 30 ημέρες σε μόλις 4 θεωρώ έρχεται σε ευθεία αντίθεση με το Άρθρο 108 του Συντάγματος, που επιτάσσει στο κράτος να διατηρεί και να ενισχύει τους δεσμούς των αποδήμων με τη μητέρα πατρίδα — όχι να τους απομακρύνει. Κανείς δεν θα μπορεί να σταθεί δίπλα στην οικογένειά του σε περιπτώσεις ανάγκης λόγω υγείας ή απώλειας κάποιου συγγενικού προσώπου. Το αποτέλεσμα δεν θα είναι η επιστροφή νέων ανθρώπων για να υπηρετήσουν, αλλά η περαιτέρω απομάκρυνσή τους. Παρά την προσπάθεια για brain gain, το παρόν νομοσχέδιο εκπέμπει αποτρεπτικά μηνύματα και καθιστά δυσκολότερη κάθε σκέψη επιστροφής. Δεν επιλύει προβλήματα, δημιουργεί νέα και οδηγεί ακόμη περισσότερους Έλληνες του εξωτερικού να χτίσουν οριστικά το μέλλον και την οικογένειά τους αλλού. Προτείνω οι διατάξεις για τους ΜΚΕ και την εξαγορά να ισχύουν όπως είναι ήδη για όσους έχουν συμπληρώσει τα 18 την 01.01.2026, ώστε να μην διαλυθεί η εμπιστοσύνη και η αξιοπιστία του κράτους έναντι των πολιτών. Έτσι οποιοσδήποτε "νέος" θα μπορεί να ξέρει πριν φύγει ποιο είναι το νομοθετικό πλαίσιο και οι συνέπειες που θα έχει. Προτείνω επίσης να μην μειωθεί ο αριθμός εισόδου στη χώρα στο αδιανόητο όριο των 4 ημερών τον χρόνο.